Του Δρ. Θανάση Μπαγκατζούνη
Ακτινοθεραπευτή-Ογκολόγου
Συχνά ακούμε το κλισέ ότι «ο καρκίνος δεν κοιτάζει πορτοφόλι, είμαστε όλοι ίσοι απέναντί του». Είναι όμως έτσι; Η σκληρή αλήθεια είναι ότι ο καρκίνος εξελίσσεται στην πιο βαθιά ταξική αρρώστια της εποχής μας.
Αν και η βιολογική απειλή είναι κοινή, οι πιθανότητες να προλάβεις, να διαγνώσεις έγκαιρα και τελικά να επιβιώσεις από τη νόσο κρίνονται σχεδόν εξ ολοκλήρου από την κοινωνική σου τάξη και τον ταχυδρομικό σου κώδικα.
• Στην Πρόληψη: Οι καρκίνοι του πνεύμονα, του στομάχου και του ήπατος «χτυπούν» δυσανάλογα τα χαμηλότερα κοινωνικοοικονομικά στρώματα, λόγω ανθυγιεινών συνθηκών εργασίας, αυξημένου στρες και μειωμένης πρόσβασης σε προληπτικό έλεγχο (screening).
• Στο Χρόνο: Ενώ ο εύπορος ασθενής παρακάμπτει τις λίστες αναμονής μέσω του ιδιωτικού τομέα, ο χαμηλόμισθος εγκλωβίζεται σε υποστελεχωμένα δημόσια νοσοκομεία, περιμένοντας μήνες για μια κρίσιμη ακτινοβολία ή χειρουργείο.
• Στην Ιατρική Ακριβείας: Οι καινοτόμες ανοσοθεραπείες και τα γονιδιακά τεστ (βιοδείκτες) κοστίζουν χιλιάδες ευρώ. Όταν το κράτος καθυστερεί να τα αποζημιώσει, η πρόσβαση στη ζωή γίνεται προνόμιο λίγων.
• Στον Αξιοπρεπή Θάνατο: Η παρηγορητική φροντίδα (palliative care) παραμένει σχεδόν ανύπαρκτη στο δημόσιο σύστημα. Η διαχείριση του πόνου στο τελικό στάδιο αγοράζεται πλέον ιδιωτικά. Όποιος δεν έχει τα χρήματα, αφήνεται στη σωματική και ψυχική εξάντληση της οικογένειάς του.
Υπάρχει ελπίδα;
Η Ευρωπαϊκή Ένωση προσπαθεί να κλείσει αυτό το χάσμα μέσω του Europe's Beating Cancer Plan, θεσπίζοντας δράσεις όπως το «Δικαίωμα στη Λήθη» (για να μην αποκλείονται οικονομικά οι επιζώντες από δάνεια και ασφάλειες). Όμως, όσο η υγεία αντιμετωπίζεται ως εμπόρευμα και όχι ως θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα, η επιβίωση θα έχει αντίτιμο.
Η υγεία δεν μπορεί να είναι ζήτημα τύχης ή πλούτου. Η πρόσβαση στην κορυφαία αντικαρκινική φροντίδα πρέπει να είναι καθολική, δωρεάν και άμεση για κάθε πολίτη.
από το Φ/Β του Thanasis Bagatzounis
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου