Η πρόωρη έναρξη της µετα-µνηµονιακής περιόδου

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Το κείμενο που ακολουθεί είναι η εισαγωγή στο βιβλίο Έξοδος αδιέξοδος (εκδ. Τόπος, Αύγουστος 2018). Η έκδοση φιλοξενεί κείμενα επιστημόνων και δημοσιογράφων που επιχειρούν να  περιγράψουν την επόμενη μέρα του τέλους των Μνημονίων στην οικονομία, τις εργασιακές σχέσεις, το πολιτικό σύστημα, την οικολογία, τον πολιτισμό, αξιοποιώντας τη διεθνή εμπειρία. Συμμετέχουν οι ακόλουθοι συγγραφείς, με αλφαβητική σειρά: Λεωνίδας Βατικιώτης, Διονύσης Ν. Γράβαρης, Διονύσης Ελευθεράτος, Μάκης Ζέρβας, Δημήτρης Καλτσώνης, Κυριάκος Κατζουράκης, Γιάννης Κουζής, Θεόδωρος Μαριόλης, Σπύρος Μαρκέτος και Άρης Χατζητεφάνου.

Μάνος Χατζιδάκις 1990: Η ΕΕ θα είναι μια νέα μορφή Τουρκοκρατίας για την Ελλάδα!

Ένας εκπληκτικά προφητικός Μάνος Χατζιδάκις από το 1990 μιλάει για την Ευρωπαϊκή Ένωση και το μέλλον της Ελλάδος εντός αυτή.

Οι τελευταίοι των Ευρωπαϊκανών

του Γιάννη Ελαφρού

Εάν ψάξει κανείς σε όλη τη Γηραιά Ήπειρο για να βρει τους τελευταίους των …Ευρωπαϊκανών, το πιο πιθανό είναι να τους ανακαλύψει στο νοτιοανατολικό της άκρο, στην Ελλάδα, εκεί ακριβώς που οι ιθαγενείς πλήρωσαν με αίμα, πόνο και δάκρυα το ευρωπαϊκό όνειρο, που αποδείχθηκε κοινωνικός εφιάλτης. Θα είχε μεγάλη πλάκα, αν δεν ήταν τόσο δραματικό για τις ζωές μας, να παρακολουθήσει κανείς τη στάση της ελληνικής πολιτικής ελίτ απέναντι στη συζήτηση που άνοιξαν για την Ευρωπαϊκή Ένωση πολλών ταχυτήτων τα τέσσερα πιο ισχυρά καπιταλιστικά κράτη της ολοκλήρωσης: Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία (αλήθεια, τι απέγινε εκείνη η μεσογειακή συμμαχία του Νότου;).

ΕΕ και δημοκρατία: δύο έννοιες ασύμβατες

ΘΟΔΩΡΗΣ ΒΟΥΡΕΚΑΣ*
από: Εφημερίδα ΠΡΙΝ 

Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει έλλειμμα δημοκρατίας, όπως λένε διάφοροι αριστεροί και σοσιαλίζοντες ευρωπαϊστές. Απλώς δεν έχει καθόλου δημοκρατία. Αυτό αποδεικνύει μια συγκεκριμένη εξέταση των βασικών θεσμών της: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ευρωκοινοβούλιο, Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των άτυπων οργάνων της, με πιο χαρακτηριστικό το γιούρογκρουπ.

Θα πεινάσουμε αν βγούμε από την ΕΕ; ΔιΕΕξοδος ΝΔ Αθήνας (Βίντεο)

Θα πεινάσουμε αν βγούμε από την ΕΕ; Οι συνέπειες της εξόδου από την ΕΕ σε Αγροτοδιατροφικό & Ενέργεια
Αυτό ήταν το θέμα της ιδιαίτερα ενδιαφέρουσας εκδήλωσης – συζήτησης που διοργάνωσε η Πρωτοβουλία Αγώνα για την αποδέσμευση από την ΕΕ «ΔιΕΕξοδος» Νοτιοδυτικής Αθήνας.
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στην Εργατική Λέσχη της Νέας Σμύρνης το απόγευμα του Σαββάτου 1 Απριλίου 2017.
Ομιλητές ήταν οι:

60 Χρόνια ΕΟΚ/ΕΕ: Ο βασιλιάς είναι γυμνός Εργατική – λαϊκή έξοδος από την ΕΕ

του Δημήτρη Δεσύλλα
 Γεωπόνου, πρώην ευρωβουλευτή

Συμπληρώνονται 60 χρόνια από την ίδρυση της ΕΟΚ και την υπογραφή της ιδρυτικής της συνθήκης στη Ρώμη (25/3/1957). Οι αρχηγοί των 27 κρατών και κυβερνήσεων της ΕΕ (με φευγάτη την Αγγλία, ύστερα από το δημοψήφισμα της 23/6/16), οδεύουν προς τη Ρώμη για την πανηγυρική – επετειακή Σύνοδο Κορυφής, το Σάββατο 25 Μάρτη.

Εκεί, οι «27» θα πανηγυρίσουν στο γκρίζο φόντο της βαθιάς και δομικής διεθνούς καπιταλιστικής κρίσης. Κρίση που απειλεί με κατάρρευση το ίδιο το σαθρό οικοδόμημα της ΕΕ, οξύνει τους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς εντός και εκτός της. Κυρίως όμως διευρύνει και βαθαίνει τις αντιΕΕ διαθέσεις των εργαζομένων και της νεολαίας σε όλη την Ευρώπη. Πρόκειται για πανευρωπαϊκή δυσαρέσκεια, οργή και αγανάκτηση, λόγω της πολύχρονης και βάρβαρης επιδρομής των «προγραμμάτων σύγκλισης – σύνθλιψης» του Μάαστριχτ, του Συμφώνου του Ευρώ, του Δημοσιονομικού Συμφώνου της ΕΕ, της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (Κ.Α.Π.), των Μνημονίων και της αντιλαϊκής πολιτικής των κυβερνήσεων.

60 χρόνια από την ίδρυση της ΕΟΚ: Διαδηλώσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη στις 28 Μάρτη

Μια σημαντική πρωτοβουλία με αφορμή την «επέτειο» ίδρυσης της ΕΟΚ πήραν η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Δικτύωση για τη Ριζοσπαστική Αριστερά, το ΕΕΚ, η ΛΑΕ, η ΟΚΔΕ, η ΟΝΡΑ – Ανασύνθεση που με ανακοίνωσή τους καλούν σε διαδηλώσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη την Τρίτη 28 Μάρτη. Στην Αθήνα η συγκέντρωση καλείται στα προπύλαια στις 6:00 μμ, ενώ θα ακολουθήσει πορεία στην Βουλή και στα γραφεία της Ε.Ε. Στην Θεσσαλονίκη η συγκέντρωση θα γίνει στο άγαλμα Βενιζέλου στις 6.00μμ

Το κάλεσμα των οργανώσεων αναφέρει:

Διπλή έξοδος από ευρω-ΕΕ για μια αξιοβίωτη ζωή

Όλοι εμείς, οι εργαζόμενοι, η νεολαία, οι φτωχοί μικρομεσαίοι αγρότες, που βρίσκονται ήδη στους δρόμους, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, που αποτελούμε τη μεγάλη δοκιμαζόμενη κοινωνική πλειοψηφία, βλέπουμε με όσα διαδραματίζονται ενόψει της δεύτερης αξιολόγησης να επιβεβαιώνεται, με οδυνηρό και πάλι τρόπο, αυτό που ξέρουμε ήδη πολύ καλά.

Συγκέντρωση ενάντια στην ΕΕ, Θεσσαλονίκη 28/3

Στις 25 Μάρτη συμπληρώνονται 60 χρόνια από την ίδρυση της ΕΟΚ, που μετεξέλιξή της είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση, εργαλείο των ιμπεριαλιστών και του μεγάλου κεφαλαίου της Ευρώπης για την προώθηση των συμφερόντων τους παγκόσμια, για το χτύπημα της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων.

Έξοδος από την ΕΕ για φιλολαϊκή λύση

Nίκος Στραβελάκης, οικονομολόγος

«Η έξοδος από το ευρώ και την ΕΕ είναι προϋπόθεση για το ξεπέρασμα της κρίσης σε όφελος της εργατικής τάξης και του λαού», τονίζει στο Πριν ο οικονομολόγος Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών  Νίκος Στραβελάκης, σημειώνοντας πως δεν αρκεί έξοδος από το ευρώ. «Η Ελλάδα έχει επαρκή αποθεματικά» σε ευρώ, αλλά χρειάζεται μια ενεργητική οικονομική κρατική παρέμβαση που είναι ασύμβατη εντός της ΕΕ.

Συνέντευξη στον Γιάννη Ελαφρό

Διπλή έξοδος από ευρω-ΕΕ για μια αξιοβίωτη ζωή

Όλοι εμείς, οι εργαζόμενοι, η νεολαία, οι φτωχοί μικρομεσαίοι αγρότες, που βρίσκονται ήδη στους δρόμους, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, που αποτελούμε τη μεγάλη δοκιμαζόμενη κοινωνική πλειοψηφία, βλέπουμε με όσα διαδραματίζονται ενόψει της δεύτερης αξιολόγησης να επιβεβαιώνεται, με οδυνηρό και πάλι τρόπο, αυτό που ξέρουμε ήδη πολύ καλά.

Έχουμε μάθει στο πετσί μας τα τελευταία μαύρα χρόνια πως η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η κόλαση των μνημονίων, που βιώνουμε. Πως η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι αυτή που ενορχηστρώνει τη μνημονιακή επιχείρηση κοινωνικής καταβύθισης, εκκαθάρισης και εξόντωσης και πριν και τώρα. Και σ’ αυτό το συγκεκριμένο έργο έχει την απόλυτη στήριξη των διεθνών οικονομικών δολοφόνων του ΔΝΤ, πέρα και έξω από τις όποιες αντιθέσεις τους σε άλλα πεδία.

Γιατί «Πάση θυσία στο ευρώ», το κεφάλαιο και τα κόμματα του;

Θόδωρος Μαράκης

Γιατί η θυσία δεν τους αφορά, αφορά τις λαϊκές μάζες! Γιατί αυτό υπαγόρευαν και υπαγορεύουν τα συμφέροντά τους!

«Η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα μπορεί να συμβεί σαν απαραίτητο στοιχείο της αντικαπιταλιστικής ανατροπής και όχι της αντιμνημονιακής. Δεν μπορεί να υπάρξει αντμημονιακή ανατροπή αν δεν είναι αντικαπιταλιστική.»

Από το 2009 η κρίση έχει πλήξει τις λαϊκές μάζες κατά πολύ περισσότερο από την μεγάλη κρίση του 1929-33. Το εθνικό εισόδημα κατέρρευσε κατά 31%, η ανεργία σταθερά κοντά στο 1,5 εκατ οι άνεργοι στην πλειοψηφία τους νεολαίοι. Έχουνε βάλει λουκέτο ή έχουν χρεοκοπήσει 10δες χιλιάδες ΜμΕ επιχειρήσεις. Η κρίση χτύπησε και μεγάλες επιχειρήσεις, “Ηλεκτρονική”, “Πυρσός”, “Παπασωτηρίου”, “Softex”, “Ledra Athens”, ηλεκτρονικά και έντυπα ΜΜΕ, με κορυφαία περίπτωση αυτή του “Μαρινόπουλου” που απασχολεί 11.000 εργαζόμενους. Οι επενδύσεις παγίου κεφαλαίου είναι αρνητικές από το 2010 και το αργούν παραγωγικό δυναμικό αυξήθηκε δραματικά. Τα εισοδήματα των εργαζομένων και των συνταξιούχων περικόπηκαν κατά 50%. Σύμφωνα με την ΕΝΥΠΕΚΚ οι συνταξιούχοι και τα ταμεία έχασαν 130 δισ ευρώ την περίοδο 2010-2016!!

