ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ: ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ;

της Φλώρας Παπαδέδε*

Ένα χρόνο μετά την υπογραφή του μνημονίου και το «κούρεμα» των λαϊκών εισοδημάτων και δικαιωμάτων, το μόνο οικονομικό μέγεθος που παρουσιάζει άνοδο είναι το δημόσιο χρέος! Από 127,1% του ΑΕΠ που ήταν το 2009, το 2010 εκτοξεύτηκε στο 142,8%!! Τρόικα και «ελληνική» κυβέρνηση παίρνουν κάθε μέτρο για να εξασφαλίσουν ότι το χρέος είναι εδώ για να μείνει. Τα πακέτα «διάσωσης» και τα απανωτά μνημόνια σημειώνουν μεγάλες επιτυχίες στην κατάσβεση της οικονομίας και την αναζωπύρωση της υπερχρέωσης. Ο μηχανισμός του χρέους αποδεικνύεται ο βασικός μοχλός για την εκποίηση του δημόσιου πλούτου. Για την παράδοση ολόκληρης της χώρας και του λαού μας στο πολυεθνικό χρηματιστικό κεφάλαιο, ή όπως το ίδιο αυτοαποκαλείται: «στις αγορές».

Όταν η χώρα μας μπήκε στην Ε.Ε., διατηρούσε ακόμη μια κάποια βιομηχανική και αγροτική παραγωγή. 20 χρόνια ευρωπαϊκών οδηγιών και απελευθερώσεων των αγορών, κατόρθωσαν πραγματικά να μεταμορφώσουν την Ελλάδα σε χώρα παροχής υπηρεσιών, ή όπως λεγόταν τη δεκαετία του ’80 σε «γκαρσόνι της Ευρώπης». Η αγροτική παραγωγή εξαφανίζεται και τα χωράφια μετατρέπονται σε αγορά των βιομηχανιών που κατασκευάζουν φωτοβολταϊκά. Ολόκληροι βιομηχανικοί κλάδοι εξαρθρώθηκαν κι η πλειοψηφία όσων απέμειναν παραπαίει. Όπως το λέει απλά, αλλά όχι απλοϊκά, ένας καλός συνάδελφος, συνδικαλιστής της ΔΑΚΕ: «Τι απέμεινε σ’ αυτή τη χώρα; Μόνο τουρισμός κι η ΔΕΗ».

Σήμερα, διαλύεται ακριβώς το τελευταίο μεγάλο και συγκεντρωμένο κομμάτι της εγχώριας παραγωγικής υποδομής: Η ΔΕΗ.

Η απόσχιση και η ιδιωτικοποίηση των δικτύων Μεταφοράς και Διανομής, η πώληση και το κλείσιμο λιγνιτικών μονάδων και ορυχείων, η παράδοση των κοιτασμάτων Βεύης-Ελασσόνας-Δράμας, η παραχώρηση των υδροηλεκτρικών, η αναγόρευση της «ανεξάρτητης» ΡΑΕ σε γκαουλάιτερ, δεν αφήνουν αμφιβολία ούτε στον πλέον καλόπιστο: στόχος της συνέχισης της πολιτικής των απελευθερώσεων-ιδιωτικοποιήσεων είναι η διάλυση κι η εξαφάνιση της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού. Γιατί η ύπαρξή της συνεχίζει να θυμίζει στον ελληνικό λαό ότι το ηλεκτρικό ρεύμα, όπως το νερό, οι συγκοινωνίες, η παιδεία, η υγεία, είναι κοινωνικό αγαθό.

Αυτά τα κοινωνικά δικαιώματα επιδιώκουν να καταργήσουν τα απανωτά «μνημόνια», η απελευθέρωση κι οι ιδιωτικοποιήσεις. Εκεί στοχεύουν κι οι επαΐοντες τύπου ΙΣΤΑΜΕ, όπως ο κος Μόσιαλος (Βουλευτής ΠΑΣΟΚ-Πρόεδρος ΙΣΤΑΜΕ, “Real News», 15/5/2011) που δηλώνει: «Η κόρη ενός εργάτη δεν θα ανέβει κοινωνικά αν καταναλώνει κρατικά παραγόμενο ρεύμα, αλλά επειδή έχει πρόσβαση σε ποιοτικό σύστημα παιδείας.» Ή ο κος Σιακαντάρης (Επιστημονικός Δ/ντής ΙΣΤΑΜΕ, «ΤΑ ΝΕΑ», 11/5/2011) που αρνείται «συναίνεση» σε όσους «βλέπουν το κράτος ως φορέα που πουλάει φως, νερό, τηλέφωνα και οικόπεδα µε θέα». Δεν περιμέναμε τίποτα καλύτερο από αυτούς που βλέπουν τη ΔΕΗ, δηλ. 60 χρόνια συσσωρευμένου κόπου και υστερήματος ενός ολόκληρου λαού, ως «φιλέτο» προς πώληση. Κι είναι φανερό ότι το μόνο «δικαίωμα» που αναγνωρίζουν στις κόρες των εργατών είναι να διαβάζουν για την «άνοδο» της πτωχής, πλην τίμιας κόρης στο Άρλεκιν και να…. ξεχνιούνται!

