tag:blogger.com,1999:blog-12850614512069644432012-02-16T19:43:27.036-08:00ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΒΗΜΑ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ, ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣkaminihttp://www.blogger.com/profile/01264909219744069341noreply@blogger.comBlogger611100tag:blogger.com,1999:blog-1285061451206964443.post-30711362807589303842011-12-04T20:26:00.000-08:002011-12-04T20:26:24.051-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><h3><span style="color: maroon;">&nbsp;</span><a href="http://kokkinhshmaia.wordpress.com/about/"> αναδημοσίευση από: Η ΚΟΚΚΙΝΗ ΣΗΜΑΙΑ « Η Κόκκινη Σημαία</a></h3><h3><span style="color: maroon;">του Τάσου Κατιντσάρου</span></h3><strong>εφημερίδα ΠΡΙΝ, 07-12-1997&nbsp;</strong><br />Υπάρχουν σελίδες της σύγχρονης ιστορίας που καίνε… Υπάρχουν γεγονότα που δεν γίνονται λαϊκό α­νάγνωσμα ούτε εικονογραφούνται σε περιοδικά ποικίλης ύλης… Υπάρχουν ταξικές συγκρούσεις όπου ήρωες εί­ναι οι ίδιες οι λαϊκές μάζες και όχι «μυθικά» πρόσωπα…<br /><div style="text-align: justify;">Δεν είναι η επετειομανία της επο­χής που μας αναγκάζει να σκύψουμε πάλι απάνω από τον Κόκκινο Δεκέμ­βρη του ’44. Είναι η θέληση μας να συνεχίσουμε τον αγώνα για τη νικη­φόρα επανάσταση που δεν θα χαθεί μέσα από νέες Βάρκιζες: γι’ αυτό εί­ναι απαραίτητη η μάχη της μνήμης ε­νάντια στη λήθη, γι’ αυτό είναι απα­ραίτητη η επανασύνδεση μας με τα κορυφαία γεγονότα του ελληνικού ε­παναστατικού κινήματος.<span id="more-240"></span></div><h3 style="text-align: center;">&nbsp;Το πλαίσιο</h3><div style="text-align: justify;">Αναμφισβήτητα, ο Δεκέμβρης του ’44, αποτελεί την πιο μεγάλη ιστορική στιγμή για το ελληνικό επαναστατικό κίνημα. Έχοντας διεξάγει έναν τιτά­νιο τρίχρονο αγώνα ενάντια στους Γερμανούς και Ιταλούς κατακτητές και τα ντόπια στηρίγματα τους, ο ελ­ληνικός λαός δεν δίστασε να σηκώσει το λάβαρο της επανάστασης πρώτος σ’ ολόκληρο τον κόσμο, προτού ακόμα τελειώσει ο Β’ Παγκόσμιος Πόλε­μος.</div><div style="text-align: justify;">Το Δεκέμβρη του ’44 τέθηκε το πρόβλημα που βάζει κάθε επανάστα­ση: Ποιος κυβερνάει ποιον; Σ’ αυτό το ερώτημα οι Έλληνες αγωνιστές απά­ντησαν με το αίμα τους.</div><div style="text-align: justify;">Αυτή ήταν η κοινωνική επανάστα­ση που τόσο ήθελαν να ξεχάσουν οι επικεφαλής του λαϊκού κινήματος, η οποία μπήκε στην ημερήσια διάταξη στο τέλος του ’44.</div><div style="text-align: justify;">Η Μάχη της Αθήνας και η τραγική κατάληξη της δεν είναι ένα ξαφνικό και ανεξήγητο γεγονός. Είναι αποτέ­λεσμα και ποιοτικό άλμα μιας ποσοτι­κής συσσώρευσης αγώνων και μαχών ενός μεγαλειώδους κινήματος, του μεγαλύτερου αντιστασιακού κινήμα­τος της Ευρώπης. Ταυτόχρονα, όμως, αποτελεί και το οριακό σημείο μιας σειράς λαθών, συμβιβασμών και υ­ποχωρήσεων που έκανε η ηγεσία του ΚΚΕ.</div><div style="text-align: justify;">Ενώ η εργατική τάξη και ο πληθυ­σμός της υπαίθρου τρία χρόνια πά­λευαν ενάντια στους χιτλερικούς και τους ντόπιους συνεργάτες τους, έχο­ντας ως όραμα τους μια Ελλάδα α­παλλαγμένη από την εκμετάλλευση και την καταπίεση, από την «ξένη α­κρίδα» και το φασισμό, το ΚΚΕ, κορ­μός και εγκέφαλος αυτού του αγώνα, δεν έδωσε επαναστατική προοπτική στη λαϊκή πάλη, την περιόρισε στα ασφυχτικά πλαίσια του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, αναζητώντας μια αλλαγή στα πλαίσια του καπιταλιστι­κού συστήματος που θα του έδινε με­γαλύτερη ελευθερία κινήσεων και μια σημαντική θέση στην πολιτική ζωή του τόπου.</div><h3 style="text-align: center;">&nbsp;Οι ρίζες</h3><div style="text-align: justify;">Οι ρίζες αυτής της πολιτικής αναμ­φισβήτητα βρίσκονται στην 6η Ολο­μέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ το 1934, όπου η διορισμένη από τη Γ’ Διεθνή, ηγε­σία υπό τον Ν. Ζαχαριάδη τροποποι­εί για πρώτη φορά το πρόγραμμα του κόμματος και αλλάζει το χαρακτήρα της επερχόμενης ελληνικής επανάστα­σης, από σοσιαλιστικό σε αστικοδημοκρατικό.</div><div style="text-align: justify;">Αυτή η πολιτική, που προπολεμικά οδήγησε στο Σύμφωνο Σοφούλη-Σκλάβαινα στη θέση της λαϊκομετωπικής αντίληψης που κυριάρχησε, και στην ολοκληρωτική διάλυση του κόμ­ματος από τη δικτατορία του Μεταξά, κατά τη διάρκεια της Αντίστασης, ο­δηγεί την ηγεσία του ΚΚΕ, ενώ ου­σιαστικά είναι η μόνη μαχόμενη πολι­τική δύναμη στην κατεχόμενη Ελλάδα και συγκεντρώνει την ενθουσιώδη λαϊκή υποστήριξη, ν’ αναζητάει συνε­χώς συμμαχίες με χρεοκοπημένα α­στικά ραμολυμέντα και να υπογράφει ατιμωτικές συμφωνίες, όπως αυτές του Λιβάνου (Μάης του ’44) και της Γκαζέρτας (Σεπτέμβρης του ’44).</div><div style="text-align: justify;">Στο Λίβανο, αποδεχόμενοι το σχη­ματισμό κυβέρνησης Εθνικής, Ενότη­τας με πρωθυπουργό τον Παπανδρέ­ου και παίρνοντας 7 υπουργεία, πα­ρέδωσαν την εξουσία ουσιαστικά στην αστική τάξη. Δέχτηκαν τη δημι­ουργία Εθνικού Στρατού (τη διάλυση δηλαδή του ΕΛΑΣ) και μαζί με τους συνωμότες του Καΐρου χαρακτήρισαν την εξέγερση των Ελλήνων στρατιω­τών και ναυτών στη Μέση Ανατολή ως «έγκλημα εναντίον της πατρίδος» (!) αφιερώνοντας ολόκληρη παρά­γραφο για να αναφέρουν ότι «εις την ύπαιθρον θα διασφαλιστεί η τάξις, η προσωπική ασφάλεια και η πολιτική ελευθερία», ανοίγοντας έτσι το δρό­μο για να χαρακτηριστεί στη συνέ­χεια «τρομοκρατικό» το έργο του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ στις απελευθερωμένες περιοχές!</div><div style="text-align: justify;">Στη Γκαζέρτα, νομιμοποίησαν, προκαταβολικά την εγγλέζικη επέμ­βαση, βάζοντας τον ΕΛΑΣ κάτω από τις διαταγές του Σκόμπυ!!</div><div style="text-align: justify;">Έτσι ευνουχίστηκε το πιο δυνατό απελευθερωτικό κίνημα της Ευρώ­πης, που αριθμούσε πάνω από 1.500.000 οργανωμένα μέλη, μ’ έναν εμπειροπόλεμο στρατό 200.000 αντρών κι είχε στο πλευρό του την πλειοψηφία του ελληνικού λαού!!</div><h3 style="text-align: center;">&nbsp;Το ξεκίνημα</h3><div style="text-align: justify;">&nbsp;Με τον ερχομό του Παπανδρέου στην Ελλάδα, η τραγωδία μπήκε στην τελευταία της πράξη.</div><div style="text-align: justify;">Η πρώτη δουλειά της κυβέρνησης ήταν ο διορισμός του γνωστού φασί­στα και χίτη στρατηγού Σπηλιωτόπουλου ως στρατιωτικού διοικητή της Αθήνας. Ο Παπανδρέου διασκεδάζει τις έντονες διαμαρτυρίες των ΚΚΕ-ΕΑΜ… διαβεβαιώνοντας τους πως ό­λα θα πάνε καλά!!</div><div style="text-align: justify;">Οι φασίστες, οι χίτες, οι γερμανοτσολιάδες, οι δοσίλογοι, όλα τα κατακάθια της κοινωνίας, κάτω από την κάλυψη των εγγλέζικων στρατευμά­των, αναθαρρεύουν και προκαλούν. Τα ξενοδοχεία της Ομόνοιας γίνο­νται φασιστικές σφηκοφωλιές.</div><div style="text-align: justify;">Η οργή του λαού μεγαλώνει. Το σύνθημα «θάνατος οπούς προδότες» γεμίζει τους τοίχους των πόλεων, γί­νεται κεντρικό σύνθημα του ελληνι­κού λαού.</div><div style="text-align: justify;">Τελικά την 1 Δεκέμβρη σπάει η «βόμβα»! «Ο αρχιστράτηγος των εν Ελλάδι εδρευουσών συμμαχικών δυ­νάμεων» (συμφωνία της Γκαζέρτας) Σκόμπυ διατάζει τον αφοπλισμό του ΕΛΑΣ και την απομάκρυνση του από την Αθήνα μέχρι τις 10 του Δεκέμβρη.</div><div style="text-align: justify;">Το ύπουλο σχέδιο των Εγγλέζων ι­μπεριαλιστών και της αστικής τάξης, που από καιρό έχει μελετηθεί, μπαί­νει σ’ εφαρμογή. Ο στόχος των αντι­δραστικών είναι η συντριβή του&nbsp;ΕΛΑΣ.</div><div style="text-align: justify;">Μερικούς μήνες πριν, τον Αυγού στο του ’44, ο Τσόρτσιλ τηλεγραφούσε στον Ίντεν (υπουργό του των Εξω­τερικών): «Η υπόθεση μου φαίνεται πως έχει φτάσει στο ακόλουθο σημείωμα: Ή θα υποστηρίξουμε τον Παπανδρέου, εξ το ανάγκης και δια της βίας, όπως το έχουμε υποσχεθεί, ή θα παύσουμε να ενδιαφερόμαστε για τη Ελλάδα». Ακολουθεί, μερικές μέρει μετά, τηλεγράφημα του Παπανδρέου προς Τσόρτσιλ: «Τα πολιτικά μέσα προς αντιμετώπισης καταστάσεως δεν είναι πλέον επαρκή! Μόνον ή άμε σος παρουσία επιβλητικών βρετανικών δυνάμεων στην Ελλάδα και μέχρι των τουρκικών ακτών μπορεί να μεταβάλει την κατάσταση» Ώσπου, τι Νοέμβριο του ’44, ο Τσόρτσιλ, τηλεγραφεί στον Ίντεν που βρισκόταν στην Ελλάδα: Περιμένω σίγουρα ρή­ξη με το ΕΑΜ και δεν πρέπει να την αποφύγουμε με την προϋπόθεση ότι θα διαλέξουμε εμείς το έδαφος και τη&nbsp; στιγμή».</div><div style="text-align: justify;">Αυτά τα τρία αποκαλυπτικά τηλε­γραφήματα, από τα απομνημονεύμα­τα του Τσόρτσιλ, αποδεικνύουν τις βρωμερές συνωμοσίες και τα ύπουλα σχέδια των ελληνικής μπουρζουαζίας, που για μήνες ετοίμαζαν τη συ­ντριβή του λαϊκού μας κινήματος. Απ’ αυτά βγαίνει το συμπέρασμα πως η διαταγή του Σκόμπυ για αφο­πλισμό του ΕΛΑΣ δεν ήταν παρά η επιλογή της «κατάλληλης στιγμής».</div><div style="text-align: justify;">Οι 7 εαμίτες υπουργοί, ακόμα κι αυτή τη στιγμή, που το κίνημα κινδυ­νεύει να στραγγαλιστεί, απλώς αντι­προτείνουν τη διάλυση όλων των στρατιωτικών σωμάτων (!) αλλά ο Παπανδρέου δεν δέχεται.</div><h3 style="text-align: center;">&nbsp;Το αιματοκύλισμα</h3><div style="text-align: justify;">Τότε το ΚΚΕ αποφασίζει ν’ αντι­δράσει. Οι 7 εαμίτες υπουργοί πα­ραιτούνται και το ΕΑΜ καλεί τον α­θηναϊκό λαό σε διαδήλωση διαμαρ­τυρίας στις 3 του Δεκέμβρη στο Σύνταγμα και σε Γενική Απεργία στις 4 του Δεκέμβρη.</div><div style="text-align: justify;">Η κυβέρνηση Παπανδρέου, μπα­σμένη στο κόλπο, απαγορεύει τη δια­δήλωση με την αιτιολογία του… κιν­δύνου εκτροπών, αλλά 200.000 λαού αψηφούν την απαγόρευση και πλημ­μυρίζουν τους δρόμους.</div><div style="text-align: justify;">Έτσι άρχισαν τα ματωμένα γεγο­νότα του Δεκέμβρη.</div><div style="text-align: justify;">«Δύο άγνωστοι», όπως ανακοίνω­σε μετά η αστυνομία, πυροβολούν μέσα στο συγκεντρωμένο πλήθος και σκοτώνουν πολλούς διαδηλωτές. Στην πραγματικότητα, η επίθεση ή­ταν σχεδιασμένη και άρχισε ταυτό­χρονα από 5 κατευθύνσεις: από τη στέγη της Βουλής πυροβολούν το λαό οχυρωμένοι τσολιάδες, χίτες και χωροφύλακες, από το ξενοδοχείο</div><div style="text-align: justify;">Μεγάλη Βρετανία εδεσίτες, από τη διεύθυνση της αστυνομίας μπουραντάδες στη γωνία Νίκης και Μητροπόλεως, καθώς και στις στήλες του Ολυμπίου Διός αστυφύλακες.</div><div style="text-align: justify;">Δημιουργείται πανικός. Όλοι τρέ­χουν αλαφιασμένοι για να κρυφτούν στα δέντρα και στα περίπτερα της πλατείας Συντάγματος. Οι Άγγλοι παρακολουθούν τη φοβερή σκηνή α­τάραχοι από τα μπαλκόνια.</div><div style="text-align: justify;">Ξένοι δημοσιογράφοι μπαίνουν μπροστά σε φάλαγγα διαδηλωτών και αναγκάζουν τις συμμορίες των ταγματασφαλιτών να σταματήσουν το πυρ. Αναπτύσσεται διαδήλωση στην Πανεπιστημίου. Μπροστά πη­γαίνουν άσπρα πανό βουτηγμένα στο αίμα των νεκρών. Πίσω έρχεται ένα γιγάντιο πανό που το βαστούν κορίτσια που τραγουδούν το «πέσα­τε θύματα».</div><div style="text-align: justify;">Το πανό γράφει: «Όταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας, διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα. ΕΑΜ». Οι ξένοι δημοσιο­γράφοι το φωτογραφίζουν και την ε­πόμενη μέρα κυκλοφορεί σ’ ολόκλη­ρο τον κόσμο, αφήνοντας κατάπλη­κτους τους λαούς.</div><div style="text-align: justify;">Απολογισμός της μεγάλης σφαγής: νεκροί 24, τραυματίες 140.</div><div style="text-align: justify;">Τα εγγλέζικα στρατεύματα συλ­λαμβάνουν χιλιάδες λαϊκούς αγωνι­στές, για να τους χρησιμοποιήσουν στη συνέχεια ως ομήρους.</div><div style="text-align: justify;">Την άλλη μέρα, 4 του Δεκέμβρη, ο λαός της Αθήνας θάβει τους νεκρούς του. Είναι ένα θέαμα πρωτοφανές. 600. 000 διαδηλωτές ακολουθούν τα φέρετρα. Με σφιγμένες γροθιές, με πρόσωπα σφραγισμένα από την ορ­γή, ο τεράστιος αυτός όγκος συνο­δεύει τα τιμημένα παλικάρια στην τελευταία τους κατοικία. Γυρίζοντας από την κηδεία, ο λαός δέχεται ύ­πουλη επίθεση με πολυβόλα στην πλατεία Ομόνοιας. Χίτες και εδεσίτες χτυπάνε λυσσασμένα τις άοπλες μάζες. Νεκροί 34, τραυματίες 69, είναι ο καινούριος φοβερός απολογισμός.</div><div style="text-align: justify;">Το ποτήρι της λαϊκής οργής φου­σκώνει. Με την κραυγή «όπλα-όπλα» «εκδίκηση», οι χιλιάδες λαού ξεχύνονται προς τις συνοικίες μας και αφού οπλίζονται με ό,τι βρουν ρίχνονται στον αγώνα.</div><h3 style="text-align: center;">&nbsp;Ο Δεκέμβρης</h3><div style="text-align: justify;">Έτσι άρχισε ο Μεγάλος Δεκέμ­βρης. Η ανθρώπινη αντίσταση ενά­ντια στη μηχανοκίνητη βία. Έτσι άρ­χισαν 33 ημέρες ηρωικής πάλης, που όμοιες τους μόνο σ’ ελάχιστες περι­πτώσεις στην ιστορία του παγκόσμι­ου εργατικού κινήματος μπορούμε να βρούμε.</div><div style="text-align: justify;">Οι ηρωικοί προλετάριοι, υπακούο­ντας στο υγιές ταξικό τους ένστικτο, ρίχτηκαν με μανία ενάντια στην πλουτοκρατία και τους συμμάχους Εγγλέζους ιμπεριαλιστές. Μαζί με το λαό πολεμάει ο εφεδρικός ΕΛΑΣ της Αθήνας και η μεραρχία Κορίν­θου του τακτικού ΕΛΑΣ, με τον κα­πετάν Ορέστη επικεφαλής που βρέ­θηκε τυχαία στην Αθήνα.</div><div style="text-align: justify;">Άντρες, γυναίκες, γέροι και παι­διά, όλοι δίνουν το παρόν στο ταξικό προσκλητήριο. Οι εργατογειτονιές της Αθήνας γίνονται προλεταριακά κάστρα άπαρτα από τους μηχανοκί­νητους εισβολείς. Καισαριανή, Κοκ­κινιά Βύρωνας, Δραπετσώνα, Περι­στέρι κ.λπ., περνάνε στην ιστορία.</div><div style="text-align: justify;">Η ηγεσία του ΚΚΕ, ακόμη και αυ­τή τη στιγμή, που η σύγκρουση είναι γεγονός, αμφιταλαντεύεται, δεν κι­νητοποιεί τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ, δεν δίνει το σύνθημα για την τελική έφοδο. Αντί να ρίξει τον κύριο όγκο του ΕΛΑΣ στην Αθήνα και να ξεκα­θαρίσει την κατάσταση πριν φτά­σουν εγγλέζικες ενισχύσεις, απομα­κρύνει τις στρατοπεδευμένες έξω α­πό την Αθήνα δυνάμεις του ΕΛΑΣ&nbsp;και τις στέλνει στην Ήπειρο, για ν’ αναλάβουν επιχειρήσεις εναντίον των υπολειμμάτων του ΕΔΕΣ!! Στην ουσία, αυτή η ενέργεια δεν ήταν πα­ρά υποταγή στη διαταγή του Σκόμπυ, δεν ήταν παρά χειρονομία καλής θέ­λησης του ΚΚΕ στους Βρετανούς Ιμπεριαλιστές!!</div><div style="text-align: justify;">Πρόταση του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ να χτυπηθούν οι Εγγλέζοι σ’ ολόκληρη την Ελλάδα α­πορρίπτεται από το ΚΚΕ, όπως απο­καλύπτει στα απομνημονεύματα του ο στρατηγός Στέφανος Σαράφης. Και δεν φτάνει αυτό, αλλά μέσα στην Αθήνα, ενώ οι Εγγλέζοι βομβαρδί­ζουν από ξηρά, θάλασσα και αέρα τις πολυάνθρωπες συνοικίες μακελεύοντας τον πληθυσμό, το ΚΚΕ αρ­νείται να δώσει εντολή επίθεσης ε­νάντια στους εισβολείς. Έτσι, σε πολλές περιπτώσεις εγγλέζικα κα­μιόνια φυγαδεύουν χίτες και ταγματασφαλίτες, που έχουν αποκλειστεί μέσα σε κτίρια από επαναστατικές δυνάμεις.</div><h4 align="center" style="text-align: center;">Μικρό χρονικό</h4><div style="text-align: justify;">Μέσα στα τρία πρώτα 24ωρα της Επανάστασης η Αθήνα περνά ουσια­στικά στα χέρια του λαού της.</div><div style="text-align: justify;">Τότε μπαίνει στη μάχη ο Σκόμπυ. Το πρώτο του πολεμικό ανακοινω­θέν ρίχνεται από αεροπλάνα: «θα σας χτυπήσουμε από ξηράς, θαλάσ­σης, και αέρος».</div><div style="text-align: justify;">Η αγγλική αεροπορία αρχίζει από τις 8 του Δεκέμβρη να βομβαρδίζει νύχτα και μέρα την Αθήνα. Αυτό που δεν τόλμησαν να κάνουν οι Γερμανο-Ιταλοί φασίστες, το κάνανε οι Άγγλοι «σύμμαχοι», οι «προστάτες της ελευ­θερίας του δυτικού κόσμου». Χτύπη­σαν και ανέσκαψαν την Αθήνα, ανο­χύρωτη πόλη σύμφωνα με τις διεθνείς συμβάσεις. Και όχι μόνο αυτό. Εγκα­τέστησαν πάνω στην Ακρόπολη πυ­ροβολικό και όλμους, και ξέροντας πως ο ΕΛΑΣ δεν θα χτυπήσει με κα­νέναν τρόπο την Ακρόπολη, έκαναν στάχτη όλες τις γύρω συνοικίες: Φιλο­πάππου, Κουκάκι, Ψυρρή, Ασύρμα­το, Καλλιθέα, Θησείο.</div><h3 style="text-align: center;">&nbsp;Το τέλος</h3><div style="text-align: justify;">Ο ηρωισμός όμως και η αυτοθυσία δεν έφταναν για να κερδηθεί έ­νας τέτοιος αγώνας.</div><div style="text-align: justify;">Την ώρα που οι Εγγλέζοι αποβίβα­ζαν κατά χιλιάδες στον Πειραιά και στο Φάληρο Ινδούς, Αιγυπτίους και Βρετανούς στρατιώτες, το ΚΚΕ δεν μετακίνησε ούτε ένα τάγμα του πανί­σχυρου ΕΛΑΣ για να&nbsp; ενισχύσει τον αγώνα της Αθήνας. Ενώ ο Σκόμπι εξόντωνε μαζικά τον άμαχο πληθυ­σμό βομβαρδίζοντας απ’ όλες τις διευ­θύνσεις, το ΚΚΕ έστελνε διαμαρτυ­ρίες στους διεθνείς οργανισμούς και την εγγλέζικη Βουλή των Λόρδων.</div><div style="text-align: justify;">‘Όταν λαϊκοί αγωνιστές υπονόμευ­σαν το ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετα­νία και ήταν έτοιμοι να το ανατινά­ξουν μαζί με όλη την ηγεσία της ελληνικής και αγγλικής αντίδρασης, το ΚΚΕ τους σταμάτησε, θεωρώντας «παραφροσύνη και άσκοπη ανθρω­ποσφαγή» μια τέτοια ενέργεια. Στην πραγματικότητα, όμως, γιατί ήθελε ήδη να δώσει το σύνθημα της υποχώ­ρησης.</div><div style="text-align: justify;">Στις 5 του Γενάρη του ’45, οι δυνά­μεις του ΕΛΑΣ που μάχονταν στην Αθήνα ανασυντάσσονται και βγαί­νουν από την πρωτεύουσα, υπακούο­ντας στη διαταγή υποχώρησης. Μαζί τους βγαίνουν και 100.000 λαού, για να γλιτώσουν από τους Εγγλέζους και τους χίτες «ελευθερωτές».</div><div style="text-align: justify;">Έτσι τελειώνει ο Μεγάλος Δεκέμ­βρης του ’44.</div><div style="text-align: justify;">Στις 14 του Γενάρη υπογράφουν α­νακωχή με τον Σκόμπυ και αρχίζουν συζητήσεις για υπογραφή συμφω­νίας.</div><div style="text-align: justify;">Ενώ οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ παρα­μένουν ανέπαφες και ετοιμοπόλε­μες, ενώ «στις αρχές τον Φλεβάρη» ο ΕΛΑΣ ήταν έτοιμος ν’ αντιμετωπίσει οποιαδήποτε νέα επίθεση», όπως γράφει ο Στέφανος Σαράφης, το ΚΚΕ στις 12 τον Φλεβάρη υπογρά­φει τη Συμφωνία της Βάρκιζας, με την οποία βάζει ταφόπετρα στον ε­παναστατικό αγώνα του ελληνικού λαού. Αποστρατεύουν και διαλύουν ΕΛΑΣ , ενώ χιλιάδες λαϊκοί αγωνιστές παραδίνονται στο έλεος του ταξικού εχθρού ως παραβάτες του κοινού ποινικού δικαίου!!</div><div style="text-align: justify;">Με τη Συμφωνία της Βάρκιζας, οι «ηγέτες» παραδίνουν τα όπλα στην αντίδραση, οδηγώντας το λαϊκό κίνη­μα στη σφαγή.</div><div style="text-align: justify;">Μοναδική εξαίρεση αποτέλεσε ο λαϊκός ήρωας Άρης Βελουχιώτης, που μαζί με μερικές δεκάδες συνα­γωνιστές του δεν δέχτηκε να πειθαρ­χήσει σε μια συμφωνία που πρόδινε τα λαϊκά συμφέροντα, και σκοτώθη­κε πιστός στον όρκο που είχε δώσει για την απελευθέρωση του ελληνικού λαού.</div><h3 style="text-align: center;">&nbsp;Επίλογος</h3><div style="text-align: justify;">Τα Δεκεμβριανά δεν ήταν τίποτ’ άλλο από την κορυφαία στιγμή της ταξικής πάλης στην Ελλάδα στη σύγ­χρονη εποχή.</div><div style="text-align: justify;">Με τα γεγονότα του Δεκέμβρη πήρε τέλος η ερμαφρόδιτη κατάσταση που προσπαθούσε να συντηρήσει η ηγεσία του λαϊκού κινήματος ολό­κληρη την κατοχική περίοδο και στην αρχή της απελευθέρωσης, δια­λύοντας τη νόθα «εθνική ενότητα» που τόσα δεινά συσσώρευσε στη χώ­ρα και το λαό.</div><div style="text-align: justify;">Ο Κόκκινος Δεκέμβρης, η αυθεντι­κή ελληνική Επανάσταση που χάθη­κε, συστηματικά θάβεται από όλες τις πλευρές του σύγχρονου πολιτικού φάσματος, ακριβώς γι’ αυτόν το λό­γο: γιατί υπενθυμίζει τη «ρίζα του κακού», γιατί υπονομεύει κάθε προ­σπάθεια ταξικής συμφιλίωσης και δείχνει το μοναδικό δρόμο κάθε α­πελευθερωτικής προσπάθειας, αυτόν της εξέγερσης και της επανάστασης.</div><h3 style="text-align: center;">&nbsp;Μια προσωπική κατάθεση</h3><div style="text-align: justify;">Στη γειτονιά μου, στο Περιστέρι, πολύ μικρός, είδα μια οβίδα στην αυλή ενός σπιτιού, καμιά πενηνταριά μέτρα από το δικό μου σπίτι. Δεν ήταν γερμανική, όπως νόμισα στην αρχή, αλλά εγγλέζικη…</div><div style="text-align: justify;">Μετά έμαθα ότι ο διπλανός μας σκοτώθηκε το ’44, όταν μια ίδια οβίδα, εκτοξευμένη από την Ακρόπολη(!), μπήκε από το φωταγωγό, «βρήκε» το γείτονα στη κουζίνα του σπιτιού του και τον αποκεφάλισε…</div><div style="text-align: justify;">Ύστερα ήρθαν οι διηγήσεις στις οικογενειακές συγκεντρώσεις όταν πρωτάκουγα για τα Δεκεμβριανά είκοσι χρόνια μετά απ’ αυτά.</div><div style="text-align: justify;">Για το Λαϊκό Δικαστήριο που στήθηκε στην πλατεία της Παιδικής Χαράς στο Περιστέρι, όπου καταδικάστηκε σε θάνατο και ποδοπατήθηκε από το λαό ο διοικητής της αστυνομίας της περιοχής.</div><div style="text-align: justify;">Για τις μάχες του εφεδρικού ΕΛΑΣ με τους Εγγλέζους, τους χίτες και τους ταγματασφαλίτες. Για τα λιανοντούφεκα και τις «κονσέρβες Σκόμπυ». Για την «παρέλαση» των εγγλέζικων αρμάτων όταν κατόρθωσαν να καταλάβουν τη γειτονιά…</div><div style="text-align: justify;">Το ’67 έγινε η δικτατορία και οι αντίστοιχες κουβέντες «κόπηκαν μαχαίρι»…</div><div style="text-align: justify;">«Ξανασυνάντησα» το Κόκκινο Δεκέμβρη μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείο το 73, όταν έμαθα ότι ο λόχος Λόρδος Μπάιρον της ΕΠΟΝ ήταν αυτός που πρώτος είχε κάνει κατάληψη στο Πολυτεχνείο το ’44 και έδωσε μια από τις πιο ηρωικές μάχες του Δεκέμβρη.</div><div style="text-align: justify;">Ύστερα ήρθε η βιβλιακή γνώση, οι αφηγήσεις των αγωνιστών, η ιστορία…</div><div style="text-align: justify;">θα μου μείνει όμως αξέχαστη η πρώτη φορά που άκουσα μια ολοκληρωμένη διήγηση και άποψη για το Δεκέμβρη. Ήταν σε μια από τις διαλέξεις που πραγματοποιούσε η ΚΟ Μαχητής στα γραφεία της, στη Σπύρου Τρικούπη τότε. Στην 32 επέτειο του Δεκέμβρη, το 1976, ο αξέχαστος σύντροφος <em>Αγησίλαος Χριστοδουλόπουλ</em>ος επί τρεις ώρες μας παρουσίαζε όλο το <em>μεγαλείο και το δράμα του </em>Κόκκινου Δεκέμβρη, μ’ αυτό τον τρόπο που μόνο αυτός μπορούσε.</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1285061451206964443-3071136280758930384?l=kokinokamini.blogspot.com' alt='' /></div>kaminihttp://www.blogger.com/profile/01264909219744069341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1285061451206964443.post-76498888969128514972011-11-06T00:00:00.000-07:002011-11-06T00:00:17.811-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-1333354b3345c30d" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v1.nonxt1.googlevideo.com/videoplayback?id%3D1333354b3345c30d%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1332458744%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3DE08092C915628FE876873FAEB97781E96B1B3B8.7BC6D4B128DC71C44F3DD1F0CCCBC215DD4A2CB8%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D1333354b3345c30d%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DZCiiIzY7J-_Ips-cZrQN8HqOcck&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v1.nonxt1.googlevideo.com/videoplayback?id%3D1333354b3345c30d%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1332458744%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3DE08092C915628FE876873FAEB97781E96B1B3B8.7BC6D4B128DC71C44F3DD1F0CCCBC215DD4A2CB8%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D1333354b3345c30d%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DZCiiIzY7J-_Ips-cZrQN8HqOcck&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1285061451206964443-7649888896912851497?l=kokinokamini.blogspot.com' alt='' /></div>kaminihttp://www.blogger.com/profile/01264909219744069341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1285061451206964443.post-78852447093684682052011-10-13T21:22:00.000-07:002011-10-13T21:22:17.132-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="entry"> <div align="center"><strong><span style="text-decoration: underline;">ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ!</span></strong><strong></strong></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><span style="text-decoration: underline;"><strong>Το πολυνομοσχέδιο, η «εξαίρεση» και οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ</strong></span></div><div align="right"><strong>Για την Ενωτική Αγωνιστική Συσπείρωση ΣΕΠ/ΔΕΗ</strong></div><div align="center">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Φλώρα Παπαδέδε, Αν. Γραμματέας ΣΕΠ/ΔΕΗ</div><div align="center">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Γιώργος Γεωργής, Μέλος ΣΕΠ/ΔΕΗ</div><br />Το πολυνομοσχέδιο που κατέθεσε το ΔΝΤ κι η ΕΕ δια της δωσίλογης κυβέρνησης έχει στόχο να υποτιμήσει δραστικά τη μισθωτή εργασία, να καταργήσει δικαιώματα και ενός τουλάχιστον αιώνα κατακτήσεις των εργαζομένων τόσο στο Δημόσιο, όσο και στον ιδιωτικό τομέα. Είναι ένα σύνολο μέτρων «εσωτερικής υποτίμησης» για να σωθούν οι τράπεζες και να τονωθεί η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας. Βεβαίως, ούτε το ένα, ούτε το άλλο μπορεί να επιτευχθεί σε συνθήκες διεθνούς κρίσης χρέους. Επομένως, αυτό που μένει είναι η θυσία δεκάδων κι ίσως εκατοντάδων χιλιάδων οικογενειών δημοσίων υπαλλήλων στο βωμό των εφεδροαπολύσεων και η εισοδηματική ισοπέδωση όσων απομείνουν να εργάζονται στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα. Γιατί ποιο αντεργατικό μέτρο πάρθηκε στον κρατικό τομέα της οικονομίας και δεν βρήκε μιμητές του στον ιδιωτικό;<br /><strong>Τα μέτρα αυτά θα εντείνουν την ύφεση και θα οδηγήσουν σε νέο κύμα πτωχεύσεων μικρομεσαίων κι αυταπασχολούμενων, ενώ ακόμα περισσότεροι απολυμένοι και άνεργοι νεόπτωχοι θα προστεθούν στους παλιούς. Όλο και περισσότερα προσωπικά περιουσιακά στοιχεία θα κατάσχονται από τις τράπεζες ή την εφορία σε όφελος των τοκογλύφων δανειστών της χώρας, που απαλλοτριώνουν ήδη τη Δημόσια Περιουσία και τον Εθνικό Πλούτο μας. Και τώρα διεκδικούν ακόμα μεγαλύτερο περιορισμό της Εθνικής μας Κυριαρχίας για να μας «σώσουν»!</strong><br />Όλο το προηγούμενο διάστημα οι παρατάξεις που διεκδικούν λιγότερο ή περισσότερο «επιθετική αναδιαπραγμάτευση του μνημονίου» (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-Ρίζος) καθησύχαζαν για πολλοστή φορά τους εργαζόμενους στη ΔΕΗ, στα ΕΛΠΕ, στη ΔΕΠΑ, στα ΕΛΤΑ, κ.ο.κ. ότι εξαιρέθηκαν από το πολυνομοσχέδιο. Μόλις δημοσιεύτηκε το Άρθρο 31, συνέχισαν τη γνωστή τακτική του διαίρει και βασίλευε για λογαριασμό των κομμάτων τους.<br /><strong><span style="text-decoration: underline;">Η αλήθεια είναι ότι ουδόλως εξαιρεθήκαμε</span></strong><strong>.</strong> Το νομοσχέδιο προβλέπει –αν κι εφόσον τιμήσει ο υπουργός το λόγο του γενικού γραμματέα του- ένα ακόμα ισχυρό ψαλίδισμα στις αποδοχές μας, ώστε να μειωθούν τουλάχιστον κατά 35% από εκείνες του 2009, δηλ. νέα μείωση περίπου 14% (μέσων κατά κεφαλή αποδοχών και όχι οριζόντια) και βλέπουμε… Επίσης, καταργείται το επίδομα συζύγου και συρρικνώνεται το επίδομα παιδιών. Παρ’ όλ’ αυτά, σήμερα ορισμένοι πανηγυρίζουν που θα χάσουμε μόνο 14% επιπλέον!<br /><strong>Ως πότε άραγε, θα δεχόμαστε να οδηγούν τις οικογένειές μας στη χρεοκοπία με μειώσεις μισθών, χαράτσια και αυξήσεις στο κόστος ζωής; Ως πότε θα δεχόμαστε να καλπάζει η ανεργία και να ξεπουλιέται ο τόπος; Υπενθυμίζουμε ότι οι μειώσεις μισθών και εισοδημάτων, η αναδρομικότητα νόμων και η κατάργηση των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων απαγορεύονται από το Ελληνικό Σύνταγμα!</strong><br />Ούτε το ασφαλιστικό πρόκειται να μείνει άθικτο, αφού το ψαλίδι στις αποδοχές, η μείωση των εν ενεργεία, η αύξηση των συνταξιούχων θα μειώσουν δραστικά τα έσοδά του καθιστώντας το ακόμα περισσότερο προβληματικό. Άλλωστε, «η διασφαλισμένη με τριπλές εγγυήσεις» από ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΣΑΔ και Βενιζέλο περιουσία του έχει περάσει στα χέρια του χρεοκοπημένου ελληνικού δημοσίου για να μετοχοποιηθεί-ξεπουληθεί η ΔΕΗ, καθαρή από ασφαλιστικές υποχρεώσεις προς τους εργαζόμενούς της.<br />Η τρίπλα της προσωρινής δήθεν «εξαίρεσης» που εξασφάλισαν οι προδοτικές πλειοψηφίες της ΓΕΝΟΠ απλά μεταθέτει στο άμεσο μέλλον το βασικό στόχο του άρθρου 31 του αντισυνταγματικού πολυνομοσχεδίου, που είναι:<strong> οι μαζικές απολύσεις των εργαζομένων στη ΔΕΗ και η ισοπέδωση του εισοδήματός τους, ώστε η κομματιασμένη ΔΕΗ που ετοιμάζουν να παραδώσουν έναντι πινακίου φακής στα νέα αφεντικά που σέρνει μαζί του ο Ρέσλερ, να έχει απαλλαγεί από τα «βαρίδια» των εργαζομένων, των μισθών και κάθε ίχνους δικαιωμάτων τους.</strong> Έχει ήδη δρομολογηθεί η υπαγωγή του προσωπικού στις «θυγατρικές» Μεταφοράς-Διανομής. Ενώ παραδίδονται οι τεχνικές εργασίες σε εργολάβους και κάποιες διοικητικές σε εξωτερικούς συνεργάτες, που όλως τυχαίως είναι παραρτήματα τραπεζών που πρέπει να «διασωθούν». Αυτή η πολιτική συμβαδίζει με τη δημιουργία στη χώρα Ειδικών Οικονομικών Ζωνών, με πρώτη την Πελοπόννησο του Νεοδημοκράτη Περιφερειάρχη, κου Τατούλη.<br />Αλήθεια, θα τηρήσει ο πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ την υπόσχεσή του προς τον Ελληνικό Λαό και τους εργαζόμενους στη ΔΕΗ ότι το συνδικαλιστικό κίνημα θα εμποδίσει με κάθε τρόπο τη μετατροπή της ΔΕΗ σε φοροεισπρακτικό μηχανισμό για λογαριασμό της τρόικας και των διεθνών τοκογλύφων;<br />Αγνοεί κανείς ότι τον επόμενο μήνα κατατίθεται δεύτερο μεσοπρόθεσμο, πριν την ψήφιση του προϋπολογισμού; Τι θα προβλέπει άραγε, για τους μισθούς και τις θέσεις εργασίας στη ΔΕΗ; Ποιους συμμάχους θα βρούμε τότε, αν δεν παλέψουμε μαζί με όσους αγωνίζονται σήμερα;<br /><br /><div align="center"><strong>ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΞΑΙΡΕΙΤΑΙ, ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΠΕΡΙΣΣΕΥΕΙ!</strong></div>Όποιος παίζει το παιχνίδι των «εξαιρέσεων» πρακτορεύει τα συμφέροντα της τρόικας και στηρίζει τη δωσίλογη κυβέρνηση. Διασπά και παρεμποδίζει <strong>την ενωτική αγωνιστική συσπείρωση <span style="text-decoration: underline;">όλων</span> των εργαζομένων</strong> <strong>για να μην περάσουν τα αντιλαϊκά μέτρα.</strong><br />Άλλωστε, δεν στέγνωσε ακόμα το μελάνι στην «επιτυχή» Συλλογική Σύμβαση των ΕΛΠΕ και το νομοσχέδιο την καταργεί επιβάλλοντας ότι και στη ΔΕΗ Α.Ε. Δεν «εξαιρέθηκαν» οι εργαζόμενοι ούτε στον πλήρως ιδιωτικοποιημένο ΟΤΕ, όπως διαδίδουν αφελείς. Το πολυνομοσχέδιο έδωσε τη δυνατότητα στη Deutsche Telekom να αρνηθεί να υπογράψει τη Συλλογική Σύμβαση στον ΟΤΕ. Κι όλα τα σενάρια παραμένουν ανοικτά…<br /><br /><strong>Η αποκατάσταση της Συνταγματικής Νομιμότητας, η υπεράσπιση του εισοδήματος, της εργασιακής θέσης και σχέσης, της περιουσίας και της ζωής μας είναι σήμερα αξεχώριστα από την υπεράσπιση της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας και της Λαϊκής Κυριαρχίας.</strong><br /><br /><strong>Για το ξεπέρασμα της κρίσης είναι απαραίτητη η αντίστροφη πολιτική από αυτήν που την προκάλεσε. </strong>Απαιτείται άρνηση αναγνώρισης και πληρωμής του χρέους, προκειμένου να σταματήσει η αιμορραγία της χώρας προς τους διεθνείς τοκογλύφους και να διατεθούν οι πόροι για τη στήριξη του λαϊκού εισοδήματος και την τόνωση της εσωτερικής αγοράς, για την παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας και τη στήριξη της εγχώριας παραγωγής σε όφελος του λαού. Απαιτείται η ανάκτηση της εθνικής δημοσιονομικής πολιτικής με έξοδο από το ευρώ και την ΟΝΕ και υιοθέτηση εθνικού νομίσματος –<span style="text-decoration: underline;">όχι την κατοχική ευρωδραχμή που σχεδιάζει η τρόικα</span>- με εθνικοποίηση των τραπεζών, των στρατηγικών και κοινωνικών τομέων της οικονομίας, όπως η ενέργεια, οι μεταφορές, η υγεία, η παιδεία κ.λπ. Άμεσο και δραστικό περιορισμό της ελεύθερης κίνησης του κεφαλαίου και φορολόγησή του.<br /><br /><strong>Άμεσα</strong>, επιβάλλεται ειδικά οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ να στηρίξουμε με κάθε τρόπο το κίνημα «Δεν Πληρώνω τα Χαράτσια». Είναι ο καλύτερος τρόπος να σπάσουμε το διαίρει και βασίλευε, να έχουμε στο πλάι μας τον ελληνικό λαό, του οποίου είμαστε αξεχώριστο κομμάτι. Η άρνηση ενός σημαντικότατου τμήματος του λαού να πληρώνει τα χαράτσια υπέρ «απόρων» διεθνών τοκογλύφων είναι ίσως ο ευκολότερος τρόπος για να απαλλαγούμε από την κυβέρνηση των δωσιλόγων και της τρόικας.<br /><br /><strong>Όλοι όσοι θίγονται από το πολυνομοσχέδιο, εργαζόμενοι στο δημόσιο κι ιδιωτικό τομέα, ελεύθεροι επαγγελματίες και μικρομεσαίοι, πρέπει στις 19 Οκτώβρη να κλείσουν τα εργοστάσια, τα μαγαζιά και τις υπηρεσίες, να πλημμυρίσουν τις πλατείες και τους δρόμους. Είναι η ώρα να πούμε το σύγχρονο ΟΧΙ του Οκτώβρη του 2011, με την ίδια ορμή που το είπαν οι παππούδες μας το 1940. Για να φύγει η τρόικα κι η δωσίλογη κυβέρνησή της. Για να καταργηθούν όλοι οι νόμοι που μας επέβαλλαν. Κανείς δεν νομιμοποιείται να συνεχίσει αυτή την πολιτική σε αντίθεση με τα συμφέροντα και τη θέληση του κυρίαρχου λαού.</strong><br /><br /><div align="right"> </div><div align="right">11 Οκτώβρη 2011</div><div align="center"><br /></div><div align="right"><strong>Για την Ενωτική Αγωνιστική Συσπείρωση ΣΕΠ/ΔΕΗ</strong></div><div align="center">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Φλώρα Παπαδέδε, Αν. Γραμματέας ΣΕΠ/ΔΕΗ</div><div align="center">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Γιώργος Γεωργής, Μέλος ΣΕΠ/ΔΕΗ</div><br /><strong><span style="text-decoration: underline;">Υ.Γ.</span></strong><strong> Για την περίπτωση που ο κος Βενιζέλος δεν τηρήσει την υπόσχεση του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου του:</strong><br /><div align="center"> </div><div align="center"><strong>Τι προβλέπει το Άρθρο 31:</strong></div><div align="center"> </div><div> «<strong>1.</strong> Στα Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου (Ν.Π.Ι.Δ.) που ανήκουν στο κράτος ή σε Ν.Π.Δ.Δ. ή σε Ο.Τ.Α., κατά την έννοια της επίτευξης κρατικού ή δημόσιου σκοπού, εποπτείας, διορισμού και ελέγχου της πλειοψηφίας της Διοίκησής τους, ή επιχορηγούνται τακτικά, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις, από πόρους των ως άνω φορέων κατά 50% τουλάχιστον του ετήσιου προϋπολογισμού τους, καθώς και των λοιπών δημοσίων επιχειρήσεων, οργανισμών και ανωνύμων εταιρειών, που υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής των διατάξεων του Κεφαλαίου Α΄ του ν.3429/2005 (Α’ 314) όπως έχουν τροποποιηθεί με τις διατάξεις της παραγράφου 1 α του άρθρου 1 του ν.3899/2010 (Α΄ 212), εφαρμόζεται ανώτατο όριο μέσου κατά κεφαλή κόστους αμοιβών προσωπικού σύμφωνα με τα οριζόμενα στις επόμενες παραγράφους. Το ανώτατο όριο μέσου κατά κεφαλή κόστους αμοιβής προσωπικού&nbsp; εφαρμόζεται και στις δημόσιες επιχειρήσεις, οργανισμούς και ανώνυμες εταιρείες που υπάγονται στο Κεφάλαιο Β του ν.3429/2005, εφόσον το δημόσιο ή τα νομικά πρόσωπα των παραγράφων 1, 2 και 3 του ν. 3429/2005, διορίζουν ως μέτοχοι, μόνα ή από κοινού, την πλειοψηφία των μελών του διοικητικού συμβουλίου και η διοίκηση της επιχείρησης δεν ασκείται από τον μέτοχο της μειοψηφίας. <strong>2.</strong> Για το ανώτατο όριο αποδοχών και προσθέτων παροχών του διοικητή ή διευθύνοντος συμβούλου των φορέων της προηγούμενης παραγράφου, έχουν εφαρμογή οι διατάξεις των παραγράφων 1, 2 και 3 του άρθρου 2 του ν. 3833/2010 (Α’ 40). <strong>3.</strong> Για τους εργαζόμενους στους φορείς της παραγράφου 1 με σχέση εργασίας αορίστου ή ορισμένου χρόνου, το ανώτατο όριο των μηνιαίων τακτικών αποδοχών για κάθε εκπαιδευτική κατηγορία ΥΕ, ΔΕ, ΤΕ και ΠΕ ισούται με το αντίστοιχο ανώτατο όριο που προκύπτει κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος Κεφαλαίου για τους υπαλλήλους με αντίστοιχη σχέση εργασίας (ιδιωτικού δικαίου αορίστου ή ορισμένου χρόνου) στο δημόσιο. Για τα διευθυντικά στελέχη των ως άνω φορέων που εργάζονται σε θέσεις ευθύνης, αντίστοιχες των θέσεων Τμηματάρχη, Διευθυντή και Γενικού Διευθυντή του παρόντος Κεφαλαίου, το ανώτατο όριο μηνιαίων τακτικών αποδοχών&nbsp; ισούται με το αντίστοιχο ανώτατο όριο που προκύπτει κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος Κεφαλαίου για τους κατέχοντες θέση Τμηματάρχη, Διευθυντή ή Γενικού Διευθυντή στο δημόσιο. <strong>4.</strong> Κατ’ εξαίρεση της προηγούμενης παραγράφου, ειδικά για το τεχνικό προσωπικό και τα διευθυντικά στελέχη των δημοσίων επιχειρήσεων, οργανισμών και εταιρειών του τελευταίου εδαφίου της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, ως ανώτατο όριο των πάσης φύσεως αποδοχών, επιδομάτων, αποζημιώσεων και αμοιβών γενικά, ορίζεται το καθοριζόμενο από την παράγραφο 1 του άρθρου 2 του ν.3833/2010 (Α’ 40). Ως διευθυντικά στελέχη για την εφαρμογή της παρούσης παραγράφου νοούνται οι ασκούντες καθήκοντα προϊσταμένου οργανικής μονάδας επιπέδου Διεύθυνσης ή Γενικής Διεύθυνσης. <strong>5.