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) αναγνωρίζει σε πρόσφατη έκθεσή της ότι ουδέποτε άλλοτε στην ιστορία σε καιρό ειρήνης πραγματοποιήθηκε τόσο μεγάλη “αναπροσαρμογή” προς τα κάτω στο βιοτικό επίπεδο μιας χώρας μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Οι Έλληνες έχασαν 40% του πλούτου τους. Σύμφωνα με την Credit Suisse, χάθηκαν στην Ελλάδα περιουσίες 587 δισ ευρώ!! Η Ελλάδα επέστρεψε στο επίπεδο του 2003 το 2016 καθώς το ΑΕΠ της χώρας μειώθηκε κατά 57 δισ ευρώ

Αριστερά η έξοδος από την ΕΕ

Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών, πέρα από τους κυβερνητικούς ελιγμούς για το πώς θα περάσουν στο λαό τα νέα κτηνώδη μέτρα τα οποία με τον έναν ή τον άλλο τρόπο θα υπογράψει ο Αλ. Τσίπρας, υπογραμμίζουν το πιο βασικό: Εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πιασμένοι στο δόκανο της χρεομηχανής, δεν υπάρχει έξοδος από το μνημόνιο! Η κυβέρνηση συζητά ήδη για αιματηρά πλεονάσματα μέχρι το 2027. Σας φαίνεται πολύ; Τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα˙ είναι χειρότερα! Στην πραγματικότητα, είμαστε καταδικασμένοι εντός της φυλακής του ευρώ και της ΕΕ μέχρι το 2060! Όσο κρατά η θηλιά του χρέους, όπως ορίζουν οι Συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μισθοί, συντάξεις, κατοικία, φόροι, αξιοπρέπεια, ελευθερία, ζωή, όλα στον πάγκο του χασάπη. Χωρίς έλεος, χωρίς τέλος. Ποια παράλληλα προγράμματα, αριστερή διακυβέρνηση, δίκαιη ανάπτυξη; Καταρρέει το παραμύθι και του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ και των υπολοίπων. Μόνο το κεφάλαιο τρίβει τα χέρια του με τους μισθούς των 400 ευρώ, την ελαστική, μαύρη και απλήρωτη εργασία, τον εκβιασμό ανέργων και εξαθλιωμένων.