Εμείς που είμαστε παιδιά εργατών, γνωρίζουμε ότι χωρίς τo δικαίωμα σε φθηνό, κρατικά παραγόμενο ρεύμα και τηλέφωνο δεν μπορεί να υπάρξει ούτε το δικαίωμα στη μόρφωση. Το διάβασμα με κερί είναι αναμφισβήτητα ρομαντικό, αλλά το σχολικό πρόγραμμα από το Δημοτικό απαιτεί ηλεκτρικό και Internet. Όσο για τα σχολεία που βρίσκονται κοντά στα χωρίς θέα σπίτια μας, καθημερινά γίνεται όλο και πιο δυσβάστακτο να πληρώσουν τις αυξήσεις στο ρεύμα που επιβάλλει η «αγορά». Η δυνατότητα των παιδιών μας να μορφωθούν περιορίζεται ευθέως ανάλογα με τις περικοπές των μισθών μας, την «ποιοτική» υποβάθμιση της δημόσιας Εκπαίδευσης δια συνενώσεων και μειώσεων προσωπικού, το πετσόκομμα των δημοσίων δαπανών για την Παιδεία που κι αυτή ιδιωτικοποιείται…

Οι εργαζόμενοι, οι μοναδικοί παραγωγοί κάθε πλούτου και οι μοναδικοί φορολογούμενοι σε αυτή τη χώρα, δικαιούμαστε αξιοπρεπή ζωή. Και χωρίς φως, νερό και τηλέφωνο δεν υπάρχει αξιοπρέπεια.

ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ Ή ΕΚΠΟΙΗΣΗ

Τρόικα και δανειστές «αποτίμησαν» ήδη τα περιουσιακά μας στοιχεία και αποφάνθηκαν ότι δεν τους αρκεί το πωλητήριο που ανάρτησε η κυβέρνηση για το 17% της ΔΕΗ και η παράδοση στους ιδιώτες του 66% της επιχείρησης, αλλά απαιτούν να εκποιηθεί εδώ και τώρα το 100%!!! Κι όπως ενημερώνει ο κος Όλι Ρεν, η Ε.Ε. ανάγει το ξεπούλημα της μεγαλύτερης βιομηχανικής επιχείρησης της χώρας σε «test αξιοπιστίας» του εν Ελλάδι πολιτικού της προσωπικού, δηλ. των κομμάτων του ευρωμονόδρομου. Η Ιερά Συμμαχία των σημερινών «αγορών» ζητά ότι κι η προκάτοχός της το 1825. Για να «εκταμιεύσει το δάνειο» απαιτεί μια αντίστοιχη «Πράξη Υποτέλειας». Κι οι σύγχρονοι μνημονιακοί κι «αντιμνημονιακοί» Μαυροκορδάτοι συναγωνίζονται σε προθυμία και προδοσία. Βγάζουν στο σφυρί τη δημόσια υποδομή, τον εθνικό φυσικό πλούτο, το μέλλον και την αξιοπρέπεια ενός ολόκληρου λαού.

Ο Γ.Α.Π., υπεραμυνόμενος στη Βουλή (6/5/2011) του ξεπουλήματος της ΔΕΗ, δήλωσε «ότι είναι αναγκαία η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας διότι τα προηγούμενα χρόνια που δεν την αξιοποιούσαμε δεν κερδίσαμε τίποτα, παρά χάσαμε όλοι.» Προφανώς ερμήνευσε κατά γράμμα την παλιά δήλωση Μητσοτάκη ότι ο λαός μας δεν διαθέτει μνήμη… Νομίζει ότι απευθύνεται σε 11 εκατομμύρια πάσχοντες από Alzheimer!

Από το 1992 (ήτοι τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, για όσους διαθέτουν μνήμη!), η δημόσια περιουσία «αξιοποιείται» οργανωμένα, συστηματικά και ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που προτείνει και σήμερα ο «έλληνας» πρωθυπουργός. Οι κρατικές τράπεζες ξεπουλήθηκαν ολοσχερώς. Στην Εθνική, το ελληνικό δημόσιο κατέχει το 5%, στην Τράπεζα της Ελλάδας το 8%! Ο ΟΤΕ παραχωρήθηκε στη Deutche Telecom, τα κέρδη και τα assets του στα γερμανικά ταμεία της. Η Ολυμπιακή εξαφανίστηκε και το δημόσιο επιδοτεί τώρα αδρά το μονοπώλιο Βγενόπουλου, για να πραγματοποιεί τα μισά δρομολόγια απ’ όσα έκανε η «επάρατη» δημόσια επιχείρηση. Τα ναυπηγεία έκλεισαν. Κι όσα δεν έκλεισαν πουλήθηκαν για να εκβιάζει η κάθε Thüssen. Τα ΕΛΠΕ «αξιοποιούνται» από τον Όμιλο Λάτση. Το αεροδρόμιο από τη Χόχτιφ. Και ο μακρύς κατάλογος των «αξιοποιήσεων» συνεχίζεται με «εθνικές» οδούς, λιμάνια, ΕΥΔΑΠ, κ.ο.κ. Τη δεκαετία 2001-2010, οι «αξιοποιήσεις» αυτές απέφεραν στο ελληνικό δημόσιο 11 δις €! Δηλ. το ένα δέκατο των 108 δις € με τα οποία στήριξε τις ιδιωτικοποιημένες τράπεζες τα τρία τελευταία χρόνια!!

Ναι, η χώρα, οι εργαζόμενοι, ολόκληρος ο ελληνικός λαός έχασαν. Κέρδισαν «οι αγορές», τα ξένα και ντόπια μονοπώλια που απέσπασαν και συνεχίζουν να αποσπούν τεράστια υπερκέρδη από το ξεπούλημα και τη λεηλασία της δημόσιας περιουσίας. Από αυτή ακριβώς την πολιτική που διόγκωσε και διογκώνει τα ελλείμματα και το χρέος.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΔΕΗ;

Η περίπτωση της ΔΕΗ είναι η πιο χαρακτηριστική, εξαιτίας του μεγέθους και του στρατηγικού της ρόλου στην αναπτυξιακή προοπτική της χώρας και τους όρους διαβίωσης του λαού της.

Ο ετήσιος κύκλος των εργασιών της συνιστά το 3% του ΑΕΠ της χώρας! Τα λιγνιτικά κοιτάσματα που διαχειρίζεται αποτιμώνται σε τουλάχιστον 60 δις €. Διαχειρίζεται έναν ανεκτίμητης αξίας φυσικό πόρο: το νερό, αξιοποιώντας σημαντικό όγκο των υδάτων της χώρας για έργα πολλαπλού σκοπού (υδροηλεκτρική παραγωγή, άρδευση, ύδρευση, εξοικονόμηση). Τα πάγιά της (εγκαταστάσεις κι εξοπλισμός) ανέρχονται σε πάνω από 26 δις €, από τα οποία 11,9 δις € αποτελούν ενσωματωμένη περιουσία των εργαζομένων της, που από το 1966 ως το 1999 πρόσφεραν τις ασφαλιστικές τους εισφορές για επενδύσεις. Αυτή η τεράστια δημόσια περιουσία «αξιοποιήθηκε» ήδη τρεις φορές από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Ο πίνακας δείχνει τι κέρδισε το ελληνικό δημόσιο.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ «ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ» ΤΗΣ ΔΕΗ

ΕΤΗ 2001-2010

(Σε δις ευρώ)

ΔΕΗ Α.Ε. ΚΕΡΔΗ  ΠΡΟ ΦΟΡΩΝ	ΕΙΣΠΡΑΞΕΙΣ ΕΛΛ. ΔΗΜΟΣΙΟΥ
	ΠΩΛΗΣΗ 49% ΜΕΤΟΧΙΚΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ	ΜΕΡΙΣΜΑΤΑ	ΦΟΡΟΙ (25%)*
4,5	1,4	0,65	1,1
	3,15
ΠΗΓΗ: ΙΟΒΕ, ΕΤΗΣΙΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΔΕΗ Α.Ε. * Παρ’ ότι η φορολογία των Α.Ε. μειώθηκε σε 20%, η καταβολή του φόρου αναβάλλεται αρκετά μετά το έτος χρήσης, υπάρχουν εκπτώσεις, κ.α., στον υπολογισμό θεωρούμε ότι οι φόροι καταβλήθηκαν ήδη και στο ακέραιο με βάση το φορολογικό συντελεστή των Α.Ε. τη δεκαετία 2001-2010.

Από τα στοιχεία προκύπτουν δύο απλές διαπιστώσεις:

-       Αν η ΔΕΗ είχε παραμείνει 100% Δημόσια, το δημόσιο θα είχε εισπράξει την 10ετία 2001-2010 από κέρδη και φόρους: 4,5 δις € και ο ελληνικός λαός θα κατείχε στο ακέραιο την περιουσία του.

-       Η μετοχοποίηση του 49% της ΔΕΗ απέφερε στο δημόσιο από πώληση, μερίσματα και φόρους συνολικά 3,15 δις € και χάρισε στο ιδιωτικό κεφάλαιο τη μισή από την τεράστια αυτή λαϊκή περιουσία!

Μετά από αυτά, κάθε πολίτης που δεν πάσχει από Alzheimer, θα έλεγε: «Ευχαριστούμε πολύ. Φτάνει τόση «αξιοποίηση» της δημόσιας περιουσίας. Είναι φανερό ότι αυτή η πολιτική διόγκωσε έλλειμμα και χρέος και προφανώς, αν συνεχιστεί η ίδια θεραπεία δεν θα έχουμε ίαση, αλλά κατάληξη.»  

Όμως, Ε.Ε., ΕΚΤ, ΔΝΤ και οι κυβερνήσεις του δικομματισμού που λεηλάτησαν και ρήμαξαν τη χώρα με την πολιτική των απελευθερώσεων των αγορών και των ιδιωτικοποιήσεων του δημόσιου πλούτου, μελετούν ακόμα μια «αξιοποίηση» της ΔΕΗ. Καθώς η χρηματιστηριακή πώληση του 17% της, θα αποφέρει μόνο 427 εκ.€, «αναζητούν» στρατηγικό επενδυτή (κι οι πέτρες γνωρίζουν πως είναι η γερμανική RWE) για να ξεπουλήσουν στα 500 εκ.€! Δηλ. λιγότερα από όσο θα κοστίσει στη ΔΕΗ η κατασκευή της Μονάδας Μεγαλόπολη V, που προϋπολογίστηκε στα 550 εκ.€!! Δεν πουλάνε. Χαρίζουνε!!!

Τελικά, τα κρατικά μονοπώλια στην ηλεκτρική ενέργεια, στις μεταφορές, κλπ, αποδείχτηκαν πιο οικονομικά από τις «απελευθερωμένες αγορές». Τυχαίο; Δεν νομίζουμε. Είναι φανερό πως αν ο ηλεκτρενεργειακός τομέας της χώρας αναπτυσσόταν μέσα από εθνικό ενεργειακό σχεδιασμό, προγράμματα δημοσίων επενδύσεων, αξιοποίηση των εγχώριων πηγών ενέργειας και χωρίς να χρηματοδοτεί αδρά «εθνικούς» προμηθευτές, μεγαλοβιομήχανους και «ανταγωνιστές», σίγουρα η εικόνα του δημόσιου ελλείμματος και του χρέους θα ήταν διαφορετική από τη σημερινή. Θα μπορούσαν να δημιουργηθούν οικονομίες κλίμακος, χιλιάδες θέσεις εργασίας, στεφάνη δραστηριοτήτων κι επιχειρήσεων με συνολική επίδραση στην αναζωογόνηση της εθνικής οικονομίας.

Γι’ αυτό και σήμερα, περισσότερο από ποτέ, λύση και στον ηλεκτρενεργειακό τομέα αποτελεί μόνο η Επανεθνικοποίηση του συνόλου της ηλεκτρικής ενέργειας σε μία 100% δημόσια επιχείρηση με αποκλειστικότητα σε Παραγωγή, Μεταφορά, Διανομή η.ε. Μια ΔΕΗ αμιγώς κρατική που θα λειτουργεί για την ευημερία του λαού και την ανάπτυξη του τόπου. Μόνο μια τέτοια ΔΕΗ μπορεί να εγγυηθεί φθηνό ρεύμα στο λαό, στρατηγική στήριξη της εθνικής παραγωγής, αξιοποίηση του φυσικού πλούτου με σεβασμό στο περιβάλλον, θέσεις εργασίας με δικαιώματα σε χιλιάδες εργαζόμενους.

Η παράδοση της Δημόσιας Περιουσίας στη συντεχνία των αγορών δεν λέγεται αξιοποίηση, αλλά ξεπούλημα! Αξιοποίηση νοείται μόνο όταν η Δημόσια Περιουσία εξυπηρετεί το Δημόσιο Συμφέρον και διατίθεται για την κοινή ωφέλεια όλων των πολιτών, δηλ. των εργαζομένων και του ελληνικού λαού.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ;

Η τρόικα κι οι αγορές δεν απαιτούν απλά το ξεπούλημα της ΔΕΗ. Απαιτούν τον πλήρη διαμελισμό, την πλήρη αποδιάρθρωση μιας βασικής παραγωγικής δραστηριότητας που γύρω και πάνω της βασίστηκε η όποια ανάπτυξη γνώρισε αυτός ο τόπος. Κι η «ελληνική» κυβέρνηση ετοιμάζεται να νομοθετήσει και να παραχωρήσει:

-       Το 40% του λιγνίτη και των λιγνιτικών Μονάδων. Το στρατηγικό καύσιμο της χώρας παραδίδεται για καταλήστευση στις «αγορές» έναντι… του τίποτα! Απλά υπέρ πίστεως και «απελευθέρωσης». Για τον ελληνικό λαό, τον ιδιοκτήτη αυτού του πλούτου, προβλέπεται μόνο νηστεία και προσευχή…

-       Τη διαχείριση των υδάτων που αξιοποιεί η υδροηλεκτρική παραγωγή της ΔΕΗ. «Οι αγορές», με τα γνωστά «κοινωνικά» τους κριτήρια, θα αποφασίζουν αν θα πλημμυρίζουν ή αν θα διψάνε οι αγροτικές περιοχές. Αν αυτός ο ανεκτίμητος φυσικός πόρος θα σπαταλιέται ή θα σπανίζει. Ο ελληνικός λαός, ο ιδιοκτήτης αυτού του πλούτου, μπορεί να πάει να… πνιγεί, αν η τσέπη του επιτρέπει «πρόσβαση» στο νερό.

-       Τα δίκτυα Μεταφοράς και Διανομής, δηλ. τη ραχοκοκαλιά του ηλεκτρικού συστήματος της χώρας απ’ τα οποία εξαρτάται η αδιάλειπτη τροφοδότηση ή η διακοπή της ηλεκτροδότησης. Αυτή η στρατηγικού χαρακτήρα υποδομή για την οικονομία, τη λαϊκή διαβίωση και την εθνική ασφάλεια παραδίδεται στους ιδιώτες που θα αναλάβουν το μάνατζμεντ των αποσχισμένων «θυγατρικών» της ΔΕΗ. Ενώ το 2014, μετά την εφαρμογή του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Μοντέλου Αγοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας, την κατανομή των φορτίων θα καθορίζουν απευθείας οι περιφερειακές χρηματιστηριακές εταιρείες που συστήνουν οι πέντε μονοπωλιακοί κολοσσοί της ενέργειας (EdF, GdF-Suez, RWE, EON, ENEL). Ο ελληνικός λαός, ο ιδιοκτήτης αυτής της υποδομής, απλά θα χρυσοπληρώνει κι οι αγορές θα του εγγυώνται… «ασφάλεια»! Η έξτρα χρέωση προβλέφθηκε ήδη (δείτε τη νέα στήλη δεξιά στο λογαριασμό σας).

Αυτά εννοούσε στη Βουλή ο πρωθυπουργός όταν «ξεκαθάρισε ότι δεν θα χαθεί ο δημόσιος έλεγχος από τη ΔΕΗ»; Γιατί αν αφαιρεθούν τα παραπάνω, δεν βλέπουμε να απομένει τίποτα στον ηλεκτρενεργειακό τομέα της χώρας ώστε να ασκηθεί πάνω του οποιοσδήποτε δημόσιος έλεγχος…

Οι «αγορές» κι οι ντόπιοι συνεργάτες τους γνωρίζουν καλά ότι η αποσάθρωση της αναπτυξιακής υποδομής μιας χώρας είναι βασική προϋπόθεση για να μη βγει ποτέ από το φαύλο κύκλο της υπερχρέωσης. Κι η διάσωση του ευρώ και των υπερκερδών που εξασφαλίζει στις τράπεζες και τα μονοπώλια που το επινόησαν, προϋποθέτει όχι την ανάταξη των εθνικών οικονομιών, αλλά την αδιάκοπη αιμορραγία χωρών και λαών. Η «ελληνική» κυβέρνηση παίρνει όλα τα μέτρα για να εξασφαλίσει ότι η χώρα θα συνεχίσει να υπάρχει, αν το επιτρέψουν «οι αγορές», για ένα και μόνο λόγο: να τους πληρώνει τόκους και πανωτόκια. Έτσι, εκτός από τη διάλυση και την εκποίηση της ΔΕΗ, ετοιμάζει νέο νομοθετικό πραξικόπημα: την πλήρη παραχώρηση του δικαιώματος της χώρας να χαράζει δική της ενεργειακή πολιτική.

Η «ανεξάρτητη» Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ), γνωστή για την ανεξαρτησία της από κάθε έννοια δημόσιου συμφέροντος και κοινωνικού δικαιώματος, αποκτά πλέον τις αρμοδιότητες υπερυπουργείου και θα λογοδοτεί μόνο στην Κομισιόν. Αυτό το εγκάθετο όργανο, που τύποις θα διορίζεται από «τη διάσκεψη των προέδρων της βουλής» και ουσιαστικά από τους μονοπωλιακούς ομίλους και το συλλογικό εκφραστή τους, την Κομισιόν, θα υποκαταστήσει:

- τη νομοθετική εξουσία της βουλής: θα είναι αρμόδιο για τη σύνταξη όλων των κανονισμών και των ρυθμίσεων που θα εφαρμόζονται στους κλάδους ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου.

- την εκτελεστική εξουσία της κυβέρνησης: θα αποφασίζει για τις άδειες παραγωγής, το μίγμα καυσίμου, τα τιμολόγια, την ανάπτυξη δικτύων, κ.ο.κ.

- τη δικαστική εξουσία: οποιαδήποτε διαφορά θα την εκδικάζει η ίδια, χωρίς έφεση και με περιορισμούς στην προσφυγή στην ελληνική δικαιοσύνη.

Αυτό το έγκλημα δεν αφορά μόνο τους 22.000 εργαζόμενους στη ΔΕΗ και τις οικογένειές τους. Υπερβαίνει τα όρια ακόμα κι αυτού του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας. Συνιστά εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων του λαού και της χώρας μας. Το δικαίωμα άσκησης ενεργειακής πολιτικής, το μέλλον της οικονομικής και βιομηχανικής ανάπτυξης της χώρας, ο φυσικός πλούτος, μέχρι κι η ανάγκη κάθε νοικοκυριού για φως και θέρμανση παραχωρούνται στην απληστία και τη λεηλασία των νέων κατοχικών δυνάμεων: των τοκογλύφων, των τραπεζιτών, της κάθε RWE και των ντόπιων συνεργατών τους!!