</strong> Το μέσο κατά κεφαλή κόστος των πάσης φύσεως αποδοχών, επιδομάτων, αποζημιώσεων και αμοιβών γενικά, εξαιρουμένων των εργοδοτικών εισφορών, των φορέων της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, απαγορεύεται να υπερβαίνει τα χίλια εννιακόσια (1.900)&nbsp; ευρώ το μήνα. <strong>6.</strong> Οι φορείς της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου υποχρεούνται με το πέρας εκάστου τριμήνου και εντός είκοσι ημερών να υποβάλλουν στην Ειδική Γραμματεία ΔΕΚΟ αναλυτικά ποσοτικά στοιχεία για τον έλεγχο τήρησης των ανωτέρω περιορισμών. Σε περίπτωση που προκύπτει υπέρβαση των περιορισμών αυτών οι φορείς υποχρεούνται σε περικοπές το επόμενο τρίμηνο ώστε αφενός να συμμορφωθούν στα επιβαλλόμενα όρια και αφετέρου να αποκαταστήσουν την υπέρβαση του προηγούμενου τριμήνου. Σε περίπτωση επιχορήγησης του φορέα από τον κρατικό προϋπολογισμό, και εάν διαπιστωθεί μη συμμόρφωση του οργανισμού σύμφωνα με τα ανώτερα, διακόπτεται αυτοδικαίως η επιχορήγηση του. <strong>7.</strong> Από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου καταργείται κάθε γενική ή ειδική διάταξη ή ρήτρα ή όρος συλλογικής σύμβασης εργασίας, διαιτητικής απόφασης ή ατομικής σύμβασης εργασίας ή συμφωνίας, που καθορίζει αποδοχές και πρόσθετες αμοιβές ή απολαβές που υπερβαίνουν τα ανώτατα κατά περίπτωση όρια που ορίζονται στις προηγούμενες παραγράφους.»<br /></div><span style="text-decoration: underline;">Τι σημαίνουν αυτά πρακτικά για τους εργαζόμενους στη ΔΕΗ:</span><br /><br /><ol><li>Ξεχάστε τον ΚΚΠ/ΔΕΗ! Όλοι οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ, κάθε κατηγορίας, εντάσσονται στο Ενιαίο Μισθολόγιο-Φτωχολόγιο, που προβλέπει ανώτατο όριο μικτού βασικού μισθού για ΠΕ με 35 χρόνια 2.200€!! Η «εξαίρεση» που ακολουθεί παρακάτω αφορά μόνο στο μεταβλητό μέρος του μισθού.</li><li>Το μέσο μηνιαίο κόστος του συνόλου των πάσης φύσεως αποδοχών, επιδομάτων, αποζημιώσεων και αμοιβών του προσωπικού (δηλ. μισθοί, υπερωρίες, εκτός έδρας, νυχτερινά, Κυριακές, αργίες και μειωμένο τιμολόγιο, εκτός των εργοδοτικών εισφορών) το 2010 ήταν 90.643.249€. Με το παραπάνω φιρμάνι της δωσίλογης κυβέρνησης το αντίστοιχο σύνολο των αμοιβών που θα διαθέσει η ΔΕΗ Α.Ε. περιορίζεται κατά μήνα και από 1.11.2011 σε 40.371.200€ (21.248 εργαζόμενοι Χ 1.900€ σύνολο σταθερών και μεταβλητών αμοιβών), δηλ. μειώνεται καταρχήν κατά 55,5%!!!</li><li>Από αυτή, την ούτε μισή πίτα που απομένει, η διοίκηση της ΔΕΗ Α.Ε. θα εξαιρέσει τον εαυτό της, δηλ. τους Γενικούς Δ/ντες και Δ/ντες ΒΟΚ – άραγε για τις υπηρεσίες που προσέφεραν στη σύνταξη του νόμου; Και υποτίθεται ότι θα «εξαιρέσει» το τεχνικό προσωπικό, που υποτίθεται ότι θα μπορεί να αμείβεται με πάνω από 1.900€ σταθερά και μεταβλητά μικτά. Βέβαια, για να μπορέσει ένας εργαζόμενος να υπερβεί τα 1.900€, θα πρέπει ο διπλανός του να πέφτει κάτω από τα 1.900€ αντίστοιχα. Πρόκειται δηλ. για το διαίρει και βασίλευε στην πιο κανιβαλική εκδοχή του, αυτή που εξασφαλίζει ότι δεν θα υπάρξει εργαζόμενος στη ΔΕΗ που δεν θα μακελευτεί.</li></ol>Έτσι έχουν όμως τα πράγματα; Έχουν δίκιο οι ηγεσίες των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΣΑΔ που μέχρι την Πέμπτη το βράδυ είχαν «εξασφαλίσει» για μια ακόμη φορά την «εξαίρεση των εργαζομένων στη ΔΕΗ» και από την Παρασκευή το πρωί περιδιαβαίνουν τους τεχνικούς χώρους και καθησυχάζουν τους συναδέλφους ότι η κατηγορία Τ «εξαιρέθηκε» και το λεπίδι αφορά μόνο στις υπόλοιπες κατηγορίες του προσωπικού (ΔΟ, Γ, Ν, Υ);<br />Ας θεωρήσουμε ότι κυβέρνηση και διοίκηση στοχεύουν στην σχετικά καλύτερη αμοιβή των τεχνικών αφού τους «εξαιρούν» και σκοπεύουν να τους δώσουν πάνω από 1.900€. Τότε προκύπτουν οι εξής πιθανές εκδοχές. Κι ας μιλήσουμε με νούμερα. Ας κάνουμε δηλ. αυτό που αρνήθηκαν να κάνουν όλα τα μέλη του του Δ.Σ. της ΓΕΝΟΠ την Κυριακή 9.11.2011, μπροστά σε δεκάδες συναδέλφους που αγωνιούσαν για τη ζωή και την οικογένειά τους.<br /><br /><div align="center"><strong>Τρία Σενάρια για «εξαιρούμενους»</strong></div><div align="center"><br /></div><strong>Σενάριο Α:</strong> Στις 30.9.2011 στη ΔΕΗ απασχολούνταν 14.916 εργαζόμενοι κατηγορίας Τ και 6.332 εργαζόμενοι των υπολοίπων κατηγοριών. Η ΔΕΗ ως βιομηχανική επιχείρηση δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς υπερωρίες, βάρδιες, εκτός έδρας, αφενός λόγω της τεχνικής της φύσης κι αφετέρου, λόγω της δραματικής συρρίκνωσης του προσωπικού που επέβαλε η απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και η μετοχοποίηση-ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ.<br />Αν λοιπόν, οι 6.332 ΔΟ, Γ, Ν, Υ εργαζόμενοί της αμείβονται από 1.11.2011 με 1.000€ μέσες κατά κεφαλή μικτές αποδοχές –περίπου δηλ. όσο προβλέπει το Ενιαίο Μισθολόγιο-Φτωχολόγιο του Δημοσίου και οι τιμές της αγοράς- σημαίνει ότι το σύνολο της μηνιαίας μισθοδοσίας τους θα είναι 6.332Χ1000€=6.332.000€. Άρα, από την «πίτα» των 40.371.200€ απομένουν 34.039.200€ για να τα μοιραστεί η κατηγορία Τ. Τα 34.039.200€ διαιρούμενα δια των 14.961 εργαζομένων της κατηγορίας Τ, αποδίδουν μέσο κατά κεφαλή μικτό σύνολο αποδοχών 2.282€. Φυσικά μέσα στην κατηγορία Τ, δεν παίρνουν και δεν θα παίρνουν όλοι τα ίδια. Οι συνάδελφοι Τ1,Τ2,Τ3 αμείβονται και θα αμείβονται περισσότερο λόγω των σπουδών και της θέσης εργασίας τους. <strong>Ας υπολογίσουν λοιπόν, οι συνάδελφοι ορύχοι, σταθμίτες, εναερίτες, υπογειίτες, δηλ. οι 11.751 εργαζόμενοι Τ4 και οι 615 Τ5, πόσο μέσο μηνιαίο μικτό σύνολο αποδοχών (μαζί δηλ. με υπερωρίες, βάρδιες, εκτός έδρας, Κυριακές, αργίες) απομένει να παίρνουν!</strong><br /><br /><strong>Σενάριο Β:</strong> Οι 6.332 συνάδελφοι των κατηγοριών ΔΟ, Ν, Υ, Γ, όπως επικαλούνται κάποιοι, επιτελούν δευτερευούσης σημασίας εργασίες στη ΔΕΗ, κάθονται όλη μέρα κι ένα εργασιακό επίδομα της τάξης των 487€ μηνιαίων μικτών αποδοχών είναι υπεραρκετό για τη δουλειά που κάνουν. Βέβαια, αν δεν τους φτάνει να φάνε ή δεν έχουν κανένα λόγο να δουλέψουν για τόσα, ας μην το εξετάσουμε για την ώρα… Λοιπόν, 6.332Χ487€=3.081.200€. Άρα, από την «πίτα» των 40.371.200€ απομένουν 37.290.000€ για να τα μοιραστεί η κατηγορία Τ. Με τον ίδιο τρόπο όπως παραπάνω προκύπτει μέσος κατά κεφαλή μικτός μισθός 2.500€.<strong> Ας ξαναυπολογίσουν λοιπόν, οι συνάδελφοι ορύχοι, σταθμίτες, εναερίτες, υπογειίτες, δηλ. οι 12.366 εργαζόμενοι Τ4-Τ5, πόσο συνολικό μέσο μηνιαίο μικτό μισθό (μαζί δηλ. με υπερωρίες, βάρδιες, εκτός έδρας, Κυριακές, αργίες) απομένει να παίρνουν!</strong><br /><br /><strong>Σενάριο Γ:</strong> Οι 6.332 συνάδελφοι των κατηγοριών ΔΟ, Ν, Υ, Γ, όπως λένε άλλοι, είναι άχρηστοι, βαρίδια και «πλεονάζοντες». Άλλωστε, τη δουλειά τους μπορούν να την κάνουν εξωτερικές ιδιωτικές εταιρείες και σε πολλά την κάνουν ήδη (security, εργολάβοι καταμέτρησης, θυγατρική της Eurobank που ανέλαβε τη μισθοδοσία των εκτάκτων στη ΔΠΑ, κ.ο.κ.) Ας απολυθούν λοιπόν για να μεγαλώσει η «πίτα» των υπολοίπων. Τι θα συμβεί τότε; <strong>Το πρώτο τρίμηνο</strong> οι 14.916 συνάδελφοι της κατηγορίας Τ θα μοιραστούν τα 40.371.200€ που θα τους αποδώσουν μέσες κατά κεφαλή μικτές αποδοχές <strong>2.707€</strong>, αφού οι υπόλοιποι 6.332 συνάδελφοι θα πάρουν 0€. Πάλι βέβαια θα τα μοιράσουν μεταξύ τους για τους λόγους που αναφέρθηκαν.<br />Όμως, <strong>το αμέσως επόμενο τρίμηνο</strong>, η πίτα θα διαμορφώνεται πλέον σε 14.916Χ1.900€=28.340.400€! Την οποία θα πρέπει να μοιράσουν μεταξύ τους οι Τ1, Τ2, Τ3, Τ4 και Τ5. Αν τώρα π.χ. οι Τ1, Τ2, Τ3 πάρουν μέσες κατά κεφαλή μικτές αποδοχές 3.000€, δηλ. 2550Χ3.000€=7.650.000€, <strong>οι συνάδελφοι ορύχοι, σταθμίτες, εναερίτες, υπογειίτες, δηλ. οι 12.366 εργαζόμενοι Τ4-Τ5 απομένει να μοιράσουν μεταξύ τους 1.673€ συνολικές μέσο μηνιαίες μικτές αποδοχές (μαζί δηλ. με υπερωρίες, βάρδιες, εκτός έδρας, Κυριακές, αργίες)!!</strong> <strong>Και ούτω καθεξής για το 3^ο, 4^ο και τα λοιπά τρίμηνα!!!</strong><br /><br />Οποιοσδήποτε γνωρίζει τις 4 πράξεις της αριθμητικής μπορεί να επαληθεύσει τους υπολογισμούς και να πειραματιστεί με όσες άλλες παραλλαγές σεναρίων θέλει. Κάθε φορά το αποτέλεσμα της πράξης θα είναι ίδιο. Οι μόνες, ως φαίνεται, που δεν(;) γνωρίζουν αριθμητική είναι οι απανταχού ηγεσίες. Η διοίκηση της ΔΕΗ που δεν ήξερε τίποτα για το φόνο, αλλά νομίζει πως φρόντισε να σώσει το τομάρι της… Η ηγεσία της ΓΕΝΟΠ (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΣΑΔ), που συμφώνησε στο κομμάτιασμα της ΔΕΗ και «δεν άφησε κανέναν εργαζόμενο στην τύχη του» και στο τσεκούρι του πολυνομοσχέδιου. Που τρεις μέρες τώρα αντί να οργανώνει την πάλη των εργαζομένων, γυρνά στα υπουργικά γραφεία και κλαίγεται… Ακόμα και ο ευτραφής αντιπρόεδρος των δοσιλόγων, κος Βενιζέλος που, όπως μας ενημέρωσε ο Πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ, δήλωσε πως δεν γνωρίζει τις λεπτομέρειες του νόμου που κατέθεσε και θα ψηφίσει!! Αν σας θυμίζει τον άλλο ευτραφή αντιπρόεδρο που τη μια μέρα ψήφισε το χαράτσι και την άλλη δήλωσε ότι δεν έχει να το πληρώσει, η ομοιότητα δεν είναι συμπτωματική…<br /><strong>Στόχος του κατάπτυστου κι αντισυνταγματικού νομοσχεδίου είναι οι μαζικές απολύσεις των εργαζομένων στη ΔΕΗ και η ισοπέδωση του εισοδήματός τους, ώστε η κομματιασμένη ΔΕΗ που ετοιμάζουν να παραδώσουν έναντι πινακίου φακής στα νέα αφεντικά που σέρνει μαζί του ο Ρέσλερ, να έχει απαλλαγεί από τα «βαρίδια» των εργαζομένων, των μισθών και κάθε ίχνους δικαιωμάτων τους.</strong> Γι’ αυτό παραδίδουν τις τεχνικές εργασίες σε εργολάβους και κάποιες διοικητικές σε εξωτερικούς συνεργάτες, που όλως τυχαίως είναι παραρτήματα τραπεζών που πρέπει να «διασωθούν». Αυτή η πολιτική συμβαδίζει με τη δημιουργία στη χώρα Ειδικών Οικονομικών Ζωνών, με πρώτη την Πελοπόννησο του Νεοδημοκράτη Περιφερειάρχη, κου Τατούλη.<br /><strong>Η κωμωδία και το δράμα πρέπει να πάρουν τέλος! Κι αυτό το τέλος πρέπει να το δώσουν οι εργαζόμενοι κι ολόκληρος ο ελληνικός λαός.</strong><br /><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1285061451206964443-7885244709368468205?l=kokinokamini.blogspot.com' alt='' /></div>kaminihttp://www.blogger.com/profile/01264909219744069341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1285061451206964443.post-71355048244790423752011-09-20T20:52:00.000-07:002011-09-20T20:52:43.485-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><h2 class="title"><br /></h2><span class="comments-meta"></span><u><strong>ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ, ΦΑΝΗΣ ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ</strong></u><div class="post-info"> </div><a href="http://aristeroblog.files.wordpress.com/2011/09/images2.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignleft size-full wp-image-445" height="160" src="http://aristeroblog.files.wordpress.com/2011/09/images2.jpg?w=218&amp;h=160" title="images2" width="218" /></a><br />Προσωρινό ανάχωμα στην επέκταση της οικονομικής κρίσης δημιούργησαν οι μεγαλύτερες κεντρικές τράπεζες του κόσμου με τη συντονισμένη παρέμβασή τους την Πέμπτη. Αντιγράφοντας μια μέθοδο που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 2008, στο απόγειο της τρέχουσας κρίσης, οι κεντρικές τράπεζες των ΗΠΑ, της Αγγλίας, της Ιαπωνίας, της Ελβετίας και μαζί η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα κάλυψαν με δολάρια τη ρευστότητα που ζητούσαν οι τράπεζες, αποτρέποντας την πιστωτική ασφυξία που θα μπορούσε να οδηγήσει ακόμη και στην αναστολή των τραπεζικών δραστηριοτήτων, λόγω έλλειψης ρευστού.<span id="more-439"></span><br />Το χέρι βοήθειας των κεντρικών τραπεζών στράφηκε πρώτα και κύρια προς τις γαλλικές τράπεζες που έχουν εξελιχθεί στο τελευταίο θύμα της κρίσης στην ευρωζώνη. Η υποβάθμισή τους από τους οίκους αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δικαιολογήθηκε στη βάση της έκθεσής τους στο ελληνικό δημόσιο χρέος και επίσης στην ελληνική τραπεζική αγορά, λόγω των σημαντικών εξαγορών που πραγματοποίησαν τα προηγούμενα χρόνια (Societe Generale τη Γενική και Credit Agricole την Εμπορική Τράπεζα).<br />Οι ζημιές που καταγράφουν οι δύο παραπάνω τράπεζες μαζί με τηνBNPParibas φθάνουν ακόμη και στο 50% της αξίας της μετοχής τους το τελευταίο μήνα ή από την αρχή του χρόνου, ενώ σε πρωτοφανή επίπεδα έχει φθάσει και η ασφάλισή τους απέναντι στο ενδεχόμενο χρεοκοπίας (CDS). Σε κάθε περίπτωση η θέση τους στην διεθνή αγορά έχει κλονιστεί μάλλον ανεπανόρθωτα.<br />Το πλήγμα που δέχτηκαν οι γαλλικές τράπεζες αναζωπύρωσε τις φήμες γα τη ελληνική χρεοκοπία ακριβώς τη στιγμή που η ίδια η Άνγκελα Μέρκελ επιχειρούσε να τις εκτονώσει, αποσυνδέοντάς τις από τις προθέσεις της κυβέρνησης και αποδίδοντάς τις στον αντικαγκελάριο της Γερμανίας και υπουργό Οικονομικών, Φίλιπ Ρέσλερ, επ’ αφορμή δηλώσεις του ότι δε χρειάζεται να υπάρχουν ταμπού στη διαμάχη για την κρίση του ευρώ.<br />Αν δηλαδή παραστεί ανάγκη να οδηγηθεί σε συντεταγμένη χρεοκοπία η Ελλάδα, να πεταχτεί, ήταν η άποψη του ηγέτη του κόμματος των Ελεύθερων Δημοκρατών που αποδόθηκε στις απογοητευτικές επιδόσεις του κόμματός του στις τελευταίες δημοσκοπήσεις, βάσει των οποίων είναι αδύνατο να ξεπεράσει το κατώφλι του 5% και να ξαναμπεί στη Βουλή.<br />Ωστόσο, ακόμη και οι δηλώσεις της Μέρκελ δεν προκάλεσαν εφησυχασμό, αλλά επιβεβαίωση των ανησυχιών για την πορεία της ελληνικής οικονομίας, που αναπότρεπτα οδηγείται σε μια μεγάλης έκτασης αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους της, κατά πάσα πιθανότητα της τάξης του 50%.<br />Λάδι στη φωτιά της συζήτησης για ενδεχόμενη ελληνική χρεοκοπία έριξε πρώτα και κύρια η πληροφορία του περιοδικού Σπίγκελ ότι αξιωματούχοι του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών έχουν ήδη επεξεργαστεί τα σενάρια με τις επιπτώσεις από μια πιθανή ελληνική χρεοκοπία. Το γερμανικό περιοδικό μάλιστα ανέφερε πως έκριναν ότι οι επιπτώσεις είναι «διαχειρίσιμες», ενώ ενημέρωσαν και τις Βρυξέλλες για τα πορίσματά τους. Το ότι δεν πρόκειται μόνο για την απελπισμένη προσπάθεια ενός «καμένου» πολιτικού να χαϊδέψει τα συντηρητικά αντανακλαστικά των γερμανών ψηφοφόρων φάνηκε επίσης από το γεγονός ότι αντίστοιχες εμπρηστικές δηλώσεις έκανε κι ο υπουργός Οικονομίας, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ενώ σύμφωνα πάλι με το δημοσίευμα του Σπίγκελ οι επιπτώσεις από μια ελληνική χρεοκοπία συζητήθηκαν σε γεύμα που οργανώθηκε στο Βερολίνο από τον γερμανό υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας με καλεσμένους τους ομολόγους του της Φινλανδίας και της Ολλανδίας.<br />Το θέμα λοιπόν της χρεοκοπίας έχει τεθεί. Από αυτούς μάλιστα που ανέλαβαν εργολαβικά τη “διάσωση” της ελληνικής οικονομίας τα δύο τελευταία χρόνια παίρνοντας το δημόσιο χρέος από το 115% τον Οκτώβριο του 2009 (όταν αποφασίστηκε η υπαγωγή της Ελλάδας στο ΔΝΤ σύμφωνα με τον υφυπουργό Οικονομικών Φίλιππο Σαχινίδη) και φθάνοντάς το στο 172%, όπου θα φθάσει το 2012, σύμφωνα με την έκθεση του γραφείου προϋπολογισμού της Βουλής. Μια έκθεση που στοίχισε την θέση της επικεφαλής του. Δεν ήταν όμως και η μοναδική λογιστική απάτη του ΠΑΣΟΚ για να εμφανίσει ως αναγκαία τη προσφυγή στον μηχανισμό ΔΝΤ – ΕΕ. Την Πέμπτη η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, Ζωή Γεωργαντά, μέλος της διοίκησης της στατιστικής υπηρεσίας αποκάλυψε δημόσια ότι με τεχνητούς τρόπους, ως αποτέλεσμα λαθροχειριών δηλαδή, διογκώθηκε το δημοσιονομικό έλλειμμα του 2009 για να φτάσει στο 15,4%, τσουβαλιάζοντας και δαπάνες που δεν έπρεπε να περιληφθούν σε αυτά τα κονδύλια. Το σχέδιο ήταν το ελληνικό έλλειμμα να υπερβαίνει ακόμη και το έλλειμμα της Ιρλανδίας, που έφθανε το 14%, έτσι ώστε να καμφθούν οι όποιες αντιδράσεις απέναντι στα μέτρα λιτότητας που επιβλήθηκαν. Το πόσο βαριά εκτεθειμένη είναι η συμμορία του ΠΑΣΟΚ φάνηκε από την απόφαση της κυβέρνησης να πάψει τα 6 από τα 7(!) μέλη της διοίκησης της στατιστικής υπηρεσίας αφήνοντας στη θέση του μόνο τον πρόεδρό της, Ανδρέα Γεωργίου, που πριν έρθει στην Ελλάδα πέρυσι, εργαζόταν στο ΔΝΤ! Πραγματικά, όσο περνάει ο καιρός κι αρχίζουν να επιβεβαιώνονται οι χειρότερες υποψίες, αποκαλύπτεται το μέγεθος της πολιτικής και οικονομικής απάτης που στήθηκε από την κυβέρνηση Παπανδρέου για να οδηγηθεί τελικά η Ελλάδα στη χρεοκοπία.<br />Η χρεοκοπία επομένως είναι καθαρό αποτέλεσμα της πολιτικής του Μνημονίου. Δεν θα έλθει λόγω της ανεπαρκούς ή καθυστερημένης εφαρμογής του όπως λένε οι Γερμανοί και τα τσικό τους στο υπουργικό συμβούλιο, αλλά εξ’ αιτίας της απαρέγκλιτης και πιστής εφαρμογής του. Μόνο που η επιβολή του Μνημονίου είχε κι ορισμένες παράπλευρες απώλειες, όπως η απρόβλεπτου βάθους ύφεση, που το τελευταίο τρίμηνο έφθασε το 7,3%, με αποτέλεσμα η&nbsp; ύφεση για όλο το έτος να φθάσει στο 5,3% και όχι 3,8% όπως αρχικά υπολόγιζαν. Σε ένα τέτοιο βούρκο ύφεσης ποιά πρόβλεψη για φορολογικά έσοδα μπορεί να σταθεί; Τα προϋπολογισθέντα έσοδα δίνουν τη θέση τους σε μαύρες τρύπες βάθους 4,8 δισ. ευρώ για το 8μηνο Ιανουαρίου – Αυγούστου, με αποτέλεσμα το έλλειμμα να βρίσκεται στο 8,2%, σχεδόν εκεί δηλαδή που κυμαινόταν και το 2009, όταν ήταν στο 8%!<br />Το θέμα όμως είναι πως τα μειωμένα φορολογικά έσοδα δημιουργούν χρηματοδοτικά κενά, οδηγώντας στο ναυάγιο το «πρόγραμμα σωτηρίας». Η ανακοίνωση από το Βαγγέλη Βενιζέλο του νέου φόρου στα ακίνητα, ύψους 2 δισ. ευρώ για φέτος κι άλλα 2 δισ. για τον επόμενο χρόνο επιχείρησε να καλύψει αυτό το κενό. Μάταια όμως. Όχι μόνο επειδή η είσπραξή του είναι αμφίβολη, λόγω των λαϊκών αντιδράσεων, αλλά γιατί η περιδίνηση της ελληνικής οικονομίας στην ύφεση δημιουργεί την μια μαύρη τρύπα μετά την άλλη, επιτείνοντας τις ανησυχίες για τον τρόπο με τον οποίο θα καλυφθούν τα χρηματοδοτικά κενά.<br />Ανοίγοντας μια παρένθεση, είναι περιττό να πούμε πως το ανέβασμα των τόνων κάθε φορά από το Βερολίνο και της Βρυξέλλες για τον κίνδυνο χρεοκοπίας αποτελεί πρώτης τάξης δικαιολογία για την επιβολή νέων μέτρων. Κάθε φορά που Βερολίνο και Βρυξέλλες δείχνουν τα δόντια τους, η κυβέρνηση Παπανδρέου σαν υπάκουο σκυλάκι, με τη βοήθεια φυσικά και του φιλικού της Τύπου, αναγγέλλει νέα αντιλαϊκά μέτρα. Πρόβλημα ωστόσο υφίσταται και το έχουν δημιουργήσει η Τρόικα με την κυβέρνηση από κοινού.<br />Δεύτερη αιτία που δυναμιτίζει τα σχέδια διάσωσης είναι οι περίφημες εγγυήσεις που προβλέπονται στη συμφωνία της 21^ης&nbsp;Ιουλίου. Η βιασύνη ειδικά του Βαγγέλη Βενιζέλου να υπογράψει διμερή συμφωνία με την Φινλανδία άνοιξε την όρεξη και σε άλλες χώρες της ευρωζώνης να πάρουν ανταλλάγματα για να προχωρήσουν στην εκταμίευση της δικής τους συμμετοχής που θα επιτρέψει την δανειοδότηση της Ελλάδας με το δεύτερο δάνειο ύψους 110 δισ. ευρώ.<br />Η τρίτη αιτία που δείχνει και το βάθος των αντιφάσεων σχετίζεται με την αναδιάρθρωση του χρέους που κατέχουν οι ιδιωτικές τράπεζες, στο βαθμό που παρότι μακροπρόθεσμα είναι επωφελές για τα ταμεία τους, άμεσα διαταράσσει επικίνδυνα τους ισολογισμούς τους. Υπ’ αυτό το πρίσμα η ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων που αναμένεται για την επόμενη εβδομάδα και η ευτυχής κατάληξη του στόχου της κυβέρνησης είναι αμφίβολο αν θα γιορταστεί απ’ όλους.<br />Τέλος, υπάρχει και μια άλλη, σημαντικότερη αιτία που σχετίζεται και αυτή με όσα προβλέπει η συμφωνία της 21^ης&nbsp;Ιουλίου. Οι υπολογισμοί των Γερμανών για ένα αναγκαίο κούρεμα του δημόσιου χρέους της τάξης του 50%, πέραν του κουρέματος της τάξης του 21% που προβλέπει η συμφωνία και υλοποιείται υπό την επίβλεψη της Διεθνούς των Τραπεζών (IIF), αποδεικνύει ότι τα αρχικά σχέδια ήταν αερολογίες. Αποδεικνύει επίσης πόσο αυθαίρετες ήταν οι μεγαλοστομίες των γραικήλων της κυβέρνησης που υπόσχονταν πως η Ελλάδα θα εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της στο ακέραιο. «Ακόμη και παράνομο να είναι το χρέος εμείς θα το πληρώσουμε» έλεγε ο Γ. Παπακωνσταντίνου όταν ήταν στο υπουργείο Οικονομικών, για να έρθουν τώρα οι Γερμανοί και να κρίνουν ότι αυτό το χρέος των 350 δισ. ευρώ δεν μπορεί να πληρωθεί. Γιατί, πίσω από τους υπολογισμούς τους για ένα αναγκαίο κούρεμα της τάξης του 50% κρύβεται ένας ψυχρός υπολογισμός ότι δημόσιο χρέος ύψους 350 δισ. ευρώ για μια χώρα που βρίσκεται σε διαδικασία συρρίκνωσης δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί.<br />Οι παραπάνω αποτυχίες παίρνουν ασυνήθιστα απειλητικές διαστάσεις λόγω της μετατροπής της κρίσης κρατικών χρεών σε κρίση της πραγματικής οικονομίας που απειλεί το ευρωπαϊκό και παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα (όπως έδειξε η παρουσία του αμερικανού υπουργού Οικονομικών, Τίμοθι Γκάιτνερ στη προχθεσινή σύνοδο του Γιούρογκρουπ στην Πολωνία) με μια νέα τραπεζική κρίση αντίστοιχη του 2009. Γι’ αυτό το λόγο επείγει η διαχείριση του «ελληνικού ζητήματος», φέρνοντας στο τραπέζι όλα τα πιθανά σενάρια, από την χρεοκοπία της Ελλάδας μέχρι και την έξοδο από το ευρώ.<br />Βερολίνο και Βρυξέλλες προφανώς δεν επιδιώκουν την πάση θυσία έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη κι αυτό για πολλούς λόγους. Πρώτο, επειδή όσο η Ελλάδα είναι εντός του ευρώ οι χώρες του κέντρου εξάγουν τα προϊόντα τους απρόσκοπτα. Δεύτερο, μια πιθανή έξοδος της Ελλάδας θα άνοιγε το δρόμο για να ακολουθήσουν κι άλλες χώρες, καθώς τότε, όταν θα είχε «σπάσει το ταμπού» η ευρωζώνη δεν θα ήταν μια σταθερή νομισματική ένωση, αλλά μια χαλαρή ζώνη εναλλασσόμενου εύρους, ανάλογα με την οικονομική συγκυρία. Τρίτο, μια πιθανή έξοδο της Ελλάδας αναπόφευκτα θα οδηγούσε σε μείωση την συναλλαγματική ισοτιμία του ευρώ έναντι του δολαρίου, υπονομεύοντας το στόχο του Βερολίνου για συνεχή του ανατίμηση έτσι ώστε να αποδεικνύεται μια επωφελή τοποθέτηση για κάθε επενδυτή. Από την άλλη, η αποχώρηση της Ελλάδας από την ευρωζώνη θα αποδειχθεί μονόδρομος και θα επιβληθεί ακαριαία από το Βερολίνο αν, πρώτο, αυτή η λύση διευκολύνει την διαχείριση της ευρωπαϊκής κρίσης και τη διάσωση του ευρώ, σε ότι αφορά την λειτουργία του σαν παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα, καθώς τους είναι απολύτως απαραίτητο όσο και αναντικατάστατο εργαλείο, στον ανταγωνισμό τους με τα άλλα κέντρα του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού. Ιδιαίτερα καθώς η κρίση της ευρωζώνης έχει την τάση να επεκταθεί και να επιδεινωθεί. Δεύτερο, η Γερμανία δεν θα διστάσει να πετάξει έξω την Ελλάδα από την ευρωζώνη αν αυτή της η απόφαση οδηγήσει, με έναν συγκροτημένο τρόπο, στην δημιουργία ενός δεύτερου, εφαπτόμενου στον σκληρό πυρήνα του ευρώ και απολύτως εξαρτώμενου από αυτόν, οικονομικά και πολιτικά, κύκλου χωρών, (π.χ. Ελλάδα, Πορτογαλία, Ιρλανδία, ίσως ακόμα και Ισπανία στην πιο φιλόδοξη εκδοχή), εξασφαλίζοντας έτσι για τις ηγεμονικές δυνάμεις της ΕΕ, την επωφελή γι’ αυτές συνέχεια της ήδη δεσπόζουσας παρουσίας τους σε αυτές της οικονομίες και τη συνέχιση της απομύζησής τους.<br />Ο τρόπος δε, της εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη βρίσκεται, υπερβαίνοντας τις τεχνικές δυσκολίες που δημιουργεί η απουσία σχετικής πρόβλεψης στα καταστατικά κείμενα της ευρωζώνης: Κάνοντας μας τον βίο αβίωτο κι επιβάλλοντας την μια εξωφρενική απαίτηση μετά την άλλη, μέχρι να φύγουμε οικειοθελώς.<br /><div align="center"><strong>Τι θέλει να αποφύγει το Βερολίνο</strong></div><div align="center"><strong>ΠΑΥΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΜΕ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΤΟΥ ΟΦΕΙΛΕΤΗ ΚΑΙ ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ</strong></div>Η Γερμανία δεν βρέθηκε προ απροόπτου κι αναγκάστηκε να αποδεχθεί δημόσια την ανάγκη κουρέματος του ελληνικού χρέους κατά 50%. Έγκαιρα, στη σύνοδος κορυφής της ΕΕ του Μαρτίου, είχε επιβάλλει να ψηφιστεί η διαδικασία της «συντεταγμένης χρεοκοπίας» και του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (EMS), που θα τεθούν σε λειτουργία τον Ιούλιο του 2013. Αυτό που δεν είχε προβλέψει η Γερμανία ήταν η υποτροπή της κρίσης που θα έφερνε αναγκαστικά πιο κοντά τις απαραίτητες αποφάσεις, οδηγώντας ακόμη και σε ταχύτερη εφαρμογή τους. Γιατί στις διορθωτικές δηλώσεις που έκανε η Μέρκελ, αυτό που διέψευσε δεν ήταν η χρεοκοπία, αλλά η ανεξέλεγκτη χρεοκοπία: «Σε μια νομισματική ένωση με 17 μέλη μπορούμε να έχουμε ένα σταθερό ευρώ αν αποφύγουμε ανοργάνωτες διαδικασίες», δήλωσε στο ραδιοφωνικό σταθμό του Βερολίνου – Βραδενβούργου. Και συνέχισε με τα εξής: «Είναι επομένως κορυφαία μας προτεραιότητα να αποφύγουμε μια ανεξέλεγκτη χρεοκοπία». Το διακύβευμα επομένως έγκειται στους όρους, το πλαίσιο της χρεοκοπίας και τις συνέπειες που θα σημάνει κι όχι αν θα γίνει. Αυτό προεξοφλείται ως βέβαιο από το Τέταρτο Ράιχ.<br />Δύο είναι τα ενδεχόμενα που θα ήθελε να αποφύγει το Βερολίνο κι η ελληνική αστική τάξη, φυσικά. Το πρώτο ενδεχόμενο είναι μια κατάσταση χάους με την κυβέρνηση να ανακοινώνει νύχτα αδυναμία εξυπηρέτησης των δανειακών της υποχρεώσεων, κάτω από την ανάγκη των άδειων ταμείων. Πρόκειται για μια απόφαση που θα δημιουργούσε ντόμινο ανεξέλεγκτων και απρόβλεπτων καταστάσεων σε μια αγορά ούτως ή άλλως χαοτική, ακόμη και σε κανονικές συνθήκες. Μια κατάσταση εν ολίγοις που θα δημιουργούσε σοβαρές ζημιές και θα έθετε σε κίνδυνο ακόμη και την ύπαρξη της ευρωζώνης.<br />Το δεύτερο ενδεχόμενο που θέλει να αποτρέψει είναι κι η μοναδική λύση στο πρόβλημα του δημόσιου χρέους, με γνώμονα τα συμφέροντα της λαϊκής πλειοψηφίας: Παύση πληρωμών και διαγραφή του δημόσιου χρέους με πρωτοβουλία του οφειλέτη, λογιστικός έλεγχός του ώστε να αποκαλυφθεί κάθε είδους παράνομο χρέος, έξοδος από το ευρώ και την ΕΕ σε ένα πλαίσιο σύγκρουσης με τον ιμπεριαλισμό και το κεφάλαιο και εισαγωγή νέας νομισματικής μονάδας με ισοτιμία που θα ευνοεί την εγχώρια παραγωγή. Ουσιαστικές συνιστώσες αυτής της δυναμικής είναι η εθνικοποίηση των τραπεζών, η επιβολή εμποδίων στην κίνηση κεφαλαίων που θα αποτρέψει την μαζική έξοδό τους από την Ελλάδα και η άσκηση ενεργούς βιομηχανικής πολιτικής στην κατεύθυνση δημιουργίας θέσεων εργασίας, αναζωογόνησης της υπαίθρου, διατροφικής επάρκειας κ.λπ. Διαρκές ζητούμενο αυτής της δυναμικής πορείας δεν μπορεί να είναι παρά η αναδιανομή του κοινωνικού πλούτου. Τουλάχιστον.<br /><div align="center"><strong>ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ</strong></div><div align="center"><strong>Ιστορική αποτυχία της αστικής τάξης</strong></div><div align="center"><strong>ΠΤΩΣΗ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ&nbsp;</strong></div>Το βασικό περίγραμμα της “συντεταγμένης χρεοκοπίας” όπως την επιδιώκει ο γερμανικός ιμπεριαλισμός είναι ήδη γνωστό. Πρακτικά η μετατροπή της Ελλάδας σε προτεκτοράτο, όπου οι πιο σημαντικές αποφάσεις θα λαμβάνονται από την ίδια τη Γερμανία. Η εγκατάσταση στην Ελλάδα του Χορστ Ράιχενμπαχ, με καθήκοντα εκκαθαριστή που θα επιβλέψει τη διαδικασία πτώχευσης (αυτό είναι το πραγματικό του έργο κι όλα τα υπόλοιπα για την εκταμίευση των κοινοτικών κονδυλίων είναι προπέτασμα καπνού), μαζί με μια ομάδα 30 ακόμη τεχνοκρατών συμβολίζει τη νέα εποχή που ανατέλλει για τον ελληνικό καπιταλισμό. Η πρόθεσή του δε να δώσει προτεραιότητα στην περικοπή των δαπανών στην υγεία, την αλλαγή των εργασιακών σχέσεων και πάνω απ’ όλα στην προώθηση των Ειδικών Οικονομικών Ζωνών που θα μετατρέψουν την Ελλάδα σε Γουατεμάλα της Γερμανίας (δηλαδή μια απέραντη ζώνη φτώχειας όπου το εργασιακό, φορολογικό και περιβαλλοντικό δίκαιο θα το αποφασίζει μόνος του ο επενδυτής) δείχνουν πως θα είναι η επόμενη μέρα.<br />Εδώ αξίζει να αναφερθεί πως ήδη το Μνημόνιο έχει φέρει σε πέρας την πιο βρόμικη δουλειά, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά επίσης και στις άλλες δύο χώρες που υποβλήθηκαν στην χημειοθεραπεία των Μνημονίων: την Ιρλανδία και την Πορτογαλία. Σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε η ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία στην δημοσιότητα την Παρασκευή αυτές οι τρεις χώρες είναι οι μοναδικές σε όλη την ευρωζώνη και την ΕΕ όπου το ωριαίο κόστος εργασίας κατέγραψε πτώση το δεύτερο τρίμηνο του 2011, σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο. Να σημειωθεί δε πως δεν είναι η πρώτη φορά. Όλες οι έρευνες εργατικού κόστους το τελευταίο διάστημα καταγράφουν αντίστοιχη υποχώρηση. Συγκεκριμένα, στην Ελλάδα που κρατάει τα σκήπτρα της σύνθλιψης των αμοιβών το εργατικό κόστος μειώθηκε κατά 3,7%, στην Ιρλανδία κατά 3,5% και στην Πορτογαλία και 0,8%, όταν στην ευρωζώνη και την ΕΕ κατά μέσο όρο αυξήθηκε κατά 3,6% και 3,4%! Φαίνεται έτσι ποιό ήταν το ζητούμενο των Μνημονίων και των στατιστικών απατών που έκαναν τα λαμόγια του ΠΑΣΟΚ για να εμφανίσουν το δημοσιονομικό έλλειμμα εκτός ελέγχου. Ζητούμενο ήταν η αναίρεση εργατικών κατακτήσεων δεκαετιών και η συντριβή μισθών και ημερομισθίων. Τι σημασία έχει λοιπόν αν το δημοσιονομικό έλλειμμα παραμένει εκεί που ήταν το 2009, παρά τις τρομακτικές περικοπές κοινωνικών δαπανών; Αλλού στόχευαν οι περικοπές.<br />Παρόλα αυτά η μετατροπή της Ελλάδα σε αποικία της Γερμανίας, όπως θα συμβεί υπό το καθεστώς της “συντεταγμένης χρεοκοπίας”, παρά τα κέρδη που σηματοδοτούν για το κεφάλαιο οι μειώσεις μισθών και ημερομισθίων, δε σημαίνει ότι η αστική τάξη της Ελλάδας δεν βιώνει μια κραυγαλέα, ιστορικών διαστάσεων αποτυχία, που καθιστά την κυριαρχία της πολύ πιο αδύναμη, πολύ πιο τρωτή και ασταθής απέναντι στον προαιώνιο αντίπαλό της. Ο ελληνικός καπιταλισμός επιλέγει ωστόσο την “συντεταγμένη χρεοκοπία” γιατί εξασφαλίζει το μικρότερο δυνατό κόστος έναντι του μεγαλύτερου δυνατού οφέλους, που είναι η πάση θυσία παραμονή στο ευρώ και τον σκληρό πυρήνα της ΕΕ.<br />Τόσο το αστικό πολιτικό σύστημα (κυβέρνηση – αντιπολίτευση), όσο και η άρχουσα τάξη, θεωρούν ότι με τον τρόπο αυτό θα καταφέρουν να ρίξουν ολοκληρωτικά το βάρος της κρίσης στους εργαζόμενους και με τη θυσία της δημόσιας περιουσίας και των λιγότερο ισχυρών κεφαλαίων, θα προστατέψουν στο μέτρο του δυνατού τα συμφέροντα της κυρίαρχης μερίδας του ελληνικού κεφαλαίου.<br />Αυτή είναι η λογική της οργανωμένης-συντεταγμένης χρεοκοπίας μιας χώρας, που από ότι φαίνεται θα κάνει την παγκόσμια πρεμιέρα της στη χώρα μας. Ως οργανωμένη χρεοκοπία δηλαδή μπορεί να οριστεί η μεταφορά του εταιρικού πτωχευτικού δικαίου στο επίπεδο του έθνους-κράτους. Η νομολογία του εταιρικού πτωχευτικού δικαίου επιδιώκεται ουσιαστικά να αντικαταστήσει το δημόσιο διεθνές δίκαιο που διέπεται από την αρχή της κρατικής κυριαρχίας.<br />(Δημοσιεύτηκε στο <strong>ΠΡΙΝ 18/9/2011 </strong><strong>www</strong><strong>.</strong><strong>prin</strong><strong>.</strong><strong>gr</strong><strong>)</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1285061451206964443-7135504824479042375?l=kokinokamini.blogspot.com' alt='' /></div>kaminihttp://www.blogger.com/profile/01264909219744069341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1285061451206964443.post-42968697778059994052011-09-15T22:43:00.000-07:002011-09-15T22:43:46.926-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a href="http://antarsya.org/index.php?option=com_content&amp;view=article&amp;id=454%3A2011-09-15-14-32-14&amp;catid=62%3A2009-05-03-17-02-46&amp;Itemid=119">ΑΝΤΑΡΣΥΑ - Δεν πληρώνουμε τα χαράτσια τους! Τους ανατρέπουμε!</a> <br /><table class="contentpaneopen"><tbody><tr><td class="contentheading" width="100%"><br /></td> <td align="right" class="buttonheading" width="100%"> <a href="http://antarsya.org/index.php?view=article&amp;catid=62%3A2009-05-03-17-02-46&amp;id=454%3A2011-09-15-14-32-14&amp;format=pdf&amp;option=com_content&amp;Itemid=119" rel="nofollow" title="PDF"><img alt="PDF" src="http://antarsya.org/templates/yoo_evolution/images/pdf_button.png" /></a> </td> <td align="right" class="buttonheading" width="100%"> <a href="http://antarsya.org/index.php?view=article&amp;catid=62%3A2009-05-03-17-02-46&amp;id=454%3A2011-09-15-14-32-14&amp;tmpl=component&amp;print=1&amp;layout=default&amp;page=&amp;option=com_content&amp;Itemid=119" rel="nofollow" title="Print"><img alt="Print" src="http://antarsya.org/templates/yoo_evolution/images/printButton.png" /></a> </td> <td align="right" class="buttonheading" width="100%"> <a href="http://antarsya.org/index.php?option=com_mailto&amp;tmpl=component&amp;link=aHR0cDovL2FudGFyc3lhLm9yZy9pbmRleC5waHA/b3B0aW9uPWNvbV9jb250ZW50JnZpZXc9YXJ0aWNsZSZpZD00NTQ6MjAxMS0wOS0xNS0xNC0zMi0xNCZjYXRpZD02MjoyMDA5LTA1LTAzLTE3LTAyLTQ2Jkl0ZW1pZD0xMTk=" title="E-mail"><img alt="E-mail" src="http://antarsya.org/templates/yoo_evolution/images/emailButton.png" /></a> </td> </tr></tbody></table><br /><table class="contentpaneopen"><tbody><tr> <td class="createdate" valign="top"> Thursday, 15 September 2011 14:30 </td> </tr><tr> <td valign="top"> <div align="justify"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;"><span style="color: black;"><span style="color: black; font-family: 'Arial','sans-serif'; font-size: 10pt;"><img align="left" border="0" height="200" hspace="8" src="http://antarsya.org/images/stories/euro200.gif" vspace="8" width="142" />Ο κεφαλικός φόρος = χαράτσι που εξήγγειλε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στη ΔΕΘ με το περιβόητο «ειδικό τέλος ακινήτων» αποτελεί αποκορύφωμα φορομπηξίας και κοινωνικής βαρβαρότητας,<span>&nbsp; </span>ενάντια στους εργαζόμενους και το λαό που βρίσκονται ήδη στα όρια της αντοχής τους και αγανακτούν έχοντας ήδη πάρει στα χέρια τους τα σημειώματα της «έκτακτης εισφοράς» και του «ειδικού τέλους επιτηδεύματος» που ψηφίστηκαν στο Μεσοπρόθεσμο. Υπολογίζεται ότι η συνολική επιβάρυνση για μια μέση οικογένεια θα ξεπεράσει κατά πολύ τα 1000 ευρώ,<span>&nbsp; </span>σε μια περίοδο που περικόπτονται βάναυσα μισθοί και συντάξεις η<span>&nbsp; </span>ανεργία θερίζει και εκατοντάδες χιλιάδες νέες απολύσεις βρίσκονται στα σκαριά με την «εργασιακή εφεδρία».</span></span></span></div><div align="justify"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;"><span style="color: black;"><span style="color: black; font-family: 'Arial','sans-serif'; font-size: 10pt;">Το θράσος της κυβέρνησης είναι απύθμενο, όταν για μια ακόμη φορά χαρατσώνει την πλειοψηφία της κοινωνίας. Την ίδια στιγμή που καλεί τους εφοπλιστές σε «συζήτηση για το πώς θα συμβάλλουν στην εθνική προσπάθεια»(!), μειώνει τον συντελεστή φορολόγησης των επιχειρήσεων στο 20%, συνεχίζει τις απεριόριστες φοροαπαλλαγές στο κεφάλαιο στο όνομα «της ανάπτυξης», τροφοδοτεί με 110 δις τις τράπεζες, εκποιεί το δημόσιο συσσωρευμένο πλούτο αντί «πινακίου φακής», συντρίβει τους άνεργους και συνταξιούχους τους μισθωτούς, τους αυτοαπασχολούμενους, τους ελεύθερους επαγγελματίες και τους μικροϊδιοκτήτες χωρίς έλεος. Δύο χρόνια μετά την εφαρμογή του Μνημονίου η κυβέρνηση επιχειρεί να εφαρμόσει την φοροεπιδρομή επικαλούμενη «τα άδεια ταμεία» δείγμα και αυτό μιας πολιτικής ολότελα χρεοκοπημένης και σε πλήρη κατάρρευση!</span><span style="color: black; font-family: 'Arial','sans-serif'; font-size: 10pt;">&nbsp;</span></span></span></div><div align="justify"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;"><span style="color: black;"><span style="color: black; font-family: 'Arial','sans-serif'; font-size: 10pt;">Καλούμε τους εργαζόμενους, όλο τον ελληνικό λαό και τους φορείς του μαζικού κινήματος, <strong>σε μαζική ανυπακοή απέναντι στα παλιά και νέα χαράτσια</strong>. <strong>Κανείς εργαζόμενος, άνεργος, αυτοαπασχολούμενους να μην πληρώσει τις «έκτακτες εισφορές» και τα «ειδικά τέλη».