Να γιατί αναπτύσσεται η εργατική λαϊκή αμφισβήτηση και αντίδραση στο ευρώ και στην ΕΕ. Το λαϊκό αυτό ρεύμα αναζητεί πολιτικούς δρόμους έκφρασης και έμπνευσης, στους δύσβατους δρόμους που δημιουργεί η απογοήτευση από την αστική μνημονιακή πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Οι ευθείες βολές της νέας προεδρίας Τραμπ κατά της Γερμανίας και της ΕΕ, δίνουν το έναυσμα σε τμήματα της αστικής πολιτικής να παρέμβουν έτσι ώστε να καναλιζάρουν το λαϊκό αντιΕΕ ρεύμα σε μια λογική υποτελή στο ελληνικό κεφάλαιο και σε μια πιθανή «εθνική» αναδιαπραγμάτευση της θέσης του απέναντι στις ηγεμονικές δυνάμεις της ΕΕ, πρωτίστως το γερμανικό καπιταλισμό. Γι’ αυτό και οι ακροβασίες Ξυδάκη, η όψιμη αντιευρώ ρητορική της Κωνσταντοπούλου, τα ντιμπέιτ ραδιοσταθμών όπως ο Ρίαλ για μια απαγορευμένη μέχρι τώρα συζήτηση («μέσα ή έξω από το ευρώ;», βέβαια με εκφραστή του «Έξω» τον …Θ. Κατσανέβα). Ακόμα και το ορφανό του Χίτλερ και κολαούζος των εφοπλιστών Ν. Μιχαλολιάκος μίλησε υπέρ της δραχμής (μετά από εφτά χρόνια πίστης στο ευρώ). Θα συγκροτηθεί στην Ελλάδα αστικό φιλοαμερικάνικο ρεύμα κατά της «Γερμανικής ΕΕ»; Είναι νωρίς ακόμα για να φανεί η έκταση που θα πάρουν οι διαφοροποιήσεις αυτές. Θα εξαρτηθούν και από τη δυναμική που θα λάβει ο ανταγωνισμός ΗΠΑ-Γερμανίας. Υπάρχουν στην Ελλάδα τμήματα του κεφαλαίου (εφοπλισμός, ενέργεια-πετρέλαια, κατασκευές με διεθνή δράση), που έχουν ισχυρούς δεσμούς με τις ΗΠΑ. Κυριαρχούν όμως ακόμα ισχυρά τα αστικά τμήματα, που όχι μόνο είναι συνδεδεμένα με την ευρωπαϊκή καπιταλιστική ολοκλήρωση με χίλια νήματα, αλλά την βλέπουν ως πολιτικό εχέγγυο της κυριαρχίας τους. Κι ας την πληρώνουν ακριβά. Αποκαλυπτική η τοποθέτηση του ΣΕΒ κατά της επιτροπείας και υπέρ μιας ενεργητικής παρέμβασης στην ΕΕ. Με τι τρόπο όμως; «Χρειαζόμαστε ένα Ελληνικό Μνημόνιο Plus, που θα ξεπερνά το manual των δανειστών»! Να γιατί η αντιμνημονιακή και αντιΕΕ πάλη για να είναι πραγματική πρέπει να είναι αντικαπιταλιστική.

Εδώ διαμορφώνεται ένα κρίσιμο πεδίο μάχης για το κίνημα και την μαχόμενη αντικαπιταλιστική Αριστερά. Να σηκώσει αποφασιστικά τη σημαία της δι-εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ένωση, για τα εργατικά λαϊκά νεολαιίστικα συμφέροντα, από διεθνιστική σκοπιά, για τη διάλυση της ΕΕ, της ευρωπαϊκής Βαστίλης, για μια διεθνή συνεργασία προς όφελος των λαών. Συνενώνοντας τον αγώνα για το «ψωμί» και την αξιοπρεπή εργασία, με το πάθος για ελευθερία, δημοκρατία και λαϊκή κυριαρχία, αναδεικνύοντας τις μεγάλες εργατικές και λαϊκές δυνατότητες για μια πορεία ρήξης και ανατροπής. Που δεν θα παραπέμπει στο σοσιαλισμό το αίτημα της εξόδου από την ΕΕ (θεωρώντας το και λίγο …αστικό), αντί να το βλέπει ως βασικό δρόμο ταξικής ριζοσπαστικοποίησης. Σε ανειρήνευτη πάλη με το ντόπιο κεφάλαιο και όχι με λογικές «εθνικής ενότητας ενάντια στους ξένους» ή «παραγωγικής ανασυγκρότησης εκτός του ευρώ», αλλά εντός της ΕΕ και του συστήματος. Γιατί ο λαός δεν χρειάζεται μια δραχμή των ντόπιων αρπακτικών (πολύ περισσότερο σε συνεννόηση με τον Σόιμπλε), στη θέση του γερμανικού ευρώ. Ούτε με τον Τραμπ ούτε με τους Μέρκελ/Σόιμπλε (ή με τη νέα αυταπάτη, τον …Σουλτς), αλλά για την απελευθέρωση από τα δεσμά των μνημονίων, της ΕΕ και του κεφαλαίου.   

του Γιάννη Ελαφρού

ΠΗΓΗ:prin

από:Ταξική Πτέρυγα

Μια απάντηση στον Αντόνιο Νέγκρι

Δημήτρης Γρηγορόπουλος

Οι δέκα μικροί …Νέγκρι της ΕΕ

Απολογητής του ευρω-σφαγείου

Στη συζήτηση για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη θέση της Αριστεράς σ’ αυτήν παρενέβη με ενδιαφέρουσα συνέντευξη στην Εφημερίδα των Συντακτών (17/9) ο γνωστός Ιταλός διανοητής Τόνι Νέγκρι. Ο Νέγκρι αυτοχαρακτηρίστηκε ως «ενεργός διεθνιστής», απορρίπτοντας κατηγορηματικά τις σκέψεις περί αποχώρησης ή διάλυσης της ΕΕ. Θεωρεί την ΕΕ μονόδρομο όχι απ’ τη συστημική αλλά από κομμουνιστική σκοπιά! «Ο κομμουνιστικός αγώνας σήμερα είναι εφικτός μόνο σε ευρωπαϊκό επίπεδο.Ένας οικονομικός αγώνας για να είναι αποτελεσματικός μπορεί να διεξαχθεί μόνο στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής επικράτειας».

Ασκώντας κριτική στις αριστερές δυνάμεις και τους διανοούμενους που ζητούν την έξοδο και διάλυση της ευρωζώνης και της ΕΕ, χαρακτηρίζει αυτές τις δυνάμεις σεχταριστικές και εθνικιστικές, «που δεν κατανοούν ότι μ’ αυτή τους τη συμπεριφορά δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να βοηθούν την ανάπτυξη της Δεξιάς».

ΑΝΤΑΡΣΥΑ -Όχι άλλο «θέατρο» με συναντήσεις του Νότου

 Ρήξη τώρα κι αποδέσμευση από το σφαγείο της Ε.Ε.

ΠΙΚΕΤΟΦΟΡΙΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 9/9, ΩΡΑ: 18.30, ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Στις 9 Σεπτέμβρη έρχονται στην Αθήνα οι πρωθυπουργοί της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας, της Μάλτας και της Κύπρου, μετά από πρόσκληση του Αλέξη Τσίπρα για να συμμετέχουν σε μια άτυπη «Σύνοδο χωρών του Νότου».

Η κυβέρνηση προσπαθεί με φανφάρες περί «επανάστασης» του Νότου, να πουλήσει αυτή τη συνάντηση σαν μια πρωτοβουλία ενάντια στη λιτότητα και το νεοφιλελευθερισμό, σαν βήμα για να διαμορφωθεί «μια προοδευτική συμμαχία που θα αλλάξει την ευρωπαϊκή ατζέντα».

Διάλυση ή νέος Μεσαίωνας οι δύο επιλογές της ΕΕ

του Γιώργου Παυλόπουλου

από: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΠΡΙΝ 

Χωρίς πυξίδα βαδίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι κυρίαρχες δυνάμεις της προς τα μεγάλα ανοιχτά μέτωπα που έχουν μπροστά τους. Εκεί όπου οι μάχες που αναγκαστικά θα δοθούν πρόκειται, σε κάθε περίπτωση, να αποδειχθούν καθοριστικές για το μέλλον της ΕΕ και, φυσικά, για το κοινό νόμισμα που χρησιμοποιούν σήμερα οι 19 από τις 28 χώρες-μέλη της.

Wir Dienen Deutschland! (Υπηρετούμε τη Γερμανία!)

του Φώτη Τσικριτέα

Την ίδια ώρα που εδώ κάποιοι ακόμα συζητούν, για το αν η Ελλάδα είναι μία κυρίαρχη ή υπόδουλη χώρα. Αν είναι μία ιμπεριαλιστική χώρα ή μία χώρα εξαρτημένη… οι ευρωπαίοι τομεάρχες, οι πραγματικοί άμεσοι επικυρίαρχοί μας, ήδη δρομολογούν, ακόμα μεγαλύτερη εκβάθυνση της νέας αποικιοκρατίας τους:

Το ζήτημα της εξόδου από την ΕΕ, Λυδία Λίθος για την αριστερά

(χαιρετισμός του Π. Μαυροειδή εκ μέρους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε εκδήλωση της ΛΑΕ για το BREXIT)

Ας αφήσουμε για άλλους τις επιφανειακές υμνολογίες και πολύ περισσότερο τις  πρόστυχες ελεεινολογίες, τις τόσο εύκολες στις οποίες οι  σφουγκοκωλάριοι της εξουσίας καταφεύγουν όταν μιλούν για τη λαϊκή θέληση στην περίπτωση που αυτή  είναι άλλη από αυτή που  παρήγγειλαν.

Το Brexit δηλαδή η απόφαση του βρετανικού λαού για έξοδο από την ΕΕ, απαιτεί να σκεφτούμε και να συζητήσουμε σοβαρά. Με αισιοδοξία και απαιτητικότητα μαζί.

Το Κομμουνιστικό Κίνημα και η αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ένωση

ΠΗΓΗ:Νέα Σπορά 

Η συζήτηση ήταν πάντα ανοιχτή για το τι πρέπει να κάνει το Κομμουνιστικό Κίνημα σε σχέση με την αποδέσμευση της χώρας μας από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και η αλήθεια είναι ότι εντάθηκε ιδιαίτερα μετά το Brexit. Κατατίθενται διάφορες απόψεις, προτάσεις και πραγματοποιούνται και διάφορες πολιτικές πρωτοβουλίες.

Για να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους το Brexit μπορεί να έδωσε μια νέα ώθηση σ’ αυτήν τη συζήτηση σε σχέση με την αποδέσμευση της χώρας μας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά, ταυτόχρονα, έφερε και νέες …εμπλοκές στις θεωρητικές αναζητήσεις ορισμένων που ασχολούνται με το θέμα, πολύ περισσότερο έφερε εμπλοκές στα πρακτικά καθήκοντα, που πρέπει να υιοθετηθούν από το Κομμουνιστικό Κίνημα.

Για την έξοδο από το ευρώ και την αντικαπιταλιστική αποδέσμευση από την ΕΕ

ΠΗΓΗ: elaliberta.gr

Εισαγωγικό σημείωμα

Το άρθρο «Για την έξοδο από το ευρώ και την αντικαπιταλιστική αποδέσμευση από την ΕΕ» γράφτηκε τον Δεκέμβριο του 2011. Από τότε, μια σειρά κοσμοϊστορικών γεγονότων που συνέβησαν στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, έχουν δικαιώσει από πολλές απόψεις την βασική θέση του άρθρου, ότι η έξοδος από το ευρώ και η αντικαπιταλιστική αποδέσμευση από την ΕΕ αποτελούν κομβικά σημεία ενός σύγχρονου αντικαπιταλιστικού μεταβατικού προγράμματος. Σήμερα, πέντε χρόνια μετά, έχει γίνει πολύ πιο εμφανής ο ρόλος της ΕΕ ως συλλογικού οργανωτή των συμφερόντων των ευρωπαϊκών αρχουσών τάξεων και επιβολής των κανόνων του νεοφιλελευθερισμού. Ένας ρόλος ο οποίος προϋποθέτει την πειθάρχηση των εθνικών καπιταλισμών σε ένα ηγεμονικό οικονομικοπολιτικό σχέδιο αποκατάστασης της κερδοφορίας του ευρωπαϊκού κεφαλαίου καθώς και την συνεχώς αυξανόμενη δυνατότητα του μηχανισμού της ΕΕ να αποστασιοποιείται από τους επιμέρους ανταγωνισμούς και τα ιδιαίτερα συμφέροντα μερίδων των εθνικών κεφαλαίων, υπέρ εκείνων των κεφαλαίων τα οποία μπορούν να ανταπεξέλθουν στον ανταγωνισμό τόσο εντός της ΕΕ όσο και -διά μέσου αυτής- στη παγκόσμια αγορά.