Αλλά τι να περιμένει ο λαός από μια κυβέρνηση που παραδίδει τη σύνταξη των κρατικών προϋπολογισμών, δηλ. την ίδια την διακυβέρνηση της χώρας στους τραπεζικούς ομίλους και την Κομισιόν τους;

Θα επιτρέψουν οι εργαζόμενοι, ο ελληνικός λαός την εγκαθίδρυση της σύγχρονης απολυταρχίας του «Συμφώνου για το ευρώ», των «ανεξάρτητων» αρχών και των μονοπωλίων που τις επιβάλλουν; Θα επιτρέψουν οι εργαζόμενοι, ο ελληνικός λαός να αναλάβουν τη διακυβέρνηση της χώρας οι αντιπρόσωποι των εταιρειών που στελεχώνουν τις κάθε λογής «ανεξάρτητες αρχές» και τα χρηματιστήρια αξιών, ενέργειας, κ.ο.κ.; Θα ανεχτούν οι εργαζόμενοι κι ο ελληνικός λαός την κατοχή που επιβάλλουν στη χώρα, στους ενεργειακούς πόρους και στις υποδομές της, όχι ξένα κράτη, αλλά κάτι χειρότερο: οι μάνατζερς των «αγορών».

Υπάρχει διέξοδος για τη χώρα; ΝΑΙ. Ανεξαρτησία από την ΕΕ και το ΔΝΤ, έξοδος από την ΟΝΕ και το ευρώ, εθνικοποίηση των τραπεζών και των στρατηγικών τομέων της οικονομίας, ενίσχυση του εισοδήματος των εργαζομένων, κατοχύρωση της ασφαλούς και σταθερής εργασίας. Μπορούν να γίνουν όλα αυτά; Ναι, αρκεί να αρνηθούμε να αναγνωρίσουμε και να πληρώσουμε το επαχθές δημόσιο χρέος. Μόνο έτσι θα εξασφαλιστούν οι απαραίτητοι πόροι για την παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας σε όφελος του λαού και του τόπου.

Υπάρχει διέξοδος για το λαό μας; ΝΑΙ. Βρίσκεται στην ιστορία και τους αγώνες του. Είναι καταγεγραμμένη στο Ακροτελεύτιο Άρθρο 120: «Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει.» 

*ΦΛΩΡΑ ΠΑΠΑΔΕΔΕ

Πολιτικός Επιστήμονας - Οικονομολόγος ΜSc

Aν. Γραμματέας Συλλόγου Επιστημονικού Προσωπικού ΔΕΗ

Φασισμός: Το ανώτατο στάδιο της επιχειρηματικότητας!

Αναδημοσίευση από:

ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ

Με αφορμή τις πρόσφατες ναζιστικές επιδρομές κάποιων φτωχών  ηλίθιων και δυστυχισμένων νεαρών, μελών της Χρυσής Αυγής (Ανέκαθεν η φτώχεια, σε συνδυασμό με την ηλιθιότητα και την ατομική δυστυχία, αποτελούσαν μια απ'τις βασικότερες αιτίες προσχώρησης σε φασιστικά ρεύματα), ακολουθούν δύο κείμενα (απόρρητη έκθεση της ΚΥΠ και άρθρο του Ριζοσπάστη), τα οποία πετούν (βάσει της δικής του λογικής το καθένα ) μια ισχυρή δέσμη φωτός στη σκοτεινή πλευρά της υπόθεσης "ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΗΝΑΣ-ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ-ΦΑΣΙΣΤΕΣ" και αποκαλύπτουν πτυχές του ευρύτερου κυκλώματος, που δραστηριοποιείται και εκμεταλλεύεται την ανάγκη των μεταναστών, με κυριότερο στόχο, αφενός τη δημιουργία «στρατιών» πάμφθηνου εργατικού δυναμικού κι αφετέρου την -πειρατικού τύπου -αρπαγή της Αθηναικής γης από τα μεγαλοεπιχειρηματικά παράσιτα κάθε εθνικότητας. Ιδού:

 AΠΟ ΤΗ ΜΥΣΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΥΠ

1.ΔΟΥΛΕΜΠΟΡΟΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ
«Τα δίκτυα διακίνησης μεταναστών, με μέλη τους στην Τουρκία, στην Ελλάδα και στην Ιταλία, χρησιμοποιώντας πλοιάρια, προσεγγίζουν παράλια της χώρας. Από εκεί οι μετανάστες μεταβαίνουν είτε απευθείας στα δυτικά παράλια, μέσω της Εγνατίας, είτε στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, όπου παραμένουν λίγες ημέρες σε διάφορα διαμερίσματα και κατόπιν εξαφανίζονται, ενώ στις κατοικίες αυτές καταφθάνουν νέοι μετανάστες.
Πολλοί μετανάστες που εισέρχονται παράνομα στη χώρα μας μετακινούνται μαζικά από τα σύνορα με λεωφορεία και φορτηγά και συγκεντρώνονται κυρίως στην Ελευσίνα και στον Ασπρόπυργο. Με παρόμοιο τρόπο μετακινούνται προς τα δυτικά παράλια, κατά τις νυχτερινές ώρες, από όπου παραλαμβάνονται από πλοιάρια προκειμένου να μετακινηθούν στην Ιταλία.

Εκτιμάται ότι Σωματεία και Ενώσεις Αλλοδαπών με έδρα τη χώρα μας διαδραματίζουν ρόλο στο σύστημα διακίνησης παρουσιάζοντας στη δράση τους νομιμοφάνεια, υπό το προσωπείο των προεδρείων, προκειμένου να αποφύγουν τον έλεγχο των διωκτικών αρχών.

Θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στη στοχοποίηση και καταπολέμηση αυτών των κυκλωμάτων, προκειμένου η δράση τους να καταστεί υψηλού ρίσκου. Οσο ο δρόμος για την Ευρώπη μέσω της Ελλάδας είναι εύκολος, τόσο τα κυκλώματα διακίνησης θα βρίσκουν πελάτες και η χώρα μας θα παραμείνει ελκυστική στις μεταναστευτικές ροές.

2.Ο «ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ» ΤΟΥ ΠΑΡΑΕΜΠΟΡΙΟΥ
«Μια σημαντική διάσταση του φαινομένου αποτελεί η μεθόδευση κοινοτήτων μεταναστών να διεισδύσουν με διάφορους τρόπους σε κεντρικές οικονομικές δραστηριότητες που συνδέονται με την εθνική μας οικονομία.

Τα τελευταία χρόνια προεδρεία και ενώσεις μεταναστών ισχυροποιούν τη θέση τους στο κομματικό-πολιτικό σκηνικό της χώρας, υποστηρίζοντας παράγοντες που μπορούν να ασκήσουν επιρροή στον κεντρικό κρατικό μηχανισμό. Είναι πλέον διαπιστωμένη η δημιουργία επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, οι οποίες υποστηρίζονται και από Ελληνες και που απευθύνονται μόνο σε αλλοδαπούς, νόμιμους ή μη μετανάστες.

Η προσφορά προϊόντων και υπηρεσιών από τις επιχειρήσεις αυτές δεν προκαλεί κανένα ουσιαστικό όφελος για την εθνική μας οικονομία, καθόσον τα κέρδη εξάγονται στο εξωτερικό. Η ισχύς που αποκτούν σταδιακά τα πρόσωπα που ελέγχουν τις συγκεκριμένες επιχειρηματικές δραστηριότητες είναι πολυδιάστατη.

Οι συγκεκριμένοι οικονομικοί παράγοντες υποστηρίζουν και ευνοούν την γκετοποίηση περιοχών, δημιουργούν δεσμούς και υποστηρίζονται από κοινότητες μεταναστών με συγκεκριμένο εθνολογικό και θρησκευτικό χαρακτήρα σε βαθμό που μπορούν να τις κινητοποιούν σε διάφορες κοινωνικές εκδηλώσεις, προκαλώντας έμμεσα το κοινό αίσθημα γηγενών με φοβικά και κατʼ επέκταση ξενοφοβικά-ρατσιστικά σύνδρομα.

Δημιουργείται έτσι μια κίνηση που επιδιώκει να ασκήσει πολιτική πίεση για τη νομιμοποίηση του πληθυσμού των παράνομων μεταναστών που εκπροσωπούν, αποκλείοντας ωστόσο οποιαδήποτε προοπτική ενσωμάτωσης στην ελληνική κοινωνία.

3.Η ΜΑΦΙΑ ΤΟΥ REAL ESTATE
Ελληνες και αλλοδαποί επιχειρηματίες, καθώς και μεσιτικές εταιρείες διαβλέπουν στο κέντρο της Αθήνας μια επενδυτική προοπτική, εξετάζοντας την τωρινή κατάσταση με την υποβάθμιση συγκεκριμένων γεωγραφικών ζωνών, λόγω της συσσώρευσης μεγάλου αριθμού μεταναστών.

Προχωρούν, έτσι, στη λεγόμενη μεθοδευμένη απαξίωση με την γκετοποίηση ολόκληρων περιοχών και την αυξημένη παραβατικότητα, που προκαλεί φόβο και οδηγεί τους ημεδαπούς κατοίκους στο να εγκαταλείπουν τα σπίτια τους.

Αποτέλεσμα είναι να πωλούνται σε ιδιαίτερα χαμηλές τιμές ή να ενοικιάζονται ως ξενώνες νεόφερτων αλλοδαπών, όπου διαμένουν υπό άθλιες υγειονομικές συνθήκες. Σε ομάδες 10-15 ατόμων έναντι ημερήσιου ποσού από 3 έως 10 ευρώ, δηλαδή με μηνιαίο ενοίκιο πολλαπλάσιο απʼ ό,τι θα πλήρωνε μια μέση οικογένεια.

Η κερδοσκοπία αυτή είναι ανεξέλεγκτη στο κέντρο της Αθήνας, με θύματα τόσο αλλοδαπούς όσο και γηγενείς που εξαναγκάζονται να εγκαταλείπουν τις περιοχές αυτές πουλώντας τις κατοικίες τους σε χαμηλές τιμές.