</strong> Εξάλλου, αναδρομικές εισφορές σε ήδη φορολογημένα εισοδήματα είναι αντισυνταγματικές και<span>&nbsp; </span>διαλύουν κάθε έννοια φορολογικής δικαιοσύνης. </span><span style="color: black; font-family: 'Arial','sans-serif'; font-size: 10pt;">Η μάχη αυτή δεν είναι ατομική, πρέπει να δοθεί συλλογικά και οργανωμένα. Είναι τμήμα της συνολικότερης πάλης του λαού για την ανατροπή της άθλιας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, και των συνεταίρων της ΝΔ-ΛΑΟΣ, της τρόικα και του Μεσοπρόθεσμου, της πολιτικής του κεφαλαίου που επιδιώκει να καταργήσει κάθε δικαίωμα φορτώνοντας στην κοινωνία τα σπασμένα της κρίσης του καπιταλισμού. </span><span style="color: black; font-family: 'Arial','sans-serif'; font-size: 10pt;">Μπορούμε να τους ανατρέψουμε! Όπως φάνηκε και μετά την μαζική και οργισμένη διαδήλωση στη ΔΕΘ, διαμορφώνονται ξανά οι συνθήκες για να φτάσουμε σε μια νέα κλιμάκωση, πολύ πιο δυνατή από τις σχεδόν εξεγερσιακές πανεργατικές του Ιούνη που είχαν συνδυαστεί με τις καταλήψεις στις πλατείες.</span><span style="color: black; font-family: 'Arial','sans-serif'; font-size: 10pt;">&nbsp;</span></span></span></div><div align="justify"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;"><span style="color: black;"><strong><span style="color: black; font-family: 'Arial','sans-serif'; font-size: 10pt;">Καλούμε όλα τα σωματεία, τους επιστημονικούς συλλόγους και τις επαγγελματικές ενώσεις, τις φοιτητικές καταλήψεις, τα κινήματα ανυπακοής «δεν πληρώνω», τις λαϊκές συνελεύσεις των πλατειών σε πόλεις και γειτονιές με συλλογικές αποφάσεις να απορρίψουν τα νέα χαράτσια, να προχωρήσουν σε κινητοποιήσεις διαρκείας και να<span>&nbsp; </span>καλύψουν τα μέλη τους στη μη καταβολή τους.<span>&nbsp; </span>Για την ανάπτυξη ενός πολύμορφου απεργιακού και αγωνιστικού κινήματος με στόχο την ανατροπή του σφαγείου Κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ και των υπηρετών τους! </span></strong></span></span></div><div align="justify"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;"><span style="color: black;"><strong></strong><strong><span style="color: black; font-family: 'Arial','sans-serif'; font-size: 10pt;">Οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα συμβάλλουν με όλες τους τις δυνάμεις σε αυτόν τον αγώνα..&nbsp;</span></strong><strong><span style="color: black; font-family: 'Arial','sans-serif'; font-size: 10pt;"><span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span></strong></span></span></div><div align="justify"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;"><span style="color: black;"><strong><span style="color: black; font-family: 'Arial','sans-serif'; font-size: 10pt;">Το συντονιστικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, </span></strong><strong><span style="color: black; font-family: 'Arial','sans-serif'; font-size: 10pt;">Αθήνα 13 Σεπτεμβρίου 2011<span>&nbsp;&nbsp; </span></span></strong></span></span></div></td></tr></tbody></table></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1285061451206964443-4296869777805999405?l=kokinokamini.blogspot.com' alt='' /></div>kaminihttp://www.blogger.com/profile/01264909219744069341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1285061451206964443.post-77956505572281788242011-08-24T21:16:00.000-07:002011-08-24T21:16:58.106-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a href="http://www.kozani.tv/">αναδημοσίευση από: Kozani.TV&nbsp;</a> <span style="color: black;"><strong><img src="http://aristerovima.gr/photos/sotiris_01_300x200.jpg" style="float: left; margin-right: 8px;" width="250" />Του Παναγιώτη Σωτήρη</strong></span><br />Η κυβέρνηση ετοιμάζεται να προχωρήσει στην ψήφιση του νομοσχεδίου διάλυσης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με τον ίδιο πραξικοπηματικό τρόπο που ούτως ή άλλως πολιτεύεται το τελευταίο διάστημα. Τη μόνη νομιμοποίηση της κίνησής της έχει αναζητήσει στα αρνητικά αντανακλαστικά ενάντια στην ακαδημαϊκή κοινότητα, εκμεταλλευόμενη και υπαρκτές παθογένειες του πανεπιστημιακού χώρου, τις οποίες το πανεπιστημιακό κίνημα έχει καταγγείλει από καιρό.<br />Υποστηρίζει ότι οι διαμαρτυρίες προέρχονται από τους πρυτάνεις που θέλουν να διατηρήσουν τα προνόμιά τους, τους καθηγητές που δεν θέλουν να κρίνονται, τις κομματικές φοιτητικές παρατάξεις που θέλουν να συναλλάσσονται με τις πρυτανικές αρχές. Την ίδια ώρα, προβλήματα που έχει δημιουργήσει η ίδια η πολιτική της, όπως είναι η μεγάλη ανεργία των πτυχιούχων, σπεύδει να τα αποδώσει στο υποτιθέμενο… σοβιετικό (!) μοντέλο σχεδιασμού που επικράτησε, όπως μας είπε χτες ο κ. πρωθυπουργός. Ο στόχος είναι προφανής: η κυβέρνηση επιδιώκει οι αντιδράσεις να θεωρηθούν υπόθεση μόνο της πανεπιστημιακής κοινότητας και των φοιτητικών παρατάξεων, ενώ η ίδια παρουσιάζεται ως εκπρόσωπος των αναγκών της κοινωνίας για καλύτερη ανώτατη εκπαίδευση.<br />Όμως, η πραγματικότητα είναι ότι το νομοσχέδιο αυτό θα έχει, ούτως ή άλλως, καταστροφικές επιπτώσεις πρώτα από όλα για την κοινωνία, για τους φοιτητές, για τους μελλοντικούς φοιτητές, για τις οικογένειές τους, αλλά και για τους εργαζομένους συνολικά.<br />Πρώτα από όλα, είναι προφανές ότι ακόμη και η σημερινή κουτσουρεμένη δωρεάν παιδεία διακυβεύεται. Ο ορίζοντας της δημοσιονομικής ασφυξίας, των περικοπών και της λογικής του επιχειρηματικού πανεπιστημίου είναι η γενίκευση των διδάκτρων και στο προπτυχιακό επίπεδο. Η ελληνική οικογένεια που βάζει βαθιά το χέρι στην τσέπη και πριν τις πανελλαδικές εξετάσεις αλλά και μετά καλύπτοντας μεγάλο μέρος του κόστους σπουδών (σίτιση, στέγαση), τώρα θα κληθεί πολύ σύντομα να πληρώσει και δίδακτρα.<br />Επιπλέον, είναι προφανές ότι η κυβέρνηση μεθοδεύει να υπάρχουν σημαντικά λιγότερες διαθέσιμες θέσεις στα δημόσια πανεπιστήμια και ΤΕΙ, ιδίως εάν σαρωθούν ή μαραζώσουν οριστικά τα περιφερειακά ιδρύματα. Όταν ολοκληρωθεί ο περιβόητος πανεπιστημιακός «Καλλικράτης», οι διαθέσιμες θέσεις θα είναι πολύ λιγότερες από όσες προσφέρονται τώρα. Η δυνατότητα να ελπίζει κάποια/ος ότι θα βελτιώσει τη θέση της/του μέσα από την ανώτατη εκπαίδευση θα περιοριστεί σημαντικά. Αυτό θα σπρώξει τους νέους είτε στους κάθε λογής εμπόρους των «κολεγίων» είτε, χειρότερα, στην ανεργία άνευ έστω και κάποιων τυπικών προσόντων. Την ίδια ώρα ολόκληρες περιοχές θα στερηθούν την πολιτισμική και αναπτυξιακή ώθηση που έδινε η παρουσία ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ενισχύοντας τάσεις ερήμωσης της υπαίθρου.<br />Άλλωστε, η εικόνα που ήδη θα συναντήσουν οι φοιτητές επιστρέφοντας στα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ για το νέο ακαδημαϊκό έτος θα είναι τουλάχιστον αποκαρδιωτική. Οι αλλεπάλληλες περικοπές στους τακτικούς προϋπολογισμούς θα οδηγήσουν σε έλλειψη στοιχειωδών αναλώσιμων υλικών, σε αδυναμία επισκευών, σε κτίρια χωρίς θέρμανση. Την ίδια ώρα η παρατεταμένη αδιοριστία των εκλεγμένων μελών ΔΕΠ και οι τεράστιες περικοπές πιστώσεων για συμβασιούχους διδάσκοντες θα σημαίνουν ότι χιλιάδες μαθήματα δεν θα προσφερθούν και αρκετά Τμήματα δεν θα μπορούν να προσφέρουν ολοκληρωμένα προγράμματα σπουδών.<br />Έπειτα, το νομοσχέδιο διαλύει την ίδια την έννοια του πτυχίου. Τα διετή ή τριετή πτυχία και η λογική των τριών κύκλων σπουδών θα σημαίνουν ότι οι νέοι δεν θα βγαίνουν στην αγορά εργασίας με στοιχειώδη επαγγελματικά δικαιώματα, αλλά με απλές βεβαιώσεις σπουδών. Ο κόπος και η προσπάθεια για να μπουν στα πανεπιστήμια θα ανταμείβεται με ακόμη περισσότερη ανασφάλεια και έλλειψη κατοχύρωσης. Το άγχος και το κυνήγι μιας θέσης στον ήλιο δεν θα σταματούν ποτέ. Η γενιά της ανεργίας, η γενιά που και θα ζήσει χειρότερα από τους γονείς της, θα λαμβάνει και με τυπικούς όρους τίτλους σπουδών «μειωμένων προσδοκιών».<br />Αλλά και η κατάργηση της αυτοδιοίκησης των πανεπιστημίων και των δημοκρατικών συμμετοχικών θεσμών μόνο αρνητικές συνέπειες θα έχει. Προσπαθεί να αποτρέψει τη δυνατότητα μέσα στο πανεπιστήμιο να υπάρχουν κινήματα για τη βελτίωση της παρεχόμενης εκπαίδευσης και των συνθηκών σποδών και διαβίωσης, ενώ φαλκιδεύει τη δυνατότητα των πανεπιστημιακών δασκάλων να διδάσκουν με παρρησία και μεράκι. Επιπλέον, απειλεί να ακυρώσει τη δυνατότητα των πανεπιστημίων να λειτουργούν ως χώροι παραγωγής γνώσης και κριτικής σκέψης. Οι επιχειρηματίες ή οι πολιτευτές που θα αποτελέσουν τα «εξωτερικά μέλη» του Συμβουλίου Διοίκησης δύσκολα θα ενδιαφέρονται για τη μελέτη του πολιτισμού, την ανάπτυξη ελεύθερου λογισμικού, την ακριβή μέτρηση της ανεργίας και της υποαπασχόλησης, τις φτηνές και οικολογικές λύσεις στη διαχείριση των απορριμμάτων. Στην καλύτερη των περιπτώσεων θα εξασφαλίζουν φτηνότερες μελέτες για τις «επενδύσεις» τους. Στην Ελλάδα που θεωρεί εναλλακτικές καλλιέργειες τα… φωτοβολταϊκά και σπεύδει να σχεδιάσει αυτοκινητοδρόμους την ίδια ώρα που διαλύει το σιδηρόδρομο και τις δημόσιες συγκοινωνίες, που θεωρεί τη βασική έρευνα εξωτικό είδος, που θεωρεί ότι τα γράμματα, ο πολιτισμός και η ιστορική μνήμη έχουν νόημα μόνο ως τουριστικά προϊόντα, το Πανεπιστήμιο της κριτικής σκέψης και της κοινωνικά προσανατολισμένης έρευνας θεωρείται περιττή πολυτέλεια.<br />Όσο για την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, αυτή δεν πρόκειται να φέρει την «ευταξία» στα Πανεπιστήμια. Ποιος γονιός θα κοιμάται πιο ήσυχος όταν ξέρει ότι ανά πάσα στιγμή, επειδή έτσι έκρινε ένας αστυνομικός διευθυντής ή ένας εισαγγελέας, οι πανεπιστημιακοί χώροι θα γίνονται θάλαμοι αερίων και ξυλοδαρμών όπως αυτοί που ζήσαμε στην Πλατεία Συντάγματος;<br />Για όλους αυτούς τους λόγους το πραγματικό θύμα των αλλαγών που θέλει να επιβάλει η κυβέρνηση του Μνημονίου δεν θα είναι κάποιες συντεχνίες ή κάποιες παρατάξεις, αλλά ολόκληρη η κοινωνία. Είναι προς το συμφέρον της εργαζόμενης πλειοψηφίας τα κυβερνητικά σχέδια για μια ανώτατη εκπαίδευση συρρικνωμένη, φτωχότερη, ιδιωτικοποιημένη και πολύ πιο αυταρχική να μείνουν στα χαρτιά. H μάχη για ένα πραγματικά Δημόσιο Δωρεάν Δημοκρατικό Πανεπιστήμιο οφείλει να γίνει υπόθεση όλων μας.<br /><br />aristerovima.gr</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1285061451206964443-7795650557228178824?l=kokinokamini.blogspot.com' alt='' /></div>kaminihttp://www.blogger.com/profile/01264909219744069341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1285061451206964443.post-76959244218216552692011-08-23T21:20:00.000-07:002011-08-23T21:20:42.857-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><table border="0" cellpadding="0" cellspacing="0"><tbody> <tr><td style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; font-size: 24px;"><a href="http://aristerovima.gr/">αναδημοσίευση από: ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΒΗΜΑ</a> </td> </tr> <tr> <td height="5"><br /></td> </tr> <tr> <td style="font-size: 16px;"><br /></td> </tr> <tr> <td>&nbsp;</td> </tr> <tr> <td><img src="http://aristerovima.gr/photos/the-return-of-ulysses-1968_620x310.jpg" width="580" /></td> </tr> <tr> <td>&nbsp;</td> </tr> <tr> <td style="font-size: 13px; line-height: 140%;"> <br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">Του Παναγιώτη Φραντζή</span><br /><br />Αργούν ακόμα τα πρωτοβρόχια αλλά αυτός ο Αύγουστος έχει κάτι από χειμώνα στη βαριά του, την ασήκωτη ειδησεογραφία. Με την παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία να παίρνει τη διπλή κάτω βόλτα, τις κοινωνικές εκρήξεις να παραμένουν στην ημερήσια διάταξη βάζοντας φωτιά στην ησυχία της «μεσαίας τάξης» του πρώτου κόσμου, και την Ελλάδα, που δεν κάηκε φέτος από πυρκαγιές αλλά από τις απανωτές εξαγγελίες για τους τρόπους υφαρπαγής μερικών δισεκατομμυρίων από μισθωτούς και συνταξιούχους, να παραπαίει μακριά από οποιοδήποτε θαύμα μεγαλόχαρης. <br /><br />Έρχεται όμως βροχή, έρχεται μπόρα, κι από Σεπτέμβρη ο νέος λογαριασμός στην πόρτα των λαϊκών νοικοκυριών θα ζητά πληρωμή. Έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης και άλλα ωραία πράγματα στο περιτύλιγμα των «αναγκαίων μέτρων». Κατά τα άλλα ο Πρωθυπουργός της χώρας, που έκανε κρυφά τα μπάνια του στη Σέριφο φιλοξενούμενος σε σπίτια χωμένα σε απόμακρους βράχους, έχοντας πρώτα ρίξει στις ξέρες το σκάφος στο οποίο επιβαίνουμε όλοι μας, κι έχοντας εξαντλήσει τα όποια αποθέματα επιρροής και τρομοκρατίας απέναντι στο λαό του, προφανώς θα καταφύγει στο τελευταίο οχυρό, τον μπαμπούλα της διεθνούς ύφεσης που μας έφερε τις χειρότερες των προβλέψεων.<br /><br />Σε αυτό το τοπίο τα συνδικάτα και η Αριστερά δεν μπορούν να συνεχίζουν στην πεπατημένη των αγωνιστικών ραντεβού ανά κλάδο ή τόπο δουλειάς – όπου η κυβέρνηση ή η εργοδοσία ανοίγουν πυρ ή στήνουν επικοινωνιακές παγίδες (αν έχουν πλέον αυτή την πολυτέλεια). Και το ξέρουν. Όλοι, λίγο ή πολύ, καταλαβαίνουν ότι κάτι πιο σοβαρό πρέπει να γίνει προκειμένου να πάρουν την πρωτοβουλία των κινήσεων οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, η νεολαία, οι άνεργοι, με τις οργανώσεις, τα κόμματα, τα δικά τους επιτελεία. Είναι η ώρα των στρατηγικών απαντήσεων. <br /><br />Το στοίχημα του Σεπτέμβρη δεν είναι μόνο το πού θα πάει ο φόβος. Η θερινή κοινωνική έκρηξη στη Βρετανία δείχνει ότι το καζάνι βράζει. Ότι οι φτωχοί αυτού του κόσμου δεν φοβούνται να τα σπάσουν. Η αξιοπρέπεια της οργάνωσης για μια αλλαγή βαθιά στην κοινωνία είναι που τους λείπει. Μια πραγματική αυτοπεποίθηση στη θέση της οργής. Ή και μαζί με την οργή. Στις μέρες μιας τέτοιας καπιταλιστικής κρίσης ιστορικών διαστάσεων, οι αριστεροί και οι σκεπτόμενοι προοδευτικοί άνθρωποι δεν μπορούν να μένουν στην επαλήθευση των θέσεών τους για τον αυταπόδεικτο χαρακτήρα της συστημικής φθοράς. Έχουν αντίθετα πολλή δουλειά να κάνουν. <br /><br />Όπως λέει και ο Μπρεχτ, το πρόβλημα σε τέτοιες εποχές δεν είναι ότι λείπουν οι σωστές γραμμές – αλλά είναι πάρα πολλές. Για την ώρα βρισκόμαστε στο στάδιο των διαπιστώσεων. Τόσο για τους εργαζόμενους, που συνειδητοποιούν την κατάσταση και τους κινδύνους για την εργασία και τη ζωή τους. Αλλά αυτή η συνειδητοποίηση χωρίς προοπτική είναι καταδικασμένη να φέρει απάθεια και απογοήτευση – ίσως μαζί με κάποιου είδους κοινωνική αναταραχή χωρίς όμως πολιτικό ανατρεπτικό περιεχόμενο και κατεύθυνση. <br /><br />Η χαρά και η ηθική ανάταση που έφερε η μαχητική συνάντηση παλιών και νέων αγωνιστών στην πλατεία Συντάγματος και σε όλη τη χώρα, μόνο σαν καρικατούρα μπορεί να πάρει παράταση στο νέο σκληρό τοπίο του Σεπτέμβρη. Όλα τα προηγούμενα θετικά βήματα του κινήματος – από τη δημιουργία και κυκλοφορία του Debtocracy και το εγχείρημα της Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου μέχρι τις λαϊκές συνελεύσεις και τις περιφρουρήσεις των απεργιών στους μεγάλους εργασιακούς χώρους, τις αποφασιστικές διαδηλώσεις απέναντι στη βία και τον τρόμο του κράτους – τώρα δεν φτάνουν. Απαιτείται πιο γερό δέσιμο των ανθρώπων, συλλογικότητα και συντροφικότητα επαναστατικού κόμματος. Αυτή η αξιοπρέπεια που προέρχεται από την ανώτερη οργάνωση των μεμονωμένων βουλήσεων. <br /><br />Οι εφημερίδες που γράφουμε και διαβάζουμε, τα διαδικτυακά μέσα, αυτή εδώ η ιστοσελίδα, παρά την όποια συμβολή τους στην ενημέρωση και στο διάλογο για την έξοδο από τον μακρύ χειμώνα που μας ετοιμάζουν, όπως είναι δεν αρκούν. Υστερούν σε σφρίγος και αποτελεσματικότητα. Δεν φτάνουν ούτε τα σωστά συμπεράσματα για το χαρακτήρα της εποχής και της κρίσης και την προοπτική υπέρβασής της. (Αν και αυτή η συζήτηση δεν έχει εξαντληθεί και πρέπει να την κάνουμε και από εδώ.) <br /><br />Όλοι εμείς, ο υπόγειος κόσμος του μέλλοντος, που ακόμα δεν πιστεύουμε ότι μπορούμε να πατήσουμε πάνω από τα νούμερα της ανεργίας, πάνω από τους δείκτες της παρακμής της αγοράς, με στοιχεία συγκεκριμένα να πάμε το ψάξιμο και τον αγώνα ένα βήμα πιο πέρα. Συνδυάζοντας την τόλμη της σκέψης με την απόφαση της πράξης. Ακούγεται σαν ευχή, μα είναι η κατάρα τού να ζεις σε ενδιαφέροντες καιρούς – που έλεγε κάποιος.<br /><br />- -<br /><br /><span style="font-style: italic;">εικ. Τζόρτζιο ντε Κίρικο, Η επιστροφή του Οδυσσέα, 1968.</span></td><td style="font-size: 13px; line-height: 140%;"><span style="font-style: italic;">&nbsp;</span></td><td style="font-size: 13px; line-height: 140%;"><span style="font-style: italic;">&nbsp;</span></td><td style="font-size: 13px; line-height: 140%;"><span style="font-style: italic;">&nbsp;</span></td><td style="font-size: 13px; line-height: 140%;"><br /></td><td style="font-size: 13px; line-height: 140%;"><br /></td></tr> </tbody></table></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1285061451206964443-7695924421821655269?l=kokinokamini.blogspot.com' alt='' /></div>kaminihttp://www.blogger.com/profile/01264909219744069341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1285061451206964443.post-71493085950055662292011-08-13T01:21:00.000-07:002011-08-13T01:21:43.946-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><table border="0" cellpadding="0" cellspacing="0"><tbody> <tr><td style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; font-size: 24px;"><br /></td> </tr> <tr> <td height="5"><br /></td> </tr> <tr> <td style="font-size: 16px;"><a href="http://aristerovima.gr/">πηγή: ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΒΗΜΑ</a> </td> </tr> <tr> <td><br /></td> </tr> <tr> <td><img src="http://aristerovima.gr/photos/144661-london-riots%20agglia_620x310.jpg" width="580" /></td> </tr> <tr> <td>&nbsp;</td> </tr> <tr> <td style="font-size: 13px; line-height: 140%;"> <br /><br /><br /><br />Όπως στα παρισινά προάστια το 2005 και στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 2008, αλλά ταυτόχρονα και διαφορετικά, η έκρηξη της νεανικής οργής σαρώνει πολλές πόλεις της Αγγλίας ύστερα από την εν ψυχρώ δολοφονία του 29 χρονου Λονδρέζου Μαρκ Ντάγκαν από την αστυνομία, τα ψεύδη που διέσπειραν στα ΜΜΕ ότι πυροβόλησε πρώτος και την επίθεση στους συγγενείς και συμπολίτες του που είχαν μαζευτεί ειρηνικά έξω από το αστυνομικό τμήμα ζητώντας εξηγήσεις για το θάνατό του. Από το περασμένο Σάββατο, η αναταραχή έχει εξαπλωθεί στο Λονδίνο, Μπρίστολ, Λιντς, Λίβερπουλ, Νότιγχαμ, Μπίρμινχαμ, ,Μάντσεστερ, Σάλφορντ Γουέστ Μπρόμγουιτς και Γούλβερχαμπτον στα Μίντλαντς, όπου γίνονται εκτεταμένες ταραχές και συγκρούσεις κυρίως πολύ νέων ανθρώπων με την αστυνομία, με καταστροφές καταστημάτων, αυτοκινήτων και οικημάτων.<div><br />Η αντίδραση του κατεστημένου του ΜΜΕ και της πολιτικής είναι να σπρώξει κάτω από το χαλί τις βαθύτερες κοινωνικές και πολιτικές αιτίες και να αποδώσει τα γεγονότα σε εγκληματίες και βίαια άτομα. Κλασική αντίδραση, αλλιώς θα έπρεπε να ομολογήσει τα ανομολόγητα. Την αστυνομική καταπίεση, την εκτεταμένη φτώχεια, την επιδείνωση της ζωής που έχει προκαλέσει η πολιτική των τελευταίων δεκαετιών. Η έκταση της αναταραχής ανάγκασε τον Βρετανό πρωθυπουργό να επιστρέψει άρον άρον από τις διακοπές και να συγκαλέσει τη Βουλή σε ειδική συνεδρίαση, όπου το αποτέλεσμα είναι προβλεπόμενο: ένταση της καταστολής.&nbsp;</div><div><br />Την ίδια στάση υπέρ της καταστολής κράτησε και ο Εντ Μίλιμπαντ, αρχηγός του Εργατικού Κόμματος που ζήτησε ακόμη μεγαλύτερη αστυνόμευση. Ο Εργατικός βουλευτής Τομ Γουάτσον κάλεσε να χρησιμοποιηθεί ο στρατός για την καταστολή των ταραχών, ενώ ο Συντηρητικός Π. Μέρσερ ζήτησε να εφαρμοστούν στο Λονδίνο τα κατασταλτικά μέτρα που είχαν χρησιμοποιηθεί στη Β. Ιρλανδία. Ο φόβος που διαπερνά τις ελίτ προέρχεται από την επίγνωση ότι η πολιτική που εφαρμόζουν εξοντώνει μια ολόκληρη γενιά νέων των φτωχών και εργαζόμενων στρωμάτων που εκφράζουν δυσαρέσκεια και μίσος για το πολιτικό και κοινωνικό κατεστημένο.</div><div><br />Ήδη έχουν γίνει συλλήψεις 1.000 ατόμων , ακόμη και 12 χρονων παιδιών, και σε 100 έχουν απευθύνει κατηγορίες. Σ΄ αυτούς περιλαμβάνονται έφηβοι, νεαροί εργάτες και άνεργοι απόφοιτοι πανεπιστημίων, διαψεύδοντας τους ισχυρισμούς των ΜΜΕ ότι πρόκειται για άτομα του περιθωρίου με εγκληματικές τάσεις .</div><div><br />Είναι λάθος να ειπωθεί ότι οι ταραχές είναι απολίτικες, λέει ο Ντάνιελ Χιντ (Al Jazeera 9/8). Άλλος ένας μαύρος Λονδρέζος δολοφονήθηκε από την αστυνομία η οποία, υποτίθεται, είναι αρμόδια για την προστασία των ανθρώπων. Και αυτό είναι ένα βαθιά πολιτικό θέμα. Ακόμη, επισημαίνει πως όταν πολλοί νέοι άνθρωποι αποφασίζουν να συγκρουστούν με τις δυνάμεις του “νόμου και της τάξης” και να επιδοθούν σε καταστροφές, αν και τα κίνητρα είναι διαφορετικά, οι πράξεις τους μπορούν να κατανοηθούν μόνο με πολιτικούς όρους -- “διότι δεν υπάρχουν πολλοί απ΄ όσους λένε τις συνήθεις κοινοτοπίες που να γνωρίζουν από πρώτο χέρι τι σημαίνει να είσαι νέος, φτωχός και να ζεις στο κέντρο των βρετανικών πόλεων. ...Ίσως θα έπρεπε να ρωτήσουμε αυτούς τους νέους πριν ξεστομίσουμε τη φράση “ανεγκέφαλη βία””.</div><div><br />Η οργή που εκδηλώθηκε ήταν κατ΄ αρχάς μια μαζική αντίδραση στην αστυνομική βία. “Πρόκειται για ένα μαζικό ξεσηκωμό”, λέει ο Άγγλος δημοσιογράφος Ντάρκους Χάουι στο αμερικανικό δίκτυο Democracy Now!, που έρχεται από τα βάθη της κοινωνίας, από τη συλλογική συνειδητοποίηση λευκών και κυρίως μαύρων νέων της αναίτιας και συστηματικής αστυνομικής παρενόχλησης. Από τη δυσανεξία που προκαλεί το να σε σταματούν και να σου κάνουν σωματική έρευνα στο δρόμο, πολλές φορές την ημέρα. Παλιότερα, για να σταματήσουν κάποιον στο δρόμο και να του κάνουν έρευνα έπρεπε να έχει διαπράξει αξιόποινη πράξη. Επί Μπλερ, οι σχετικοί νόμοι αντικαταστάθηκαν με την αντιτρομοκρατική νομοθεσία που σημαίνει ότι η αστυνομία μπορεί να σταματά και να κάνει σωματική έρευνα στον οποιονδήποτε, οπουδήποτε και οποιαδήποτε στιγμή χωρίς λόγο. Οι σχολιαστές μιλούν για θεσμοποιημένο ρατσισμό ενάντια στις μειονότητες και στους πιο φτωχούς. Αναφέρεται ότι από το 1998 333 άτομα έχουν πεθάνει στα χέρια της αστυνομίας και ουδείς αστυνομικός έχει τιμωρηθεί γι΄ αυτούς τους θανάτους. Οι δολοφονίες μελών των φτωχών στρωμάτων από την αστυνομία είναι κοινωνικά αποδεκτές, αλλά οποιαδήποτε αντίδραση σ΄ αυτές αντιμετωπίζεται με τη βία του κράτους. Η “εγκληματικότητα” ορίζεται, ως συνήθως, με δύο μέτρα και δύο σταθμά στις δυτικές δημοκρατίες. Για αυτά τα γεγονότα υπήρξαν πολλές ειρηνικές διαμαρτυρίες οι οποίες αγνοήθηκαν πλήρως τόσο από τον Τύπο όσο και από τις Αρχές. Μια τέτοια διαμαρτυρία που όχι μόνο αγνοήθηκε, αλλά και χτυπήθηκε από την αστυνομία αποτέλεσε την αφορμή και των πρόσφατων ταραχών.</div><div><br />Το γεγονός ότι “δεν ακούγονται” ρίχνει φως στο ξέσπασμα της νεανικής οργής και στις μορφές που αυτή παίρνει, υποστηρίζει ο μπλόγκερ Ρίτσαρντ Σίμουρ, επικαλούμενος τη δήλωση ενός νέου σε δημοσιογράφο. “Νομίζεις ότι αυτές οι οχλοκρατικές διαμαρτυρίες είναι ο σωστός τρόπος για να κερδίσεις αυτό που θέλεις;”, ρωτά ο δημοσιογράφος. Και ο νέος απαντά: “Ναι, επειδή αν δεν κάναμε αυτές τις φασαρίες δεν θα μας μιλούσες καν” (συνέντευξη στο Democracy Now! 9/8).</div><div>&nbsp; <br />Ενδιαφέρον παρουσιάζει η ανάλυση του Άλεξ Καλίνικος από το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα ( New Left Project) που επιχειρεί να κάνει μια σύγκριση των σημερινών γεγονότων με τις ταραχές που είχε ξεσπάσει στο Μπρίξτον το 1981. Οι σημερινές ταραχές, υποστηρίζει, είναι μια στοιχειακή έκρηξη των στερημένων δικαιωμάτων νέων της εργατικής τάξης που κατοικούν στα κέντρα των πόλεων. Αυτό που τους ώθησε ήταν το μίσος για την αστυνομία που λειτούργησε σαν αλεξικέραυνο για όλες τις άλλες αιτίες της δυσαρέσκειας. Τα βασικά χαρακτηριστικά τους ήταν ίδια μ΄ αυτά των ταραχών του 1981 και αυτών που έγιναν στα αμερικανικά γκέτο τη δεκαετία του 1960 και στο Λος Άντζελες το 1992. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένες διαφορές: Η πολιτική αποξένωση είναι ακόμη μεγαλύτερη σήμερα, εν μέρει χάρη στους Νέους Εργατικούς , αλλά και εξαιτίας της μείωσης του μαύρου εθνικισμού και της σκληρής αριστεράς των Εργατικών που ήταν φαινόμενα έντονα και συνυφασμένα τη δεκαετία του 1980. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα ξεσπάσματα αυτά είναι αποπολιτικοποιημένες “εγκληματικές πράξεις” . Πολλοί απ΄ αυτούς τους νέους συμμετείχαν στις μαθητικές και φοιτητικές διαμαρτυρίες του περασμένου χειμώνα και αυτό μαρτυρείται από τη συχνότητα με την οποία αναφέρονται στην κατάργηση του εκπαιδευτικού επιδόματος.&nbsp;</div><div><br />Η λεηλασία, ως μορφή ενός καταναλωτισμού του τύπου “κάν΄ το μόνος σου, είναι πιο έντονο στοιχείο από ό,τι τριάντα χρόνια πριν και αντανακλά την έντονη εμπορευματοποίηση των επιθυμιών στη νεοφιλελεύθερη εποχή: Αυτό δεν σημαίνει ότι όσοι λεηλατούν είναι αυτόματα που οδηγούνται από το φετιχισμό του εμπορεύματος, αλλά ότι η εξέγερσή τους διαμορφώνεται από τις αξίες που κυριαρχούν στην κοινωνία. Πιο ενδιαφέρων είναι ο αντίκτυπος της μεταβαλλόμενης οικονομικής γεωγραφίας του Λονδίνου : ένα από τα δύο παγκόσμια χρηματοπιστωτικά κέντρα, χαρακτηρίζεται από μια εξόφθαλμη πόλωση μεταξύ πλούσιων και φτωχών. Όμως, υπάρχουν γειτονιές όπου ζουν δίπλα-δίπλα πλούσιοι και φτωχοί. Αυτή η συνύπαρξη επίσης δεν υπήρχε τη δεκαετία του 1980.</div><div><br />Οι ταραχές αυτές δεν είναι συνειδητά πολιτικά κινήματα. Όμως, μπορούν να κατανοηθούν μέσω μιας πολιτικής ανάλυσης που εκκινεί από την ταξική αντιπαλότητα που διαμορφώνει όλο και πιο βαθιά τη ζωή . Η επαναστατική αριστερά, επισημαίνει, πρέπει να αντισταθεί σταθερά στον ηθικό πανικό που εκφράζεται από τα ΜΜΕ και τους πολιτικούς και να αρνηθεί να καταδικάσει τους ταραξίες – όχι επειδή αποτελούν μια νέα πρωτοπορία, αλλά επειδή η ευθύνη για ό,τι συμβαίνει βρίσκεται σε αυτούς που έχουν επιτρέψει να καλλιεργηθεί και να αυξηθεί η ανισότητα, η φτώχεια, ο ρατσισμός και η αστυνομική βία.<br /><br />Δεν υπάρχει μονοδιάστατο νόημα σ΄ αυτό που συμβαίνει στο Λονδίνο και αλλού, λέει ο Ντάνιελ Χιντ (ό.π.). Υπάρχουν όμως συνδέσεις που μπορούν και πρέπει να γίνουν. “Η παγκόσμια οικονομική κρίση είναι εξίσου πολιτική όσο και οι ταραχές των τελευταίων ημερών. Δεν χρειάζεται να τραβήξουμε μια ευθεία γραμμή ανάμεσα στις διασώσεις των τραπεζών και σ΄ αυτό που συμβαίνει τώρα στο Λονδίνο. Αλλά δεν πρέπει να χάνουμε από τα μάτια μας ότι και τα δύο γεγονότα μιλούν για την τρέχουσα κατάστασή μας. ... Μια κοινωνική και πολιτική τάξη πραγμάτων που επιβραβεύει το βανδαλισμό και τη λεηλασία της δημόσιας περιουσίας όταν οι αυτουργοί είναι αρκετά πλούσιοι και ισχυροί”.</div><div><br />Αριάδνη Αλαβάνου</div><div><br />(Πηγές: The Guardian, Democracy Now!, Al Jazeera, WSWS, New Left Project)</div></td></tr> </tbody></table></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1285061451206964443-7149308595005566229?l=kokinokamini.blogspot.com' alt='' /></div>kaminihttp://www.blogger.com/profile/01264909219744069341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1285061451206964443.post-48228544970335631562011-08-13T01:17:00.000-07:002011-08-13T01:17:56.455-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><u><b>ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ&nbsp;</b></u><br /><u><b>Κυριακή 7 Αυγούστου 2011</b></u><br /><div class="story_body"><div class="image"><table align="right" border="0" cellpadding="5" cellspacing="0"><caption align="bottom"> </caption><tbody> <tr><td align="right"><img border="0" src="http://www1.rizospastis.gr/wwwengine/getImage.do?size=medium&amp;id=251769&amp;format=.jpg" style="height: 233px; width: 350px;" /><div class="imageCopyright">Motion Team</div></td></tr> </tbody></table></div><div class="dropcap">Το Φλεβάρη του 2011 στο άρθρο 50 του νόμου 3918 προβλέπεται η επιχορήγηση από τις πιστώσεις του τακτικού κρατικού προϋπολογισμού των ιδιωτών επιχειρηματιών που εμπλέκονται ή θα εμπλακούν στην παροχή υπηρεσιών απεξάρτησης. Εμπορευματοποιείται έτσι ο ανθρώπινος πόνος και υποθηκεύεται το μέλλον χιλιάδων νέων ανθρώπων και των οικογενειών τους. Προαναγγέλλεται με αυτόν τον τρόπο η νομιμοποίηση δεκάδων παράνομων προγραμμάτων απεξάρτησης σε όλη τη χώρα.</div>Τον Ιούλιο του 2010, ο πρωθυπουργός προέβαινε σε ανακοινώσεις σχετικά με το θέμα των ναρκωτικών. Επί της ουσίας, προανήγγειλε τότε την απαξίωση των «στεγνών» θεραπευτικών προγραμμάτων μέσω της υποχρηματοδότησης, την ένταξη των υπηρεσιών απεξάρτησης στη λογική του κόστους - οφέλους και την πριμοδότηση της υποκατάστασης σε βάρος της θεραπείας. Σε αυτό το πλαίσιο των δηλώσεων, η εξάρτηση εκλαμβάνετο ως χρόνια υποτροπιάζουσα νόσος και ο εξαρτημένος ως χρόνιος άρρωστος.<br />Τον Αύγουστο του 2011, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, μέσω του υπουργού Δικαιοσύνης Μ. Παπαϊωάννου, επιχειρεί με νομοσχέδιο να αποποινικοποιήσει τη χρήση και την καλλιέργεια εξαρτησιογόνων ουσιών.<br />Τα ναρκωτικά είναι ένα μείζον πολυπαραγοντικό κοινωνικό πρόβλημα που οδηγεί στο θάνατο, σε ό,τι αφορά στη χώρα μας, 300 νέους ανθρώπους το χρόνο. Φυσικά, αναφερόμαστε σε καταγεγραμμένους θανάτους. Στην πραγματικότητα ο αριθμός είναι πολύ μεγαλύτερος.<br />Από αυτή την άποψη, η υπόθεση των ναρκωτικών είναι πολύ σοβαρή για να αφεθεί στα χέρια μαθητευόμενων μάγων. Η πάλη ενάντιά τους μας αφορά όλους και η ανάπτυξη ενός ευρύτατου κοινωνικού κινήματος που θα παλεύει ενάντια στις αιτίες που τα δημιουργούν είναι πλέον μονόδρομος.<br />Είναι αναγκαίο λοιπόν να αναφερθούμε στις νομοθετικές μεταρρυθμίσεις που περιλαμβάνει το νέο νομοσχέδιο του υπουργού Δικαιοσύνης, ώστε να έχουμε μια πιο ξεκάθαρη εικόνα για το τι είναι μύθος και τι είναι πραγματικότητα.<br /><div class="subtitle">Χειραγώγηση και κοινωνικός έλεγχος σε βάθος χρόνου</div>Είναι κοινό μυστικό ότι η παραγωγή, διακίνηση και χρήση ναρκωτικών ουσιών είναι μεταξύ άλλων, ένας ιδιότυπος τρόπος καταστολής και άσκησης κοινωνικού ελέγχου. Πάνω στην ειδική πληθυσμιακή ομάδα των εξαρτημένων ανθρώπων επιχειρήθηκε στο παρελθόν και επιχειρείται και σήμερα η εφαρμογή μοντέλων «ομαλοποίησης» κοινωνικών συμπεριφορών. Οι παραπάνω αλήθειες, αποκτούν ιδιαίτερη σημασία σήμερα, που με αφορμή τη λεγόμενη δημοσιονομική κρίση, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προχωράει διαρκώς στην εφαρμογή μέτρων βαθιά αντιλαϊκού χαρακτήρα. Το «μνημόνιο» διαρκείας περιλαμβάνει μέτρα που έχουν ήδη προαποφασιστεί εδώ και δεκαετίες από την ΕΕ. Συνεπώς, η χειραγώγηση και ο έλεγχος των λαϊκών στρωμάτων σε μεγάλο βάθος χρόνου είναι πρωταρχικής σημασίας ζήτημα για το μεγάλο κεφάλαιο και τους πολιτικούς εκφραστές του. Ετσι, ενώ οι ελευθερίες συρρικνώνονται, οι εργασιακές σχέσεις ανατρέπονται, οι μισθοί των εργαζομένων μειώνονται και οι συντάξεις καταργούνται, τα ναρκωτικά απελευθερώνονται σε ό,τι αφορά στην καλλιέργεια και στη χρήση τους.<br />Διάφορα επιχειρήματα συνοδεύουν και υποστηρίζουν αυτή την απελευθέρωση. Ολα όμως έχουν ως κοινό περιεχόμενο την ανατροπή όρων και εννοιών, ώστε χωρίς σταθερά σημεία αναφοράς να είναι δύσκολη η υιοθέτηση μιας ξεκάθαρης θέσης από τους πολίτες. Αυτό δημιουργεί μια αίσθηση ανασφάλειας και αβεβαιότητας, που στη συνέχεια οδηγεί στην άκριτη υιοθέτηση της άποψης των «ειδικών», γιατί έτσι ο μέσος άνθρωπος επιστρέφει σε μια κατάσταση ασφάλειας και βεβαιότητας. Τα ΜΜΕ βοηθάνε ώστε αυτές οι απόψεις να εμφανίζονται ως απόψεις της πλειοψηφίας. Οποιαδήποτε άλλη άποψη εμφανίζεται ως μειοψηφούσα, αποκλίνουσα, και έτσι εύκολα δαιμονοποιείται. Τα επιχειρήματα που ακούγονται εδώ και χρόνια υπέρ της αποποινικοποίησης - απελευθέρωσης δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και σε ένα μεγάλο βαθμό είναι μύθοι.<br /><div class="subtitle">Στοιχεία κοινωνικού κανιβαλισμού</div><b>Μύθος πρώτος.</b><i>Η κατασταλτική πολιτική έχει αποτύχει και γι' αυτό θα πρέπει να περάσουμε στην αποποινικοποίηση.</i><br />Στην πραγματικότητα αυτό που έχει αποτύχει είναι η ισχύουσα κατασταλτική πολιτική που φυλακίζει τους χρήστες και αφήνει ελεύθερους, για ευνόητους λόγους, τους εμπόρους. Ολοι γνωρίζουν ότι στο Αφγανιστάν, με την προστασία των κατοχικών συμμαχικών δυνάμεων, παράγεται σήμερα το 95% της ηρωίνης που καταναλώνεται παγκοσμίως. Σε γειτονικές και υπό ένταξη στην ΕΕ χώρες παράγεται και γίνεται επεξεργασία οπιοειδών και άλλων ουσιών. Οταν λοιπόν παράγονται ελεύθερα και ταυτόχρονα προστατεύονται από τους προαναφερόμενους κατασταλτικούς μηχανισμούς τα ναρκωτικά, τότε δεν πρόκειται για αποτυχία της κατασταλτικής πολιτικής, αλλά για εμπαιγμό και για φιάσκο. Η αποποινικοποίηση σε τι θα αλλάξει την πραγματικότητα;<br /><b>Μύθος δεύτερος</b>. <i>Η αποποινικοποίηση θα βοηθήσει στον έλεγχο του προβλήματος.</i><br />Στην πραγματικότητα κανένα κοινωνικό πρόβλημα δεν αντιμετωπίζεται με νομοθετήματα. Η ανεργία, η πορνεία, τα ναρκωτικά, αντιμετωπίζονται με την ανατροπή των αιτιών που τα δημιουργούν. Υπάρχει κανείς αφελής που να πιστεύει ότι με νομοθετήματα θα εξαλείψει το κοινωνικό - οικονομικό πρόβλημα της ανεργίας; Το εμπόριο των ναρκωτικών θεωρείται μια από τις πιο επικερδείς εγκληματικές δραστηριότητες στον πλανήτη μαζί με το εμπόριο όπλων και ανθρώπων. Το εμπόριο όπλων είναι νόμιμο και παρ' όλα αυτά ο μεγάλος τζίρος γίνεται από το παράνομο εμπόριο. Το ίδιο ισχύει και για την πορνεία.<br /><b>Μύθος τρίτος.</b><i>Με την αποποινικοποίηση και την έννοια της κατοχής ποσοτήτων για προσωπική χρήση θα υπάρξει εξορθολογισμός των ποινών για τη διακίνηση, ώστε να μην αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο οι μικροδιακινητές και οι μεγαλέμποροι.</i><br />Στην πραγματικότητα κάτι τέτοιο είναι ανέφικτο και ανοίγει το δρόμο για την ατιμωρησία των μικρών και των μεγάλων εμπόρων. Ποιος και με ποια κριτήρια θα επιλέξει ποια είναι η ανάγκη προσωπικής χρήσης, οπιοειδών για παράδειγμα, για τον ένα ή τον άλλο χρήστη ή εξαρτημένο; Αυτοί που ως επιστημονικοί σύμβουλοι βοήθησαν στη σύνταξη αυτού του νομοσχεδίου στο παρελθόν έθεταν το ίδιο ερώτημα με σχετική αρθρογραφία στον έντυπο Τύπο. Ξέχασαν ότι ο χρήστης που ξεκινάει με 50 mg ηρωίνη καταλήγει να είναι εξαρτημένος από αυτή και να χρειάζεται δύο, τρία ή και παραπάνω γραμμάρια την ημέρα; Αυτοί που παράγουν και διακινούν κιλά και τόνους οπιοειδών το κάνουν στις γειτονικές χώρες, στο Αφγανιστάν και αλλού, με την προστασία των μηχανισμών που υποτίθεται ότι είναι επιφορτισμένοι με την καταστολή τους.<br /><b>Μύθος τέταρτος</b>. <i>Με το σχετικό νομοσχέδιο δε θα μπαίνουν φυλακή οι χρήστες.</i><br />Το ζήτημα είναι ότι οι χρήστες έχουν ανάγκη από θεραπεία, θεραπευτικά προγράμματα και όχι από φυλακές. Κανένας χρήστης δε πρέπει να είναι στη φυλακή. Αντίθετα, θα πρέπει με όλους τους τρόπους να οδηγείται στην επιλογή της απεξάρτησης. Βέβαια, για να γίνει αυτό θα πρέπει να υπάρχουν τόσα θεραπευτικά προγράμματα όσα έχει ανάγκη η χώρα. Το σχετικό νομοσχέδιο κάνει αναφορά σε κάτι τέτοιο; Φυσικά και όχι. Δε γίνεται καμιά αναφορά στην ανάπτυξη δομών πρόληψης, θεραπείας και κοινωνικής επανένταξης.<br /><b>Μύθος πέμπτος.</b><i>Πριμοδοτείται η χορήγηση υποκαταστάτων σε 24 νοσοκομεία και προπαγανδίζεται ως ανάπτυξη της παροχής υπηρεσιών απεξάρτησης και θεραπείας.</i><br />Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια τεράστια ανατροπή της ίδιας της φιλοσοφίας της θεραπείας και για ένα μεγάλο ψέμα. Ολοι όσοι ασχολούνται με το θέμα, ειδικοί επιστήμονες και μη, γνωρίζουν ότι οι υπηρεσίες απεξάρτησης είτε πρόκειται για θεραπεία μέσω «στεγνών» θεραπευτικών προγραμμάτων είτε για χορήγηση υποκαταστάτων πρέπει να γίνεται από εξειδικευμένες μονάδες και εξειδικευμένο προσωπικό. Το να ενταχθεί η υποκατάσταση στα νοσοκομεία του λεγόμενου ΕΣΥ, ενέχει μεταξύ άλλων σοβαρούς κινδύνους τόσο για το πλαίσιο των νοσοκομείων, για το προσωπικό, όσο και για τους ίδιους τους χρήστες. Αυτό στην πράξη σημαίνει συρρίκνωση των ήδη υπαρχουσών δομών υποκατάστασης, ασυντόνιστη, αποσπασματική και ανεξέλεγκτη χορήγηση οπιοειδών από το ίδιο το κράτος. Η χορήγηση υποκατάστατων πρέπει να αφορά ειδικές πληθυσμιακές ομάδες και να πραγματοποιείται από ειδικά προγράμματα υψηλών προδιαγραφών. Την ίδια στιγμή οι νοσοκομειακές δομές συρρικνώνονται σε 132 από 180 και το προσωπικό αποδεκατίζεται.<br />Βρισκόμαστε σε μια περίοδο όπου το πρόβλημα είναι η πολυτοξικομανία. Ο νέος που εμπλέκεται στο πρόβλημα της χρήσης είναι εξαρτημένος από πολλές εξαρτησιογόνες ουσίες ταυτόχρονα. Συνεπώς, η χορήγηση συνθετικών οπιοειδών (μεθαδόνη, βουπρενορφίνη κλπ) ως υποκατάστατων δε λύνει το πρόβλημα. Γνωρίζουμε επίσης, ότι σύμφωνα με στοιχεία του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου για τα ναρκωτικά, στη Δανία π.χ. υπολογίζεται ότι οι θάνατοι από χρήση μεθαδόνης αγγίζουν το 45%.<br /><b>Μύθος έκτος.</b><i>Με το νομοσχέδιο διασφαλίζεται το δικαίωμα στη θεραπεία.</i><br />Στην πραγματικότητα το μόνο που εξασφαλίζεται είναι το δικαίωμα να θεωρείται ασθενής πάσχων από χρόνια υποτροπιάζουσα νόσο και έχοντας το δικαίωμα της πρόσβασης σε υπηρεσίες διά βίου χορήγησης υποκαταστάτων. Με την εισαγωγή της έννοιας της χρόνιας υποτροπιάζουσας νόσου, στερείται από το χρήστη η δυνατότητα να ανατρέψει τη βιογραφία του, να αλλάξει τη ζωή του. Αλήθεια, ποιος και σε ποιους έχει δώσει το δικαίωμα τέτοιων αφοριστικών χαρακτηρισμών; Είναι ή δεν είναι κάτι τέτοιο στοιχείο κοινωνικού κανιβαλισμού;<br /><div class="subtitle">Η εξάρτηση αναιρεί την έννοια της ελεύθερης επιλογής</div>Οσο η κοινωνική - οικονομική κρίση θα γιγαντώνεται, όσο τα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα που χρησιμοποιούν την παραγωγή, διακίνηση και χρήση ναρκωτικών ουσιών θα παραμένουν ανεξέλεγκτα, τόσο το πρόβλημα της εξάρτησης θα οξύνεται. Οι ετήσιες εκθέσεις της τελευταίας δεκαετίας της διεθνούς επιτροπής του ΟΗΕ για τον έλεγχο των ναρκωτικών εφιστά την προσοχή σε προτάσεις απελευθέρωσης της χρήσης. Αυτό πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη δεδομένου ότι το τελευταίο διάστημα ασκούνται πιέσεις στον ΟΗΕ για αλλαγή της φιλοσοφίας του, αποδοχή της έννοιας των «μαλακών» ναρκωτικών και των πολιτικών απελευθέρωσης. Τον περασμένο Ιούνη η αυτοαποκαλούμενη Παγκόσμια Επιτροπή για την Πολιτική κατά των ναρκωτικών στην οποία, μεταξύ άλλων, συμμετέχει ο πρώην πρόεδρος της Κολομβίας και ο νυν πρωθυπουργός της Ελλάδας Γ. Παπανδρέου, κατέθεσαν σχετικό πόρισμα στην έδρα του ΟΗΕ ζητώντας την άρση της απαγόρευσης της χρήσης ναρκωτικών ουσιών.<br />Το πολιτιστικό επίπεδο μιας κοινωνίας κρίνεται και από τον τρόπο που αντιμετωπίζει τους ανήμπορους, τους άρρωστους, αυτούς που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο έχουν ανάγκη προνοιακής και κοινωνικής στήριξης.<br />Μια πολιτεία που σέβεται τον εαυτό της δε τιμωρεί τον αυτοεξευτελισμό των ατόμων, δεν τον διασφαλίζει με κανένα τρόπο και δε στέκεται υποκριτικά αδιάφορη μπροστά στην απαξίωση του ανθρώπου. Αντίθετα, παίρνει όλα τα αναγκαία μέτρα στήριξης αυτών των ανθρώπων συμπεριλαμβανομένης και της θεραπείας τους. Κάνει κάτι τέτοιο το νομοσχέδιο;<br />Εάν η πολιτεία δεν περάσει σε τέτοια μέτρα τότε σε τι θα διαφέρουν οι θέσεις της από τις απόψεις του Φρίντμαν που έλεγε αφήστε τους τοξικομανείς να πεθάνουν, αφού είναι επιλογή τους; Η ίδια η εξάρτηση αναιρεί την έννοια της ελεύθερης επιλογής.<br /><br clear="all" /><div align="right" class="signature"><b>Ηλίας ΜΙΧΑΛΑΡΕΑΣ</b><br />δρ Ψυχολογίας - δρ Γεωγραφίας, πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου κατά των Ναρκωτικών</div></div><a href="http://www.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=6382644" target="_blank"><span class="icon_story_link" style="cursor: pointer; height: 13px; width: 16px;" title="Μόνιμος σύνδεσμος δημοσιεύματος"></span></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1285061451206964443-4822854497033563156?l=kokinokamini.blogspot.com' alt='' /></div>kaminihttp://www.blogger.com/profile/01264909219744069341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1285061451206964443.post-27944608049440155742011-08-13T00:30:00.000-07:002011-08-13T00:30:38.925-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><h3 class="post-title entry-title"> <a href="http://tsak-giorgis.blogspot.com/2011/08/blog-post_3741.html"><br /></a> </h3><div class="post-header"></div><div class="post-body entry-content"><div dir="ltr" style="text-align: left;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-qLFrmOtr7pU/TkUrj-DZ9XI/AAAAAAAAWZo/WQb0EEsqetQ/s1600/hackney8-8-11i-medium.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://4.bp.blogspot.com/-qLFrmOtr7pU/TkUrj-DZ9XI/AAAAAAAAWZo/WQb0EEsqetQ/s320/hackney8-8-11i-medium.jpg" width="320" /></a></div>Εφιαλτικές διαστάσεις αναμένεται να πάρει η ανεργία από τον Σεπτέμβριο. Σύμφωνα με όλες τις προβλέψεις, το ποσοστό των ανέργων και των «απασχολήσιμων» το επόμενο διάστημα θα συναγωνίζεται το ποσοστό των εργαζομένων με πλήρες ωράριο. <br />Και οι ευάλωτες κοινωνικές ομάδες (νέοι, γυναίκες, άνδρες μεγαλύτερης ηλικίας) αποτελούν την πλειονότητα των ανέργων. Οι εφιαλτικές διαστάσεις της ανεργίας δείχνουν ότι η οικονομία δεν μπορεί να λειτουργήσει και έχει περιέλθει σε πλήρες αδιέξοδο. Επίσης καμία κυβέρνηση και κανένα πολιτικό σύστημα δεν λειτούργησε ποτέ, όταν αυτοί που δεν δουλεύουν είναι περισσότεροι απ' αυτούς που έχουν εξασφαλίσει το μεροκάματο. <b>Οι φλογισμένες βρετανικές πόλεις ίσως να μοιάζουν με ειδυλλιακή εικόνα το φθινόπωρο στην Ελλάδα.</b><br /><br />"Ελευθεροτυπία"<br /><div style="text-align: center;"><b>_______________ </b></div><br />Πιθανόν η εκτίμηση του σχολίου της «Ελευθεροτυπίας» να μην απέχει απ’ την πραγματικότητα. Η επέλαση της καπιταλιστικής βαρβαρότητας που εξαθλιώνει τεράστιες εργατικές μάζες, το ξεπούλημα λαού και τόπου σε μια δράκα ντόπιους και ξένους πλουτοκράτες στο οποίο επιδίδεται η μνημονική κυβέρνηση του ΓΑΠ, θα δημιουργήσει εκρηκτικές καταστάσεις. Κι αυτό είναι κάτι που το εντοπίζουν πρώτοι και καλύτεροι οι αστοί αναλυτές, τα δημοσιοκαφρικά φερέφωνα των καπιταλιστών.<br /><br />Είναι χαρακτηριστικό σημερινό κείμενο αρθρογράφου της φυλλάδας Αλαφούζου. Κάνοντας, αυτός, αναφορά στα πρόσφατα γεγονότα της Βρετανίας, επικρίνει τον κυβερνητικό θίασο που διαχειρίζεται την ντόπια αστική δικτατορία γιατί δεν έχει την βούληση και αποτελεσματικότητα να καταστείλει –όπως ο ίδιος θα ήθελε- κάθε πιθανή κοινωνική αντίδραση.<br />«Η αγγλική κυβέρνηση δεν έδειξε κανένα φόβο μήπως από τις συγκρούσεις ταραχοποιών και αστυνομίας υπάρξουν θύματα που θα την επιβαρύνουν με το λεγόμενο "πολιτικό", ουσιαστικά κομματικό, κόστος, σε αντίθεση με τα πολιτικά ήθη στην Αθήνα. Ταυτόχρονα όμως δεν υπήρξε και καμία ιδιαίτερη κατακραυγή για τις μεθόδους καταστολής της αστυνομίας. Οι λαϊκίστικες παραδόσεις στην Ελλάδα θέλουν την αστυνομία να ραίνει με άνθη όσους παραβιάζουν τον νόμο, εν ονόματι της κοινωνικής δικαιοσύνης. Ακόμη περισσότερο, στην Αγγλία τα δικαστήρια λειτούργησαν υπερωριακά αυτές τις μέρες για να κρίνουν άμεσα την ενοχή ή την αθωότητα των συλληφθέντων, κάτι που δεν συμβαίνει φυσικά εδώ», <a href="http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_2_12/08/2011_1295984">μας γράφει</a> ανάμεσα στα άλλα στο πόνημα του.<br /><br />Αρχικά να πούμε ότι <b>ψεύδεται ασύστολα</b>. Θα ήταν πλεονασμός να σχολιάσουμε την ανοησία του «Οι λαϊκίστικες παραδόσεις στην Ελλάδα θέλουν την αστυνομία να ραίνει με άνθη όσους παραβιάζουν τον νόμο, εν ονόματι της κοινωνικής δικαιοσύνης», ή όσα μας λέει για την λειτουργία της δικαιοσύνης. Ας ρωτήσει τον <a href="http://tsak-giorgis.blogspot.com/2011/07/blog-post_6982.html">συνάδελφο του Κυπραίο</a> <b>τις συνέπιες που έχει το ράντισμα με άνθη απ’ την μπασκηναρία</b>, ή τα παιδιά που παρουσίασαν ως μέλη των «Πυρήνων της Φωτιάς» και οι δικαστές τους «κέρασαν» <a href="http://tsak-giorgis.blogspot.com/2011/08/blog-post_495.html"><b>130 χρόνια φυλακή</b></a> χρεώνοντας τους την έκρηξη από&nbsp; τρεις στρακαστρούκες που δεν επέφεραν τον παραμικρό τραυματισμό, για να πληροφορηθεί την ντόπια απόδοση «δικαιοσύνης».<br /><br />Εκεί που το τσιράκι του Αλαφούζου ξεπέρασε ακόμα και τον Μητσοτάκη σε <b>επίδειξη ταξικού μίσους </b>–να θυμίσουμε ότι ο "εφιάλτης της δημοκρατίας" ζητούσε να <a href="http://tsak-giorgis.blogspot.com/2011/06/blog-post_2822.html">διαταχθούν οι μπάτσοι να ανοίξουν πυρ</a> στους διαδηλωτές που πολιορκούσαν το κοινοβούλιο και ν<b>α υπάρξουν και νεκροί!!!</b>- είναι στο σημείο που γράφει «<b>η αγγλική κυβέρνηση δεν έδειξε κανένα φόβο μήπως από τις συγκρούσεις ταραχοποιών και αστυνομίας υπάρξουν θύματα που θα την επιβαρύνουν με το λεγόμενο "πολιτικό", ουσιαστικά κομματικό, κόστος, σε αντίθεση με τα πολιτικά ήθη στην Αθήνα</b>»!.<br /><br /><b>Είναι εντελώς απροκάλυπτος αυτός ο κολαούζος των καπιταλιστών (Αγγελος Στάγκος λέγεται). Το μήνυμα που περνάει, εκπροσωπώντας την τάξη που εκφράζει, στην μνημονική κυβέρνηση εντελώς ξεκάθαρο: Μιμηθείτε την αγγλική κυβέρνηση, αν προκύψουν παρόμοιες καταστάσεις Το ότι υπήρξαν μέχρι τώρα πέντε νεκροί εκεί δεν έχει καμιά σημασία. Πάνω απ’ όλα προέχει να μην διασαλευτεί στο παραμικρό η επικρατούσα «τάξη πραγμάτων»</b>.</div></div><span class="post-author vcard"> Αναρτήθηκε από <span class="fn">giorgis</span> </span> <span class="post-timestamp"> στις <a class="timestamp-link" href="http://tsak-giorgis.blogspot.com/2011/08/blog-post_3741.html" rel="bookmark" title="permanent link"><abbr class="published" title="2011-08-12T16:33:00+03:00">4:33 μ.μ.</abbr></a></span><br /><a href="http://tsak-giorgis.blogspot.com/">πηγή: ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ</a> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1285061451206964443-2794460804944015574?l=kokinokamini.blogspot.com' alt='' /></div>kaminihttp://www.blogger.com/profile/01264909219744069341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1285061451206964443.post-44697253815348789512011-08-13T00:21:00.000-07:002011-08-13T00:21:40.162-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="color: maroon; font-size: 8pt;"><strong>ΚΙ ΟΜΩΣ ΤΟ ΕΥΡΩΟΜΟΛΟΓΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΗ ΑΛΛΑ ΑΔΙΕΞΟΔΟ!</strong></span> <br /><span style="color: maroon; font-size: 8pt;"><strong>ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ, ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ, ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΡΑΠΕΖΩΝ!</strong></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-bN0Dl_-lkfQ/TkYltwLpsKI/AAAAAAAAAOI/9CYbMoLza3E/s1600/george_soros_new.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://3.bp.blogspot.com/-bN0Dl_-lkfQ/TkYltwLpsKI/AAAAAAAAAOI/9CYbMoLza3E/s200/george_soros_new.jpg" width="179" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Υπέρ των <strong>ευρωομολόγων</strong>, με διάφορες παραλλαγές, έχουν ταχθεί εγχωρίως ο Γ. <strong>Παπανδρέου</strong>, ο Ε. <strong>Βενιζέλος</strong>, ο Α. <strong>Σαμαράς</strong>, έως <strong>δυνάμεις</strong> <strong>της</strong> αποκαλούμενης «<strong>εκσυγχρονιστικής</strong>» και «<strong>ευρωπαϊκής</strong>» <strong>αριστεράς</strong>.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Στην «<strong>παρέα</strong>», στην οποία συμμετέχουν και διάφοροι <strong>έλληνες</strong> «<strong>ευρωπαϊστές</strong>» <strong>οικονομολόγοι</strong>, περιλαμβάνονται <strong>ισχυροί κύκλοι του ευρωπαϊκού κατεστημένου</strong>, οι οποίοι συνεχώς πολλαπλασιάζονται!</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Εσχάτως στην «παρέα» προσετέθη και ο γνωστός κύριος <strong>Τζωρτζ Σόρος</strong>, ο οποίος ένωσε τη φωνή του <strong>υπέρ της έκδοσης ευρωομολόγων</strong>, προκειμένου η <strong>Γερμανία</strong> να στηρίξει με την «<strong>αξιοπιστία</strong>» της τον <strong>δανεισμό</strong> της <strong>ευρωπεριφέρειας</strong>. </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;"><strong><em>Η Ίσκρα έχει τονίσει ότι η έκδοση ευρωομολόγων δεν είναι απάντηση στην κρίση και πολύ περισσότερο αριστερή απάντηση </em></strong>(διαβάστε <strong><span style="text-decoration: underline;">εδώ</span></strong>) !</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Κι αυτό, πέραν των πολλών άλλων, διότι τα <strong>ευρωομόλογα</strong> θα έχουν σχετικά γρήγορα την <strong>τύχη των ομολόγων των χωρών της ευρωπεριφέρειας</strong>, ενώ, επιπροσθέτως, η έκδοση ευρωομολόγων θα συνοδευτεί με <strong>ακόμα σκληρότερα μνημονιακά μέτρα</strong> <strong>αορίστου χρόνο</strong> σ’ έναν αδιέξοδο δρόμο!</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: red; font-size: 10pt;"><em>Ακολουθούν τα όσα λέει ο <strong>Τζ. Σόρος</strong> για το θέμα των <strong>ευρωομολόγων</strong> σε άρθρο του που δημοσιεύεται στο αυριανό φύλλο της γερμανικής εφημερίδας «<strong>Handelsblatt</strong>»</em></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;"><em><br /></em></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 10pt;"><strong>ΣΟΡΟΣ: ΧΩΡΙΣ ΕΥΡΩΟΜΟΛΟΓΑ, ΤΟ ΕΥΡΩ ΘΑ ΓΚΡΕΜΙΣΤΕΙ</strong></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Οι ευρωπαϊκές χώρες που έχουν την καλύτερη "βαθμολογία" από τους οίκους αξιολόγησης θα πρέπει να θέσουν σε εφαρμογή ένα σύστημα ευρωομολόγων αν δεν θέλουν να δουν την ευρωζώνη να καταρρέει, προειδοποιεί ο επενδυτής Τζορτζ Σόρος σε άρθρο του που δημοσιεύεται στο αυριανό φύλλο της γερμανικής εφημερίδας Handelsblatt.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">«Η Γερμανία και οι άλλες χώρες με αξιολόγηση ΑΑΑ θα πρέπει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο να δημιουργήσουν ένα σύστημα ευρωομολόγων. Διαφορετικά, το ευρώ&nbsp; θα γκρεμιστεί», γράφει ο Σόρος.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Υπογραμμίζει ακόμη ότι είναι απολύτως αναγκαία η ενίσχυση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) γιατί, αν δεν γίνει κάτι τέτοιο, «θα απειληθεί ο βαθμός ΑΑΑ της Γαλλίας».</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Ο Σόρος επιρρίπτει ευθύνες στην Γερμανία για την επιδείνωση της κρίσης. «Οι γερμανικές επιφυλάξεις (για παροχή βοήθειας στις χώρες της ευρωζώνης που αντιμετώπιζαν δυσκολίες) ενίσχυσαν την ελληνική κρίση και οδήγησαν στη διάδοσή της που μεταμορφώθηκε σε υπαρξιακή κρίση για την Ευρώπη», σημειώνει στο άρθρο του.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Τονίζει μάλιστα ότι μόνο η Γερμανία μπορεί να ανατρέψει την «καταστροφική ευρωπαϊκή δυναμική» που έχει δημιουργηθεί αν υποστηρίξει την έκδοση ευρωομολόγων και αποφύγει τις «ανυπολόγιστες απώλειες που θα είχε η κατάρρευση του ευρώ στο τραπεζικό σύστημα».</span></div><a href="http://www.iskra.gr/">πηγή: ISKRA</a> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1285061451206964443-4469725381534878951?l=kokinokamini.blogspot.com' alt='' /></div>kaminihttp://www.blogger.com/profile/01264909219744069341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1285061451206964443.post-65406179614331854162011-08-13T00:14:00.000-07:002011-08-13T00:14:43.214-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="color: maroon; font-size: 8pt;"><strong>ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΓΙΑ ΔΙΕΞΟΔΟ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ, ΠΡΙΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ!</strong> </span> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-81XhfQCtLfw/TkYjvXyT3WI/AAAAAAAAAOE/9LuwOvCf87Q/s1600/lafazanis-enet1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="160" src="http://4.bp.blogspot.com/-81XhfQCtLfw/TkYjvXyT3WI/AAAAAAAAAOE/9LuwOvCf87Q/s200/lafazanis-enet1.jpg" width="200" /></a></div><span style="color: maroon; font-size: 8pt;"><strong>Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΑΦΑΖΑΝΗ</strong></span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Η υποβάθμιση της αμερικανικής οικονομίας υποτροπιάζει την <strong>καπιταλιστική κρίση</strong> και οξύνει στο έπακρο τα εκρηκτικά προβλήματα της <strong>ευρωζώνης</strong>, η οποία ήδη βρίσκεται στο <strong>χείλος του γκρεμού</strong>!</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Ο πλανήτης παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τις ιστορικές εξελίξεις.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Η <strong>Ελλάδα</strong> σε αυτό το <strong>φρικτό παγκόσμιο σκηνικό</strong> κινδυνεύει να χαθεί κυριολεκτικά στα <strong>τάρταρα</strong> και να ζήσει την επόμενη περίοδο τις εφιαλτικότερες ώρες της ιστορίας της. </span></div><br /><br /><span style="font-size: 10pt;">«<strong>Εγγύηση</strong>» γι αυτό αποτελεί η <strong>παραδομένη</strong> κυβέρνηση του <strong>ΓΑΠ</strong> και το <strong>άθλιο κατεστημένο</strong> <strong>πολιτικό σκηνικό</strong> <strong>ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ</strong>!</span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Αυτήν την ώρα η Ελλάδα χρειάζεται επειγόντως μια <strong>μεγάλη προοδευτική ανατροπή</strong> για την εφαρμογή ενός <strong>έκτακτου ριζοσπαστικού</strong>, <strong>προοδευτικού</strong> <strong>προγράμματος</strong> <strong>επιβίωσης</strong> <strong>διεξόδου</strong> και <strong>σωτηρίας</strong> της χώρας.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Στο πλαίσιο αυτού του προγράμματος <strong>το πρώτο</strong> που πρέπει να κάνει η χώρα είναι να δηλώσει ευθέως, ότι <strong>για λόγους επιβίωσης</strong> της ελληνικής οικονομίας και του ελληνικού λαού, <strong>διακόπτει την αποπληρωμή του χρέους</strong>, πρώτα απ’ όλα του <strong>εξωτερικού</strong>, εκτός και αν μεσολαβήσουν <strong>διαπραγματεύσεις</strong> για τη <strong>διαγραφή</strong>, χωρίς όρους, του <strong>μεγαλύτερου μέρους</strong> <strong>του</strong>.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Την ίδια ώρα με τη <strong>διακοπή αποπληρωμής</strong> <strong>του χρέους</strong> η Ελλάδα θα κινήσει τις <strong>διαδικασίες</strong> <strong>αποδέσμευσης</strong> <strong>από το ευρώ</strong> <strong>και διαμόρφωσης</strong>, σε <strong>νέα πλαίσια</strong> και υπό <strong>νέους όρους</strong>, <strong>ενός</strong> <strong>νέου νομίσματος</strong> για την εφαρμογή μιας <strong>νέας προοδευτικής νομισματικής πολιτικής</strong> θωράκισης της χώρας, <strong>προστασίας των μισθών</strong> και ευνοϊκής χρηματοδότησης του δημοσίου και της οικονομίας με αποκλειστικά <strong>αναπτυξιακά</strong>, <strong>παραγωγικά</strong> κριτήρια και <strong>κριτήρια ενίσχυσης</strong> της <strong>απασχόλησης</strong>.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Παράλληλα με την <strong>διακοπή αποπληρωμής</strong> του <strong>κρατικού</strong> <strong>χρέους</strong> πρέπει να υπάρξει άμεση <strong>ευνοϊκή ρύθμιση</strong> και του <strong>υπέρογκου ιδιωτικού χρέους</strong>, πρώτα απ’ όλα για τις πιο ευάλωτες και ασθενέστερες κοινωνικές κατηγορίες: τους <strong>άνεργους</strong>, τους <strong>χαμηλόμισθους</strong>, τις <strong>πολύ</strong> <strong>μικρές επιχειρήσεις</strong>, τους <strong>πολύ μικρούς επαγγελματίες</strong> και <strong>μικρούς αγρότες</strong>.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Για να συμβούν επιτυχώς οι δύο αυτές <strong>παρεμβάσεις</strong> στο <strong>κρατικό</strong> και <strong>ιδιωτικό</strong> <strong>χρέος</strong> αλλά και για μια σειρά πρόσθετους λόγους επιβάλλεται η <strong>άμεση εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση</strong> <strong>του τραπεζικού συστήματος</strong>, με στόχο μια <strong>νέα χρηματοπιστωτική πολιτική</strong> με αποκλειστικά <strong>αναπτυξιακούς</strong>, <strong>παραγωγικούς</strong>, <strong>κοινωνικούς</strong> και <strong>οικολογικούς</strong> <strong>προσανατολισμούς</strong>.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Το πλαίσιο αυτό πρέπει να συνοδευτεί με ένα <strong>ριζοσπαστικό πρόγραμμα</strong> μιας μεγάλης δίκαιης <strong>αναδιανομής πλούτου</strong> και ενίσχυσης του <strong>δημόσιου</strong>, με κεντρική επιδίωξη την ανακούφιση των <strong>οικονομικά ασθενέστερων</strong> και τη διαμόρφωση ενός εκτεταμένου σχεδίου <strong>σύγχρονων παραγωγικών επενδύσεων</strong>.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Τα <strong>έκτακτα αυτά μέτρα</strong> θα είναι μόνο η <strong>αφετηρία</strong> ανακοπής του <strong>κρισιακού</strong> και <strong>υφεσιακού</strong> <strong>κατήφορου</strong> της χώρας και η <strong>απαρχή</strong> για την εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου προγράμματος <strong>προοδευτικών μετασχηματισμών</strong> σε σύγκρουση με τον <strong>νεοφιλελευθερισμό</strong>, τις επιλογές της <strong>ΕΕ</strong> και τον ίδιο τον <strong>καπιταλισμό</strong>. Ενός προγράμματος αναπτυξιακής <strong>ανασυγκρότησης</strong>, <strong>προοπτικής</strong> και <strong>αναγέννησης</strong> της χώρας.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Ένα τέτοιο πρόγραμμα θα μπορούσε εδώ και τώρα να γίνει αντικείμενο <strong>συζήτησης</strong> και <strong>σύγκλισης</strong> <strong>όλων των δυνάμεων της Αριστεράς</strong>.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Μιας <strong>σύγκλισης</strong> και <strong>αριστερής συμπαράταξης</strong> η οποία θα ενθάρρυνε γιγάντιους <strong>ενωτικούς</strong> <strong>ταξικούς αγώνες</strong> και θα <strong>αναδιαμόρφωνε</strong> το τοπίο της χώρας.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Οι αριστερές δυνάμεις και ιδιαίτερα οι <strong>ηγεσίες</strong> τους, αντί να «<strong>ζουν στο δικό τους κόσμο</strong>», καλούνται να αναλάβουν τις <strong>ιστορικές ευθύνες</strong> τους πριν είναι πάρα <strong>πολύ αργά</strong> για τις <strong>ίδιες</strong> και <strong>κυρίως</strong> για τον <strong>τόπο</strong> και το <strong>λαό</strong>!</span></div><a href="http://www.iskra.gr/">πηγή: ISKRA</a><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1285061451206964443-6540617961433185416?l=kokinokamini.blogspot.com' alt='' /></div>kaminihttp://www.blogger.com/profile/01264909219744069341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1285061451206964443.post-7438099959315485132011-08-09T10:46:00.000-07:002011-08-09T10:46:48.746-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-51702cdff0aaf2f4" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v15.nonxt1.googlevideo.com/videoplayback?id%3D51702cdff0aaf2f4%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1332458744%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D7E56FB41BDDB60CEB79EC63F4D946DBF07F53CA2.8078CEF2C6CC1A2C3BB333C93BDC32C70923C221%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D51702cdff0aaf2f4%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3D9y1zOFELroWHrlGqRP0qfTr5Tmg&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v15.nonxt1.googlevideo.com/videoplayback?id%3D51702cdff0aaf2f4%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1332458744%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D7E56FB41BDDB60CEB79EC63F4D946DBF07F53CA2.8078CEF2C6CC1A2C3BB333C93BDC32C70923C221%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D51702cdff0aaf2f4%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3D9y1zOFELroWHrlGqRP0qfTr5Tmg&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1285061451206964443-743809995931548513?l=kokinokamini.blogspot.com' alt='' /></div>kaminihttp://www.blogger.com/profile/01264909219744069341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1285061451206964443.post-11787384101567953472011-07-13T23:29:00.000-07:002011-07-13T23:29:39.598-07:00<small></small> <strong>Του </strong><strong>Κώστα</strong> <strong>Ασαλουμίδη:</strong><br />Α/Γραμματέα του Συνδικάτου Εργαζομένων στην Ενέργεια «Εργατική Αλληλεγγύη»<br /><a href="http://seenerga.files.wordpress.com/2011/07/48cf89cf81ceb7-ceb3cf83ceb5ceb5-2829-6-11-7p.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignleft size-medium wp-image-1661" height="146" src="http://seenerga.files.wordpress.com/2011/07/48cf89cf81ceb7-ceb3cf83ceb5ceb5-2829-6-11-7p.jpg?w=300&amp;h=146" title="48ωρη ΓΣΕΕ 28,29-6-11 (7)P." width="300" /></a><br />Οι δυνάμεις του «άξονα» <strong>(ΕΕ-Ε.Κ.Τ-Δ.Ν.Τ)</strong> επέβαλαν τελικά το «αυτοκρατορικό διάταγμα», το λεγόμενο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα με την βοήθεια των εγχώριων συνεργατών τους, την κυβέρνηση και τους Νενέκους βουλευτές της έτσι που μερικοί από αυτούς έφτασαν στο έσχατο σημείο της αυτογελοιοποίησής τους (όπως στην περιοχή μας) επικαλούμενοι τη σωτηρία της χώρας, υποσχέσεις αλλά και απειλές για να υπερψηφίσουν τελικά αυτήν την άθλια συνθήκη παράδοσης της χώρας και του λαού της στα νύχια των κεφαλαιοκρατών, αιμοδιψών τοκογλύφων.<br />Το λαϊκό κίνημα στις πλατείες και στους δρόμους των πόλεων της χώρας μας και κυρίως στην Αθήνα, στην πλατεία Συντάγματος και στους δρόμους γύρω από αυτήν, αντιστάθηκε, πάλεψε, αγωνίστηκε και φώναξε φτάνει πια! Οι φωνές τους έφτασαν απειλητικά κοντά στα αυτιά των κρατούντων εντός της βουλής όπου και ψήφιζαν αυτό τον νόμο έκτρωμα, γι αυτό και χρησιμοποίησαν στο έπακρο ότι διέθεταν στο οπλοστάσιό τους, ασφαλίτες προβοκάτορες, δυνάμεις καταστολής μαζί με τραμπούκους βγαλμένοι θαρρείς από παλιότερες εποχές. κατάργησαν κάθε έννοια δημοκρατίας και συνταγματικής νομιμότητας κτυπώντας ανελέητα και αναίτια απεργούς και διαδηλωτές πνίγοντας τους στα χημικά και στα δακρυγόνα. Μόνο η καθεστωτική κυβέρνηση και η τυφλή στην κυριολεξία ελληνική δικαιοσύνη δεν είδαν τίποτα, τα δε Μ.Μ.Ε αναπαρήγαγαν στην πλειοψηφία τους τα λεγόμενα της αστυνομίας και των συνεργατών τους.<br />Οι γραφειοκρατικές κομματοκρατούμενες, από τα δυο μεγάλα κόμματα εξουσίας που ρήμαξαν όλα αυτά τα χρονιά τον τόπο, συνδικαλιστικές ηγεσίες της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ αλλά και αρκετών ομοσπονδιών και συνδικάτων, στάθηκαν κατώτεροι των περιστάσεων μακριά από τους οργισμένους εργαζόμενους και τους υπόλοιπους πολίτες που διαμαρτύρονταν και αγωνιζόντουσαν σθεναρά κατά του μνημονίου.<br />Υπήρξαν και κάποιες εξαιρέσεις όπως αυτή της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ που όμως έπραξε αυτό που έμαθε τα τελευταία χρόνια να πράττει. Προκήρυξε 48ώρες επαναλαμβανόμενες απεργίες μέσα σε απόλυτα νομιμόφρονα πλαίσια που παρά την καθολική συμμετοχή των εργαζομένων στους σταθμούς παράγωγης και στα ορυχεία (τα συγχαρητήρια είναι πολύ λίγα και δεν αρκούν γι’ αυτούς τους συναδέλφους) αναλώθηκε επί δέκα μέρες σε αιτήματα όπως εξαίρεση της ΔΕΗ από το μεσοπρόθεσμο και σε ζητήματα στήριξης από τους τοπικούς άρχοντες ακόμα και από βουλευτές δίνοντας τους την ευκαιρία για πασαρέλες σε πλατείες και τοπικά ΜΜΕ προς τέρψη των ψηφοφόρων τους και όχι για την πραγματική στήριξη στους εργαζόμενους και δεν έκανε τίποτα το αξιόλογο όλο το προηγούμενο διάστημα ώστε να συντονιστεί αγωνιστικά με άλλες ομοσπονδίες και άλλους κλάδους. Τελικά οι εργαζόμενοι έμειναν μόνοι και&nbsp; απομονωμένοι απέναντι στην τρόικα και την καθεστωτική κυβέρνηση με αποτέλεσμα να δώσουμε έναν αξιοπρεπή μεν αγώνα αλλά χωρίς ελπίδα και προοπτική νίκης κάτι που σκόρπησε πίκρα και απογοήτευση σε πολλούς εργαζόμενους!<br />Εμείς στο συνδικάτο μας η «ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ» πιστεύουμε ότι παρά το άγριο χτύπημα που δεχτήκαμε <strong>ο αγώνας δεν τελειώνει εδώ γιατί ούτε οι επιθέσεις της τρόικας και της κυβέρνησης τελειώνουν εδώ αλλά ούτε και ο αγώνας για μια καλύτερη ζωή για εμάς και τα παιδιά μας θα πρέπει να τελειώσει εδώ.</strong><br />Όμως για να μετατρέψουμε την απελπισία μας σε ελπίδα για το αύριο θα πρέπει να βγούμε από το καβούκι μας και να βρεθούμε σε δρόμους και πλατείες ακόμη και αυτοί που ως σήμερα δεν το είχαν κάνει ποτέ γιατί πίστευαν ότι οι αγώνες δεν προσφέρουν τίποτε. Η πλατεία Συντάγματος, όπου έδρασε μαζί με το ακηδεμόνευτο ταξικό εργατικό κίνημα άσκησε περισσότερη πίεση στους κυβερνόντες από οτιδήποτε άλλο μέχρι στιγμής αναγκάζοντας την κυβέρνηση και τους συμμάχους της να δείξουν το πραγματικό τους πρόσωπο, χτυπώντας αλύπητα τον «εχθρό λαό» και δηλητηριάζοντάς τον με τόνους καρκινογόνα χημικά!<br />Όλοι μαζί τώρα, εργαζόμενοι, άνεργοι και αυτοαπασχολούμενοι να δημιουργήσουμε ένα μεγάλο κέντρο αγώνα μέσα από Γενικές Ενωτικές Συνελεύσεις με άμεσο στόχο τις αγωνιστικές μαχητικές διαδηλώσεις και καταλήψεις ώσπου να έρθει η ώρα που το σύνθημα «ΤΑ ΨΑΡΙΑ ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΘΑ ΦΑΝΕ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ» να γίνει πραγματικότητα!<br />Κοζάνη 14/7/2011<br /><a href="http://seenerga.wordpress.com/">Αναδημοσίευση από: ΣΕΕΝ “ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ”</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1285061451206964443-1178738410156795347?l=kokinokamini.blogspot.com' alt='' /></div>kaminihttp://www.blogger.com/profile/01264909219744069341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1285061451206964443.post-5047526898298309952011-07-07T21:05:00.000-07:002011-07-07T21:05:46.036-07:00<div class="post-header"></div><u><b>&nbsp;Του Γ. Δελαστίκ -περιοδικό "Επίκαιρα"</b></u><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-T3vcHgTzBu4/ThYeHx7ZkeI/AAAAAAAAWHM/i8yXWWOwLr8/s1600/image002.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-T3vcHgTzBu4/ThYeHx7ZkeI/AAAAAAAAWHM/i8yXWWOwLr8/s320/image002.jpg" width="221" /></a></div>Ομολογούμε ότι ούτε στους χειρότερους πολιτικούς εφιάλτες μας είχαμε φανταστεί ποτέ πως ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου θα οδηγούσε την Ελλάδα σε τέτοιο σημείο έσχατης εθνικής εξαθλίωσης, ώστε ο πρωθυπουργός του... Λουξεμβούργου -ναι, του Λουξεμβούργου!-Ζαν Κλοντ Πουνκέρ να ανακοινώνει στους υποτελείς Έλληνες μέσω του γερμανικού περιοδικού Focus ότι «η εθνική κυριαρχία των Ελλήνων θα περιοριστεί δραστικά»!<br /><br />Πέραν των αβυσσαλέων πολιτικών διαφορών που χωρίζουν την κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου με τη συντριπτική πλειονότητα του ελληνικού λαού, <b>η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει πλέον γίνει και εθνικά κατάπτυστη. Συμπεριφέρεται ως κυβέρνηση συνεργατών των ξένων δυνάμεων κατοχής της πατρίδας μας, τη διοίκηση της οποίας παρέδωσε ανά υπουργείο σε «γκαουλάιτερ» της ΕΕ</b>, κατ' αναλογία προς <b>τους ναζί Γερμανούς διοικητές των κατακτημένων χωρών της Ευρώπης επί Χίτλερ, όταν τα ευρωπαϊκά κράτη μετατρέπονταν σε επαρχίες του Γ' Ράιχ.</b><br />Στην Ελλάδα, την οποία ο Γ. Παπανδρέου παρέδωσε σιδηροδέσμια στο Δ' Ράιχ, οι «γκαουλάιτερ» ονομάζονται κατ' ευφημισμόν «εμπειρογνώμονες» και, <b>αντί για τη στολή των ναζί, φορούν τη στολή της ΕΕ...</b><br /><br /><div style="text-align: center;"><b>«Δίαιτα με ξερό ψωμί»<br />&nbsp;</b></div>Η <b>δουλοφροσύνη </b>του πρωθυπουργού δεν εξασφαλίζει, φυσικά, και την εύνοια των κατακτητών.<br />Ο νούμερο δύο στην ιεραρχία του Ράιχ, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, πληροφόρησε άπασα την Ευρώπη, μέσω του επίσης γερμανικού περιοδικού Der Spiegel, ότι η Γερμανία έχει ήδη προετοιμαστεί για την «απίθανη» δήθεν περίπτωση της χρεοκοπίας της Ελλάδας.<br /><br />Χρεοκόπησαν ήδη μία φορά τη χώρα μας οι Γερμανοί και καταδίκασαν το λαό μας στην πείνα κατά τη διάρκεια της ναζιστικής Κατοχής, και φαίνονται διατεθειμένοι να το επαναλάβουν και με τη νέα κατοχή, όπως όλα δείχνουν και οι ίδιοι μας ανακοινώνουν. Η στάση του Βερολίνου έχει, πάντως, εδραιώσει σε όλη την Ευρώπη, ακόμη και σε εκείνους που μας συμπαθούν, την αντίληψη ότι <b>την Ελλάδα την περιμένει περίοδος φτώχειας, μιζέριας και πολιτικο-οικονομικής εξαθλίωσης.</b><br />«Προς νέα δίαιτα με ξερό ψωμί οι Έλληνες» ήταν, π.χ., ο χαρακτηριστικός τίτλος σχετικής ανάλυσης της γαλλικής εφημερίδας Liberation.<br /><br /><div style="text-align: center;"><b>Κράτος και παρακράτος</b></div><br />Η σταδιακή μετάλλαξη της κυβέρνησης Παπανδρέου<b> σε «κατοχική» κυβέρνηση συνεργατών των ξένων οικονομικών δυναστών της πατρίδας μας </b>αλλάζει και τον τρόπο δράσης της κυβέρνησης αυτής. Αυτό έχει γίνει σαφέστατο το τελευταίο διάστημα και ιδίως την περασμένη εβδομάδα, όταν <b>η κυβέρνηση, μέσω της αστυνομίας, μετέτρεψε σε θάλαμο χημικών αερίων την Πλατεία Συντάγματος</b> και τους γύρω χώρους, επιδιώκοντας να απομακρύνει οριστικά τους εκατοντάδες χιλιάδες «Αγανακτισμένους» που περνούν από εκεί.<br /><br /><b>Όπως και κατά τη διάρκεια του μετεμφυλιακού κράτους της Δεξιάς, στη περίοδο της Αμερικανοκρατίας, ο κρατικός μηχανισμός της ΕΡΕ του Κωνσταντίνου Καραμανλή και το ακροδεξιό παρακράτος των ελληνικών και ξένων μυστικών υπηρεσιών ήταν αναπόσπαστα συνδεδεμένα μέχρι τη δραματική κορύφωση της δολοφονίας του αριστερού βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη, έτσι και σήμερα αναδύεαι η αποκρουστική σύμφυση του κράτους και του παρακράτους του ΠΑΣΟΚ.</b><br /><br />Η δράση ορδών προβοκατόρων συνεργατών των υπηρεσιών ασφαλείας και η εγκληματική δράση των αστυνομικών δυνάμεων καταστολής οι οποίες την περασμένη έβδομαδα ξυλοκοπούσαν ακόμη και ανθρώπους που... έτρωγαν στο Μοναστηράκι (!) για να φοβίσουν και να καθυποτάξουν τον ελληνικό λαό, χαρακτηρίζουν ανέκαθεν τη δράση κυβερνήσεων που στερούνται λαϊκής πλειοψηφίας και πρέπει φέρουν δια της βίας σε πέρας την αποστολή που έχουν αναλάβει υλοποιόντας την αντίστοιχη πολιτική.<br /><br />Η προσφυγή της κυβέρνησης Παπανδρέου στην ενεργοποίηση του παρακράτους του ΠΑΣΟΚ δεν υποδηλώνει, πάντως, μόνο την αδυναμία της να εφαρμόσει την πολιτική που έχει συμφωνήσει με τους Γερμανούς επικυρίαρχους με δημοκρατικές ή δημοκρατικοφανείς διαδικασίες.<br />Υπογραμμίζει, πάνω απ' όλα, την αποφασιστικότητα της να παραμείνει στην εξουσία με όλα τα μέσα, μη διστάζοντας ακόμη καί να αιματοκυλίσει τη χώρα, αν το κρίνει σκόπιμο.<br /><br /><div style="text-align: center;"><b>&nbsp;Δούλοι μέχρι και του... Ισραήλ!</b></div><br />Η δουλοφροσύνη του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης του δεν έχει πλέον όρια. Το Μέγαρο Μαξίμου σπεύδει οικειοθελώς να εκπληρώσει τις απαιτήσεις οποιασδήποτε χώρας ζητήσει κάτι από την Αθήνα!<br />Έφτασε έτσι στο σημείο ο Γ. Παπανδρέου να απαγορεύσει τον απόπλου από ελληνικά λιμάνια οποιουδήποτε πλοίου μεταφέρει... ανθρωπιστική βοήθεια προς τους Παλαιστίνιους της Λωρίδας της Γάζας!<br /><br />Γνωρίζοντας τους ιστορικούς δεσμούς του ΠΑΣΟΚ, από την εποχή του ΠΑΚ ακόμη, με τους Παλαιστίνιους, είναι πραγματικά εξωφρενικό και τραγικό μαζί να βλέπει η υφήλιος το γιο του Ανδρέα Παπανδρέου να στρέφεται εναντίον της παλαιστινιακής αντίστασης, υπακούοντας στις εντολές του Ισραήλ!<br /><br />Τι να πει κανείς γι' αυτό τον πλήρη πολιτικό εκφυλισμό του πρωθυπουργού...<br /><b>Με απύθμενο πολιτικό θράσος, η κυβέρνηση Παπανδρέου θέλησε να βγάλει και... λεφτά (!) από αυτή τη στάση της: Προσφέρθηκε να μεταφέρει η ίδια μέσω της «νόμιμης οδού» την ανθρωπιστική βοήθεια. Αυτό, σε απλά ελληνικά, σημαίνει να κατακλέψουντην ανθρωπιστική βοήθεια τα κυβερνητικά λαμόγια του ΠΑΣΟΚ και ό,τι μείνει να το δώσουν για να το ξεκοκαλίσουν οι Ισραηλινοί και οι Παλαιστίνιοι απατεώνες δοσίλογοι της κυβέρνησης Κουίσλινγκ του Μαχμοΰντ Αμπάς! Όμοιος ομοίω αεί πελάζει...</b><br /><br /><div style="text-align: center;"><b>Δεν πέφτουν εύκολα</b></div><br />Διακινούνται και πάλι διαρκώς σενάρια ότι δήθεν ο Γ. Παπανδρέου «δεν αντέχει αυτή την πίεση», ότι «η κυβέρνηση θα καταρρεύσει σε δυο τρεις μήνες», ότι ο πρωθυπουργός «σχεδιάζει δραπέτευση μέσω εκλογών», ότι «το Σεπτέμβριο θα έχουμε εκλογές» και πολλά άλλα παρόμοια.<br />Δεν συμμεριζόμαστε αυτές τις απόψεις. Πιστεύουμε ότι αντανακλούν πολύ περισσότερο ευσεβείς πόθους εύκολης και άκοπης απαλλαγής από την πιο αντιλαϊκή και ίσως πιο μισητή κυβέρνηση που γνώρισε ποτέ αυτός ο τόπος, παρά αντικειμενική ανάλυση της πραγματικότητας.<br /><br />Η γνώμη μας είναι ότι σε καμιά απολύτως περίπτωση ο Γ. Παπανδρέου δεν θα φύγει μόνος του από την εξουσία. Μόνο αν διαπιστώσει ότι βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη η διαδικασία ανατροπής και απομάκρυνσης του από την πρωθυπουργία ενδέχεται να εμφανιστεί ότι παίρνει αυτός την «πρωτοβουλία» να φύγει. Το έχει δει από τα μέσα αυτό το έργο, γιατί και αυτός ακριβώς έτσι τοποθετήθηκε από «εξωθεσμικούς» παράγοντες στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ αντικαθιστώντας τον Κώστα Σημίτη, και μόνο έκ των υστέρων κλήθηκαν τυπικά τα μέλη του κυβερνώντος κόμματος να επικυρώσουν την ήδη διαμορφωμένη κατάσταση.<br /><br />Ο Γ. Παπανδρέου και η κυβέρνηση του δεν έχουν, φυσικά, καμιά λαϊκή υποστήριξη πλέον.<b> Δεν πρόκειται, όμως να πέσουν εύκολα, γιατί έχουν πολύ ισχυρά στηρίγματα - τους ξένους επικυρίαρχους της ΕΕ και των Η Π Α, στους οποίους θα ξεπουλήσουν τη χώρα, όπως και τμήμα του ελληνικού κεφαλαίου, που επίσης προσδοκά μερίδιο από τη λεηλασία του δημόσιου πλούτου.</b><br /><br /><div style="text-align: center;"><b>Δεν βρίσκουν άλλον</b></div><br />Οι Ευρωπαίοι είναι αδύνατον να βρουν άλλη ελληνική κυβέρνηση εκτός από αυτή του Παπανδρέου, που θα είναι πρόθυμη να ξεπουλήσει αστραπιαία όλη τη δημόσια περιουσία σε εξευτελιστικά χαμηλές τιμές, χ<b>ωρίς να ντρέπεται για τις δίκες επί εσχάτη οικονομική προδοσία που ίσως ακολουθήσουν εναντίον των υπουργών της - όσων δεν προλάβουν να δραπετεύσουν στο εξωτερικό.</b><br /><br />Δεν υπάρχει άλλος Έλληνας που να μπορεί να τοποθετηθεί στη θέση του πρωθυπουργού και να δέχεται να φέρει τους «γκαουλάιτερ» των Γερμανών για να διοικούν τα ελληνικά υπουργεία και να πουλάνε την ελληνική γη σε επιχειρηματίες από τη Γερμανία και τη Γαλλία ή σε ανδρείκελα τους, όπως και σε Αμερικανούς, Ισραηλινούς ή και.. Τούρκους!<br /><br /><b>Με νύχια και με δόντια θα κρατήσουν στην εξουσία τον Γ. Παπανδρέου οι ξένοι δυνάστες της πατρίδας μας. Ουδέποτε στην Ιστορία, άλλωστε, έφυγε μια κατοχική κυβέρνηση επειδή... βαρέθηκαν οι κατακτητές! Όποιος έχει τέτοιες αυταπάτες είναι βαθιά νυχτωμένος..</b>.<br /><a href="http://tsak-giorgis.blogspot.com/">αναδημοσιεύτηκε από: ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1285061451206964443-504752689829830995?l=kokinokamini.blogspot.com' alt='' /></div>kaminihttp://www.blogger.com/profile/01264909219744069341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1285061451206964443.post-6042253764676676142011-07-07T20:44:00.000-07:002011-07-07T20:44:06.231-07:00<h3 class="post-title entry-title"><br /></h3><div class="post-header"> </div><div class="story_body"><b>Το χειρότερο με την 5η δόση<br />είναι ότι ακολουθεί η 6η...</b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-r1Ourm38MWg/ThUlLM5pQzI/AAAAAAAAAEI/33gs5S4CRFk/s1600/%25CE%2593%25CE%2591%25CE%25A01.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-r1Ourm38MWg/ThUlLM5pQzI/AAAAAAAAAEI/33gs5S4CRFk/s320/%25CE%2593%25CE%2591%25CE%25A01.jpg" width="252" /></a></div><ul style="clear: both; list-style: none; text-align: right;"><a href="http://www.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=6336896" target="_blank"><span class="icon_story_link" style="cursor: pointer; height: 13px; width: 16px;" title="Μόνιμος σύνδεσμος δημοσιεύματος">&nbsp;</span></a><a href="http://www2.rizospastis.gr/moreLikeThis.do?storyId=6336896&amp;publDate=7/7/2011&amp;id=13606"><span class="icon_story_more" style="cursor: pointer; height: 13px; width: 16px;" title="Περισσότερα σαν αυτό">&nbsp;</span></a><a href="http://www2.rizospastis.gr/relay.do?page=mailStory&amp;id=6336896&amp;publDate=7/7/2011" target="_blank"><span class="icon_story_mail" style="cursor: pointer; height: 13px; width: 16px;" title="Ταχυδρόμηση δημοσιεύματος">&nbsp;</span></a><a href="http://www2.rizospastis.gr/storyPlain.do?id=6336896&amp;action=print" target="_blank"><span class="icon_story_print" style="cursor: pointer; height: 13px; width: 16px;" title="Εκτύπωση δημοσιεύματος">&nbsp;</span></a></ul><div align="center" class="title1"><br /></div>Ο <b><i>«Εφαρμοστικός νόμος»</i></b> που ψηφίστηκε την περασμένη βδομάδα περιλαμβάνει 49 άρθρα. Στο παρόν κείμενο θα σταθούμε στα έντεκα πρώτα άρθρα, τα οποία αφορούν στην εκποίηση της δημόσιας περιουσίας.<br />Ηδη από το άρθρο 1 παράγραφος 1 του «Εφαρμοστικού νόμου», καταγράφεται η ίδρυση <b><i>«Ταμείου»</i></b> για την... αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.<br />Προσέξτε τώρα τι σημαίνει «αξιοποίηση» εις την ΠΑΣΟΚικήν και εις την δικομματικήν (καθότι μαζί τα ψήφισαν αυτά ΠΑΣΟΚ και ΝΔ) καθώς και εις την ιδιαίτερη διάλεκτο αυτών, την... ξεπουληματικήν:<br /><div align="center">*</div><ul><li>Στο άρθρο 1 παράγραφος 2 αναφέρεται: <i>«Το προϊόν αξιοποίησης χρησιμοποιείται αποκλειστικά για την αποπληρωμή του δημοσίου χρέους της χώρας...».</i></li></ul>Δηλαδή, όχι μόνο θα ξεπουλήσουν τα πάντα, αλλά και ό,τι εισπράξουν από το ξεπούλημα θα το αποδώσουν <b><i>ολόκληρο</i></b> (αυτό θα πει «ανάπτυξη»...) σε πιστωτές, τοκογλύφους και ομολογιούχους.<br /><div align="center">*</div><ul><li>Στο άρθρο 1 παράγραφος 6 αναφέρεται: <i>«Η διάρκεια του Ταμείου είναι έξι (6) έτη από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου. Με αποφάσεις του Υπουργού Οικονομικών, που δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, η διάρκεια αυτή μπορεί να παρατείνεται, εφόσον ο σκοπός του Ταμείου δεν έχει εκπληρωθεί».</i></li></ul>Δηλαδή, το ξεπούλημα εκτείνεται χρονικά πέρα από το 2015, δηλαδή πέρα ακόμα και από το «Μακροπρόθεσμο». Στην ουσία, το ξεπούλημα - αρκεί μια απλή υπουργική απόφαση - μπορεί να εκτείνεται μέχρι τη <b><i>Δευτέρα Παρουσία</i></b> και σίγουρα μέχρι να κορεσθεί η (αιωνίως ακόρεστη) απληστία εγχώριων και ξένων δανειστών.<br /><div align="center">*</div><ul><li>Στο άρθρο 2 παράγραφος 4 αναφέρεται: <i>«Στο Ταμείο μεταβιβάζονται και περιέρχονται, χωρίς αντάλλαγμα: α) Κατά πλήρη κυριότητα, κινητές αξίες εταιρειών από αυτές που περιλαμβάνονται στο Πρόγραμμα Αποκρατικοποιήσεων του Μεσοπρόθεσμου (...), β) Περιουσιακής φύσεως δικαιώματα, δικαιώματα διαχείρισης και εκμετάλλευσης, κεκτημένα οικονομικά συμφέροντα, άυλα δικαιώματα και δικαιώματα λειτουργίας, συντήρησης και εκμετάλλευσης υποδομών...»</i></li></ul>Δηλαδή, δε μένει όρθιο τίποτα! Γενικό ξεπούλημα των πάντων! <b><i>Ολα στο σφυρί!</i></b> Από τις εταιρείες της δημόσιας περιουσίας μέχρι τις υποδομές τους, από το ρευστό αυτών των εταιρειών μέχρι το έδαφος και το υπέδαφος της χώρας που διαχειρίζονται αυτές οι εταιρείες!<br /><div align="center">*</div><ul><li>Στο άρθρο 2 παράγραφος 5 αναφέρεται: <i>«Οι κινητές αξίες, τα περιουσιακής φύσεως δικαιώματα και τα ακίνητα (...) μπορεί να μεταβιβάζονται και να περιέρχονται στο Ταμείο χωρίς αντάλλαγμα, για τους σκοπούς της παραγράφου 1 του προηγούμενου άρθρου, και άλλα περιουσιακά στοιχεία που υπάγονται σε μία από τις κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων των περιπτώσεων της προηγουμένης παραγράφου. Τα ανωτέρω περιουσιακά στοιχεία περιέρχονται στο Ταμείο, κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή και το Δημόσιο απεκδύεται κάθε δικαιώματός του επί αυτών...».</i></li></ul><b><i>«Απεκδύεται κάθε δικαιώματος»!</i></b> Δηλαδή το Δημόσιο, ακόμα και πριν το ξεπούλημά του, ανήκει στους δανειστές! Αρκεί το «Ταμείο» για τους σκοπούς της παραγράφου 1 (σ.σ.: για την πληρωμή των δανειστών, δηλαδή) να αποφασίσει να περιέλθουν στην κατοχή του περιουσιακά στοιχεία των προς εκποίηση επιχειρήσεων. Που σημαίνει ότι ο λαός θα πληρώνει ........για ρεύμα ή νερό, και τα έσοδα της ΔΕΗ, της ΕΥΔΑΠ, του υπερκερδοφόρου ΟΠΑΠ κ.λπ., πριν ακόμα ξεπουληθούν οι επιχειρήσεις, θα πηγαίνουν στους δανειστές!.......<br /><a href="" name="more"></a><br /><div align="center">*</div><ul><li>Στο άρθρο 2 παράγραφος 7 αναφέρεται: <i>«Το πράγμα ή το δικαίωμα που μεταβιβάστηκε ή παραχωρήθηκε στο Ταμείο, σύμφωνα με την παράγραφο 5 του παρόντος άρθρου δεν μπορεί να αναμεταβιβαστεί στον προηγούμενο κύριο ή δικαιούχο, καθ' οιονδήποτε τρόπο».</i></li></ul>Δηλαδή, δεν φτάνει που ξεπουλάνε, αλλά θωρακίζουν νομικά και τους αγοραστές, λέγοντας ότι όσα θα βουτήξουν οι κεφαλαιοκράτες δεν πρόκειται να τα επιστρέψουν <b><i>ποτέ και «καθ' οιονδήποτε τρόπο»</i></b> στο Δημόσιο!<br /><div align="center">*</div><ul><li>Στο άρθρο 3 παράγραφος 11 αναφέρεται: <i>«Στις συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου παρίστανται ως παρατηρητές, χωρίς δικαίωμα ψήφου, δύο (2) εκπρόσωποι που προτείνονται από τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή».</i></li></ul>Προφανώς θα πρόκειται για «τοποτηρητές» εξίσου... <b><i>φιλέλληνες,</i></b> με τον κ. Γιούνκερ.<br /><div align="center">*</div><ul><li>Στο άρθρο 3 παράγραφος 16 αναφέρεται: <i>«Τα μέλη του Δ.Σ. του Ταμείου υποχρεούνται να τηρούν απόλυτη εχεμύθεια όσον αφορά στα δεδομένα των υπηρεσιών, εργασιών, στατιστικών στοιχείων ή άλλων δεδομένων που αφορούν στη δραστηριότητα του Ταμείου και να απέχουν από κάθε σκόπιμη ή ακούσια αποκάλυψή τους σε οποιονδήποτε τρίτο (...). Οι υποχρεώσεις των μελών του Δ.Σ. του Ταμείου που προβλέπονται στην παρούσα παράγραφο (ρήτρα εμπιστευτικότητας) παραμένουν σε ισχύ για τρία (3) έτη μετά την αποχώρησή τους από το Ταμείο».</i></li></ul>Δηλαδή οι ξεπουληματίες θα κάνουν ό,τι κάνουν έχοντας την νομική κατοχύρωση ότι δεν θα δίνουν λογαριασμό σε κανέναν! Αλλά αφού αυτό που θα κάνουν είναι «σωτήριο» για την Ελλάδα προς τι η υποχρέωση «εμπιστευτικότητας»; Πόσο θεάρεστο είναι αυτό που θα κάνουν, ώστε να πρέπει να συντελείται πίσω από την πλάτη του ελληνικού λαού; Τελικά, πόσο ειδεχθές θα είναι το έγκλημα, ώστε να παίρνουν «<b><i>όρκο σιωπής» (!)</i></b> ακόμα και για τρία χρόνια από την ολοκλήρωση του εγκλήματος;<br /><div align="center">*</div><ul><li>Στο άρθρο 5 παράγραφος 3 αναφέρεται: <i>«Το Ταμείο μπορεί να εκδίδει ομολογιακά δάνεια, για τα οποία επιτρέπεται να παρέχεται η εγγύηση του Δημοσίου με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών. Οι ομολογίες εκδόσεως του Ταμείου εξομοιώνονται με ομόλογα του Δημοσίου, μπορούν να εκδίδονται σε άυλη μορφή και διέπονται από τις διατάξεις για τους άυλους τίτλους του Δημοσίου».</i></li></ul>Δηλαδή, δε φτάνει που θα ξεπουλάνε, αλλά μέσω του ίδιου Ταμείου θα εκδίδουν ανεξέλεγκτα και νέα ομόλογα, δηλαδή θα συνάπτουν και <b><i>νέα δάνεια,</i></b> που θα καλούνται να τα πληρώνουν τα γνωστά υποζύγια.<br /><div align="center">*</div><ul><li>Στο άρθρο 10 παράγραφος 1 αναφέρεται: <i>«Ως δημόσια ακίνητα, για την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος Κεφαλαίου, νοούνται τα ακίνητα που ανήκουν στην ιδιωτική περιουσία του Δημοσίου ή ΝΠΔΔ ή ΟΤΑ ή σε εταιρεία της οποίας το μετοχικό κεφάλαιο ανήκει εξ ολοκλήρου, άμεσα ή έμμεσα στο Δημόσιο ή σε ΝΠΔΔ ή σε ΟΤΑ».</i></li></ul>Δηλαδή, οι άνθρωποι έχουν ξεφύγει εντελώς! Μιλάμε για ντελίριο ξεπουλήματος. Εντάσσουν στην προς εκποίηση περιουσία ακόμα και την περιουσία των ΟΤΑ, δηλαδή από τους <b><i>παιδικούς σταθμούς</i></b> μέχρι τα δημαρχεία!<br /><div align="center">*</div><ul><li>Στο άρθρο 11 παράγραφος 3 αναφέρεται: <i>«H αξιοποίηση δημοσίων ακινήτων στα οποία περιλαμβάνονται χώροι που προστατεύονται από την κείμενη περιβαλλοντική και αρχαιολογική νομοθεσία λόγω του ειδικού χαρακτήρα τους, όπως είναι ιδίως ζώνες προστασίας αρχαιολογικών χώρων, ιστορικοί τόποι, φυσικά πάρκα και περιοχές οικοανάπτυξης, πραγματοποιείται σύμφωνα με τους ειδικότερους όρους και περιορισμούς που θέτουν οι σχετικές διατάξεις».</i></li></ul>Με άλλα λόγια: Η Ακρόπολη μπορεί να μην «πωλείται», αλλά <b><i>η Ακρόπολη... «αξιοποιείται» (!),</i></b> που σημαίνει ότι τα έσοδα από την Ακρόπολη δεσμεύονται εφ' όρου ζωής υπέρ δανειστών και τοκογλύφων!<br /><br clear="all" /><div align="right" class="signature">Γράφει:<br /><b>ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ</b></div><div align="right" class="signature"><b>ΑΠΟ ΤΟΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ&nbsp;</b></div><a href="http://deitzis-energeia.blogspot.com/">αναδημοσίευση από:Δεητζιδικα κι αλλα......</a> <div align="right" class="signature"><b>&nbsp;</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1285061451206964443-604225376467667614?l=kokinokamini.blogspot.com' alt='' /></div>kaminihttp://www.blogger.com/profile/01264909219744069341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1285061451206964443.post-81337938151108415092011-06-27T22:54:00.000-07:002011-06-27T22:54:35.086-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-zYbG7BvrK38/TglsUKjDUOI/AAAAAAAAAOA/e6sKDy4y_6g/s1600/%25CE%2593.%25CE%25A1%25CE%259F%25CE%25A5%25CE%25A3%25CE%2597%25CE%25A3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-zYbG7BvrK38/TglsUKjDUOI/AAAAAAAAAOA/e6sKDy4y_6g/s1600/%25CE%2593.%25CE%25A1%25CE%259F%25CE%25A5%25CE%25A3%25CE%2597%25CE%25A3.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><table border="0" cellpadding="0" cellspacing="0"><tbody><tr><td style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; font-size: 24px;"><strong><br /></strong></td> </tr><tr> <td height="5"><br /></td> </tr><tr> <td style="font-size: 16px;">του Γιώργου Ρούση</td> </tr><tr> <td>&nbsp;</td> </tr><tr> <td style="font-size: 13px; line-height: 140%;"> <span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">Από την "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία", 26.6.2011</span></span><br />Οσο αναπτύσσεται το λαϊκό κίνημα, όσο μαζικοποιείται και εντείνονται οι αντιδράσεις ενάντια στα αντιλαϊκά μέτρα, όσο πιο έντονα τίθενται σε αμφισβήτηση από τον δικομματισμό μέχρι την Ε.Ε. και τον ίδιο τον καπιταλισμό, τόσο πυκνώνουν και οι απειλές για μετατροπή της ουσιαστικής δικτατορίας της αστικής τάξης, που είναι στην πραγματικότητα η αστική δημοκρατία, και σε τυπική δικτατορία.<br /><br />Οι απειλές αυτές είναι πολύμορφες και αφορούν είτε μια συνολική εκτροπή, η οποία θα έλθει να προστεθεί στο καθεστώς κατοχής που ήδη μας έχει επιβληθεί, είτε επιμέρους εκτροπές και από αυτήν ακόμη τη λειψή αστική δημοκρατία που γνωρίζαμε μέχρι τώρα.<br /><br />Παραθέτω ορισμένα παραδείγματα απειλών και ενεργειών προς αυτήν την κατεύθυνση τα οποία είδαν το φως τις τελευταίες μέρες.<br /><br />Με μια παρέμβασή του που πέρασε στα ψιλά, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Γιάννης Τεντές, με αφορμή την υπόθεση των αγωνιστών Κορτέση, Νικητόπουλου, Σταθόπουλου, ζήτησε την αναίρεση του βουλεύματος που διέταξε τη μη παράταση της προσωρινής κράτησής τους, επιδιώκοντας να παγιώσει την επ΄ αόριστον προφυλάκιση για πολιτικά αδικήματα. Το ότι οι τρεις αφέθηκαν και πάλι ελεύθεροι είναι μεν παρήγορο, δεν αναιρεί όμως το γεγονός ότι επιδιώχθηκε να παραβιαστεί μια θεμελιακή αστικοδημοκρατική αρχή και να μετατραπούμε σε Γκουαντάναμο, όπου οι κρατούμενοι παρέμεναν προφυλακισμένοι επ΄ αόριστον δίχως να έχουν δικαστεί.<br /><br />Ο γέρος της αποστασίας, η οποία υπήρξε και η απαρχή της αντιδημοκρατικής εκτροπής του 1967, Μητσοτάκης, στην εκπομπή «Νέοι φάκελοι» του Αλέξη Παπαχελά, έκανε λόγο για περίοδο που του «θυμίζει τις παραμονές της δικτατορίας», ενώ ταυτόχρονα ως πραγματικός Ντρακουμέλ υποστήριζε ξεδιάντροπα ότι στο όνομα της κατ΄ αυτόν υπεράσπισης της δημοκρατίας πρέπει αν χρειαστεί «να έχουμε και νεκρούς»!<br /><br />Στην εκπομπή το «Κουτί της Πανδώρας», όπου, με αφορμή τα τεκταινόμενα στις πλατείες, ο Κώστας Βαξεβάνης κατόρθωσε να μαζέψει ταυτόχρονα τόσο πολλούς υποστηρικτές του μνημονίου όσους καμία άλλη εκπομπή, ο ακραιφνής νεοφιλελεύθερος Ανδρέας Ανδριανόπουλος ερμήνευε σε ελεύθερη δική του μετάφραση για ποιον λόγο οι διαμαρτυρίες μπροστά στη Βουλή και ενάντια στους βουλευτές ισοδυναμούν με επίκληση χούντας.<br /><br />Στις 13/6 στο Αλτερ, ο «αριστερός» Παντελής Οικονόμου, ο οποίος στο μεταξύ και προφανώς λόγω και αυτής του της στάσης υπουργοποιήθηκε, υπερασπιζόμενος με πάθος την κυβερνητική πολιτική, μας θύμισε την ορολογία και τη λογική περί γύψου, στον οποίο έπρεπε να μπει η ασθενής Ελλάς, του αρχιδικτάτορα Παπαδόπουλου, κάνοντας λόγο για «σοβαρή ασθένεια» που πλήττει την Ελλάδα και για «επέμβαση» στην οποία αυτή πρέπει να υποβληθεί.<br /><br />Και ο Σταύρος Ψυχάρης, πιο ξεκάθαρος από όλους, και πιο έγκυρος απ΄ όλους, ως ο πλέον καθ΄ ύλην αρμόδιος λόγω προτέρου βίου σε ζητήματα αντιδημοκρατικών εκτροπών και χούντας, έκανε απειλητικά λόγο στο «Βήμα» της 5/6/2011 για πιθανή πρόκληση «τέτοιας διασάλευσης της τάξης που θα δικαιολογούσε έκτακτα μέτρα, δηλαδή εκτροπή από τη συνταγματική τάξη».<br /><br />Ολοι οι παραπάνω επιδιώκουν με τις προειδοποιήσεις-απειλές τους να εκβιάσουν τον ελληνικό λαό, θέτοντάς του το δίλημμα «υποταγή ή εκτροπή». Επιδιώκουν να εμφανίσουν την υποταγή και τη συναίνεση σε αυτήν ως τη μοναδική σωτήρια λύση απέναντι στην επερχόμενη εκτροπή, επιδιώκουν να κάμψουν τις όποιες αντιδράσεις έχουν εκδηλωθεί μέχρι σήμερα και κυρίως επιδιώκουν να παρεμποδίσουν την ανάπτυξη και ριζοσπαστικοποίηση των αγώνων.<br /><br />Απέναντι σε αυτές τις προκλήσεις των πιο αδίστακτων συντηρητικών δυνάμεων του τόπου, οι οποίες δεν σταματούν πουθενά μπροστά στο ύψιστο γι΄ αυτές καθήκον της υπεράσπισης του κεφαλαίου, το λαϊκό κίνημα καλείται:<br /><br />*Να αντιμετωπίσει όπως τους αρμόζει όλους εκείνους που άμεσα ή έμμεσα τολμούν να απειλούν με αντιδημοκρατικές εκτροπές και να υπερασπίζεται τις όποιες δημοκρατικές κατακτήσεις.<br /><br />*Να προετοιμαστεί έτσι ώστε, αν κάποιοι αποτολμήσουν την όποια εκτροπή, να μη βρεθεί στην κατάσταση του 1967, οπότε και η «Αυγή» την ημέρα που πραξικοπήματος είχε τίτλο «Γιατί δεν θα γίνει δικτατορία».<br /><br />*Να αποφεύγει τις προβοκάτσιες και να μην προβαίνει το ίδιο ασυνείδητα σε ενέργειες που συμβάλλουν στην οπισθοδρομική ανατροπή της αστικής έστω δημοκρατίας, του τύπου της απόφασης της γ.σ. της πλατείας Συντάγματος της 13/6 με βάση την οποία ζητούνταν να καταργηθούν τα κόμματα. Μια τέτοια, το λιγότερο χαοτική τοποθέτηση, η οποία εντάσσεται στην αναγωγή του κινήματος στο άπαν ενώ μηδενίζει την κάθε οργανωμένη δράση, είναι βέβαιο ότι όχι μόνον δεν συμβάλλει στο πέρασμα σε ανώτερες μορφές δημοκρατίας αλλά αντικειμενικά τροφοδοτεί το αντιδημοκρατικό κλίμα.<br /><br />*Να εντείνει παραπέρα την αγωνιστικότητά του και να αμφισβητεί όλο και βαθύτερα την πολιτική αλλά και κοινωνικο-οικονομική κυρίαρχη τάξη πραγμάτων, η οποία είναι έτοιμη να αποβάλει το δημοκρατικοφανές της προσωπείο και να δείξει το πραγματικό αντιδημοκρατικό της πρόσωπο.<br /><br />*Να προβάλλει θαρραλέα ανώτερες μορφές κοινωνικής οργάνωσης και λαϊκής συμμετοχής από εκείνη της αστικής δημοκρατίας, καταδεικνύοντας ότι αυτή δεν έχει ως μοναδική εναλλακτική την αυταρχική εκτροπή της και ότι δεν αποτελεί το τέλος της ιστορίας. </td> </tr></tbody></table>&nbsp; </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1285061451206964443-8133793815110841509?l=kokinokamini.blogspot.com' alt='' /></div>kaminihttp://www.blogger.com/profile/01264909219744069341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1285061451206964443.post-90455236184926114412011-06-27T22:35:00.000-07:002011-06-27T22:35:12.664-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-wmykKTTWExE/Tgln2_7P1rI/AAAAAAAAAN4/igdVWuoRciE/s1600/loizos112.gif" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-wmykKTTWExE/Tgln2_7P1rI/AAAAAAAAAN4/igdVWuoRciE/s1600/loizos112.gif" /></a></div><span style="color: maroon;"><strong><span style="font-size: 8pt;">ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΜΥΡΣΙΝΗΣ ΛΟΪΖΟΥ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ: </span></strong></span><span style="color: maroon;"><strong><span style="font-size: 8pt;">''ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ'' </span></strong></span> <br /><span style="color: maroon;"><strong><span style="font-size: 8pt;">«ΣΑΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΩ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΕ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΜΑΝΟΥ ΛΟΪΖΟΥ, ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΣΑΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗ 'Η ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ»</span></strong></span><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Αθήνα</span><br /><span style="font-size: 10pt;">27/6/2011</span><br /><span style="font-size: 10pt;">ΑΠΟ: Μυρσίνη Λοΐζου</span><br /><strong><span style="font-size: 10pt;">ΠΡΟΣ: Τον Πρωθυπουργό, και</span><span style="font-size: 10pt;"> την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ</span></strong><br /><strong><span style="font-size: 10pt;">ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ: Το σύνολο των ΜΜΕ</span><span style="font-size: 10pt;"> Ανοιχτή</span></strong></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">&nbsp;</span><span style="font-size: 10pt;">Επιστολή στον Πρωθυπουργό, και την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ</span><br /><span style="font-size: 10pt;">Κυρίες και Κύριοι της Κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;"><strong>Γνωρίζω εκ των προτέρων, ότι αυτή η κίνησή μου είναι συμβολική,</strong> εν τούτοις η συνείδησή μου, και η αξιοπρέπειά μου ως ενεργού πολίτη μου επιβάλλει να σας γνωστοποιήσω τα εξής:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Ο πατέρας μου <strong>Μάνος Λοΐζος αγωνίστηκε με τον δικό του τρόπο, για αξίες όπως η Ελευθερία, η Δημοκρατία, και η Κοινωνική Δικαιοσύνη</strong>. Προσπάθησε να υπηρετήσει μέσω της τέχνης του, τα οράματα και τις αξίες ενός καταπιεζόμενου Λαού, ο οποίος με πολύ κόπο, αίμα και δάκρυα αγωνίστηκε για την Δημοκρατία, την οποία τόσο βάναυσα του την στερούσαν.</span></div><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Αφού αυτός <strong>ο Λαός κατοχύρωσε με πολλούς αγώνες τα στοιχειώδη Δημοκρατικά δικαιώματα τα οποία στην Ευρώπη είχαν κατακτηθεί χρόνια πριν, έρχεστε σήμερα και όπου Δικαιώματα βάζετε ευκαιρίες</strong>. Τα Δικαιώματα στην εργασία, την υγεία, την Παιδεία, την ποιότητα ζωής, τον πολιτισμό, τα έχετε κάνει ένα απέραντο fast track έξυπνων επενδύσεων, ξεπουλώντας όχι μόνο τον Δημόσιο πλούτο αυτή της χώρας, αλλά και την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;"><strong>Τόσα χρόνια σας ακούω να χρησιμοποιείτε το "Καλημέρα Ήλιε" στις Κομματικές σας συγκεντρώσεις.</strong> Παλιότερα, απλά με ενοχλούσε αισθητικά καθώς και με πλήγωνε, εξαιτίας αφενός της υποκρισίας σας, -διότι οι δικές σας αξίες επέβαλαν και έναν βαθιά εξουσιαστικό τρόπο ζωής, και δημιούργησαν σκλάβους αντί για ελεύθερους ανθρώπους, και ενεργούς πολίτες- και αφετέρου διότι οι δικές σας αξίες δεν έχουν καμία μα καμία σχέση με αυτό που προσπαθεί να πει το συγκεκριμένο τραγούδι.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;"><strong>Τώρα όμως πλέον εξοργίζομαι, γιατί δείχνει ότι δεν έχετε καταλάβει τίποτα από τους αγώνες του Λαού και των εργαζομένων, </strong>πράγματα τα οποία ενέπνευσαν τον πατέρα</span><span style="font-size: 10pt;"> μου, και του έδωσαν και μια αντίστοιχη στάση ζωής στην καθημερινότητά του ως πολίτη, και στις σχέσεις του με τους συνανθρώπους του.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;"><strong>Το τραγούδι αυτό καλημερίζει τον Ήλιο, την ελπίδα, την αλληλεγγύη, και την προσμονή ενός ολόκληρου Λαού, για Δημοκρατία και Ελευθερία</strong>.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Εσείς όμως, είστε υπεύθυνοι για την πιο βαθιά, πνευματική, αξιακή, ηθική, και πολιτισμική καταχνιά που θα μπορούσε να έχει ποτέ αυτός ο τόπος.</span></div><div style="text-align: justify;"><strong><span style="font-size: 10pt;">Ως εκ τούτου, σας απαγορεύω ρητά και κατηγορηματικά, να χρησιμοποιείτε έργο ή μέρος του έργου του Μάνου Λοΐζου, σε οποιαδήποτε κομματική σας εκδήλωση ή</span><span style="font-size: 10pt;"> δραστηριότητα.</span></strong></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Βέβαια ίσως να απαντήσετε ότι το έργο του Μάνου Λοΐζου ανήκει στον Λαό. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο όμως και η συγκεκριμένη πράξη εκ μέρους μου.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Επειδή όπως αποδείχτηκε δεν είστε, και ούτε ήσασταν ποτέ μέρος αυτού του Λαού, και δεν έχετε πλέον κανένα δικαίωμα και καμία νομιμοποίηση να συνεχίζετε να τον εξαπατάτε.</span></div><div style="text-align: justify;"><strong><span style="font-size: 10pt;">Ο Ήλιος άλλωστε, είναι δικός μας, και όχι δικός σας.</span></strong></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;"><strong>Δεν μπορεί κανείς να μας τον πάρει. Και δεν θα μας τον πάρει</strong>.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Μυρσίνη Λοΐζου</span></div><a href="http://www.iskra.gr/">πηγή: ISKRA</a> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;"><br /></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1285061451206964443-9045523618492611441?l=kokinokamini.blogspot.com' alt='' /></div>kaminihttp://www.blogger.com/profile/01264909219744069341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1285061451206964443.post-62850581810993557842011-06-27T22:31:00.000-07:002011-06-27T22:31:38.999-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><h3 class="post-title entry-title"> <a href="http://progoniki.blogspot.com/2011/06/blog-post_27.html">(της Παρθένας Τσοκτουρίδου)</a> </h3><div class="post-header"> </div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;"></span></span></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-0psXHRsjkFE/TglnCJouZVI/AAAAAAAAAN0/L_f1kr_dMT4/s1600/N%25CE%25BF%25CF%258D%25CE%25BB%25CE%25B1-30-4-2010+%25CE%2595%25CE%259A%25CE%2594%25CE%2597%25CE%259B%25CE%25A9%25CE%25A3%25CE%2597+%25CE%2592%25CE%2591%25CE%25A1%25CE%259D%25CE%2591%25CE%259B%25CE%2597%25CE%25A3+%252827%2529m.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="317" src="http://3.bp.blogspot.com/-0psXHRsjkFE/TglnCJouZVI/AAAAAAAAAN0/L_f1kr_dMT4/s320/N%25CE%25BF%25CF%258D%25CE%25BB%25CE%25B1-30-4-2010+%25CE%2595%25CE%259A%25CE%2594%25CE%2597%25CE%259B%25CE%25A9%25CE%25A3%25CE%2597+%25CE%2592%25CE%2591%25CE%25A1%25CE%259D%25CE%2591%25CE%259B%25CE%2597%25CE%25A3+%252827%2529m.jpg" width="320" /></a></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 18pt;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">Συνάντησε, που λέτε, ο Μεσοπρόθεσμος τον Αριστοτέλη της αρχαιότητας.</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; mso-list: l0 level1 lfo1; text-align: justify; text-indent: 18pt;"><span style="color: black;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt; mso-fareast-font-family: Arial;"><span style="mso-list: Ignore;">-<span style="font-family: 'Times New Roman';">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span></span><i style="mso-bidi-font-style: normal;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;">«Η γαρ πολιτεία βίος εστί της πόλεως»,</span></i><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"> του είπε ο φιλόσοφος εννοώντας μάλλον το πολίτευμα ως ουσία για το κράτος.</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 18pt;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">Ο Μεσοπρόθεσμος δεν κατάλαβε τι του είπε ο αρχαίος. Τον κοίταξε παράξενα κι αμήχανα.</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 18pt;"><span style="color: black;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;">-«Αμάν!... Δεν έχω και το </span><span lang="EN-US" style="font-family: Arial; font-size: 11pt; mso-ansi-language: EN-US;">Laptop</span><span lang="EN-US" style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;">μου», είπε, «να κοιτάξω τι σημαίνει η φράση αυτού του πρωτόγονου και μυστήριου <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>ανθρώπου».</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 18pt;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">Ο Αριστοτέλης συνέχισε:</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 18pt;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">-<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span><i style="mso-bidi-font-style: normal;">«Όταν το πλήθος προς το κοινόν πολιτεύηται συμφέρον πολιτεία καλείται. Ου γαρ είναι δουλείαν το ζην προς πολιτείαν αλλά σωτηρίαν».</i></span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 18pt;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">Ήθελε πιθανόν ο φιλόσοφος ν’ ακούσει την άποψη του Μεσοπρόθεσμου περί συγκροτημένης μορφής διαβίωσης του λαού, περί γενικού συμφέροντος του, τις προϋποθέσεις για το δημοκρατικό πολίτευμα στα πλαίσια μιας συντεταγμένης πολιτείας, όπου οι άνθρωποι δεν θα είναι δούλοι λόγω των πολιτικών μας προβλημάτων και τα τοιαύτα.</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 18pt;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">Ο Μεσοπρόθεσμος όμως πάλι δεν κατάλαβε τι εννοούσε ο φιλόσοφος. Τι να πει…τι να πει…! Σκέφτεται από δω, σκέφτεται από κει και στο τέλος του’ ρθε η έμπνευση και ρωτάει του πρωτόγωνου και μυστήριου ανθρώπου:</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 18pt;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">- Εσύ ζεις σε νομάδες;</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 18pt;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">- Ναι! του απάντησε ο Αριστοτέλης σε νομάδες. Όχι σε μονάδες.</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 18pt;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">Πάλι δεν κατάλαβε ο Μεσοπρόθεσμος. Έξυσε το κεφάλι του…το’ ξυσε.. το’ ξυσε...! Δεν κατέβαζε<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>η κούτρα του τίποτα…! Εκεί που ξυνόταν ασύστολα κι επίμονα, νάσου ένας άλλος αρχαίος, ο Πρωταγόρας, που ξεπετάχτηκε από τον ομώνυμο διάλογο του Πλάτωνα! Τον κοιτάζει ο Μεσοπρόθεσμος περίεργα και τον ρωτάει:</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt; text-align: justify; text-indent: -18pt;"><span style="color: black;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt; mso-fareast-font-family: Arial;"><span style="mso-list: Ignore;">-<span style="font-family: 'Times New Roman';">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span></span><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;">Ποιος είσαι εσύ;</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 0cm; text-align: justify; text-indent: 18pt;"><span style="color: black;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt; mso-fareast-font-family: Arial;"><span style="mso-list: Ignore;">-<span style="font-family: 'Times New Roman';">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span></span><i style="mso-bidi-font-style: normal;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;">«Ηδίκουν αλλήλους, άτε άρχοντες την πολιτικήν τέχνην»,</span></i><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"> του είπε ο Πρωταγόρας, θέλοντας να του δείξει ότι όταν αδικούν οι άνθρωποι ο ένας τον άλλον, δεν γνωρίζουν την πολιτική τέχνη.</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 18pt;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">Μα, να μη καταλαβαίνει τους αρχαίους ο Μεσοπρόθεσμος! Τι κακό κι αυτό! Με τόσα πτυχία, μεταπτυχιακά, ευρωπαϊκή και διεθνή επικοινωνία, με τόσα διάφορα!... Τι να πει κανείς!... Τούβλο απελέκητο!... Και προπάντων, να μη γνώριζε τον Αριστοτέλη, τον μεγαλύτερο πολιτειολόγο της αρχαιότητας! Να μη καταλάβαινε πως ήθελε να του δώσει το μήνυμα ότι ενώ ο Μεσοπρόθεσμος κυβερνάει, δεν ενδιαφέρεται για το συμφέρον της ολότητας παρά μόνο για τον προσωπικό του οφελισμό!</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 18pt;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">Νάσου παραπέρα όμως κι ο Πιττακός ο Μυτιληναίος. Πλησιάζει τον Μεσοπρόθεσμο και του λέει:</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt; text-align: justify; text-indent: -18pt;"><span style="color: black;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt; mso-fareast-font-family: Arial;"><span style="mso-list: Ignore;">-<span style="font-family: 'Times New Roman';">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span></span><i style="mso-bidi-font-style: normal;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;">«Πόλις άριστα πράττει, όπου τοις πονηροίς ουκ έξεστιν άρχειν».</span></i></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 0cm; text-align: justify; text-indent: 18pt;"><span style="color: black;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt; mso-fareast-font-family: Arial;"><span style="mso-list: Ignore;">-<span style="font-family: 'Times New Roman';">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span></span><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;">«Μη χειρότερα! Τι θα γίνει μ’ αυτούς τους αρχαίους; Δεν μπορώ να τους μεταφράσω!», σκέφτηκε ο Μεσοπρόθεσμος<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>κι ευθύς κίνησε για τη Βουλή.</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 18pt;"><span style="color: black;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;">Μπήκε μέσα<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>και βγήκε μ’ ένα </span><span lang="EN-US" style="font-family: Arial; font-size: 11pt; mso-ansi-language: EN-US;">Laptop</span><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"> στο χέρι. Το άνοιξε και έβαλε το </span><span lang="EN-US" style="font-family: Arial; font-size: 11pt; mso-ansi-language: EN-US;">Google</span><span lang="EN-US" style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Arial; font-size: 11pt; mso-ansi-language: EN-US;">Chrome</span><span lang="EN-US" style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;">σ’ ενέργεια, για να μεταφράσει ότι αρχαίο ξανακούσει. Ο Πιττακός ο Μυτηλιναίος, τότε, που τον ακολουθούσε, συνέχισε να μιλάει…και..ω! του θαύματος!...δεν τον άκουγε να μιλάει στ’ αρχαία, αλλά επιτέλους στα νεοελληνικά! Τι σου κάνει η τεχνολογία, ε;</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">-«Απ’ το μονάρχη πιο βαριά δεν είναι </span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">συμφορά σε μια πόλη. Τέτοιο κράτος, </span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">πρώτα, δεν έχει νόμους ίσους για όλους. </span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">Ένας κρατά στο χέρι του το νόμο </span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">κι αφέντης είναι. Ισότητα καμία. </span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">Ενώ γραμμένοι νόμοι όταν υπάρχουν, </span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">δικαιώματα ίσα έχουν φτωχοί και πλούσιοι.</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">Μπορεί ο φτωχός στον πλούσιο, αν τον προσβάλει, </span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">να του απαντήσει με τον ίδιο τρόπο. </span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">Τρανούς νικά ο μικρός, αν έχει δίκιο. </span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">Τη λευτεριά ένας λόγος φανερώνει: </span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt; text-align: justify;"><i style="mso-bidi-font-style: normal;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">«Ποιος για την πόλη ωφέλιμη έχει γνώμη </span></span></i></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt; text-align: justify;"><i style="mso-bidi-font-style: normal;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">και θέλει να τη φέρει εδώ στη μέση;» </span></span></i></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">και λεύτερα ο καθείς μιλά ή σωπαίνει.</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">Ποια ισότητα είναι ανώτερη από τούτη; </span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">Κι όπου ο λαός αφέντης είναι, βλέπει</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">με χαρά του ν’ ακμάζουν τα παλικάρια.</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">Μα ο βασιλιάς μισεί ένα τέτοιο πράγμα,</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">κι όπου έξυπνος κι αντρείος τον ξεπαστρεύει,</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">γιατί τρέμει το θρόνο του μη χάσει».</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt; text-align: justify;"><span style="color: black;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>-«Σε μετάφραση Θρασ. Σταύρου», είπε το </span><span lang="EN-US" style="font-family: Arial; font-size: 11pt; mso-ansi-language: EN-US;">Laptop</span><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;">.</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 18pt;"><span style="color: black;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;">Τώρα σαν να κατάλαβε κάτι!... Υποψιάστηκε ότι οι αρχαίοι φιλόσοφοι του έστελναν μηνύματα των τωρινών καιρών μας (αρχαίο πνεύμα αθάνατο!...) με τους απεργούς και τους αγανακτισμένους Έλληνες πολίτες. Μα, προτού καν προλάβει να σκεφτεί περισσότερο και ν’ αναλύσει όσα άκουσε, μια φωνή βγήκε μέσα απ’ το </span><span lang="EN-US" style="font-family: Arial; font-size: 11pt; mso-ansi-language: EN-US;">Laptop</span><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"> κι άκουσε να του λέει:</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 0cm; text-align: justify; text-indent: 18pt;"><span style="color: black;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt; mso-fareast-font-family: Arial;"><span style="mso-list: Ignore;">-<span style="font-family: 'Times New Roman';">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span></span><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;">Γεια! Είμαι ο Τόμας Τζέφερσον! Άκου, Μεσοπρόθεσμε! Λένε μερικές φορές ότι ο άνθρωπος είναι ανίκανος ν’ αυτοκυβερνηθεί. Αλλά, τότε, πως είναι δυνατό να θεωρηθεί ικανός να κυβερνά ανθρώπους;</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">Έμεινε άναυδος ο Μεσοπρόθεσμος!</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt; text-align: justify; text-indent: -18pt;"><span style="color: black;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt; mso-fareast-font-family: Arial;"><span style="mso-list: Ignore;">-<span style="font-family: 'Times New Roman';">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span></span><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;">«Για μένα το είπε αυτό;» αναρωτήθηκε.»</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt; text-align: justify; text-indent: -18pt;"><span style="color: black;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt; mso-fareast-font-family: Arial;"><span style="mso-list: Ignore;">-<span style="font-family: 'Times New Roman';">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span></span><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;">«Για σένα το’ πε!», άκουσε μια άλλη φωνή μέσα από το </span><span lang="EN-US" style="font-family: Arial; font-size: 11pt; mso-ansi-language: EN-US;">Laptop</span><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;">.</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt; text-align: justify; text-indent: -18pt;"><span style="color: black;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt; mso-fareast-font-family: Arial;"><span style="mso-list: Ignore;">-<span style="font-family: 'Times New Roman';">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span></span><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;">«Ποιος είσαι εσύ»;</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 0cm; text-align: justify; text-indent: 18pt;"><span style="color: black;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt; mso-fareast-font-family: Arial;"><span style="mso-list: Ignore;">-<span style="font-family: 'Times New Roman';">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span></span><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;">«Είμαι ο Καρλ Μαρξ και γράφω επιστολή στο Ρούγκε. Άκου Μεσοπρόθεσμε! Εκεί όπου κυριαρχεί η μοναρχική αρχή, οι άνθρωποι είναι ελάσσονες. Εκεί όπου η αρχή αυτή δεν αμφισβητείται, δεν υπάρχουν άνθρωποι. Κι επειδή υπάρχουν άνθρωποι και σ’ αμφισβητούν και δεν θέλουν να εξουσιάζεις μοναρχικά, σου λέω, Μεσοπρόθεσμε, πως πολύ σύντομα θα σε λένε «Ληξιπρόθεσμε».</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">Τέζα ο Μακροπρόθεσμος!!!...</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; font-size: 11pt;"><span style="color: black;">&nbsp;</span></span></div><a href="http://www.progoniki.blogspot.com/">ΠΡΟΓΟΝΙΚΗ (Ιστολόγιο της Παρθένας Τσοκτουρίδου)</a> <div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: list 0cm; text-align: justify; text-indent: 18pt;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1285061451206964443-6285058181099355784?l=kokinokamini.blogspot.com' alt='' /></div>kaminihttp://www.blogger.com/profile/01264909219744069341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1285061451206964443.post-57722936939119458202011-06-23T23:43:00.000-07:002011-06-23T23:43:20.825-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a href="http://www.iskra.gr/">πηγή: ISKRA</a> <br /><span style="color: maroon; font-size: 8pt;"><strong>ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ ΔΡΑΜΑΤΙΚΑ Ο ΦΟΡΟΣ ΣΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ΘΕΡΜΑΝΣΗΣ - ΣΤΑ €300 ΜΕΣΟΣΤΑΘΜΙΚΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΠΙΤΗΔΕΥΜΑΤΟΣ! </strong></span><br /><span style="color: maroon; font-size: 8pt;"><strong>ΚΛΕΒΟΥΝ ΜΙΣΟ ΜΙΣΘΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΧΑΜΗΛΟΜΙΣΘΟΥΣ ΤΩΝ 800 ΕΥΡΩ!</strong></span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Το τι σημαίνει<strong> επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου</strong> απεδείχθη για άλλη μια φορά!</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Στο πλαίσιο αυτής της "επαναδιαπραγμάτευσης" του "μεσοπρόθεσμου" από τη <strong>νέα</strong> πιο "δυναμική" (!) και με μεγαλύτερο "βάρος<strong>" ηγεσία </strong>του Υπουργείου Οικονομικών, υπό το νέο "τσάρο" <strong>Β. Βενιζέλο</strong>, το μεσοπρόθεσμο έκτρωμα έγινε<strong> χειρότερο </strong>και <strong>αποκρουστικότερο!</strong></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Έτσι, στο πλαίσιο αυτής της επαναδιαπραγμάτευσης, όπως ανακοίνωσε ο Β. Βενιζέλος το<strong> αφορολόγητο</strong> έπεσε με βάρβαρο τρόπο στα <strong>8.000 ευρώ</strong> πράγμα που σημαίνει ότι θα φορολογούνται ακόμα και οι <strong>χαμηλόμισθοι των 500 ευρώ</strong> περίπου, ενώ αυξάνεται και ο φόρος στο <strong>πετρέλαιο θέρμανσης!</strong></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Τα μέτρα αυτά, μαζί με πολλά άλλα, <strong>ανακοινώθηκαν και επισήμως</strong> πλέον, στη <strong>συνέντευξη τύπου</strong> που παραχώρησε ο Υπουργός Οικονομικών την Πέμπτη στις<strong> 17:00.</strong></span></div>&nbsp;<strong>&nbsp;</strong> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;"><img align="left" alt="" height="300" src="http://www.iskra.gr/images/stories/oikonomia/170436-eforia2.gif" width="379" />Η μείωση του αφορολόγητου ορίου, ο συντελεστής <strong>5%</strong> για την έκτακτη εισφορά στα <strong>υψηλά εισοδήματα, </strong>τους <strong>αιρετούς</strong> της <strong>Τοπικής Αυτοδιοίκησης</strong> και τα<strong> μετακλητά στελέχη </strong>της δημόσιας διοίκησης και <strong>η αύξηση του φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης</strong> για τους <strong>καταναλωτές </strong>(με <strong>άμεση εξίσωση</strong> του σχετικού φορολογικού συντελεστή με αυτόν του πετρελαίου κίνησης για τις <strong>επιχειρήσεις</strong>), είναι μεταξύ των αλλαγών της τελευταίας στιγμής που πρότεινε&nbsp; ο νέος Υπουργός Οικονομικών. </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Να τονιστεί εδώ ότι η μείωση του αφορολόγητου ορίου στα 8.000 ευρώ – βάσει του <strong>νέου φορολογικού συντελεστή 10% </strong>που θα ισχύει για το νέο κλιμάκιο €8000 έως και €12.000 - συνεπάγεται την <strong>απώλεια 400 ευρώ για έναν χαμηλόμισθο!</strong> Δηλαδή το νέο φοροχαράτσι θα αφαιρέσει <strong>πάνω από μισό μισθό</strong> από τα <strong>πιο χαμηλόμισθα λαϊκά στρώματα!</strong></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Από το απαράδεκτο αυτό μέτρο, θα εξαιρούνται μόνο οι<strong> νέοι/ες έως 30 ετών</strong>, οι<strong> συνταξιούχοι άνω των 65 ετών </strong>και τα <strong>ΑΜΕΑ.</strong></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Οι προτάσεις του Υπουργού Οικονομικών εντάσσονται στο <strong>πλαίσιο της αρμονικής συνεργασίας της κυβέρνησης με την τρόϊκα </strong>για την «διευθέτηση» μέτρων ύψους 3,8 δισ. ευρώ για το 2011. Ειδικότερα, η τρόικα εκτιμά ότι από τα 6,5 δισ. που είχε προβλέψει η ελληνική κυβέρνηση, τα ισοδύναμα μέτρα δεν πρόκειται να αποδώσουν και ζητούν εναλλακτικές προτάσεις για να καλυφθούν 3,8 δισ. περίπου επιπλέον. Γι’ αυτό και ο Υπουργός προτείνει νέα, κοινωνικά <strong>βάρβαρα</strong> <strong>φοροχαράτσια</strong>, τα οποία θα ισοπεδώσουν τα εισοδήματα των χαμηλόμισθων.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Αναλυτικότερα τώρα, μεταξύ των μέτρων που ανακοίνωσε ο Υπουργός στο ΚΤΕ Οικονομικών, είναι συντελεστής <strong>5%</strong> για την <strong>έκτακτη εισφορά</strong> στα «πολύ υψηλά εισοδήματα» και τα εισοδήματα των βουλευτών, των αιρετών στελεχών της Αυτοδιοίκησης και των μετακλητών στελεχών της δημόσιας διοίκησης. Για τα<strong> υπόλοιπα εισοδήματα</strong>, θα υπάρχει <strong>κλιμακωτή έκτακτη εισφορά </strong>από <strong>1%</strong> έως και <strong>4%. </strong>Η κλίμακα του χαρατσιού θα έχει ως εξής:<strong><br /></strong></span></div><span style="font-size: 10pt;">Για εισοδήματα ως € 20.000: 1%</span><br /><span style="font-size: 10pt;">Από € 20.000 - € 50.000: 2%</span><br /><span style="font-size: 10pt;">Από € 50.000 - € 100.000: 3%</span><br /><span style="font-size: 10pt;">Από €100.000 και άνω: 4%</span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Για τους ελεύθερους επαγγελματίες, θα επιβληθεί <strong>ειδικό τέλος άσκησης επιτηδεύματος</strong>, το οποίο θα είναι κλιμακωτό ανάλογα με την έδρα και άλλα κριτήρια. Αρχικά οι εκτιμήσεις το τοποθετούσαν στα <strong>100-300 ευρώ ανά ΑΦΜ</strong>, με την εξαίρεση όσων έκαναν έναρξη εργασιών τα 5 τελευταία έτη. Βάσει όμως των δηλώσεων του Υπουργού Οικονομικών θα ανέρχεται στα<em><strong> €300 μεσοσταθμικώς!</strong></em></span><br /><br /><span style="font-size: 10pt;"> Επίσης, όπως προείπαμε μειώνεται το <strong>αφορολόγητο </strong>όριο στις 8.000 από τις 12.000 ευρώ που είναι σήμερα. Θα εξαιρεθούν οι κάτω των 30 ετών, οι άνεργοι, τα άτομα με ειδικές ανάγκες και οι συνταξιούχοι άνω των <strong>65 ετών.</strong> </span><br /><br /><span style="font-size: 10pt;"> Σε ό,τι αφορά τον φόρο στο <strong>πετρέλαιο θέρμανσης</strong> για τους<strong> καταναλωτές</strong>, ο κ. Βενιζέλος πρότεινε την αύξηση του φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης, από την οποία εκτιμάται ότι η λιανική τιμή θα αυξηθεί κατά 5 λεπτά περίπου το λίτρο. Ο ΕΦΚ σήμερα είναι 21 ευρώ ανά 1.000 λίτρα και θα αυξηθεί στα 61 ευρώ/1.000 λίτρα.</span><br /><br /><span style="font-size: 10pt;"> Η <strong>εξίσωση του φόρου, σε ότι αφορά τους καταναλωτές, εκτιμάται ότι θα γίνει σταδιακά μέχρι το 2013.<br /></strong></span><br /><span style="font-size: 10pt;"> Για τα <strong>ακίνητα</strong>, πρότεινε να μειωθεί (όπως ήταν γνωστό και τις προηγούμενες ημέρες) το <strong>ατομικό αφορολόγητο για την ακίνητη περιουσία στις 200.000 ευρώ</strong> αντικειμενική αξία,<strong> από 400.000 ευρώ </strong>σήμερα, ενώ δεν θα επιβληθεί τέλος ακίνητης περιουσίας, το οποίο θα ενσωματωνόταν στους λογαριασμούς της ΔΕΗ.</span><br /><br /><span style="font-size: 10pt;"> Ισχύει για φέτος το <strong>πάγωμα</strong> των <strong>αντικειμενικών</strong> αξιών, ενώ σε ό,τι αφορά τον ΦΜΑΠ θα υπάρχει κλιμάκωση στους συντελεστές.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Είναι ξεκάθαρο λοιπόν ότι το <strong>μεσοπρόθεσμο</strong> πρόγραμμα είναι ένα σχέδιο βραχυπρόθεσμης, μεσοπρόθεσμης και μακροπρόθεσμης λεηλασίας του ελληνικού λαού. Η κυβέρνηση, με όπλο την φορολογία, υλοποιεί την πιο βίαιη αναδιανομή του πλούτου σε βάρος των πολλών που έχει επιχειρηθεί ποτέ στη μεταπολεμική, τουλάχιστον, ιστορία του τόπου. Απέναντι σε αυτή την ταξική, κοινωνικά βάρβαρη πολιτική η απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι οι ενωτικοί αγώνες των εργαζομένων, των ανέργων και των συνταξιούχων. Αγώνες σε δρόμους και σε πλατείες <strong>μέχρι την προοδευτική ανατροπή!</strong></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;"><strong>"Επιφυλάξεις" και "προτάσεις" βουλευτών</strong></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Πάντως νωρίτερα στο ΚΤΕ Οικονομίας, οι περίφημες<strong> "αντιδράσεις" βουλευτών του ΠΑΣΟΚ</strong> υπήρξαν <strong>άνευ ουσίας </strong>και σε ορισμένες περιπτώσεις ήταν <strong>κωμικοτραγικές.</strong></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Σταχυολογούμε ορισμένες από αυτές, όπως δημοσιεύτηκαν σε διάφορες ιστοσελίδες.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Κριτική στην οικονομική πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση άσκησε εκ νέου η <strong>Βάσω Παπανδρέου</strong>, επισημαίνοντας πως «Δεν υπάρχει ορίζοντας, δεν ξέρω που πάμε». Η ίδια εκτίμησε ότι η χώρα δεν «βγαίνει» αν είναι υποχρεωμένη να πληρώνει 23 δισ. ευρώ τόκους τον χρόνο. Η κ. Παπανδρέου πρότεινε τα μέτρα και οι συμφωνίες με τους δανειστές να μην κυρώνονται μόνο με την υπογραφή του υπουργού Οικονομικών, αλλά να έρχονται προς ψήφιση στη Βουλή. </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Και ο <strong>Ανδρέας Μακρυπίδης, </strong>ο οποίος πρόσφατα παραιτήθηκε από εισηγητής του ΠΑΣΟΚ στη συζήτηση για το Μεσοπρόθεσμο, αμφισβήτησε ότι θα εισπραχθούν 5 δισ. από αποκρατικοποιήσεις έως το τέλος του έτους και υπογράμμισε πως «αν για την κάλυψη του κενού χρειαστεί η λήψη νέων εισπρακτικών μέτρων το 2012, αυτό θα είναι η «ταφόπλακα» της αξιοπιστίας και της αποτελεσματικότητάς μας».</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Η <strong>Τόνια Αντωνίου </strong>εξέφρασε αμφιβολίες για το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων, διερωτώμενη τι έχει κάνει η κυβέρνηση τους τελευταίους 18 μήνες για την Ανάπτυξη. Από την πλευρά του, ο <strong>Νίκος Σαλαγιάννης</strong> δήλωσε: «Δεν γίνεται τρεις μέρες πριν, να μην ξέρουμε τα μέτρα που θα ψηφίσουμε», προσθέτοντας πως είναι «αδιανόητο, να λέμε επί 18 μήνες ότι δεν μπορούμε να χτυπήσουμε την φοροδιαφυγή».</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">«Μας μιλάτε συνέχεια για φόρους, αλλά δε μάς λέτε πώς θα μειώσετε το Δημόσιο και πώς θα καταργήσετε τους παρασιτικούς οργανισμούς, όπου υπάρχουν μισθοί 6.000 ευρώ»., δήλωσε ο Μίμης Ανδρουλάκης, προκαλώντας την παρέμβαση της <strong>Μιλένας Αποστολάκη, </strong>η οποία του απάντησε: «Μίμη, υπάρχουν κι άνθρωποι που αμείβονται με 800 ευρώ τον μήνα». «Εσείς τους διορίσατε», ανταπάντησε ο κ. Ανδρουλάκης.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Οι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος κατέθεσαν, σύμφωνα με πληροφορίες, πρόταση για επιβολή έκτακτης εισφοράς κοινωνικής αλληλεγγύης ύψους 5% στα πολύ υψηλά εισοδήματα και σε όσους ασκούν δημόσια διοίκηση, δηλαδή σε δημάρχους, περιφερειάρχες και υψηλόβαθμα στελέχη της κρατικής μηχανής. Δικαιότερους φορολογικούς συντελεστές, συντονισμό των υπουργείων Οικονομικών και Ανάπτυξης, πρότεινε ο Χ<strong>ρήστος Μαγκούφης</strong>, ενώ η <strong>Κατερίνα Μπατζελή </strong>ζήτησε την κατάργηση του «πόθεν έσχες» προκειμένου να κινηθεί η αγορά.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Η <strong>πρώην υπουργός Λούκα Κατσέλ</strong>η πρότεινε να δημιουργηθεί, πέραν της τρόικας, πολιτική συντονιστική ομάδα, σε επίπεδο ευρωζώνης, για να σταματήσει η κακοφωνία μεταξύ των εταίρων μας, καθώς επίσης και να ενταθεί η πίεση ώστε το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) να ανεξαρτητοποιηθεί από πολιτικές διαδικασίες και να παρεμβαίνει όταν χρειάζεται στην δευτερογενή αγορά ομολόγων. Στη συνέχεια η κ. Κατσέλη πρότεινε να ζητηθεί η συμβολή του Euro 50 Group για την υποβολή προτάσεων προς τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα για τη διαχείριση χρέους της ευρωζώνης.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">«Πώς να υπάρξει αξιοπιστία, όταν ο πρώην υπουργός μας έλεγε ότι είχε εξασφαλιστεί η συμφωνία με την τρόικα και τελικά δεν είχε γίνει τίποτα», τόνισε ο <strong>Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος.</strong> Η <strong>Σοφία Γιαννακά,</strong> αφού καλωσόρισε τον υπουργό Οικονομικών «στο πιο δύσκολο ΚΤΕ της Βουλής» είπε ότι η κυβέρνηση όλο αυτό το χρονικό διάστημα δεν αντιμετώπισε την φοροδιαφυγή, δεν μείωσε τους μισθούς των υψηλόβαθμων στελεχών των ΔΕΚΟ και ότι «ζητάμε πάλι από το 40% των Ελλήνων να πληρώσουν».</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Ο<strong> Θανάσης Οικονόμου</strong> επέμενε στην πρότασή του να παραμείνει χαμηλός (13%) ο ΦΠΑ στην εστίαση, θέση με την οποία συμφώνησε και ο<strong> Νάσος Αλευράς</strong>. Επιπλέον, ο κ. Αλευράς αφού διατύπωσε στο ΚΤΕ την εκτίμησή του ότι «θεωρεί πως οι δανειστές μας θέλουν πρώτα να μηδενίσουμε το πρωτογενές έλλειμμα και μετά να πάμε σε αναδιάρθρωση», έθεσε θέμα μέτρων ανάπτυξης καθώς «κανείς δεν θέλει να επενδύσει στη χώρα», ενώ πρότεινε περαιτέρω περικοπή των υψηλών μισθών στελεχών των ΔΕΚΟ.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Ο <strong>Γιάννης Αμοιρίδης</strong> αφού, σύμφωνα με πληροφορίες, είπε ότι «το σωσίβιο το παίρνουμε γιατί το χρειαζόμαστε», διερωτήθηκε στη συνέχεια «μήπως το πακέτο είναι ελαττωματικό».</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Σημειώνεται πως μετά την ενημέρωση των κυβερνητικών βουλευτών από τον κ. Βενιζέλο για το Μεσοπρόθεσμο, ακολούθησε ενημέρωση από τον υπουργό Εργασίας, Γιώργο Κουτρουμάνη για τα εργασιακά. Σε ότι αφορά το δεύτερο αυτό σκέλος της συνεδρίασης του ΚΤΕ, πληροφορίες αναφέρουν πως τα εργασιακά ζητήματα έχουν «κλειδώσει» στον πρώτο Εφαρμοστικό Νόμο.</span></div><div class="share">&nbsp;</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1285061451206964443-5772293693911945820?l=kokinokamini.blogspot.com' alt='' /></div>kaminihttp://www.blogger.com/profile/01264909219744069341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1285061451206964443.post-83876085891447609872011-06-23T00:14:00.000-07:002011-06-23T00:14:52.459-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><h2 id="post-1609"><a href="http://seenerga.wordpress.com/2011/06/23/%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%b9-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b1%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b3%ce%b9%ce%b1-2/" rel="bookmark" title="Permanent link to ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ!!"><br /></a></h2><a href="http://seenerga.wordpress.com/">από το ΣΕΕΝ “ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ”</a> <div class="entry"> <table align="left" cellpadding="0" cellspacing="0"><tbody><tr> <td height="11" width="11"><br /></td> </tr><tr> <td><br /></td> <td><br /></td> </tr></tbody> </table><div style="text-align: center;">&nbsp;ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΔΕΗ</div><div style="text-align: center;">ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΑΓΟΡΑΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ</div><div align="center"><span style="text-decoration: underline;">ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ!!</span></div>Να κλείσουν εργοστάσια κι ορυχεία, γραφεία κι υπηρεσίες! Να δείξουμε ότι τίποτα δεν μπορεί να κινηθεί χωρίς την εργασία μας, χωρίς εμάς, χωρίς τον αγώνα μας!<br /><strong>Σήμερα, σε κάθε εργαζόμενο στη ΔΕΗ, στο δημόσιο ή στον ιδιωτικό τομέα, σε κάθε πολίτη αυτής της χώρας τίθεται ένα κρίσιμο ερώτημα:</strong> Θα επιτρέψει να ξεπουληθεί, να ιδιωτικοποιηθεί ο τόπος του, ο φυσικός του πλούτος, οι υποδομές του, οι λιγνίτες, τα νερά, τα δίκτυα και τα εργοστάσια, τα λιμάνια, τα τρένα, τα σχολεία, τα νοσοκομεία; Όχι μόνο γιατί χωρίς αυτά δεν υπάρχει καμία δυνατότητα αξιοπρεπούς κοινωνικής οργάνωσης. Αλλά γιατί αν ξεπουληθούν, ιδιωτικοποιηθούν και καταργηθούν όλα αυτά δεν μένει τίποτα στη χώρα και το λαό της. Κι όπως όλοι ξέρουμε όταν κλείνει μια οικονομική δραστηριότητα, οι εργαζόμενοι που απασχολούνταν εκεί καθίστανται περιττοί. Αυτό προβλέπει το «μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα» για έναν ολόκληρο λαό. Αφού αρπάξουν, ξεπουλήσουν και ξεζουμίσουν ότι απέμεινε σε αυτόν τον τόπο, να καταστήσουν και το λαό περιττό. Ήδη σήμερα καθιστούν περιττή τη νεολαία μας καταδικάζοντάς τη στην ανεργία και τη μετανάστευση.<br />Κυβέρνηση και λοιπές μνημονιακές δυνάμεις, ούτε λίγο ούτε πολύ, προσπαθούν να μας πείσουν ότι καλώς πρέπει να ξεπουληθεί η χώρα, κι εξαντλούν τον «καυγά» τους στο αν το ξεπούλημα θα γίνει με «πρόγραμμα» ή βιαστικά. Μας λένε ότι οι μισθοί, οι συντάξεις, τα επιδόματα, οι κοινωνικές παροχές πρέπει να κατέβουν εκεί που «αντέχει η οικονομία» κι εννοούν εκεί που απαιτεί ο ΣΕΒ, οι τράπεζες, οι διεθνείς «αγορές» κι οι τοκογλύφοι τους. Δηλαδή, εκεί που δεν αντέχουμε εμείς!<br />Εν πολλοίς, συμφωνούν στην ουσία και διαφωνούν στα διαδικαστικά και τα «επικοινωνιακά». Αυτό έδειξε και η παρ’ ολίγον συγκυβέρνηση. Λες και το πρόβλημα είναι αν τα πρόσωπα που θα μας ρημάξουν θα είναι ή όχι «κοινής» αποδοχής…<br />Η εμπειρία της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ και της απελευθέρωσης των αγορών δείχνει ακριβώς, πώς ο δημόσιος πλούτος μετατρέπεται σε δημόσιο χρέος, πώς τα δημόσια έσοδα μετατρέπονται σε κέρδη των ιδιωτών μετόχων και επιδοτήσεις των ιδιωτών ανταγωνιστών, πώς <strong>τα δημόσια αγαθά μετατρέπονται σε πανάκριβα εμπορεύματα, απλησίαστα για τους πολλούς</strong>. 20 χρόνια ιδιωτικοποιήσεων δεν απέφεραν (με τις καλύτερες εκτιμήσεις) πάνω από 25 δις € στο ελληνικό δημόσιο. Δεν περιόρισαν τα ελλείμματα και γιγάντωσαν το χρέος. Στο «μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα» προβλέπεται να πουληθεί δημόσια περιουσία κι επι­χειρήσεις με συνολική οικο­νομική επιφάνεια <strong>άνω των 120 δις € </strong>για να εισπραχθούν 12-17 δις €. Τα χρήματα αυτά θα πάνε κατευθείαν στους <strong>δανειστές</strong><strong>.</strong> Σταγόνα στον ωκεανό… Μόνο τη διετία 2012-13 προβλέπονται<strong> </strong><strong>δαπάνες εξυπηρέτησης του χρέους</strong> που ξεπερνούν τα 100 δισ. €!! Γι’ αυτό διαλύουν τη μεγαλύτερη επιχείρηση της χώρας; Γι’ αυτό μας οδηγούν στη φτώχεια;<br /><strong><span style="text-decoration: underline;">Η απάντηση είναι προφανής:</span></strong><strong> Εθνικοποίηση των στρατηγικών τομέων της οικονομίας για να αποτελέσουν την ατμομηχανή της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας.</strong> Ενίσχυση των εισοδημάτων της εργαζόμενης οικογένειας για να ξαναμπεί σε κίνηση η εσωτερική αγορά. Αυτοί θέλουν περισσότερο ελαστική εργασία χωρίς κανένα δικαίωμα. Εμείς πρέπει να διεκδικήσουμε πλήρη ανελαστικότητα στις εργασιακές σχέσεις, σταθερή δουλειά με δικαιώματα, προστασία των ανέργων.<br /><br /><strong>Η ΔΕΗ και συνολικά η ηλεκτρική ενέργεια, ο ΟΤΕ και συνολικά οι επικοινωνίες, όπως ακριβώς η Υγεία, η Παιδεία και η Πρόνοια δεν μπορούν να είναι αντικείμενα κερδοσκοπίας. Καλύπτουν ζωτικές ανάγκες για το παρόν και το μέλλον του λαού και της χώρας.</strong><strong></strong><br />Αργά, αλλά σταθερά σπάει μεταξύ μας το τσιμεντάρισμα. <strong>Όλο και πιο συχνά, οι εργαζόμενοι ξεπερνούν ιδεολογικές περιχαρακώσεις δεκαετιών και συζητούν για το τι πρέπει να γίνει και πώς. </strong>Σαν να βγαίνουμε από λήθαργο, συνειδητοποιούμε ότι η δουλειά μας, το ψωμί της οικογένειάς μας, το παραγωγικό δυναμικό της χώρας μας, το μέλλον των παιδιών και του τόπου μας, τα όνειρα και οι κόποι μιας ολόκληρης ζωής ποινικοποιούνται, καταργούνται και ξεπουλιούνται από αυτούς που αφαιμάσσουν χρόνια τώρα κάθε ικμάδα αυτού του τόπου, αυτού του λαού. Τους μόνους και μόνιμους φοροφυγάδες, τεμπέληδες και κρατικοδίαιτους σε αυτή τη χώρα: τους μεγαλοβιομήχανους και μεγαλοεπιχειρηματίες.<br />Οι τράπεζες και οι διεθνείς αγορές αφού χρέωσαν, υποθήκευσαν και κερδοσκόπησαν πάνω στις βασικότερες ανάγκες μας (σπίτι, υγεία, σπουδές των παιδιών μας, κ.ο.κ.) ζητούν τώρα να βουλιάξουν ολόκληροι λαοί για να σωθούν τα υπερκέρδη τους. Για να σωθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση των μονοπωλιακών κολοσσών-τραπεζών και το ευρώ τους, που ξεκλήρισαν την αγροτική μας παραγωγή, σακάτεψαν την όποια βιομηχανία είχαμε, «απελευθέρωσαν» και ξεπούλησαν δημόσιες επιχειρήσεις και υποδομές που στήριζαν την οικονομία αυτού του τόπου.<br />Οι πολιτικοί τους υπηρέτες, τα κόμματα του ευρωμονόδρομου, οι αναίσχυντοι του «όλοι μαζί τα φάγαμε» είναι αυτοί που οδήγησαν τη χώρα και το λαό της στη σημερινή κατάσταση, είναι αυτοί που οραματίζονται μια νέα πρωτιά για τη χώρα μας: την πρώτη τριτοκοσμική χώρα μέλος της Ε.Ε.! Είναι τα παπαγαλάκια τους που καλλιεργούν την ηττοπάθεια, το «τίποτα δεν γίνεται», των «προαποφασισμένων μονόδρομων». Τα αναμασούν καθημερινά στα ΜΜΕ τους, στις εφημερίδες τους και δυστυχώς, στις ηγεσίες των συνδικάτων μας.<br /><div> <strong>Η δύναμη βρίσκεται σε μας! Στους εργαζόμενους και στο λαό μας. Στις Απεργίες και στις Πλατείες. Κι όσο θα δυναμώνουν οι Απεργίες, τόσο θα δυναμώνει η φωνή και το πολιτικό βάρος της λαϊκής θέλησης και στις Πλατείες!</strong><br /></div><strong>Σήμερα, ο καθένας μας καταλαβαίνει ότι η επιτυχία του αγώνα μας σαν εργαζομένων στη ΔΕΗ, ταυτίζεται με το ΡΕΥΜΑ ΦΘΗΝΟ-Η ΔΕΗ ΝΑ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟ ΛΑΟ.</strong> Συνδέεται περισσότερο από ποτέ με τη διεκδίκηση συγκεκριμένης και άμεσης πρότασης διεξόδου της χώρας και του λαού, από τα σημερινά «αδιέξοδα».<br /><strong>Και τέτοια πρόταση είναι μόνο η άρνηση αναγνώρισης και πληρωμής του χρέους.</strong> Όχι μόνο γιατί είναι τοκογλυφικό, όχι μόνο γιατί επί της ουσίας επιβλήθηκε από τους ίδιους τους τοκογλύφους και το πολιτικό τους προσωπικό εντός κι εκτός Ελλάδας. Αλλά για τον απλούστατο λόγο ότι δεν είναι δυνατόν να πληρωθεί, όσο κι αν ξεπουληθεί η χώρα κι ο λαός μας, όσο κι αν «φθηνύνουμε» και πεινάσουμε. Η «σωτηρία» που μας προσέφεραν εδώ κι ένα χρόνο, ανέβασε το χρέος από 127,1% στο 142,8% του ΑΕΠ. Αμφιβάλλει κανείς για το πού θα το εκτινάξει το «μεσοπρόθεσμο»; Τα νούμερα είναι αμείλικτα. Κι οι καθημερινές ανάγκες των οικογενειών μας είναι εξίσου αμείλικτες. Σωτηρία υπάρχει μόνο αν στερήσουμε τους τεράστιους πόρους που απορροφά το χρέος από τις διεθνείς «αγορές» και τους τοκογλύφους και τους διοχετεύσουμε στην ανασυγκρότηση της οικονομίας και στη εξυπηρέτηση των λαϊκών αναγκών.<br /><strong>Σήμερα, ρεαλιστική πρόταση διεξόδου μπορεί να είναι μόνο η έξοδος από το ευρώ, η εκδίωξη του ΔΝΤ κι η ανεξαρτησία από την Ε.Ε., η απαλλαγή από το πολιτικό τους προσωπικό.</strong> Μήπως είναι ακραίο; Ακόμα κι αν έχουμε ξεχάσει την εμπειρία από την απελευθέρωση της αγοράς η.ε. και την ιδιωτικοποίηση-απαξίωση-διάλυση της ΔΕΗ, αρκεί να αναλογιστούμε το προφανές: Μέσα σε 9 μόνο χρόνια ύπαρξης του ευρώ, τρεις χώρες είναι ήδη χρεοκοπημένες (Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία), κι άλλες στα πρόθυρα της χρεοκοπίας (Ισπανία, Ιταλία, Βέλγιο). Ακόμα κι η λοκομοτίβα της ΕΕ, η Γερμανία, είναι υπερχρεωμένη αν αθροίσουμε δημόσιο κι ιδιωτικό χρέος. Ομόσπονδα κρατίδιά της, όπως αυτό της Βρέμης, βάρεσαν ήδη κανόνι!<br />Όσοι κινδυνολογούν και καταστροφολογούν για τους λιμούς, σεισμούς και καταποντισμούς που θα φέρει μια πιθανή έξοδος από το ευρώ, μας ζητούν απλά να κλείσουμε τα μάτια και να υποστούμε μοιρολατρικά τους λιμούς, σεισμούς και καταποντισμούς που μας έφερε πραγματικά το ευρώ.<br /><strong>Μια απόφαση του ελληνικού λαού για άρνηση πληρωμής του χρέους κι έξοδο από το ευρώ, όχι μόνο δεν θα μας απομονώσει, αλλά είναι ακριβώς αυτή που θα μας βγάλει από την απομόνωση και το ζουρλομανδύα που μας έχει φορέσει το ΔΝΤ, η ΕΚΤ κι η ΕΕ. Μια τέτοια απόφαση θα ανοίξει το δρόμο για να ακολουθήσουν κι άλλοι λαοί της Ευρώπης και όχι μόνο. &nbsp;Θα μας εξασφαλίσει συμμάχους και οικονομικές συνεργασίες με όλο τον κόσμο.</strong><br /><div align="center">ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ</div><div align="center">ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΑΣ</div><div align="center">ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ ΤΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ</div><div align="center">ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΚΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ</div><div align="center"><strong>ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ</strong></div><div align="right">Ιούνης 2011</div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1285061451206964443-8387608589144760987?l=kokinokamini.blogspot.com' alt='' /></div>kaminihttp://www.blogger.com/profile/01264909219744069341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1285061451206964443.post-91227721255950641762011-06-23T00:12:00.000-07:002011-06-23T00:12:21.957-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-4ldqMjpIERU/TgLnBuZVonI/AAAAAAAAANw/0offIoXQjpc/s1600/panagiotis+frantzis_300x200.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-4ldqMjpIERU/TgLnBuZVonI/AAAAAAAAANw/0offIoXQjpc/s1600/panagiotis+frantzis_300x200.jpg" /></a></div><table border="0" cellpadding="0" cellspacing="0"><tbody><tr><td style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; font-size: 24px;"><br /></td> </tr><tr> <td height="5"><br /></td> </tr><tr> <td style="font-size: 16px;">του Παναγιώτη Φραντζή</td> </tr><tr> <td>&nbsp;<a href="http://70.38.29.154/index.php">από το ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΒΗΜΑ</a></td> </tr><tr> <td style="font-size: 13px; line-height: 140%;"> <br /><br />Μέρα - σταθμός η Τετάρτη 15 Ιουνίου, έδωσε στον αγωνιζόμενο λαό της Αθήνας τη νέα του συλλογική ταυτότητα. Παρά την καλά στημένη προβοκάτσια με ομάδες κουκουλοφόρων, οι χιλιάδες, νέοι στην πλειοψηφία τους διαδηλωτές, που έκαναν δική τους υπόθεση το να κρατήσουν ελεύθερη από την κυβέρνηση του μνημονίου την πλατεία Συντάγματος βαφτίστηκαν μαχητές της δημοκρατίας. Η γελοία ταυτότητα των «αγανακτισμένων» δεν αφορά πλέον αυτούς που πίστεψαν στο δίκιο του αγώνα τους και κατάφεραν να διαλύσουν το σχέδιο της κυβέρνησης. <br /><br />Η πλατεία από την Τετάρτη βρήκε τα τραγούδια της και τα συνθήματά της. Επαναθεμελίωσε τον βασικό της στόχο: να πέσει αυτή η κυβέρνηση, να μην περάσει το δεύτερο Μνημόνιο, και όποια άλλη την αντικαταστήσει να έχει την ίδια τύχη. Δεν είναι λίγο, δεν είναι καθόλου λίγο. Η ενότητα του μαχόμενου λαού, φέρνει νέα αυτοπεποίθηση. Βοηθά σε αυτό η παρουσία του οργανωμένου κινήματος. Η συνάντησή του με την πλατεία. Για να εξαφανιστούν οι επιτήδειοι που λανσάρουν το «αντικομματικό», ψευτοπατριωτικό τους σχέδιο. Το ΠΑΜΕ και ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων έχουν πολλά να προσφέρουν. Χτες έγινε ένα πρώτο μικρό αλλά σημαντικό βήμα, που απαιτεί συνέχεια. <br /><br />Δεν είναι το θέμα, και δεν πρέπει η Αριστερά να ζητά αυτή τη στιγμή εκλογές. Το βασικό της καθήκον είναι να αλλάξει, μαζί με τον κόσμο που ρίχνεται στη μάχη για δημοκρατία, για ανατροπή της ΕΕ, του ΔΝΤ, των κυβερνήσεών τους, να αλλάξουν όλοι μαζί, πιο γρήγορα από τις συνθήκες. Για να μην μείνουμε σε επιφανειακές αλλαγές, ή σε έναν ελαφρώς καλύτερο κοινοβουλευτικό συσχετισμό. Ο κόσμος καταλαβαίνει ότι η εξουσία των μονοπωλίων, των πολυεθνικών, των κομμάτων του κεφαλαίου δεν πέφτει έτσι εύκολα. Και βέβαια δεν πέφτει με εκλογές. <br /><br />Βλέπει όμως την ίδια στιγμή τη δύναμή του, την καταλυτική επίδραση του λαϊκού παράγοντα, που αν οργανωθεί ακόμα καλύτερα, αν δεθεί μέσα στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές, στις σχολές, θα μπορέσει να επιβάλει υποχωρήσεις, ρήγματα και ανατροπές. Για να αλλάξουν όλα, και οι συνειδήσεις και οι συσχετισμοί, και να μπει στην ημερήσια διάταξη η ανατροπή της εξουσίας τους. Για μια νέα επανάσταση, ανώτερη από όλες όσες προηγήθηκαν, εργατική και διεθνιστική, με προοπτική σοσιαλιστική και κομμουνιστική – αυτή είναι η δυναμική της εποχής μας.<br /><br />Αυτή τη στιγμή στη νεολαία γεννιέται ένα νέο πολιτικό ανατρεπτικό ρεύμα. Με διάφορες επιρροές: και από τον αναρχισμό και τη συγκρουσιακή του λογική που εκμεταλλεύονται όσοι σχεδιάζουν δράσεις κουκουλοφόρων, και από το ανεξάρτητο ταξικό ρεύμα στον κόσμο της εργασίας, και από την τάση συνολικής ρήξης με την ΕΕ που γεννήθηκε ιστορικά μέσα στο Κομμουνιστικό Κόμμα, και από τα νέα δίκτυα, το χώρο της αυτονομίας, το χώρο της αντικαπιταλιστικής αριστεράς που ειδικά στα πανεπιστήμια έχει καταγράψει μια σημαντική δυναμική. <br /><br />Ας μη χαϊδεύουμε αυτό το κίνημα που γεννιέται, ας μην το κρίνουμε αφ’ υψηλού. Αλλά ας το βοηθήσουμε να πατήσει γερά στα πόδια του. Ας μάθουμε από αυτό και ας προσπαθήσουμε να το καταλάβουμε καλύτερα. Μαζί του θα αλλάξει, αλλάζει ήδη ο λαός, πρέπει να αλλάξει και η Αριστερά. <br /><br /></td> </tr></tbody></table>&nbsp; </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1285061451206964443-9122772125595064176?l=kokinokamini.blogspot.com' alt='' /></div>kaminihttp://www.blogger.com/profile/01264909219744069341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1285061451206964443.post-13535133000953144572011-06-23T00:09:00.000-07:002011-06-23T00:09:49.779-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-SwIaMhJhfD4/TgLmfXDrd1I/AAAAAAAAANs/PzP2fuTUFqw/s1600/papaknstantinou_300x200.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-SwIaMhJhfD4/TgLmfXDrd1I/AAAAAAAAANs/PzP2fuTUFqw/s1600/papaknstantinou_300x200.jpg" /></a></div><table border="0" cellpadding="0" cellspacing="0"><tbody><tr><td style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; font-size: 24px;"><strong><br /></strong></td> </tr><tr> <td height="5"><br /></td> </tr><tr> <td style="font-size: 16px;">του Πέτρου Παπακωνσταντίνου</td> </tr><tr> <td>&nbsp;</td> </tr><tr> <td style="font-size: 13px; line-height: 140%;"> <span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">Από την "Καθημερινή", 17.6.2011</span></span><br /><br />Τα εν εξελίξει «Ιουνιανά» συνιστούν τη βαθύτερη κρίση που γνώρισε ο τόπος από το 1974. Οσο κι αν το δημοσιογραφικό ενδιαφέρον μονοπωλεί, αυτή τη στιγμή, η κυβερνητική αστάθεια, ο «ελέφαντας στο σαλόνι μας», όπως λένε οι Αγγλοσάξονες -η μεγάλη, ενοχλητική αλήθεια για την οποία οι περισσότεροι προτιμούν να σιωπούν- βρίσκεται αλλού: στη χειμαρρώδη εισβολή του λαϊκού παράγοντα στην πολιτική ζωή.<br /><br />Ολες οι κυβερνήσεις των τελευταίων 37 χρόνων έπεσαν ομαλά, κατόπιν εκλογών. Ακόμη και η χούντα κατέρρευσε όχι ύστερα από τη λαϊκή εξέγερση του Πολυτεχνείου, αλλά υπό το βάρος της εθνικής τραγωδίας στην Κύπρο. Για πρώτη φορά, ο πρωθυπουργός μιας κυβέρνησης που διαθέτει τη δεδηλωμένη αισθάνεται αδύναμος να κυβερνήσει και προσφέρεται να παραιτηθεί υπό την πίεση του «δρόμου». Η προχθεσινή γενική απεργία και τα συλλαλητήρια που την συνόδευσαν πήραν χαρακτηριστικά εξέγερσης της «βαθιάς Ελλάδας».<br /><br />Αποτελεί επίτευγμα του κ. Γ. Παπανδρέου ότι κατάφερε να ενώσει εναντίον της κυβέρνησής του σχεδόν τους πάντες: αριστερούς και δεξιούς, μισθωτούς και επαγγελματίες, συνδικαλισμένους του δημοσίου τομέα και ανασφαλείς εργαζομένους του ιδιωτικού, ή ακόμη και το… ΠΑΜΕ με τους «Αγανακτισμένους»! Ολες οι προσπάθειες να κατατεμαχισθεί το κοινωνικό σώμα και να στραφεί η μία επαγγελματική κατηγορία εναντίον της άλλης, ξαφνικά κατέληξαν στο ακριβώς αντίθετο: να ενώσουν σε ένα πολύ ισχυρό, αντιμνημονιακό μέτωπο την πλειονότητα του πληθυσμού.<br /><br />Θα μπορούσε κανείς να πει ότι η Ελληνική Δημοκρατία απέκτησε μια άτυπη «Κάτω Βουλή» των δρόμων και των πλατειών, η οποία δεν ξέρει ακόμη τι θέλει, ξέρει όμως πολύ καλά τι δεν θέλει: Δεν θέλει τα Μνημόνια Ι και ΙΙ, την κοινωνική καταστροφή και το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα. Μια «Κάτω Βουλή», η οποία δεν μπορεί να επιβάλει πολιτική κατεύθυνση, τείνει όμως να ασκεί ντε φάκτο «βέτο» επί θεμελιωδών κυβερνητικών αποφάσεων· και παρότι δεν θέλει, ούτε μπορεί, να λύσει το πρόβλημα διακυβέρνησης, ενδέχεται να συμβάλει καταλυτικά στην αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος. Πρέπει να είναι κανείς τυφλός για να μη βλέπει την εκθετικά αυξανόμενη ζήτηση για νέους, άφθαρτους ανθρώπους, νέες πολιτικές προτάσεις και νέους πολιτικούς σχηματισμούς, που θα βγάλουν την Ελλάδα από τον φαύλο κύκλο της οικονομικής ομηρίας και της εθνικής ταπείνωσης.<br /><br />Επί 25 χρόνια, το «τέλος της μεταπολίτευσης» αποτελεί δημοφιλές σλόγκαν δημοσιολογούντων. Αυτή τη φορά, φαίνεται ότι ήρθε η ώρα να το ζήσουμε στ’ αλήθεια. Η σημερινή κρίση εκφράζει ακριβώς τη διάρρηξη του μεταπολιτευτικού «κοινωνικού συμβολαίου», που είχε τη σφραγίδα του Κ. Καραμανλή, ανανεώθηκε από τον Α. Παπανδρέου και έδωσε για πρώτη φορά πολιτική σταθερότητα στην Ελληνική Δημοκρατία. Σε αντίθεση με το ευρωπαϊκό κοινωνικό κράτος, το νεοελληνικό κοινωνικό συμβόλαιο προέβλεπε άνοδο του βιοτικού, ή μάλλον του καταναλωτικού επιπέδου των λαϊκών στρωμάτων, χωρίς αναδιανομή εις βάρος των εχόντων. Για να επιτευχθεί αυτός ο μαγικός τετραγωνισμός του κύκλου επιστρατεύθηκαν ως από μηχανής θεοί οι κοινοτικές επιδοτήσεις, η εύκολη πίστωση, ο εξωτερικός δανεισμός και, πιο πρόσφατα, οι χρηματιστηριακές φούσκες. Ενα «θαύμα», που είχε βέβαια ημερομηνία λήξης, την οποία, ωστόσο, κάθε κυβέρνηση κατάφερνε κουτσά- στραβά να μετατοπίζει πέρα από τον βιολογικό ορίζοντα της τετραετίας της.<br /><br />Η ανθεκτικότητα αυτού του ιδιόμορφου συμβολαίου αποδείχθηκε από τη μοίρα του πρώτου πολιτικού που αποπειράθηκε στα σοβαρά να το ανατρέψει, του Κ. Μητσοτάκη. Με έναν Α. Παπανδρέου πολιτικά και βιολογικά εξουθενωμένο και μια Αριστερά διασπασμένη και ζαλισμένη από την κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού», το νεοφιλελεύθερο πείραμα του Κ. Μητσοτάκη απέτυχε οικτρά, σε σημείο που να στραφούν εναντίον του και εκείνοι που τον στήριξαν. Ο, τι δεν κατάφερε όμως ο Κ. Μητσοτάκης, το κατάφερε ο Γ. Παπανδρέου υπό την απειλή της πτώχευσης. Το μεταπολιτευτικό κοινωνικό συμβόλαιο αποτελεί ήδη σωρό ερειπίων, χωρίς τίποτα ανθεκτικό, όμως, να μπει στη θέση του. Αναπόφευκτη συνέπεια είναι η υπονόμευση όχι μόνο της κυβέρνησης Παπανδρέου, αλλά ολόκληρου του δικομματικού, μεταπολιτευτικού σκηνικού.<br /><br />Σοβαροί παράγοντες βλέπουν ως έξοδο κινδύνου μια κυβέρνηση δικομματικής στήριξης ΠΑΣΟΚ - Ν. Δ. και ψέγουν τον Αντ. Σαμαρά για την άρνησή του «να ανέβει στο πλοίο». Τα ερωτήματα, όμως, είναι αυτονόητα: Γιατί ο αρχηγός της αντιπολίτευσης θα σπεύσει να ανέβει στο καράβι του αντιπάλου του, τη στιγμή που αυτό βυθίζεται; Τι θα καταφέρει το κυβερνητικό «άθροισμα» ΠΑΣΟΚ - Ν. Δ., εκτός από το να υψώσει στο τετράγωνο τη λαϊκή δυσφορία; Κι αν, μετά την απαξίωση του παπανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ, απαξιωθεί και η Ν. Δ. του κ. Σαμαρά από το επόμενο κύμα λαϊκών κινητοποιήσεων, ποια θα είναι τότε η εναλλακτική λύση; Με δεδομένη την αυτοακύρωση του ΛΑΟΣ ως «λαϊκής» δύναμης ύστερα από την υποστήριξη του Μνημονίου, ποιος άλλος εκτός από την Αριστερά θα μείνει στον ρόλο του μόνου θεσμικού συνομιλητή με τον λαϊκό ριζοσπαστισμό;<br /><br />Ολα δείχνουν ότι το ελληνικό πολιτικό δράμα δεν θα έχει γρήγορο τέλος. Τα λόγια του Αντόνιο Γκράμσι ακούγονται επίκαιρα: «Ο παλιός κόσμος πεθαίνει, ο καινούργιος δεν έχει ακόμη γεννηθεί. Ζούμε στην εποχή των τεράτων» …<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ppapacon@yahoo.com</span></td></tr></tbody></table></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1285061451206964443-1353513300095314457?l=kokinokamini.blogspot.com' alt='' /></div>kaminihttp://www.blogger.com/profile/01264909219744069341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1285061451206964443.post-8700873141336078572011-06-23T00:07:00.000-07:002011-06-23T00:07:42.051-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Q8tKPFl1MQk/TgLlsj-6c6I/AAAAAAAAANo/XmH8LnLnzbI/s1600/rounti_300x200.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-Q8tKPFl1MQk/TgLlsj-6c6I/AAAAAAAAANo/XmH8LnLnzbI/s1600/rounti_300x200.jpg" /></a></div><table border="0" cellpadding="0" cellspacing="0"><tbody><tr><td style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; font-size: 24px;"><br /></td> </tr><tr> <td height="5"><br /></td> </tr><tr> <td style="font-size: 16px;"><br /></td> </tr><tr> <td>&nbsp;του Ρούντι Ρινάλντι </td> </tr><tr> <td style="font-size: 13px; line-height: 140%;"> <span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">Από το "Δρόμο της Αριστεράς", 18.6.2011</span></span><br /><br />Ο λαϊκός ξεσηκωμός που σημαδεύει την πολιτική και κοινωνική ζωή του τόπου, το τελευταίο 20ήμερο, με τη συνεχή και πυκνή παρουσία του λαού στους δρόμους και τις πλατείες (υπολογίστηκε ότι πάνω από 2 εκατομμύρια άτομα πήραν μέρος στις διαδηλώσεις μέχρι τις 10/6, αριθμός πολύ μεγαλύτερος αν προστεθούν και όσοι διαδήλωσαν στις 15/6) τροφοδότησε και τις ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις που ζήσαμε τις τελευταίες 3-4 μέρες. Πλέον, έχουμε και τη διά γυμνού οφθαλμού ορατή σύγκλιση δύο πολύ σημαντικών και καθοριστικών διαδικασιών: του κινήματος των πλατειών, ας το αποκαλέσουμε συμβατικά έτσι, και των εξελίξεων σε επίπεδο πολιτικού συστήματος και διακυβέρνησης. Η σύγκλιση ανάμεσα στις δύο αυτές διαδικασίες (ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις και μαζικό λαϊκό κίνημα) είχε αρχίσει να συντελείται έντονα από τον Φλεβάρη-Μάρτη και στις 15/6 έφθασε στο απόγειό της. <br /><br />Κάτω από την έντονη πίεση του ξεσηκωμού, ο ΓΑΠ επιχείρησε να περάσει δυο-τρία πραξικοπήματα σε επίπεδο κοινοβουλευτικής διαδικασίας. Δεν τα κατάφερε, παραιτήθηκε (στην ουσία για 7 ώρες) δήλωσε ανοικτά ότι δεν μπορεί να κυβερνήσει και να διαχειριστεί μόνος του την κρίση και τελικά οδηγήθηκε στη λύση ενός ανασχηματισμού. Τα πραξικοπήματα αφορούσαν την προσπάθεια να εγκριθεί το Μεσοπρόθεσμο με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου που θα υπέγραφε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας (κάτι που ο κ. Παπούλιας αρνήθηκε), τη μυστική διαπραγμάτευση με τη Ν.Δ. (που έγινε γνωστή με τη μέθοδο των διαρροών…) για ένα κυβερνητικό σχήμα διάρκειας 2 χρόνων που θα υιοθετούσε Μεσοπρόθεσμο και Μνημόνιο, έστω και χωρίς τον ΓΑΠ στη θέση του πρωθυπουργού. Στις διαπραγματεύσεις που προχωρούσαν έπεσαν και ονόματα για την πρωθυπουργία όπως του κ. Δήμα από τη Ν.Δ. και του Φ. Κουβέλη από το ΠΑΣΟΚ! Η διαχείριση της κρίσης με μιας μορφής συναίνεση που θα έχει άρωμα Πορτογαλίας, είναι μέσα στις προβαλλόμενες λύσεις από τις συστημικές δυνάμεις. Η αποδοχή μιας τέτοιας μεθόδευσης από τη Ν.Δ. θα την καθιστούσε συνυπεύθυνη και σε κατάφορη αντίθεση με το λαϊκό αίσθημα, θα ακύρωνε την όποια κριτική της στο Μνημόνιο και, τέλος, θα έδινε καταφύγιο και χρόνο στον ΓΑΠ να ανασυγκροτηθεί και να βγει από τη θανάσιμη θέση που βρέθηκε. Αφού όλα αυτά δεν ευοδώθηκαν, ο ΓΑΠ προσέφυγε στο γάντζωμα από την εξουσία και μια έξοδο -τύπου- Μεσολογγίου μέσω ενός αμφίβολου ανασχηματισμού και με τις πλατείες ακόμα ενεργές. Το τέλος του πλησιάζει, το γνωρίζει και συμπεριφέρεται σαν να εκτελεί συμβόλαια και δεσμεύσεις.<br /><br style="font-weight: bold;" /><span style="font-weight: bold;">Οργανική κρίση και πολιτικό σύστημα</span><br /><br />Οι συστημικές και οι πατερναλιστικές αριστερές πολιτικές πρακτικές προσπαθούν να αποσυμπλέξουν τις δύο διαδικασίες (τις πολιτικές εξελίξεις από το μαζικό κίνημα στις πλατείες). Σε αυτό συμπίπτουν ο συστημισμός και οι πατερναλιστικές αριστερές δυνάμεις. Επιχειρούν, μεθοδεύουν, επιδιώκουν να μετατοπίσουν την πολιτική κονίστρα εκτός των διαδικασιών και αναγκών του κινήματος. Ανεξάρτητα από την περίπλοκη διαλεκτική ανάμεσα στις δύο διαδικασίες, η ριζοσπαστική οπτική επιδιώκει την επιμήκυνση της σύμπτωσής τους, δηλαδή να παράγονται πολιτικά γεγονότα μέσα από διαδικασίες κινήματος και κάτω από την επίδραση του κινήματος. Ποιοι είναι οι αρμοί της σύνδεσης και ποιες είναι οι πολιτικές πρακτικές που μπορούν να το πετύχουν, αποτελεί το περιεχόμενο εναγώνιας σκέψης, σήμερα, για όποιον θέλει πραγματικά να συμβάλει.<br />Το εθνικό-ανεξαρτησιακό ζήτημα που -εκτός των άλλων- επανακαθορίζει και επαναοικειοποιεί σύμβολα, μαζί με τη συνολική απόρριψη του πολιτικού συστήματος, αποτελούν τον πυρήνα της λαϊκής κινητοποίησης. Αυτός ο πολιτικός στόχος είναι πολύ πιο μεγάλος, πολύ πιο μπροστά από επιμέρους αιτήματα και διεκδικήσεις. Αυτή η απαίτηση διαμορφώνει τη μεγάλη εικόνα, τις τεκτονικές αλλαγές μέσα στις οποίες οφείλει να κινηθεί η Αριστερά – αν μπορεί βέβαια.<br /><br />Βρισκόμαστε ακριβώς στην κατάσταση που περιγράφει ο Σ. Κουβελάκης, στην κατάσταση της «οργανικής κρίσης» (κατά Γκράμσι). Σύμφωνα μ’ αυτήν, παρατηρείται η «διάρρηξη των παγιωμένων σχέσεων εκπροσώπησης μεταξύ βασικών κοινωνικών ομάδων και των κομματικών τους εκφράσεων και «ξαφνικό πέρασμά τους από την πολιτική παθητικότητα σε μια ορισμένη δραστηριότητα και την προβολή διεκδικήσεων, που στο μη συνεκτικό τους σύνολο αποτελούν μιαν επανάσταση». Και στο επίπεδο αυτό έχει ανοίξει μια συζήτηση για το ποια πολιτική γραμμή και ποιοι στόχοι πρέπει να προβληθούν από την Αριστερά (προηγούμενο φύλλο Δρόμου).<br /><br />Η αριστερή οπτική (ορθότερα, η κομμουνιστική χειραφετητική) οφείλει κατ’ αρχήν να υιοθετεί και να εγκολπώνεται, σε όλη της την έκταση, τη λαϊκή ριζοσπαστική οπτική, να την περιλαμβάνει 100% και να συγκροτεί το παραπέρα, σε επίπεδο θεωρητικής σύλληψης, αν μπορεί. Όσοι βάζουν τον Κομμουνισμό ως καθήκον, οφείλουν να συνειδητοποιήσουν ότι από κει και πέρα προωθείται το καθήκον τους - κι όχι με μια σχέση εξωτερικότητας και τάχα «ανωτερότητας» από το ριζοσπαστισμό. Από την άποψη αυτή πρέπει να διαπιστώσουμε ότι η Αριστερά σχεδόν σε όλες τις εκδοχές της -πλην ελαχίστων εξαιρέσεων- βρίσκεται σε μια ιδιάζουσα σχέση με το πραγματικό κίνημα, έτσι όπως αυτό εξελίσσεται. Εντελώς απροετοίμαστη, μακριά από τα μεγάλα θέματα που αυτό θέτει και συγκροτεί μια νέα «εθνική και λαϊκή» θέληση (πάλι κατά Γκράμσι), μακριά από τις στοχεύσεις του. <br /><br />Ο συντελούμενος μετασχηματισμός του πολιτικού συστήματος θα περιλάβει και την Αριστερά. Θέλοντας και μη. Το μαζικό κίνημα που αναπτύσσεται είναι έξω από τα πρότυπα και τις προδιαγραφές της υπαρκτής Αριστεράς. Η εν γένει Αριστερά βρίσκεται σε σχέση «αχταρμά» και σε διάκριση με το κίνημα της πλατείας. Το κίνημα συγκροτείται σε μια ορισμένη σχέση με την Αριστερά όπου την περιλαμβάνει λίγο, αλλά αυτή τελεί πάντα σε ανταγωνισμό ιδεών, οραμάτων, πρακτικών και αντιλήψεων με αυτό. Θέλει να υπογραμμίσει την ιδιαιτερότητά της με γενικόλογο και χοντροκομμένο τρόπο. Για παράδειγμα, σχεδόν όλα τα κόμματα και συσπειρώσεις της Αριστεράς (μέχρι και η Αναρχία) συμπίπτουν στο σύνθημα «Χωρίς εσένα γρανάζι δε γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά» κ.λπ., ενώ ομάδες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ διακρίθηκαν στην τελευταία συγκέντρωση με το σύνθημα «Τέρμα πια με τις αυταπάτες ή με το κεφάλαιο ή με τους εργάτες». Κι αυτά μπροστά στο Σύνταγμα, τη Βουλή, όταν όλος ο λαός ενώνονταν στο σύνθημα «Πάρτε το Μνημόνιο και φύγετε από δω»… Στο εξής πρέπει να καταλάβει η Αριστερά ότι είναι υποχρεωμένη να λειτουργήσει υπό συνθήκες λαϊκού κινήματος, ως Αριστερά του λαϊκού κινήματος και να πάψει να ταυτίζει τον εαυτό της με το λαϊκό κίνημα ή να νομίζει ότι μονοπωλεί την αντίσταση και την πάλη. Για να λειτουργήσει κανείς ως Αριστερά, θα έπρεπε πρωτίστως να δηλώσει μέρος του μαζικού κινήματος, οργανικό στοιχείο του και να λεπτύνει, να φινίρει τους ιδεολογικούς διαχωρισμούς απέναντι στο κίνημα, τα όρια της ιδεολογικής αυτονομίας της.<br /><br style="font-weight: bold;" /><span style="font-weight: bold;">Η μεγάλη μετατόπιση</span><br /><br />Υπάρχει μια σημαντική διαδικασία στο «κίνημα των πλατειών», σε αντίθεση με την κατάσταση πνευμάτων της υπαρκτής Αριστεράς. Πρόκειται για τη μεγάλη μετατόπιση-εξέλιξη που γίνεται στις συνειδήσεις των λαϊκών μαζών. Χωρίς να μπαίνουμε σε λεπτομέρειες, η έκταση της μεταβολής της συνείδησης και η σημασία του γεγονότος είναι πολύ μεγαλύτερη από το τι φαίνεται στην πράξη. Από την άποψη αυτή δεν υπάρχει, σήμερα, εν γένει «υπόκλιση στο αυθόρμητο». Πολιτικά αυτό το «αυθόρμητο» είναι πολύ πιο μπροστά από το υποτιθέμενο «συνειδητό» - την Αριστερά σε όλες τις εκφάνσεις της. Όσοι δεν μπορούν να δουν αυτή τη μεταβολή στη συνείδηση - άρα μεγαλύτερα όρια στις πολιτικές εξελίξεις σε πλάτος και βάθος, δεν καταλαβαίνουν ότι το κίνημα θέτει πολύ περισσότερα πράγματα από ό,τι η Αριστερά θέτει στη συγκυρία σαν στοχοθεσία. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα τα καταφέρει, όπως πολύ συχνά συμβαίνει στην Ιστορία. <br /><br />Οι ορίζοντες, όμως, πνευματικοί, πολιτικοί, στοχοπροσηλωτικοί (κατά τον τρόπο που προσεγγίζουν οι μάζες τους πολιτικούς στόχους μέσα από σκοτάδια σκαρφαλώματος, χωρίς υποκείμενο…) είναι πιο μπροστά από κάθε άποψη από αυτούς της Αριστεράς που -υποτίθεται- ότι είναι το «συνειδητό», η «πρωτοπορία», ο μονοπωλητής του αγώνα και της αντίστασης. Η επιμονή στο «Πάρτε το Μνημόνιο και φύγετε από δω», η εναντίωση και η στοχοποίηση του πολιτικού συστήματος δημιουργούν ένα ασφυκτικό κλοιό στις συστημικές δυνάμεις, οξύνουν αντιθέσεις, δημιουργούν μιαν ακυβερνησία και ανιχνεύουν μια άλλη διαδικασία και δύναμη μέσα από συνελεύσεις, πλατείες και συγκεντρώσεις όπου διατρανώνεται η δύναμη του λαού. Η στοχοπροσήλωση στο στόχο τού να φύγουν (αυτοί και το Μνημόνιο), να πληρώσουν οι κλέφτες, σήμερα, στην εξέγερση του σήμερα, είναι ο βασικός παράγοντας κινητοποίησης και εισβολής της μάζας στο προσκήνιο. Κανένα άλλο αίτημα, κανένας άλλος στόχος σήμερα δεν θα κρατούσε τη μάζα αυτή, τόσο πολυπληθή και τόσο ενωμένη γύρω από ένα στόχο. Το ανέβασμα της συνείδησης σε άλλα επίπεδα δεν θα γίνει με κλασικούς όρους (π.χ. προβολή ενός μεταβατικού προγράμματος) αλλά μάλλον με στόχους που θα αφορούν την κεντρική πολιτική σκηνή και την εξουσία και όχι κάποια άλλα σημαντικά θέματα γύρω από τα οποία πρέπει να γίνεται ζύμωση και δράση. <br /><br />Για να εξηγηθούμε, σε συνθήκες απουσίας μιας Αριστεράς που να θέλει και να μπορεί να παίζει ρόλο στις εξελίξεις, σε συνθήκες απουσίας ενός πολιτικού υποκειμένου και σε συνθήκες ύπαρξης αυτού του κινήματος -και όχι αυτού που φανταζόμαστε- πρέπει να παραδεχτούμε πως το κίνημα αυτό είναι το παρόν ιστορικό υποκείμενο και η μήτρα διεργασιών και απελευθέρωσης κοινωνικής δυναμικής. Συνακόλουθα να προβληματιστούμε πολύ για το ποιους στόχους θα το κρατούσαν ενωμένο και θα του πρόσδιδαν κι άλλη δύναμη, θα το κρατούσαν με διάρκεια στη πλατεία και δεν θα έχανε τη δυναμική του. Οι συστημικές δυνάμεις ελίσσονται αλλά δεν παραιτούνται. Ο ΓΑΠ δεν παραιτήθηκε και δεν έφυγε ακόμα. Το Μνημόνιο είναι εδώ και επιχειρείται η ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου. Η στοχοπροσήλωση πρέπει να μείνει ίδια, ως αυτή αναδείχθηκε από το μαζικό κίνημα και πρέπει να επικεντρωθεί στο πολιτικό σύστημα, στον πολιτικό αγώνα. Για παράδειγμα, οι πλατείες δεν λένε ως κεντρικό σύνθημα το «Δεν πληρώνουμε, δεν χρωστάμε, δεν πουλάμε». Αυτό μόνο του, την στιγμή αυτή, χωρίς το πληβειακό «φύγετε», «ουστ», «Πάρτε το Μνημόνιο και φύγετε από δω», είναι λίγο, είναι πιο πίσω, γιατί δεν θέτει στο επίκεντρο την πολιτική πάλη και δεν αναδεικνύει την ανατροπή του πολιτικού συστήματος σαν αναγκαία και ικανή προϋπόθεση για κάθε θετική φιλολαϊκή μεταβολή. <br /><br />Στις παρούσες συνθήκες θα μπορούσε να τεθεί ο στόχος της «Μεταπολίτευσης του λαού» ως όρος, για να πραγματοποιηθεί, να προωθηθεί και να κατοχυρωθεί μια «πολιτική οικονομική και κοινωνική διέξοδος της χώρας». Μια μεταπολίτευση του λαού που θα κατοχύρωνε ή θα έθετε βάσεις ή θα προωθούσε από καλύτερες θέσεις τη δημοκρατία, την ανεξαρτησία, την παραγωγική ανασυγκρότηση και την ανακούφιση του λαού. Που θα ήταν στυλοβάτης μιας πολιτικής ρήξεων με τα δεσμά που έχουν επιβληθεί από το Χρέος και το ευρώ. Που θα προωθούσε λύσεις -πάντα με το λαό στο προσκήνιο και στηριζόμενη σε αυτόν- που θα κατοχύρωναν μια νέα θέση της χώρας στο σύγχρονο κόσμο.<br /></td> </tr></tbody></table>&nbsp; </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1285061451206964443-870087314133607857?l=kokinokamini.blogspot.com' alt='' /></div>kaminihttp://www.blogger.com/profile/01264909219744069341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1285061451206964443.post-73063900252412667552011-06-23T00:01:00.000-07:002011-06-23T00:01:25.879-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-QJb7Sro9Inw/TgLkjM0NaPI/AAAAAAAAANk/xtRw00n2L6w/s1600/%25CE%2593.%25CE%25A1%25CE%259F%25CE%25A5%25CE%25A3%25CE%2597%25CE%25A3.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-QJb7Sro9Inw/TgLkjM0NaPI/AAAAAAAAANk/xtRw00n2L6w/s1600/%25CE%2593.%25CE%25A1%25CE%259F%25CE%25A5%25CE%25A3%25CE%2597%25CE%25A3.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><table border="0" cellpadding="0" cellspacing="0"><tbody><tr><td style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; font-size: 24px;"><strong><br /></strong></td> </tr><tr> <td height="5"><br /></td> </tr><tr> <td style="font-size: 16px;">του Γιώργου Ρούση</td> </tr><tr> <td>&nbsp;</td> </tr><tr> <td style="font-size: 13px; line-height: 140%;"> <span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">Από την "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία", 19.6.2011</span></span><br /><br />Η αυτονόητη, για μια αριστερή δύναμη, στάση απέναντι στις λαϊκές συνάξεις στις πλατείες ακολουθείται με συνέπεια από ελάχιστες μικρές αριστερές δυνάμεις.<br /><br />Στο ένα άκρο υπάρχουν αριστερές, κυρίως ανένταχτες φωνές, οι οποίες άκριτα υιοθέτησαν την εναντίωση στα αριστερά κόμματα, στις αριστερές οργανώσεις και στα συνδικάτα γενικώς, ενός τμήματος των «αγανακτισμένων» της πλατείας, ανάγοντας το αυθόρμητο, ανοργάνωτο, αντιφατικό κίνημα διαμαρτυρίας στο άπαν της λαϊκής αντίστασης.<br /><br />Στο ενδιάμεσο υπάρχουν δυνάμεις οι οποίες χαιρέτισαν αυτές τις λαοσυνάξεις και κάλεσαν τον κόσμο τους να συμμετέχει σε αυτές, με τέτοιο όμως τρόπο που μάλλον άρμοζε σε συμμετοχή παιδιών σε παιδική χαρά, ή ενήλικων σε καλοκαιρινό περίπατο , ενώ ταυτόχρονα δεν διευκρίνιζαν αν θεωρούσαν αυτές τις κινητοποιήσεις επαρκείς για να ανατρέψουν το υπάρχον πολιτικό και οικονομικό σκηνικό σε μια φιλολαϊκή κατεύθυνση.<br /><br />Υπήρχαν ακόμη δυνάμεις που αντιμετώπιζαν πιο επιφυλακτικά τις πλατείες, είτε θεωρώντας ότι η συμμετοχή ή όχι σε αυτές είναι δευτερεύον ζήτημα, αν όχι πλαστό δίλημμα, είτε συμμετέχοντας μεν, δίχως όμως καμιά ιδιαίτερη θέρμη και σαφώς ανοργάνωτα, δηλαδή μη έχοντας κάποιο συγκροτημένο σχέδιο παρέμβασης σε αυτό το κίνημα.<br /><br />Στο άλλο άκρο υπήρξαν δυνάμεις οι οποίες αρχικά μεν θεώρησαν ότι οι συγκεντρώσεις των πλατειών ελέγχονται ως προς το περιεχόμενό τους από τα αστικά ΜΜΕ, αν δεν είναι κατασκεύασμα αυτών και άλλων «σκοτεινών» δυνάμεων, και στη συνέχεια μπροστά στο τεράστιο πλήθος που συγκεντρωνόταν, ναι μεν υποχρεώθηκαν να εκτιμήσουν ως θετική την παρουσία του, από την άλλη όμως το υποβάθμιζαν αντιπαραθέτοντάς το με το «ταξικό» απεργιακό κίνημα στους τόπους δουλειάς και με την αντιπαράθεση με το αφεντικό. Λες και τα δυο δεν μπορούν να συνυπάρχουν, λες και οι ίδιοι δεν πραγματοποιούν δικές τους συγκεντρώσεις στις πλατείες, λες και δεν υπάρχουν άνθρωποι που αρνούνται να συμμετέχουν τόσο στις εκδηλώσεις των ξεπουλημένων εργατοπατέρων όσο και σ΄ εκείνες των κίβδηλων μετώπων, λες και οι άνεργοι, οι φοιτητές, οι συνταξιούχοι, οι «ελεύθεροι» επαγγελματίες, οι υπό προλεταριοποίηση μικρομεσαίοι... που δεν έχουν απέναντί τους το αφεντικό, ή όσοι δουλεύουν σε μικρές επιχειρήσεις όπου κυριαρχούν οι διαπροσωπικές σχέσεις, ή ακόμη όσοι υπό το βραχνά της απόλυσης και της ανεργίας δεν τολμούν να απεργήσουν, δεν θα έπρεπε να εκδηλώνουν την αντίθεσή τους στα μέτρα που τους καταστρέφουν, λες τέλος και οι συγκεντρώσεις στην πλατεία μπρος στα χειμερινά ανάκτορα της Αγίας Πετρούπολης ή στην πλατεία της Βαστίλης ή ακόμη οι συγκεντρώσεις του λαού της Αθήνας στην Κατοχή... δεν ήταν επαναστατικές, διότι ήταν εκτός τόπου δουλειάς!<br /><br />Οι ίδιες αυτές δυνάμεις αντί να εύχονται και κυρίως να συμβάλουν έτσι ώστε να φουντώσει και να αναπτυχθεί παραπέρα μέχρι το επίπεδο της επαναστατικής συνειδητοποίησης αυτό το κίνημα, περιμένουν με αγωνία να ξεφουσκώσει, σε μια λογική, απάλλαξόν με από το μαρτύριο τούτο.<br /><br />Ετσι λοιπόν το μεγαλύτερο τμήμα της αριστεράς, για διάφορους λόγους που δεν είναι της ώρας να αναλυθούν, δεν αντιμετωπίζει αυτές τις συγκεντρώσεις σαν αυτό που πραγματικά είναι, δηλαδή ως ένα κοινωνικά πολύμορφο, αντιφατικό, αυθόρμητο κίνημα αγανάκτησης και αμφισβήτησης της υπάρχουσας τάξης, δηλαδή ως ένα εν δυνάμει αριστερό κίνημα, το οποίο εκδηλώνεται με περισσότερη σαφήνεια ως τέτοιο στο κάτω μέρος της πλατείας Συντάγματος και στις περισσότερες επαρχιακές πλατείες, δεν το αντιμετωπίζει ως ένα κίνημα στο οποίο απαιτείται να παρέμβει οργανωμένα επιδιώκοντας να αναπτυχθεί, παράλληλα και αν είναι δυνατόν σε συνδυασμό με άλλες ανώτερες μορφές αντίστασης, σε μια μετωπική αντικαπιταλιστική αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση.<br /><br />Αντί λοιπόν αυτά τα τμήματα της αριστεράς να βουτηχτούν στα βαθιά και δύσκολα νερά του ανεπαρκούς μεν, ελπιδοφόρου δε αυθόρμητου, και να επιδιώξουν με όλες τους τις δυνάμεις να το ανυψώσουν στο επίπεδο του συνειδητού, αφήνουν ουσιαστικά αυτό το κίνημα στο έλεός του.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι το αφήνουν είτε να ξεφουσκώσει -αν δεν εύχονται κάτι τέτοιο- είτε να εκφυλιστεί σε συντηρητικές κατευθύνσεις, είτε ακόμη να λειτουργήσει εκτονωτικά και ακίνδυνα, είτε στην καλύτερη περίπτωση αν βρει δικούς του δρόμους και αρχίσει να ενοχλεί πιο έντονα το κατεστημένο, να συνθλιβεί, κάτι που επιχειρήθηκε μέσω του αστυνομικού προβοκατόρικου σχεδίου της Τετάρτης.<br /><br />Και όλα αυτά ενώ οι αντικειμενικές συνθήκες που διαμορφώνει η ίδια η δομική κρίση του καπιταλισμού, είναι πιο ευνοϊκές από ποτέ, τόσο διότι διαμορφώνουν μια εντεινόμενη κοινωνική διπολικότητα προσεγγίζοντας την εργατική τάξη με ευρύτερα λαϊκά στρώματα, όσο και διότι διευκολύνουν ευρύτερες μάζες να συνειδητοποιήσουν τους πραγματικούς υπεύθυνους των δεινών τους, να αμφισβητήσουν την αστική αντιπροσωπευτική αστική δημοκρατία, να αναπτύξουν τη συλλογική δράση ενάντια στον κυρίαρχο ατομισμό -κάτι που ίσως είναι η πλέον θετική συμβολή των συνάξεων στις πλατείες- και τελικά να αναπτύξουν ένα μετωπικό, μαζικό, ανατρεπτικό κίνημα.<br /><br />Αλλη μια χαμένη ευκαιρία, άλλο ένα λάθος. Πόσα διάολε θα απαιτηθούν ακόμη για να αλλάξει ρότα η αριστερά, για να ανταποκριθεί στο ύψος των περιστάσεων, για να παίξει το ρόλο που νοηματοδοτεί την ίδια της την ύπαρξη;</td></tr></tbody></table></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1285061451206964443-7306390025241266755?l=kokinokamini.blogspot.com' alt='' /></div>kaminihttp://www.blogger.com/profile/01264909219744069341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1285061451206964443.post-31203536798706972882011-06-16T20:54:00.000-07:002011-06-16T20:54:11.250-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <span style="color: maroon;"><strong><span style="font-size: 8pt;"><img alt="" height="234" src="http://www.iskra.gr/images/stories/politiki/red-flag.jpg" style="float: left; margin: 5px;" width="365" />ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ-ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΜΕ-ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ! </span></strong></span> <br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>Ονειρευόμαστε μια άλλη κοινωνία, </strong>με ανθρώπους που θα είναι <strong>περήφανοι για την εργασία και τη ζωή τους</strong>. Μια άλλη κοινωνία <strong>δημοκρατίας και αλληλεγγύης</strong>, όπου το πολύτιμο <strong>αγαθό του χρόνου</strong> θα προσφέρεται σε όλους, για να απολαμβάνουν τους καρπούς του ανθρώπινου πολιτισμού. </span><br /><strong><span style="font-size: 10pt;">Οι άνθρωποι δεν είναι απόβλητα για να στοιβάζονται στις χωματερές της ανεργίας ούτε μηχανές για να εξοφλούν τα χρέη των ολίγων.</span></strong><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>Παρεμβαίνουμε δημόσια για να απαιτήσουμε να μπει τέρμα στην ιδεολογική τρομοκρατία, τα συνεχή εκβιαστικά διλήμματα</strong> που καταλήγουν να ζητούν την ανοχή, την συναίνεσή και την υποταγή μας στα νέα δεινά που ετοιμάζουν κυβέρνηση – ΕΕ – ΔΝΤ.</span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;"><strong>Ενώνουμε τη φωνή μας με την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία που συνθλίβεται από τα Μνημόνια </strong>αλλά και <strong>αγωνίζεται, γεμίζοντας τις πλατείες και λέμε: Δεν τα φάγαμε μαζί! Αυτοί τα έφαγαν, αυτοί υπέγραψαν τα παράνομα δάνεια, αυτοί θα λογοδοτήσουν!</strong></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">&nbsp;</span><span style="font-size: 10pt;">Το <strong>κυρίαρχο πολιτικό σύστημα πηγαίνει όπισθεν </strong>ολοταχώς, ψεύδεται μέσα στην αποδεδειγμένη ενδοτικότητα του. Οδηγεί τη χώρα σε προσχεδιασμένο αδιέξοδο με συνέπειες μη αναστρέψιμες και <strong>χωρίς νομιμοποίηση εκποιεί τον δημόσιο πλούτο και τον πολιτισμό.</strong></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Ο κόσμος όμως δεν αντέχει άλλο και έχει αποφασίσει να αψηφήσει νουθεσίες και οδηγίες που τον αιχμαλωτίζουν σε άκαρπη αναμονή.</span><br /><strong><span style="font-size: 10pt;">Ξέρει ότι ο δικομματισμός ξόφλησε και ζητάει έλεγχο του χρέους.</span></strong></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Η χώρα δεν είναι τα ντουβάρια, οι δρόμοι και η ξεραμένη γη, είναι οι άνθρωποι που εγκαταλείπονται, οι <strong>νέοι</strong> που <strong>ρίχνονται στην απελπισία της ανεργίας</strong>, η <strong>δημόσια υγεία και η δημόσια παιδεία που καταργούνται.</strong></span><br /><strong>&nbsp;</strong></div><div style="text-align: justify;"><strong><span style="font-size: 10pt;">Ο κόσμος αρνείται να υποθηκεύσει το μέλλον του σε όποιον το ορέγεται. Απαιτεί έξοδο από το Μνημόνιο.</span></strong></div><div style="text-align: justify;"><strong><span style="font-size: 10pt;">Στην Ελλάδα και αλλού αναδύεται ένα κοινωνικό μέτωπο αντίστασης, που θα διαμορφώσει ένα νέο πολιτικό ήθος, δημοκρατικό, αυτοκριτικό, ευέλικτο.</span></strong></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Οι <strong>εξεγέρσεις και οι μαζικές κινητοποιήσεις που συγκλονίζουν τον κόσμο, από την πλατεία Ταχρίρ μέχρι την Πουέρτα δελ Σολ, δείχνουν ότι κάτι νέο γεννιέται.</strong> Μια ευρωπαϊκή και παγκόσμια συμμαχία των λαών, ένας βαθύς κοινωνικός ριζοσπαστισμός, που μπορεί να ανατρέψει το νεοφιλελεύθερο εφιάλτη και την ισοπέδωση της ζωής μας, γίνεται για πρώτη φορά ορατός.</span></div><div style="text-align: justify;"><strong><span style="font-size: 10pt;">Μπορούμε να κερδίσουμε τον πόλεμο που μας έχουν κηρύξει με τις «ανθρωπιστικές» επεμβάσεις τους και την απάνθρωπη ειρήνη τους.</span></strong></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Ως μέρος του <strong>μετώπου αντίστασης, ρήξης και ελπίδας </strong>που γεννιέται στους<strong> δημόσιους χώρους, τις πλατείες, τους δρόμους και τους τόπους δουλειάς </strong>μέσα στη <strong>φρίκη ενός καπιταλισμού που σαπίζει τρώγοντας ανθρώπους</strong>, δηλώνουμε το παρόν μας σε όλες τις κινητοποιήσεις, τις απεργίες, τις συνελεύσεις και τονίζουμε:</span></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="font-size: 10pt;">ΔΕ ΧΡΩΣΤΑΜΕ – ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΜΕ – ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ</span></strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Υπογραφές</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;"><strong>1. Αθανασάκης Νίκος</strong>, μουσικός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>2. Ανδρεάδης Γιάγκος</strong> , πανεπιστημιακός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>3. Αντωνίου Περικλής</strong>, φωτογράφος</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>4. Αρβανίτης Δημήτρης, </strong>σκηνοθέτης</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>5. Ασημακόπουλος Γιάννης</strong>, εικαστικός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>6. Αστρινάκη Ράνια</strong> , πανεπιστημιακός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>7. Βαλαβάνη Νάντια,</strong> συγγραφέας</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>8. Βάος Αντώνης,</strong> ιστορικός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>9. Βασιλακάκης Βασίλης</strong>, εικαστικός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>10. Βατικιώτης Λεωνίδας </strong>, πανεπιστημιακός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>11. Βενετόπουλος Μπάμπης</strong> εικαστικός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>12. Βέττα Καλλιόπη</strong>, τραγουδίστρια</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>13. Βλαντή Μαρία, </strong>εικαστικός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>14. Βούλγαρης Παντελής</strong>, σκηνοθέτης</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>15. Γέρου Κάτια,</strong> ηθοποιός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>16. Γκρους Τάσος</strong>, μουσικοσυνθέτης</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>17. Δημητρίου Αλίντα</strong>, σκηνοθέτις</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>18. Δημητρίου Σωτήρης,</strong> ανθρωπολόγος</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>19. Δημητρούκα Αγαθή</strong> , συγγραφέας</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>20. Διαμαντίδης Κώστας,</strong> συγγραφέας</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>21. Δούκα Μάρω </strong>, συγγραφέας</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>22. Ζαφειροπούλου Λίντα,</strong> μουσική παραγωγός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>23. Ζιόβας Γιώργος</strong>, ηθοποιός, ποιητής</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>24. Ζουλιάτης Κώστας</strong>, μουσικός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>25. Ζουρούδης Δημήτρης</strong>, εικαστικός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>26. Ιωαννίδου Αλεξάνδρα, </strong>σλαβολόγος</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>27. Ιωάννου Γιάννης</strong> μουσικοσυνθέτης</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>28. Καζαντζάκη Λήδα </strong>, τεχνοκριτικός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>29. Καλαϊτζής Γιάννης</strong>, εικαστικός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>30. Καπαρουδάκης Αποστόλης</strong>, δημοσιογράφος</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>31. Καπελώνης Κωστής</strong>, σκηνοθέτης- ηθοποιός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>32. Καραμπέτη Καριοφιλιά, </strong>ηθοποιός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>33. Καρτερός Θανάσης,</strong> δημοσιογράφος</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>34. Κασίτας Αντώνης</strong>, εικονολήπτης</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>35. Καρυστιάνη Ιωάννα</strong> , συγγραφέας</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>36. Κατζουράκης Δημήτρης</strong>, αρχιτέκτων</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>37. Κατζουράκης Κυριάκος,</strong> εικαστικός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>38. Κιμπουρόπουλος Γιάννης </strong>, δημοσιογράφος</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>39. Κόγκος Γιώργος,</strong> Μουσικός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>40. Κοκκίνου Μαρία,</strong> ζωγράφος</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>41. Κομνηνού Μαρία</strong>, πανεπιστημιακός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>42. Κοντοδήμα Αριάννα</strong>, δικηγόρος</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>43. Κοροβέσης Περικλής,</strong> συγγραφέας</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>44. Κουβελάκης Στάθης</strong>, πανεπιστημιακός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>45. Κουλλιά Καίτη,</strong> τραγουδίστρια</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>46. Κούνδουρος Δημήτρης</strong>, συγγραφέας</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>47. Κούνδουρος Νίκος,</strong> σκηνοθέτης</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>48. Κουτσούμπα Δέσποινα,</strong> αρχαιολόγος</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>49. Κοψίνη Χριστίνα,</strong> δημοσιογράφος</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>50. Κρεμμύδας Κώστας</strong>, ποιητής</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>51. Κωνσταντακόπουλος Δημήτρης</strong>, δημοσιογράφος, συγγραφέας</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>52. Κωνσταντόπουλος Θοδωρής</strong>, σκηνοθέτης</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>53. Λαπαβίτσας Κώστας</strong>, πανεπιστημιακός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>54. Λουπάκη Ευγενία,</strong> δημοσιογράφος</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>55. Μανιάτης Γιώργος</strong>, πανεπιστημιακός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>56. Μανιάτης Γιάννης-Ιόλαος,</strong> επιμελητής εκδόσεων</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>57. Μαρκέτος Σπύρος,</strong> πανεπιστημιακός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>58. Ματζίρη Σωτηρία,</strong> κριτικός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>59. Μαυρολέων Άννα,</strong> πανεπιστημιακός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>60. Μιχαηλίδης Πέρης</strong>, θεατρικός σκηνοθέτης, ηθοποιός.</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>61. Μονδέλος Στέφανος,</strong> σκηνοθέτης</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>62. Μορταράκος Κυριάκος,</strong> εικαστικός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>63. Μοσχοχωρίτου Όλγα,</strong> κριτικός θεάτρου, συγγραφέας</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>64. Μπιτσάκης Ευτύχης,</strong> πανεπιστημιακός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>65. Ντέκα Μαρία</strong>, υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>66. Παναγιωτοπούλου Δέσποινα</strong>, σκηνοθέτις</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>67. Πάντος- Κίκκος Στέφανος</strong>, αρχιτέκτων</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>68. Παπαδημητρίου Μάνια,</strong> ηθοποιός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>69. Παπαδόπουλος Μάνος, </strong>σκηνοθέτης</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>70. Παπαθανασίου Νίκος,</strong> μουσικός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>71. Παπακωνσταντίνου Πέτρος</strong>, δημοσιογράφος</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>72. Παπαχρήστος Δημήτρης,</strong> συγγραφέας</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>73. Πατέλης Δημήτρης</strong>, πανεπιστημιακός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>74. Πολενάκης Λέανδρος,</strong> κριτικός, συγγραφέας</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>75. Πολέντας Μανώλης</strong>, δημοσιογράφος</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>76. Πολίτη Τζίνα,</strong> πανεπιστημιακός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>77. Πολίτης Νίκος</strong>, σκηνογράφος,</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>78. Πουλοπούλου Κορνηλία </strong>, πανεπιστημιακός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>79. Ραυτογιάννης Γιώργος,</strong> ειδικός δικανικός αναλυτής</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>80. Ρηγοπούλου Πέπη</strong>, πανεπιστημιακός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>81. Ρούσης Γιώργος,</strong> πανεπιστημιακός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>82. Σαγιάς Γιώργος,</strong> πανεπιστημιακός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>83. Σαρλή Ευφροσύνη</strong>, εκπαιδευτικός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>84. Σεβαστάκης Δημήτρης</strong>, ζωγράφος, πανεπιστημιακός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>85. Σαχίνη Αγγελική</strong>, ιστορικός τέχνης</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>86. Σαχίνης Ξενής</strong>, εικαστικός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>87. Σιατερλή Βέρα,</strong> εικαστικός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>88. Σιατερλή Δήμητρα ,</strong> εικαστικός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>89. Σιάχος Μιχάλης</strong>, δημοσιογράφος</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>90. Σιούτη Τζένη , </strong>εκπαιδευτικός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>91. Σκαμνάκης Θανάσης,</strong> δημοσιογράφος</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>92. Σκαρέντζος Νίκος</strong>, σκηνοθέτης</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>93. Σκλάβος Δημήτρης, </strong>σκηνοθέτης</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>94. Σούσης Ισαάκ,</strong> στιχουργός, ποιητής</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>95. Σπύρου Δημήτρης, </strong>σκηνοθέτης</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>96. Σταυρόπουλος Στάθης</strong>, δημοσιογράφος-σκιτσογράφος</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>97. Στεφανίδης Μάνος</strong>, ιστορικός τέχνης</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>98. Τακάκη Καλλιόπη,</strong> ηθοποιός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>99. Τουλιάτος Νίκος,</strong> μουσικός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>100. Τριανταφύλλου Μαρώ, </strong>συγγραφέας</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>101. Τρουλλινού Νίκη, </strong>συγγραφέας</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>102. Τσακνής Διονύσης</strong>, μουσικοσυνθέτης</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>103. Τσατά Βάνα</strong>, βιολόγος</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>104. Φουρίκης Χρήστος, </strong>ζωγράφος</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>105. Φραντζής Παναγιώτης, </strong>δημοσιογράφος</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>106. Χαραλάμπους Πάνος</strong>, εικαστικός, πανεπιστημιακός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>107. Χαρβαλιάς Γιώργος</strong>, εικαστικός,πανεπιστημιακός</span><br /><span style="font-size: 10pt;"><strong>108. Χρύσης Αλέξανδρος, </strong>πανεπιστημιακός</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1285061451206964443-3120353679870697288?l=kokinokamini.blogspot.com' alt='' /></div>kaminihttp://www.blogger.com/profile/01264909219744069341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1285061451206964443.post-26988420261906497922011-06-16T20:50:00.000-07:002011-06-16T20:50:07.683-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-vXGrMxczvBI/TfrOlmBAvfI/AAAAAAAAANc/395OlUV6wmg/s1600/delastik_giorgos.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-vXGrMxczvBI/TfrOlmBAvfI/AAAAAAAAANc/395OlUV6wmg/s1600/delastik_giorgos.jpg" /></a></div><span style="color: maroon; font-size: 8pt;"><strong>του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*</strong></span><br /><br /><span style="font-size: 10pt;">Σουρεαλιστική φαρσοκωμωδία έζησε χθες η Ελλάδα από το μεσημέρι μέχρι λίγο πριν τις δέκα το βράδυ. Μέχρι να εκφωνήσει ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου το λακωνικό διάγγελμά του, όλοι οι Ελληνες και όλα τα τηλεοπτικά κανάλια συζητούσαν ποιος θα είναι από σήμερα ο... πρωθυπουργός της χώρας και δη οικουμενικής αποδοχής που θα αντικαθιστούσε τον Γ. Παπανδρέου - μια συζήτηση που πυροδοτήθηκε από τη στάση του... ίδιου του Γ. Παπανδρέου! Τελικά, αποδείχθηκαν φρούδες οι ελπίδες όσων πίστεψαν ότι ο πρωθυπουργός θα εγκατέλειπε οικειοθελώς το αξίωμά του. </span> <br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">"Εγώ θα συνεχίσω τον ίδιο δρόμο" δήλωσε απερίφραστα ο Γ. Παπανδρέου στο διάγγελμά του. Σήμερα θα σχηματίσει νέα κυβέρνηση και αύριο θα ζητήσει από τη Βουλή ψήφο εμπιστοσύνης, ανακοίνωσε. Ωδινεν όρος και έτεκε μυν - πολύς θόρυβος για το τίποτα δηλαδή. Ενας ασήμαντος ανασχηματισμός που δεν συμπεριλαμβάνει κανενός είδους αλλαγή πολιτικής. Από πλευράς επικοινωνιακής, σίγουρα ο χειρισμός ήταν εντυπωσιακός. Από πλευράς ουσίας πολιτικής, το απόλυτο μηδέν.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Ο πρωθυπουργός προσπάθησε να ρίξει την ευθύνη της δήθεν αποτυχίας σχηματισμού "οικουμενικής" στήριξης κυβέρνησης στη ΝΔ. Κατανοητή η ανάγκη του Γ. Παπανδρέου να βρει κάποιο πρόσχημα, αλλά φυσικά φαιδρή. </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Από τη ΝΔ "τέθηκαν δημοσίως όροι που δεν μπορούν να γίνουν δεκτοί" είπε στο διάγγελμά του ο πρωθυπουργός. Οι όροι όμως που έθεσε ο Αντώνης Σαμαράς ήταν τρεις: πρώτον, να μην είναι πρωθυπουργός ο Γ. Παπανδρέου. Δεύτερον, η οικουμενική κυβέρνηση να έχει μοναδικό καθήκον την επαναδιαπραγμάτευση του νέου Μνημονίου. Τρίτον, μόλις ολοκληρώσει την επαναδιαπραγμάτευση (λογικά σε δύο - τρεις μήνες) να λήξει η θητεία της και να προκηρυχθούν εκλογές.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Ποιοι είναι επομένως οι όροι που δεν μπορούν να γίνουν δεκτοί; Δεν θέλει επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου ο πρωθυπουργός ή δεν θέλει να αφήσει το αξίωμά του; Μα τότε ζητάει συνενόχους στην πολιτική του, δεν επιζητεί ευρύτερη συνεννόηση. Ψάχνει για πολιτικούς ηγέτες τόσο ανόητους ώστε να δεχθούν να μοιραστούν την ευθύνη για τα Μνημόνια που συνομολογεί αποκλειστικά ο ίδιος με την ΕΕ και το ΔΝΤ! Προφανώς κανένας σοβαρός ηγέτης κόμματος δεν είναι διατεθειμένος να παίξει τέτοιο ρόλο, οπότε η προσπάθεια αυτή ήταν εξαρχής καταδικασμένη σε αποτυχία.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι η οικονομική κρίση έχει πλέον μετεξελιχθεί σε μείζονα πολιτική κρίση, η οποία επιτάθηκε από τους χθεσινούς χειρισμούς του πρωθυπουργού. Οταν όλη η Ελλάδα επί δώδεκα ώρες τουλάχιστον συζητούσε αν ο Γ. Παπανδρέου έχει ήδη παραιτηθεί ή όχι και κυκλοφορούσε λίστα με... "πρωθυπουργήσιμους" παράγοντες, είναι προφανές ότι το προσωπικό κύρος του Γ. Παπανδρέου και επομένως η ικανότητά του να κυβερνήσει τη χώρα έχει πληγεί ανεπανόρθωτα. Δεν νομίζουμε ότι θα μπορέσει ποτέ να ανακάμψει από τη χθεσινή περιπέτεια.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Πόσω μάλλον που το πραγματικό πρόβλημα του πρωθυπουργού δεν είναι οι όποιοι όροι του Α. Σαμαρά, αλλά οι εκατοντάδες χιλιάδες λαού που βρίσκονται στην πλατεία Συντάγματος και στις πλατείες της χώρας εκφράζοντας την ανυποχώρητη αντίθεσή τους προς το Μνημόνιο και απαιτώντας την αλλαγή της κυβερνητικής πολιτικής - πολλοί μάλιστα τάσσονται υπέρ της απομάκρυνσης της κυβέρνησης από την εξουσία. Η τελική απόφαση του πρωθυπουργού να κάνει έναν αδιάφορο για τους πολίτες ανασχηματισμό δεν πρόκειται φυσικά να αποθαρρύνει τους αγανακτισμένους ή να τους παραπλανήσει ως προς τις προθέσεις του να συνεχίσει μέχρι τελικής πτώσης την πολιτική εφαρμογής του Μνημονίου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον ελληνικό λαό.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Ο Γ. Παπανδρέου έχει κάθε δικαίωμα να συνεχίσει να κυβερνά τη χώρα μόνος του, χωρίς συνεργασίες και "οικουμενικές" κυβερνήσεις τεχνοκρατών. Ο λαός του έδωσε την αυτοδυναμία και όσο και αν η απόρριψη της πολιτικής που ασκεί είναι πλέον σχεδόν καθολική, εναπόκειται στον ίδιο τον πρωθυπουργό να σεβαστεί ή όχι τη λαϊκή θέληση, καταβάλλοντας βεβαίως το αντίστοιχο, βαρύτατο πολιτικό τίμημα.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">ΔΙΕΞΟΔΟΣ</span><br /><strong><span style="font-size: 10pt;">Ωριμάζει το αίτημα πρόωρων εκλογών</span></strong></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">Οι χειρισμοί του πρωθυπουργού χθες αποκάλυψαν ότι δεν υπάρχει πλέον κανένα περιθώριο ευρύτερης συναίνεσης στην πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνησή του. Οπως και μέχρι τώρα, θα συνεχίσει μόνος του. Αυτό δεν θα συνιστούσε πρόβλημα, αν το ΠΑΣΟΚ εξακολουθούσε να διατηρεί την επαφή με τους ψηφοφόρους του. Αυτό όμως δεν συμβαίνει κατά κανέναν τρόπο. Η λαϊκή βάση της κυβέρνησης έχει συρρικνωθεί δραματικά εξαιτίας της κυβερνητικής πολιτικής του Μνημονίου, ίσως και στο μισό. Καθώς πλέον τόσο η ΝΔ όσο και το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ ζητούν πρόωρες βουλευτικές εκλογές, η βάση νομιμοποίησης της κυβερνητικής πολιτικής είναι ισχυρά μειοψηφική. Το αίτημα προσφυγής στις κάλπες ωριμάζει πολιτικά.</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;"><strong>* Δημοσιεύτηκε στο ΕΘΝΟΣ την Πέμπτη 16 Ιουνίου</strong></span></div><a href="http://www.iskra.gr/">πηγή: ISKRA</a> <div class="addthis_toolbox"> <div class="valaddthis_id3707 addthis_default_style"> <div class="share">&nbsp;</div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1285061451206964443-2698842026190649792?l=kokinokamini.blogspot.com' alt='' /></div>kaminihttp://www.blogger.com/profile/01264909219744069341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1285061451206964443.post-22230956189592607622011-06-12T21:54:00.000-07:002011-06-12T21:54:11.596-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div id="post-content"> <div class="post-meta"> <span class="post-meta-item sign">Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ&nbsp;</span></div><div class="post-meta"><span class="post-meta-item sign">Φωτ.: ΛΑΜΠΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ</span> </div><div id="post-description"> <span style="font-size: large;"><b>Κάθε μέρα στο κέντρο της πόλης, κάτω από τα μάτια της αστυνομίας ή μερικές φορές με την ενεργό συμμετοχή μελών της, διεξάγεται ένα πρωτοφανές, ρατσιστικό «σαφάρι». </b></span></div><a href="http://s.enet.gr/resources/2011-06/42-43-2-thumb-large.jpg" rel="shadowbox" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title="Ο Μπασραχμάντ Ρεζάι δείχνει πώς του έκαναν το πρόσωπο οι ρατσιστές, στο σταθμό Αττικής."> <img alt="Ο Μπασραχμάντ Ρεζάι δείχνει πώς του έκαναν το πρόσωπο οι ρατσιστές, στο σταθμό Αττικής." src="http://s.enet.gr/resources/2011-06/42-43-2-thumb-medium.jpg" /> </a><span class="multimediaMIDDLE imageItemMEDIUM"> <span class="caption">Ο Μπασραχμάντ Ρεζάι δείχνει πώς του έκαναν το πρόσωπο οι ρατσιστές, στο σταθμό Αττικής.</span> </span> Εκατοντάδες μετανάστες, με μελαψό κατά προτίμηση χρώμα, πέφτουν χωρίς κανένα λόγο θύματα μαχαιρωμάτων, ξυλοδαρμών, προπηλακισμών και απειλών, από οργανωμένες συμμορίες ακροδεξιών, που εμφανίζονται ως αυτόκλητοι «συλλογικοί τιμωροί». <br />Το οργανωμένο ρατσιστικό έγκλημα διαρκείας, που φούντωσε μετά την άγρια δολοφονία του 44χρονου Ελληνα στην Ηπείρου, σε συνδυασμό με την ανεξέλεγκτη εγκληματική δράση αλλοδαπών (ναρκωτικά, πορνεία κ.ά.), έχει μετατρέψει σε ζούγκλα το κέντρο της Αθήνας. Η παράνομη βία, όμως, των ακροδεξιών ομάδων που έχουν στήσει ένα αδυσώπητο κυνήγι μεταναστών, είναι ωστόσο ένα υπαρκτό φαινόμενο που ιδίως τους τελευταίους 8-10 μήνες παρουσιάζει επικίνδυνα αυξητικές τάσεις. <br />Σύμφωνα με στοιχεία των ΜΚΟ που διατηρούν πολυϊατρεία στο κέντρο, των Γιατρών του Κόσμου και της «Πράξις», μόνο το τελευταίο οκτάμηνο αναζήτησαν εκεί ιατρική φροντίδα περισσότεροι από 500 μετανάστες (κατά μέσο όρο δύο κάθε μέρα). <br />Κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, σπασμένα μέλη, μαχαιρωμένα σώματα, ρήξεις ζωτικών οργάνων είναι οι συνέπειες της πρωτοφανούς βίας. «Οι περισσότερες επιθέσεις γίνονται στο δρόμο, σε ενέδρες που στήνουν σε απομονωμένα σημεία, από ομάδες 4-5, ακόμη και δέκα ατόμων, που συνήθως επιβαίνουν σε μηχανές», μας λέει ο επικεφαλής των Γιατρών του Κόσμου Νικήτας Κανάκης, ο οποίος υπολογίζει ότι περίπου 300 μετανάστες πέρασαν χτυπημένοι από εκεί, το τελευταίο 6μηνο. Δεν λείπουν επίσης και οι επιθέσεις σε σπίτια, μαγαζιά και τζαμιά, με στόχο την τρομοκράτηση ολόκληρης της κοινότητας. <br />Μόνο στο πολυϊατρείο της «Πράξις» καταγράφηκαν τους τελευταίους 8 μήνες 206 περιστατικά ρατσιστικής βίας κατά μεταναστών. Ο υπεύθυνος της ΜΚΟ Τζανέτος Αντύπας επισημαίνει ότι η πλειονότητά τους προέρχεται από το Μπαγκλαντές (56 άτομα) και ακολουθούν οι Αφγανοί (45 άτομα). Τα περισσότερα θύματα είναι άνδρες 25-45 ετών, ενώ ανάμεσά τους είναι και 45 γυναίκες, ακόμη και μικρά παιδιά. <br />Η βία κατά των γυναικών εκδηλώνεται συνήθως με τρικλοποδιές, σπρωξιές, τράβηγμα της μαντίλας, φτύσιμο και βρισιές. <br />Για τους άνδρες η βία είναι πολύ πιο άγρια. Τους μαχαιρώνουν με σουγιά ή μαχαίρι στο σώμα, τους ανοίγουν με χτυπήματα το κεφάλι και τους χτυπούν στο πρόσωπο, τους ρίχνουν στο έδαφος και τους κλοτσούν στην κοιλιά. <br />Ο Μπασραχμάντ Ρεζάι βρισκόταν μαζί με την κόρη του στο σταθμό Αττικής, όταν δέχθηκε επίθεση από ομάδα 10 ατόμων. Ο Αφγανός Καντίρ, διερμηνέας των Γιατρών του Κόσμου, χτυπήθηκε ενώ επέστρεφε σπίτι του. Στα περιστατικά βίας δεν περιλαμβάνονται καταστροφές περιουσιών και οργανωμένες επιθέσεις ή φθορές σε σπίτια, ενώ ερευνώνται και καταγγελίες για ύποπτες περιπτώσεις δολοφονιών. <br />Οπως διευκρίνισε ο Τζ. Αντύπας, ορισμένα θύματα, αναφέρουν στις συνεντεύξεις τους ότι ξυλοκοπήθηκαν από αστυνομικούς. Ομως ουδείς προσφεύγει στη Δικαιοσύνη. Στα θύματα αυτά δεν έχουν μετρηθεί όσοι καταφεύγουν στα δημόσια νοσοκομεία, για τις πρώτες βοήθειες. <br />Ολα καλύπτονται λοιπόν κάτω από ένα σκοτεινό πέπλο διάχυτου φόβου και ένοχης σιωπής. Τα θύματα είναι τρομοκρατημένα και δεν κάνουν καταγγελίες στις αρχές, αφού στην πλειονότητά τους είναι παράνομοι μετανάστες και απειλούνται με σύλληψη και απέλαση. Για την ΕΛ.ΑΣ. βέβαια ούτε υπάρχουν τέτοια εγκλήματα ούτε εμπλέκονται στελέχη της σε αυτά. Τα περισσότερα τα αποδίδει σε «ξεκαθάρισμα λογαριασμών» μεταξύ των μεταναστών. Οι καταγγελίες, ωστόσο, επιμένουν: Υπάρχουν και όργανα της τάξης που χτυπούν μετανάστες στο δρόμο. <br />Ο Θαν. Κούρκουλας από την κίνηση «Απελάστε το ρατσισμό», μας μετέφερε ορισμένες από αυτές: <br />*Αστυνομικοί επισκέπτονταν επί αρκετές ημέρες εγκαταλειμμένο σπίτι στην Κυψέλη όπου είχαν βρει καταφύγιο μετανάστες και τους χτυπούσαν αδιακρίτως. <br />*Κάτοικοι της πλατείας Αμερικής κατήγγειλαν ότι επανειλημμένα, με πρόσχημα τους ελέγχους μικροπωλητών ή ύποπτων δικίνησης ναρκωτικών, αστυνομικοί ξυλοκοπούν μετανάστες. Σε παρατήρηση γυναίκας απαντούσαν: «Φύγε, μη συλλάβουμε εσένα». <br />*Επί δύο ώρες συμμορία ακροδεξιών χτυπούσε με τσεκούρια την πόρτα διαμερίσματος στην Ηπείρου. Οι αστυνομικοί έφτασαν με δίωρη καθυστέρηση, προσποιούμενοι ότι δεν καταλαβαίνουν σε ποιο σημείο συμβαίνει το περιστατικό! <br />Ομως η ΕΛ.ΑΣ., όταν δεν αφήνει προκλητικά ατιμώρητες τις παράνομες συμπεριφορές των οργάνων της, κάνει απλά πως δεν τις βλέπει! Τον περασμένο Φεβρουάριο με έγγραφό της προς την Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ) διαβεβαίωνε ότι δεν έχει διαπιστώσει καμία παρανομία ή περιστατικό βίας σε βάρος μεταναστών ή άλλων ευαίσθητων ομάδων με ρατσιστικό κίνητρο! <br />«Τα περιστατικά βίας, στα οποία εμπλέκονται αστυνομικοί, σπάνια διερευνώνται ή καταλήγουν σε δίκαιη τιμωρία. Η αστυνομία ως θύτης μένει ατιμώρητη, οπότε τα θύματα θεωρούν μάταιο να προβούν σε οποιαδήποτε καταγγελία ρατσιστικής βίας κατά αστυνομικού. Η αστυνομία ως αμέτοχος παρατηρητής ενώπιον επιθέσεων από ακροδεξιές οργανώσεις και ομάδες δεν ανταποκρίνεται στην υποχρέωσή της να προστατεύει τα θύματα ρατσιστικής βίας», απαντά η ΕΕΔΑ, προσθέτοντας ότι ουδέποτε διερευνήθηκαν και οι επίμονες καταγγελίες για υπόγειες διασυνδέσεις της ΕΛ.ΑΣ. με δράστες ρατσιστικής βίας. <br />Να δημιουργηθεί ένα ανεξάρτητο παρατηρητήριο καταγραφής εγκλημάτων ρατσιστικής βίας, προτείνουν τέλος ο κ. Κανάκης, η ΕΕΔΑ και άλλοι. <br /><div class="post-meta"> </div></div><a href="http://www.enet.gr/">πηγή: Ελευθεροτυπία |</a> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1285061451206964443-2223095618959260762?l=kokinokamini.blogspot.com' alt='' /></div>kaminihttp://www.blogger.com/profile/01264909219744069341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1285061451206964443.post-59202585425541858592011-06-11T00:07:00.000-07:002011-06-11T00:07:54.850-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><table border="0" cellpadding="0" cellspacing="0"><tbody><tr><td style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; font-size: 24px;"><b><br /></b></td> </tr><tr> <td height="5">Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου</td> </tr><tr> <td style="font-size: 16px;"><br /></td> </tr><tr> <td><span id="goog_2053846751"></span><span id="goog_2053846752"></span></td> </tr><tr> <td style="font-size: 13px; line-height: 140%;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-GENWKM9jT1M/TfMT1r93ZII/AAAAAAAAANQ/YBB18k_dcqE/s1600/papaknstantinou_300x200.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-GENWKM9jT1M/TfMT1r93ZII/AAAAAAAAANQ/YBB18k_dcqE/s1600/papaknstantinou_300x200.jpg" /></a><span style="font-style: italic;">Από το thepressproject.gr<br /></span><br />Ο ιστορικός του μέλλοντος θα γράψει ότι ο Γιώργος Ανδρέα Παπανδρέου υπήρξε ηγέτης με πάθη. Όχι σαν εκείνα του πατέρα του, πάντως εξίσου ακατανίκητα. Οι κάτοικοι Ερυθραίας έχουν να λένε για την εμμονή του με το ποδήλατο (η οποία λίγο έλειψε να του κοστίσει μια τσακισμένη σπονδυλική στήλη) και το Λιμενικό Πόρου και ευρύτερου Αργοσαρωνικού για τις αμφιλεγόμενες επιδόσεις του στην κωπηλασία, που επιβάρυναν κατά τι το δημόσιο έλλειμμα με υπερωριακή απασχόληση σωστικού συνεργείου. Υπάρχει όμως και ένα πάθος που θα δυσκολευτούν να αμφισβητήσουν και οι πλέον κακόπιστοι: η προσήλωσή του σε μια ρηξικέλευθα νεωτερική αντίληψη περί Δημοκρατίας.<br /><br />Η κατά ΓΑΠ υπέρβαση του γερασμένου κοινοβουλευτισμού εδράζεται σε δύο σκέλη: Την OpenGov.gr- Ανοιχτή Διακυβέρνηση στην τοπική διάλεκτο- και την άμεση δημοκρατία των δημοψηφισμάτων. Ως προς το πρώτο σκέλος, δεν χρειάζεται να φλυαρήσουμε. Πόσες φορές δεν ξενυχτήσαμε πάνω στο λάπτοπ παρακολουθώντας τις συναρπαστικές συνεδριάσεις του υπουργικού συμβουλίου, με την κ. Μπιρμπίλη να αγορεύει για τους ημιυπαίθριους και τον κ. Πάγκαλο να εξανίσταται για τα προβλήματα του Δήμου Καλυβίων Θορικού; <br /><br />Παραδόξως, αυτή η τόσο επαναστατική μορφή OpenGov εξέλιπε όταν το ίδιο υπουργικό συμβούλιο άρχισε να συζητάει επί εννέα και δέκα ώρες το Μνημόνιο ΙΙ, δηλαδή την απόλυση δεκάδων και εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων και την εκποίηση του εθνικού πλούτου- τόσο εξευτελιστική, που και οι φίλοι του ΓΑΠ να τον ξεφωνίζουν με τον πλέον προσβλητικό τρόπο: «Η Ελλάδα στον πλειστηριασμό», έγραψαν οι Financial Times, «Η Ελλάδα πουλάει φτηνά και η Γερμανία την αγοράζει», ήταν ο τίτλος της Wall Street Journal. Φαίνεται ότι η «Ανοιχτή Διακυβέρνηση» είναι σαν την τραπεζική πίστωση, για την οποία ένας σπουδαίος οικονομολόγος είχε πει ότι «μοιάζει με την ομπρέλα που σου τη δίνουν όταν ο καιρός είναι αίθριος και σου την παίρνουν πίσω όταν αρχίζει να βρέχει». Ή αλλοιώς, όπως έγραφε ένα σύνθημα των Ισπανών «Αγανακτισμένων»: Error 404- Democracy Not Found.<br /><br />Όσο για το δεύτερο σκέλος της συντελούμενης θεσμικής επανάστασης, την άμεση, δημοψηφισματική δημοκρατία, ο ΓΑΠ είχε δώσει δείγματα γραφής σε ανύποπτο χρόνο, προτού ακόμη γίνει πρωθυπουργός, από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε/παρέλαβε/κληρονόμησε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Το περίφημο δακτυλίδι που του πέρασε ο Κ. Σημίτης στην οδό Αναγνωστοπούλου δεν του ήταν αρκετό. Προχώρησε πάραυτα σε παλλαϊκό δημοψήφισμα (δημιουργώντας και τον παγκοσμίως πρωτότυπο θεσμό των «φίλων» του κόμματος, κάτι σαν πιο light και πιο low budget εκδοχή του full time κομματικού μέλους) για να αποκτήσει την ποθητή νομιμοποίηση. Βεβαίως ήταν τότε μοναδικός υποψήφιος, αλλά αυτό δεν μειώνει τη βαρύτητα της συντελεσθείσας θεσμικής επανάστασης. <br /><br />Αυτές τις μέρες ο πρωθυπουργός φαίνεται έτοιμος για ένα δεύτερο άλμα στο δρόμο προς την επανίδρυση της Δημοκρατίας μας. Πρώτα στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών με τον κ. Παπούλια και ύστερα στην ClosedGov.gr συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, έριξε, μεταξύ τυρού και αχλαδιού, την ιδέα του δημοψηφίσματος με ένα ερώτημα που παραμένει στην ακριβή του διατύπωση αδιευκρίνιστο, φαίνεται όμως ότι σε χονδρές γραμμές θα λέει: «Μου δίνετε την άδεια να σας κάνω ό,τι γουστάρουν οι δανειστές μας ή βγαίνουμε αύριο το πρωί από το ευρώ και κηρύσσουμε πτώχευση»; Κάτι σαν κι αυτό που είχε εισηγηθεί από τις Βρυξέλλες η κ. Δαμανάκη, την οποία αδίκως έσπευσαν να υποτιμήσουν οι γνωστοί εξυπνάκηδες των Αθηνών. Είναι φανερό ότι η Επίτροπος Αλιείας αισθάνεται στο πρωθυπουργικό περιβάλλον σαν το ψάρι στο νερό του.<br /><br />Τα ερωτήματα του ανυποψίαστου παρατηρητή έρχονται αβίαστα: Ποια αλογόμυγα τσίμπησε τον ΓΑΠ και αναζητά ξαφνικά λαϊκή νομιμοποίηση στο ευρώ; Μήπως ρώτησαν κανένα όταν ψήφιζαν τη συνθήκη του Μάαστριχτ, την ένταξη στην ΟΝΕ, την υιοθέτηση του ευρώ ή τη συνθήκη της Λισαβώνας; Γιατί τώρα, σε μια στιγμή όπου κανένα κόμμα ή απόκομμα που εκπροσωπείται στη Βουλή δεν θέτει ζήτημα εξόδου από το ευρώ;- μέχρι και η κ. Παπαρήγα, για λόγους που αυτή θα γνωρίζει καλύτερα, δήλωσε ότι κάτι τέτοιο θα ήταν «καταστροφικό» αν γινόταν σήμερα, υπό τις υφιστάμενες συνθήκες. Ποια λογική μπορεί να δικαιολογήσει το δίλημμα «Μνημόνιο ΙΙ ή έξω από ευρώ» περισσότερο από τα διλήμματα «βουβωνική πανώλη ή ευρώ», «ισόβιος πρωθυπουργός ο Πάγκαλος ή ευρώ» και πάει λέγοντας; Αν αυτό που επιζητεί ο ΓΑΠ είναι η λαϊκή νομιμοποίηση στην πολιτική του γιατί δεν τη ζητάει ευθέως με τους δύο τρόπους που του είναι διαθέσιμοι: Είτε να θέσει σε δημοψήφισμα τα Μνημόνια Ι και ΙΙ, είτε να προχωρήσει σε πρόωρες εκλογές;<br /><br />Η απάντηση σε όλα αυτά είναι μάλλον απλή. Ο ΓΑΠ, η πολιτική κάστα και η οικονομική ολιγαρχία που εκπροσωπεί έχουν πανικοβληθεί βλέποντας την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα, την Κέρκυρα, τα Χανιά κι άλλες μεγάλες πόλεις, τη μία μετά την άλλη, να μετατρέπονται σε ακυβέρνητες πολιτείες. Οι «Αγανακτισμένοι», το τεράστιο πλήθος όχι των «συνήθων υπόπτων» της Αριστεράς, αλλά των απλών ανθρώπων του μόχθου και της αγωνίας, οι πιο πολλοί «κοψοχέρηδες» των δύο κομμάτων εξουσίας που τους κυνηγάνε όπου βρεθούν κι όπου σταθούν, έτσι που να νοιώθουν σαν εκπρόσωποι κατοχικής δύναμης σε κατεχόμενη χώρα- όλα αυτά φέρνουν έναν αέρα «Αργεντινής» στην Ελλάδα και η έκρηξη είναι θέμα χρόνου, αν δεν γίνει τώρα, θα γίνει αύριο, αν δεν γίνει αύριο, θα γίνει μεθαύριο, πάντως θα γίνει και δεν θα είναι καθόλου όμορφη για τους κυβερνώντες.<br /><br />Απέναντι σ’ αυτή την κατάσταση, ο ΓΑΠ και οι υποστηρικτές του έχουν δύο επιλογές: Η μία είναι να επιχειρήσουν μια «δημοκρατική» εκτόνωση, στο στιλ του Ντε Γκωλ μετά τον Μάη του ’68, με κάποιου είδους προσφυγή στις κάλπες. Μόνο που ο ΓΑΠ δεν είναι Ντε Γκωλ και η κυβέρνησή του δεν έχει τίποτα να δώσει στο οργισμένο πλήθος, όπως έκανε ο Γάλλος ηγέτης, για να το εκτονώσει, αντίθετα κάθε μέρα του παίρνει ακόμη περισσότερα. Υπό αυτές τις συνθήκες, αν πάει στις εκλογές κινδυνεύει να παρασύρει το ΠΑΣΟΚ όχι σε ήττα, αλλά σε διάλυση, ενώ αν πάει σε δημοψήφισμα κινδυνεύει να εισπράξει «όχι» ακόμη κι αν το ερώτημα που θα θέσει είναι «συμφωνείτε ότι ο ήλιος ανατέλλει από την ανατολή και δύει στη δύση» ή «συμφωνείτε ότι 2+2=4»; <br /><br />Με αυτά τα δεδομένα, ο ΓΑΠ θα αναγκαστεί πιθανότατα να συρθεί στη δεύτερη λύση, στο Plan B που του υποδεικνύουν ήδη ισχυρά συγκροτήματα του Τύπου: Κάποιου είδους απολυταρχική εκτροπή, με συνδυασμό προβοκάτσιας (μια δεύτερη «Μαρφίν») ωμής καταστολής διαδηλωτών και απεργών, χάους και καταστροφών που θα οδηγήσει σε κήρυξη κατάστασης εκτάκτου ανάγκης. Ήδη η Θεσσαλονίκη ζει μέρες Φρειδερίκης και Παπάγου με την απαγόρευση συγκέντρωσης του Μίκη Θεοδωράκη και του κινήματός του από τον «προοδευτικό» Μπουτάρη (τον οποίο ψήφισαν και πολλοί αριστεροί), ενώ στο Κιλκίς είχαμε άσκηση ελληνικού στρατού και ΝΑΤΟϊκών με σενάριο την αντιμετώπιση εσωτερικών ταραχών. <br /><br />Είναι πολύ πιθανό, όμως, η καταστολή να αποδειχθεί μπούμερανγκ για τους εμπνευστές της κι η πραγματική «άμεση Δημοκρατία» που γεννιέται στις πλατείες και τους δρόμους να θεριέψει και να καταπιεί τους εχθρούς της. Σαν έτοιμος από καιρό, ο Μαραθωνοδρόμος- Μπάτμαν που μια κακή μοίρα τον έκανε πρωθυπουργό της Ελλάδας, θα πετάξει στον ουρανό αυτής της χώρας που ποτέ του δεν χώνεψε, θα ανταποδώσει τον ευγενικό χαιρετισμό της ανοιχτής παλάμης σ’ αυτό το πλήθος που πάντα τον κορόιδευε για να κλείσει αυτό το σύντομο, κατάμαυρο κεφάλαιο της ελληνικής ιστορίας με την υποσημείωση: Ποτέ ένας τόσο μικρός άνθρωπος δεν έκανε τόσο μεγάλο κακό και ποτέ τόσο λίγοι δεν εξευτέλισαν τόσο πολύ, τόσο πολλούς… <br /><br /><a href="http://70.38.29.154/index.php">πηγή: ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΒΗΜΑ</a> </td><td style="font-size: 13px; line-height: 140%;"></td><td style="font-size: 13px; line-height: 140%;"></td><td style="font-size: 13px; line-height: 140%;"></td><td style="font-size: 13px; line-height: 140%;"></td><td style="font-size: 13px; line-height: 140%;"><a href="http://70.38.29.154/index.php">ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΒΗΜΑ</a>&nbsp;</td><td style="font-size: 13px; line-height: 140%;"></td><td style="font-size: 13px; line-height: 140%;"></td><td style="font-size: 13px; line-height: 140%;"><br /></td><td style="font-size: 13px; line-height: 140%;"><br /></td></tr></tbody></table></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1285061451206964443-5920258542554185859?l=kokinokamini.blogspot.com' alt='' /></div>kaminihttp://www.blogger.com/profile/01264909219744069341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1285061451206964443.post-53652535677770942102011-06-07T21:16:00.000-07:002011-06-07T21:16:56.021-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-lgg_-mvu_wI/Te73MGh92hI/AAAAAAAAANI/cjaay2pv4l8/s1600/panagiotis+frantzis_300x200.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-lgg_-mvu_wI/Te73MGh92hI/AAAAAAAAANI/cjaay2pv4l8/s1600/panagiotis+frantzis_300x200.jpg" /></a></div><table border="0" cellpadding="0" cellspacing="0"><tbody><tr><td style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; font-size: 24px;"><br /></td> </tr><tr> <td height="5"><br /></td> </tr><tr> <td style="font-size: 16px;">Του Παναγιώτη Φραντζή&nbsp;</td><td style="font-size: 16px;"><br /></td><td style="font-size: 16px;"><br /></td> </tr><tr> <td>&nbsp;</td> </tr><tr> <td style="font-size: 13px; line-height: 140%;"> <a href="http://70.38.29.154/index.php">δημοσιεύτηκε στο ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΒΗΜΑ</a><br /><br />Από τα πρώτα βράδια στην πλατεία Συντάγματος, ήταν καθαρό πως ο κόσμος που κατεβαίνει στο δρόμο θέλει κάτι παραπάνω από το να πέσει η κυβέρνηση του μνημονίου. Όσες φορές έκανε λόγο κανείς στη Λαϊκή Συνέλευση για «αλλαγή του πολιτεύματος», ή για «συνολική ανατροπή του πολιτικού συστήματος», κέρδιζε το χειροκρότημα – αφού, πέρα από την εξαιρετικά σημαντική διαφορά στη διατύπωση, επιδοκιμαζόταν η ουσία της μετάβασης σε ένα καινούργιο πλαίσιο λειτουργίας της δημοκρατίας. Σε συνδυασμό με το αίτημα για Δικαιοσύνη.<br /><br />Μαζί με το φλέγον κοινωνικό ζήτημα που κινητοποιεί άμεσα εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους – καθώς όλοι αντιλαμβάνονται το σαρωτικό και μακροπρόθεσμο χαρακτήρα της επίθεσης που απειλεί να ρίξει στην εξαθλίωση μεγάλο τμήμα των πολιτών αυτής της χώρας – είναι το ζήτημα της δημοκρατίας που αναδεικνύεται σε κλειδί των εξελίξεων. Από εδώ και το όνομα της κίνησης που συγκαλεί και οργανώνει τις Λαϊκές Συνελεύσεις της πλατείας Συντάγματος: «Άμεση Δημοκρατία τώρα!». Αυτή η νέα και πρωτότυπη συλλογικότητα, που δεν θα πρέπει να εξισώνει κανείς με το πολύ μεγαλύτερο αριθμητικά πλήθος που κατακλύζει την πλατεία τις ημέρες των μεγάλων συγκεντρώσεων, έχει δείξει ότι προσπαθεί να συγκροτήσει μια δέσμη πολιτικών προτάσεων για μια τομή στη λειτουργία της δημοκρατίας.<br /><br />Να όμως που κάποιοι φαίνεται να παρεμβαίνουν στη σχετική συζήτηση με τις δικές τους ακραιφνώς «επαναστατικές» προτάσεις. Όπως για παράδειγμα ο κ. Μάκης Βορίδης. Πρόκειται για τον ιδεολογικό εκφραστή στη χώρα μας της λεγόμενης <span style="font-style: italic;">πατριωτικής αντικομματικής συσπείρωσης</span>. (Βλ. <a href="http://www.rednotebook.gr/details.php?id=2602" target="" title="">το σχετικό άρθρο του Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου από το <span style="font-style: italic;">Red NoteBook</span></a>.) Σε πρόσφατη συνέντευξή του στην εφημερίδα «Δημοκρατία» ζητά μια επαναστατική ανατροπή του σημερινού Συντάγματος, από ένα κίνημα όπως στο Γουδί το 1909, και συντακτική Βουλή που θα αποφασίσει αλλαγή πολιτεύματος από Προεδρευόμενη σε Προεδρική Δημοκρατία – δίνοντας υπερεξουσίες σε ένα πρόσωπο άμεσα εκλεγμένο από το λαό. <br /><br />Αυτή η εντελώς υποθετική προοπτική ενός κοινοβουλευτικού βοναπαρτισμού δεν μπορεί ν΄ αποτελεί απάντηση στο δημοκρατικό έλλειμμα για το οποίο διαμαρτύρεται η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών. Βρίσκεται δε εντελώς απέναντι από την επιλογή και την αυθόρμητη κίνηση προς τη δημοκρατική οργάνωση του λαού μέσα από Λαϊκές Συνελεύσεις, Επιτροπές και Σωματεία. Θα μπορούσε μόνο να ταιριάζει με την κατάργηση των κομμάτων, ως συνέχεια της αντικομματικής υστερίας που εξαπλώθηκε το προηγούμενο διάστημα. Καμία σχέση λοιπόν δεν έχει μια τέτοια «αλλαγή του πολιτεύματος» με τη γνήσια αλλαγή του πολιτικού και οικονομικού συστήματος, που συζητά χωρίς να επιδιώκει με σαφήνεια το πλειοψηφικό ρεύμα της Λαϊκής Συνέλευσης της πλατείας Συντάγματος. <br /><br />Αν υπάρχει λόγος να συζητείται αυτό το ακραίο παράδειγμα, είναι για να φωτιστεί η πάγια λογική των συντηρητικών δυνάμεων, όπως κι αν εμφανίζονται: να μείνει άθικτο το επιχειρηματικό υπερκράτος, οι οικονομικές δομές, ο πυρήνας της αστικής εξουσίας, και να πετάξουμε το χρεοκοπημένο πολιτικό προσωπικό. Στοχεύουν το κοινοβούλιο, για να γλιτώσουν οι στρατηγοί της πάνω Βουλής που δεν είναι άλλοι από τους μεγαλοπαράγοντες του επιχειρηματικού κόσμου, τα μονοπώλια, και τα κέντρα εξουσίας με τα οποία συνδέονται. Από την πολιτική ατζέντα τέτοιων «ριζοσπαστικών» δυνάμεων απουσιάζει το αίτημα άρνησης πληρωμής του χρέους, που γίνεται αποδεκτό ολοένα και περισσότερο στο Σύνταγμα. Ακολουθούν αντίθετα μια λογική επαναδιαπραγμάτευσης του μνημονίου με την τρόικα, παράτασης της αποπληρωμής του χρέους, αυτό που θα λέγαμε ήπια αναδιάρθρωση. Ο όποιος ριζοσπαστισμός τους εξαντλείται στη μορφή, στην εντύπωση, στα διχαστικά συνθήματα. Στην κατανάλωση της εκδίκησης.<br /><br />Είναι σαφές ότι στις νέες έκτακτες συνθήκες, εξαιτίας της ορμητικής εισβολής του λαϊκού παράγοντα στο πολιτικό προσκήνιο, έχει μπει στην ημερήσια διάταξη η αντικατάσταση της κυβέρνησης Παπανδρέου. Δεν πρόκειται να υπάρξει κενό εξουσίας. Είτε έτσι είτε αλλιώς, είτε με ομαλό είτε με λιγότερο ομαλό τρόπο, θα έχουμε «αλλαγή φρουράς». Όπως είναι σαφές ότι ο κόσμος της εργασίας, εκτός από το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, σε μεγάλο βαθμό διαθέτει σοβαρό πολιτικό κριτήριο και ευρύ δημοκρατικό πνεύμα. Ας μην αμφιβάλλουμε: <span style="font-style: italic;">Είναι οι πλατείες και οι λαϊκές συνελεύσεις ως πρωτότυπες εμβρυακές μορφές οργάνωσης της αντίστασης του λαού, η κύρια απάντηση που δοκιμάζεται αυτή τη στιγμή στο δημοκρατικό έλλειμμα. Είναι αυτές οι μαζικές διαδικασίες στην ανώτερη μορφή τους δικλείδες ασφαλείας από οποιαδήποτε εκτροπή. </span>Γιατί οι πλατείες μπορούν να υποδέχονται την αγανάκτηση και να δίνουν σχήμα και νόημα στην πολιτικά ακατέργαστη μάζα της διαμαρτυρίας. Με αυταπάτες, με αντιφάσεις, με χίλια δυο προβλήματα. Προχωρώντας ωστόσο, με νηφάλια ζιγκ ζαγκ, πέρα από την αγανάκτηση. <br /><br />Και προχωρώντας δεν μπορεί παρά να ανοίξουν προς τις οργανωμένες δυνάμεις του εργατικού και του ευρύτερου λαϊκού κινήματος – κόμματα, συνδικάτα, κινήσεις που όλο το προηγούμενο διάστημα έδωσαν με τον τρόπο τους τη μάχη για να μην περάσει η πολιτική του μνημονίου, γνωρίζοντας πολύ καλά πως ο στόχος δεν είναι το μνημόνιο από μόνο του γιατί και χωρίς αυτό σε μια σειρά χώρες της Ε.Ε. πετσοκόβονται τα δικαιώματα που με αιματηρούς αγώνες κατάκτησε ο κόσμος της εργασίας. «Οι πλατείες» θα τείνουν να ξεπερνάνε την αρχική τους συστολή απέναντι στις πολιτικές οργανώσεις και συλλογικότητες καθώς θα συνειδητοποιούν ότι δεν μπορούν από μόνες τους να τα βγάλουν πέρα, ότι η ίδια η ένταση των περιστάσεων απαιτεί ένα πραγματικό λαϊκό μέτωπο ανατροπής της νέας εξαθλίωσης που με τη μία ή την άλλη κυβέρνηση θα προσπαθήσουν οι «ακομμάτιστοι» Καίσαρες να επιβάλουν. (Ως γνωστόν αυτοί που πραγματικά κυβερνάνε τη χώρα δεν ανήκουν σε κανένα κόμμα, αλλά χρησιμοποιούν τα κόμματα εξουσίας για να μην φαίνεται άμεσα ο δικός τους ρόλος.)<br /><br />Γι’ αυτό προέχει η αμυντική οχύρωση των πλατειών απέναντι στο μεγάλο «κόμμα» του αστικού συνασπισμού εξουσίας, που με το ένα ή το άλλο σχέδιο, με τον ένα ή τον άλλο αρχηγό, και όλο το στρατό σε πολεμική διάταξη, επιτίθεται στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις των εργαζομένων και της νεολαίας με τέτοια σφοδρότητα. Οι πλατείες είναι εδώ για να ενώσουν το μαχόμενο λαό πέρα από τις χθεσινές κομματικές προτιμήσεις. Είναι εδώ για να αποκαλύψουν τι ρόλο παίζουν όσοι τις χάιδεψαν στην αρχή και μετά άρχισαν να τις υπονομεύουν. Είναι εδώ για να μετατραπούν σε κέντρα αγώνα για να μην περάσουν τα νέα μέτρα και να πέσει η δικτατορία του μνημονίου