Περί Τατιάνας, Λαγού, αντιφασισμού και λοιπών τινών… Του Βασίλη Μακρίδη

«Χαμός» έγινε την Πέμπτη 19/01 στα ΜΜΕ και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, λόγω της υπόθεσης που διαμείφθηκε ανάμεσα στην γνωστή τηλεπερσόνα Τατιάνα Στεφανίδου και τον υπόδικο βουλευτή της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής Γιάννη Λαγό, αυτόν που, δύο μέρες νωρίτερα είχε προπηλακίσει, μαζί με ομάδα ομοϊδεατών του, δασκάλους και γονείς σε δημοτικό σχολείο του Περάματος, λόγω της απόφασής τους να φιλοξενήσουν προσφυγόπουλα για μαθήματα ελληνικής γλώσσας.

Ακροδεξιό αεροπλανάκι, με πιλότο το παράλογο

ΣΩΡΡΑΣ – ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ
του Νίκου Ξηρουδάκη
Το φαινόμενο Σώρρας κατέκλυσε τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. Το Βήμα της προηγούμενης Κυριακής τού αφιέρωσε μέχρι και τον κύριο τίτλο του, ενώ ο ίδιος φιλοξενήθηκε την Τρίτη στον ΑΝΤ1! Είναι διαχρονικά γνωστό ότι σε εποχές οικονομικής κρίσης τα λαχεία, τα κάθε λογής αεροπλανάκια –των πολιτικών συμπεριλαμβανομένων– καθώς και τα ζώδια, οι αστρολόγοι και η χαρτομαντεία «πουλάνε» περισσότερο. Στο ίδιο ακριβώς έδαφος ανθεί ιδεολογικά και ο ιρασιοναλισμός. Σε συνθήκες έντονης ανέχειας, όπως η σημερινή, που το ιδιωτικό χρέος θερίζει, έχει κάποια σχέση με τη λογική να συνωστίζεται κόσμος στις εφορίες λέγοντας «να τα πάρετε από τον Σώρρα». Πρόκειται όμως μόνο για αυτό;

Ποιος είναι ο Αρτέμης Σώρρας που μας τρέλανε με τα 600 δισ. που θα σώσουν την Ελλάδα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΜΕ ΔΡΑΚΟ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΘΕΟΥΣ 

Είναι τόσο μεγάλη η ανάγκη όλων να μας σώσει κάποιο μαγικό χέρι από το χρέος της Ελλάδας που ασχολούμαστε εδώ κι ένα μήνα με ένα παραμύθι που δεν έχει μόνο δράκο: Εχει αμύθητα λεφτά, μυστηριώδη Τράπεζα, αρχαίους θεούς, μασόνους, διαστημόπλοια. Μαζική ψύχωση λόγω μέτρων ή η ελπίδα του καταδικασμένου που έχει το κεφάλι κάτω από το νερό;
Τίποτα δεν είναι επίσημα γνωστό για τον Αρτεμη Σώρρα. Ούτε το πρόσωπό του δεν υπάρχει καλά-καλά στο Google. Είναι γνωστό ότι κατάγεται από την Πάτρα. Μαζέψαμε κάποιες «πληροφορίες» από σκοτεινές πηγές και μάθαμε τα εξής:

Ένας κλόουν (; ) που ξεσηκώνει τα ψεκασμένα πλήθη

Π. Παπ. για το avantgarde

Χρειάζεται κανείς πραγματικά πολύ κουράγιο για να κάτσει να ακούσει κάποια συνέντευξη του Σώρρα. Χρειάζεται ακόμα περισσότερο για να παρακολουθήσει κάποια ομιλία του στις κατά τόπους μαζώξεις που οργανώνει, οι οποίες συνήθως τελειώνουν με τους παρευρισκόμενους, που αυτοπροσδιορίζονται ως «πολεμιστές ταγμένοι στον ιερό σκοπό της ελευθερίας της Ελλάδος του ελληνισμού και της ελληνικότητος απανταχού της Γαίας», να ορκίζονται «εις τον λόγον της ενότητας του πανάγαθου άρχοντος φωτός» και «στη συμπαντική συνειδητότητα και νομοτέλεια ως μονάδα στην ένωση όλων των ιερών ψυχών όπου η δύναμή τους είναι το κοσμικό πυρ» [1]. Ο «ιερός» αυτός όρκος «σφραγίζεται ενώπιον της συμπαντικής μνήμης του ενεργού ύδατος» το οποίο ο «πολεμιστής» «δέχεται να πιεί ενώπιον συνημόνων θεών και ανθρώπων». Η παραβίαση δε του όρκου φέρει βαριές συνέπειες: «να διαλυθεί όλος ο κυτταρικός ιστός [σ.σ. του πολεμιστή] στα εξ ων συνετέθη». Τα παραπάνω θα προσφέρονταν για άφθονο γέλιο αν ο Σώρρας δε διέθετε γύρω στα 170 γραφεία στη χώρα και μερικές χιλιάδες ακολούθους. Ακόμα και έτσι όμως, θα πει κάποιος, τα παραπάνω δεν παύουν να ακούγονται γελοία. Σύμφωνοι. Γελοίο όμως ακουγόταν και το παρακάτω περιστατικό, που σύμφωνα με τον Ντιέγκο Ριβέρα [2] έλαβε χώρα στη Γερμανία πριν από 80 χρόνια: