Μεσόβουνο: «Οι Ναζί είχαν φέρει ακόμα και χειροπέδες για παιδιά».

«Οι Ναζί είχαν φέρει ακόμα και χειροπέδες για παιδιά». Πως ο δοσίλογος Νομάρχης Κοζάνης κάλεσε τους Γερμανούς να τιμωρήσουν τους ανυπότακτους κατοίκους στο Μεσόβουνο...

Ο γερμανικός στρατός κατοχής αιματοκύλισε την δυτική Μακεδονία με απίστευτη σκληρότητα. Με πρόσχημα τις αντιστασιακές ομάδες που είχαν βρει καταφύγιο στα βουνά του Βερμίου, στοχοποίησαν τα χωριά της περιοχής ως ανταρτοχώρια και τα εξαφάνισαν. 

77 χρόνια από τη μεγάλη σφαγή των κατοίκων του Μεσοβούνου

Το πλήρες ρεπορτάζ του kozani.tv από την εκδήλωση μνήμης για τα 77 χρόνια από τη μεγάλη σφαγή των κατοίκων του Μεσοβούνου από τους ναζί. (δείτε το video)

Σταυροί (Φώτης Αγγουλές)

Τόσοι σταυροί που στήθηκαν
τόσοι σταυροί που θα στηθούνε,
εμάς μονάχα με σταυρούς
μπορούν να μας μετρούνε.

Νικηφόρου Βρεττάκου, «Στον Ρόμπερτ Οπενχάιμερ»

Φίλε Οπενχάιμερ,

λάβαμε
τις τελευταίες ειδήσεις σας.
Φορτωμένα τις μέρες αυτές, τα ερτζιανά κ’ οι ασύρματοι
πάνε και φέρνουν, σ’ όλο τον κόσμο, τη σιωπή και τη θλίψη σας.
Και μεις, άνθρωποι απλοί, όπως κάνουμε πάντοτε,
γνωρίζοντας πως ο πόνος κατοικείται από το Θεό
σηκωθήκαμε ορθοί και κρατήσαμε
σιγή πέντε λεπτών μπρος στη θλίμη σας,
με σκυμμένα τα πρόσωπα
και σταυρωμένα τα χέρια μας.

Αποζημίωση όλων των πληγέντων «πλήρως και εγκαίρως»! (του Λεωνίδα Βατικιώτη)

Ασπιρίνη για τον καρκίνο είναι τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση και χωρίς καμία αιδώ χαρακτήρισε ως μέτρα ανακούφισης για τους πληγέντες της πυρκαγιάς.

Αναλυτικά τα μέτρα περιγράφονται εδώ. Σε αδρές γραμμές περιλαμβάνουν: Χορήγηση εφάπαξ έκτακτου επιδόματος στους πληγέντες ύψους 5.000 ευρώ (6.000 ευρώ για τρίτεκνες ή πολύτεκνες οικογένειες), 8.000 ευρώ για τις επιχειρήσεις που επλήγησαν, 2 συντάξεις στους πυρόπληκτους συνταξιούχους του ΕΦΚΑ, οικονομική ενίσχυση στον πλησιέστερο συγγενή κάθε θανόντος ύψους 10.000 ευρώ, μηνιαίο επίδομα στα τέκνα των θανόντων 1.000 ευρώ μέχρι την ενηλικίωσή τους, επίσπευση της συνταξιοδότησης των κατοίκων των περιοχών που επλήγησαν και άπειρες διευκολύνσεις (παράταση υποβολής δηλώσεων, παράταση απόδοσης παρακρατούμενων φόρων, αναστολή καταβολής τρεχουσών εισφορών και δόσεων ρυθμίσεων, κ.λπ, κλπ.,), που όλες τους έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: δε διαγράφουν κανένα χρέος και καμιά οφειλή προς την εφορία ή τα ασφαλιστικά ταμεία και τις τράπεζες. Αντίθετα, μεταθέτουν την πληρωμή τους μετά από 2, 3 ή περισσότερους μήνες! Λες και θα έχει επανέλθει η κανονικότητα στη ζωή τους τον Οκτώβριο ή το Νοέμβριο…

Ημερολόγιο αυτόπτη μάρτυρα από το Μάτι Αττικής, (της Αφροδίτης Τζιαντζή)

H συντάκτρια της Εφημερίδας των Συντακτών Αφροδίτη Τζιαντζή βρέθηκε στο Μάτι Αττικής ένα μόλις 24ωρο μετά τις φονικές φωτιές. Μετά από μια πολύωρη περιήγηση στα καμένα κατέγραψε εικόνες και σκέψεις έτσι ακριβώς όπως τις θυμάται, απλά για να μην τις ξεχάσει. To κείμενο που ακολουθεί αποτελεί ένα μη μονταρισμένο ημερολόγιο από τον τόπο της καταστροφής που έστειλε για δημοσίευση στο mao.gr

Τρίτη 24ης Ιουλίου Μεσημέρι Ραφήνα – Κόκκινο Λιμανάκι, Μάτι – Ν. Βουτζά. Αυτοψία στα καμένα.

Θεωρία συνομωσίας 1: Φταίνε οι πράκτορες

Το ολοκαύτωμα του Διστόμου-10 ΙΟΥΝΙΟΥ 1944

10 ΙΟΥΝΙΟΥ 1944

Το ολοκαύτωμα του Διστόμου

Το Δίστομο παραδομένο στις φλόγες

Το Σάββατο, 10 Ιουνίου του 1944, οι γερμανικές δυνάμεις κατοχής πραγματοποίησαν στο Δίστομο ένα από τα φρικιαστικότερα εγκλήματά τους, που όμοιά του ελάχιστα θα βρει κανείς σε όλη τη διάρκεια του Β` Παγκοσμίου Πολέμου. Διακόσιοι είκοσι εννέα εκτελεσμένοι Ελληνες πολίτες μέσα στο χωριό και 67 εκτελεσμένοι στα χωράφια και στους δρόμους της γύρω περιοχής. Αλλοι τόσοι περίπου - όσοι και οι νεκροί - τραυματισμένοι. Τριάντα επτά από τα 450 σπίτια καμένα και σχεδόν όλα κουρσεμένα, λεηλατημένα, γεμάτα από φθορές μικρές και μεγάλες σε κάθε γωνιά τους. Πλήθος ζώων νεκρά και λαβωμένα από τις σφαίρες των μανιακών δολοφόνων. Ολα αυτά εν ολίγοις συνθέτουν μια εικόνα, που δεν είναι εύκολο να τη χωρέσει ο ανθρώπινος νους. Αλλά αν μείνει κανείς στους αριθμούς και στις απλές περιγραφές, είναι αδύνατο να αντιληφθεί τι πραγματικά συνέβη.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ Δυτικής Μακεδονίας: "Με αγώνες τιμούμε τους νεκρούς μας"

Για άλλη μια χρονιά καλούμαστε να τιμήσουμε την θυσία των ηρωικών κατοίκων του Μεσόβουνου στα χρόνια της γερμανικής κατοχής. Κι όμως το ίδιο το γεγονός σήμερα φαντάζει σαν φάρσα.

Σε μια εποχή που ευδοκιμεί η υποταγή σ ’ένα παρόν που θεωρείται αυτονόητο και δεδομένο. Σε μια εποχή που λέξεις όπως πατρίδα, αγώνες, ευθύνη, ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία έχουν εξοριστεί από την καθημερινότητα και το χειρότερο να τιμήσουμε την θυσία μαζί με αυτούς που εκποιούν κομμάτι-κομμάτι την ελληνική γη, που φτωχοποιούν το λαό καλώντας τον ταυτόχρονα να σκύψει το κεφάλι να υποταχθεί. Χρόνια τώρα συσκοτίζουν την αλήθεια. Φορτώνουν ιστορία με ψέματα και μαλώματα και κρύβουν το πρόσωπο της. 

Είναι καιρός να αποκαλυφθεί το αληθινό της πρόσωπο. 

Να ανεμίσει η αλήθεια

75χρονος επιζών του Διστόμου που κατέπληξε τους Γερμανούς ζητά να πληρώσουν τα χρέη τους

Μακρόθυμος, φύλακας της εθνικής μνήμης, αγωνιστής, δημοκράτης, ποιητής, ευγενής. Ο 75χρονος Αργύρης Σφουντούρης ποτέ του δεν ξέχασε τη σφαγή της οικογένειάς του από τους ναζί στις 10 Ιουνίου του 1944 στο Δίστομο , όμως ποτέ του δεν μίσησε. Αυτό όμως δεν τον εμπόδισε να αγωνίζεται μέχρι σήμερα για την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας. «Η Γερμανία πρέπει να πληρώσει τα χρέη της» δηλώνει, μεταξύ άλλων, ο κ. Σφουντούρης στη HuffPost Greece.

7 Οκτωβρίου 1944 Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΣΤΟ ΑΟΥΣΒΙΤΣ

Μια άγνωστη πλευρά της ιστορίας της αντιναζιστικής αντίστασης μας θύμισε το δελτίο τύπου του συλλόγου των Απογόνων Θυμάτων του Ολοκαυτώματος. Πρόκειται για την εξέγερση των Ελλήνων Εβραίων κρατουμένων στο Άουσβιτς, στις 7 Οκτωβρίου 1944. Μετά την εξέγερση των Εβραίων στο γκέτο της Βαρσοβίας, την άνοιξη του 1943, είναι μια κορυφαία στιγμή της αντιφασιστικής αντίστασης. Μάλιστα, είναι η μοναδική εξέγερση μέσα σε στρατόπεδο θανάτου.

 Το δελτίο τύπου αναφέρει:

   « 300 Εβραίοι στο Άουσβιτς της Πολωνίας, στις 7 Οκτωβρίου 1944, με αυταπάρνηση προτίμησαν να επαναστατήσουν κατά των Γερμανών και να χάσουν την ζωή τους νοιώθοντας έστω και για λίγες στιγμές ελεύθεροι .

    Έτσι έγραψαν μία ακόμη χρυσή σελίδα στην Ελληνική ιστορία. Είναι η μοναδική περίπτωση στον κόσμο όπου κατάδικοι σε θάνατο επαναστατούν και έρχονται στήθος με στήθος με τους κατακτητές τους με αποτέλεσμα να σκοτωθούν.

Η σφαγή στο Κομμένο – Eνα ακόμη έγκλημα χωρίς τιμωρία 

Του Γιώργου Καραγιάννη

Στις 16 Αυγούστου 1943, άνδρες της επίλεκτης 0ρεινής Μεραρχίας «Εντελβάις» της Βέρμαχτ (γερμανοί και αυστριακοί) σκότωσαν κατά το φρικιαστικότερο τρόπο 317 έλληνες άμαχους στο χωριό Κομμένο της Άρτας: 97 παιδιά μέχρι 15 ετών, 14 ηλικιωμένους 67 έως 75 ετών , 119 γυναίκες 16 έως 65 ετών και 87 άνδρες 16 έως 65 ετών. Η «δικαιολογία» για τη σφαγή; Στο χωριό εμφανίστηκε τμήμα ανταρτών.

13 Αυγούστου-Το Ολοκαύτωμα των Ανωγείων-Κανείς δεν ξεχνά, τίποτα δεν ξεχνιέται…

Η 13η Αυγούστου αποτελεί για όλους τους Ανωγειανούς όπου γης η σπουδαιότερη ημέρα μνήμης και τιμής για τους αγώνες και τις θυσίες των προγόνων μας, καθώς εκείνη την μαύρη ημέρα ξεκίνησαν οι Ναζί φασίστες το Ολοκαύτωμα των Ανωγείων 73 χρόνια πριν, ισοπεδώνοντας το χωριό από άκρη σ’άκρη, μην καταφέρνοντας όμως ούτε στο ελάχιστο να υποτάξουν το φρόνημα και την πίστη των κατοίκων του για Ελευθερία και Ανεξαρτησία.

Οι Γερμανοί φασίστες έκαψαν 940 οικίες, δολοφόνησαν γέρους και ανήμπορους μέσα στο σπίτι τους, κατέστρεψαν, λεηλάτησαν, βεβήλωσαν εκκλησίες και ιερά του τόπου αλλά ουδέποτε έκαμψαν έστω και στο ελάχιστο την δίψα του Ανωγειανού για αντίσταση σε οποιαδήποτε μορφή κατοχής.

Οι Γερμανοί αποχώρησαν από τα Ανώγεια στις 5 Σεπτεμβρίου αφήνοντας όρθιες αλλά βεβηλωμένες μόνο τις τρεις εκκλησίες. Χαλάσματα, πέτρες και μπάζα παντού, όπως και η μυρωδιά του θανάτου, αλλά οι Ανωγειανοί θα ορθοποδήσουν και μαζί με τους υπόλοιπους ελεύθερους πολίτες της Ευρώπης θα συντρίψουν λίγους μήνες αργότερα τον Χίτλερ και θα κερδίσουν την Ελευθερία τους.

“…Επειδή η πόλις των Ανωγείων είναι κέντρον της αγγλικής κατασκοπίας εν Κρήτη και επειδή οι Ανωγειανοί εξετέλεσαν το φόνο του λοχία φρουράρχου Γενί-Γκαβέ και της υπ’ αυτόν φρουράς και επειδή οι Ανωγειανοί εξετέλεσαν το σαμποτάζ της Δαμάστας, επειδή εις Ανώγεια ευρίσκουν άσυλον και προστασίαν οι αντάρται των διαφόρων ομάδων αντιστάσεως και επειδή εκ των Ανωγείων διήλθον και οι απαγωγείς με τον στρατηγόν Φον Κράιπε χρησιμοποιήσαντες ως σταθμόν διακομιδής τα Ανώγεια, διατάσσομεν την ΙΣΟΠΕΔΩΣΙΝ τούτων και την εκτέλεσιν παντός άρρενος Ανωγειανού όστις ήθελεν ευρεθεί εντός του χωρίου και πέριξ αυτού εις απόστασιν ενός χιλιομέτρου.”

6 Αυγούστου 1945. Η μεγαλύτερη, μέχρι σήμερα, πυρηνική καταστροφή στην παγκόσμια ιστορία, (του Αλέκου Αναγνωστάκη)

Οι Ηνωμένες Πολιτείες επέλεξαν τότε τη ρίψη των πυρηνικών βομβών, διαπράττοντας ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα πολέμου στην ιστορία της ανθρωπότητας.

 

 

"… Μέσα στο μυαλό μου, κυριάρχησε ένας στίχος από το ινδικό έπος του  "Bhagavad-Gita" στην οποία ο Krishna προσπαθεί να πείσει τον πρίγκιπα ότι πρέπει να κάνει το καθήκον του: "Είμαι ο θάνατος: ο καταστροφέας των κόσμων" σημειώνει στο ημερολόγιο του ο Οπενχάιμερ, ο νομπελίστας πυρηνικός φυσικός και επικεφαλής τότε του προγράμματος ανάπτυξης των πυρηνικών όπλων των ΗΠΑ.

 

Στις 6 Αυγούστου του 1945, δυο μόλις ημέρες πριν και στις 9 Αυγούστου, μια ημέρα μετά την κήρυξη από τη Σοβιετική Ένωση του πολέμου σε βάρος της Ιαπωνίας, οι ΗΠΑ χτύπησαν διπλά.  Στις 6  Αυγούστου στις 8.15 και δεκαεφτά δευτερόλεπτα ξεκινά στη Χιροσίμα τη ρίψη εφτά χιλιάδων τόνων πυρηνικών ανά τετραγωνικό. Η βόμβα ήταν τύπου ουρανίου 235.

Η νίκη των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ θα είναι νίκη για όλους τους εργαζόμενους

ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΜΕΤΑΛΛΟΥ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ

Τη συμπαράσταση εργαζομένων, άνεργων, σπουδαστών, συνταξιούχων, αυτοαπασχολούμενων και μικροαγροτών στον αγώνα που κάνουν οι εργαζόμενοι στις εργολαβίες της ΛΑΡΚΟ για την κατάργηση του σκλαβοπάζαρου των εργολαβιών, ζητά το Συνδικάτο Μετάλλου Φθιώτιδας.

13 Δεκεμβρίου 1943: Το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων (Βίντεο)

Γιώργος Πετρόπουλος

Ήταν Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου του 1943, όταν πρωί - πρωί τα γερμανικά στρατεύματα, πλαισιούμενα από γερμανοντυμένους Ελληνες των Ταγμάτων Ασφαλείας, μπήκαν πάνοπλα στα Καλάβρυτα.

Δεν ήταν η πρώτη φορά που οι Καλαβρυτινοί έβλεπαν Γερμανούς στην πόλη τους. Και πριν τρεις περίπου μήνες το ίδιο είχε συμβεί.

Ομως τώρα ένας ανεξήγητος φόβος τους συγκλόνιζε.