Παράλληλα, από ανοικτές πηγές πληροφόρησης, κυρίως δημοσιογραφικές, αναφέρεται ότι οι περισσότερες τράπεζες έχουν αποκλείσει τη δανειοδότηση για αγορά κατοικίας στις περιοχές αυτές -μέθοδος red lining-, με αποτέλεσμα η αγορά των κατοικιών αυτών να καθίσταται ανέφικτη από ημεδαπούς ή αλλοδαπούς με μόνιμα εισοδήματα, και με αυτόν τον τρόπο οι μοναδικοί αγοραστές να είναι πλέον είτε μεσιτικές εταιρείες είτε μεγαλοεπιχειρηματίες που διαθέτουν μετρητά.

Σε κυβερνητικό επίπεδο θα πρέπει να προωθηθεί, σε συνεργασία με το τραπεζικό σύστημα, η παροχή κινήτρων για τη μετοίκηση ή παραμονή στις περιοχές που πλήττονται από την υποβάθμιση, ιδίως ημεδαπών και αλλοδαπών που διαθέτουν εισοδήματα για αξιοπρεπή διαβίωση, η παρουσία των οποίων θα συντελέσει στην ανάπτυξη και τη βελτίωση της εμπορικής δραστηριότητας.

Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να επανεξεταστεί και η υφιστάμενη νομοθεσία σε ό,τι αφορά το καθεστώς ενοικίασης και χρήσης κατοικίας, προκειμένου να επισημανθούν τρωτότητες και αναφυόμενα προβλήματα και να προβλεφθούν αυστηρές κυρώσεις, έως και δήμευση.

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ "ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ"

«Αναπλάσεις» σε όφελος των επιχειρηματικών ομίλων

 

Η μεγάλη συγκέντρωση μεταναστών και άλλων ευπαθών κοινωνικών ομάδων στο κέντρο της Αθήνας, η εγκληματικότητα, τα ναρκωτικά, το λεγόμενο «παρεμπόριο», όπως και άλλα σοβαρά προβλήματα, τα οποία αποσιωπούνται, όπως η μόλυνση του περιβάλλοντος, η έλλειψη πρασίνου και ελεύθερων χώρων, είναι αποτελέσματα του καπιταλιστικού τρόπου ανάπτυξης της πόλης και συνολικά της χώρας, της συμμετοχής στην ΕΕ, τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και τις επεμβάσεις τους. Γι' αυτό και η αντιμετώπιση των εκρηκτικών προβλημάτων του κέντρου σε φιλολαϊκή κατεύθυνση δεν μπορεί να υπάρξει από την κυβέρνηση, τους δημάρχους και τα κόμματα του κεφαλαίου. Και ακριβώς επειδή υπάρχουν συγκεκριμένα επιχειρηματικά σχέδια, χρησιμοποιείται μια πραγματική κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στο κέντρο της πόλης, με ευθύνη των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.

Λόγω, λοιπόν, της πολιτικής των ΠΑΣΟΚ/ΝΔ/ΕΕ, κυβερνήσεων και δημοτικών αρχών, μεγάλα τμήματα της Αθήνας υποβαθμίστηκαν, με έλλειψη υποδομών, μεθοδευμένη προώθηση εκεί προσφύγων, αστέγων κ.λπ. Μεγάλα συμφέροντα βρήκαν ευκαιρία να «τοποθετηθούν». αγοράζοντας γη από απογοητευμένους κατοίκους σε τιμές εξευτελιστικές. Τώρα, πλέον, με αρωγό την ίδια πολιτική, ξεκινά η δεύτερη φάση του σχεδίου τους, η αναβάθμιση αυτών των (δικών τους πλέον) περιοχών, και μάλιστα με δημόσιο χρήμα. Στόχος, αργότερα, να βγάλουν στο πολλαπλάσιο την αρχική «επένδυσή» τους μεταπωλώντας ή μισθώνοντάς την. Ετσι έγινε, άλλωστε, και παλαιότερα στην Πλάκα, στου Ψυρρή, στο Γκαζοχώρι.

Ηδη, στο κέντρο της πόλης βρίσκεται σε εξέλιξη ένα επιχειρηματικό αλισβερίσι που αφορά κυρίως τη γη. Είναι χαρακτηριστικό ότι τουλάχιστον ένα χρόνο πριν από τις εξαγγελίες της κυβέρνησης για την ανάπλαση της Πλατείας Θεάτρου και της οδού Μενάνδρου και συγκεκριμένα στις 27/6/2009, η αντιπρόεδρος του Συλλόγου Μεσιτών Αθήνας Μίνα Χαρμπαλή δήλωνε στην εφημερίδα «ΝΕΑ»: «Μεγαλοκατασκευαστές και εφοπλιστές έχουν ήδη προβεί σε αγορές στην πλατεία Θεάτρου και στις γύρω περιοχές, εκμεταλλευόμενοι την πτώση στις τιμές των ακινήτων». «Εάν λυθεί το πρόβλημα με τους μετανάστες οι τιμές θα εκτιναχθούν στα ύψη, αφού αυτό το κομμάτι της Αθήνας έχει από τα μεγαλύτερα πλεονάσματα σε κτιριακό δυναμικό». Κάπως έτσι έρχονται και δένουν οι θέσεις κυβέρνησης και δημοτικής αρχής, που ουσιαστικά συνιστούν πογκρόμ εναντίον των μεταναστών.

Τι σημαίνουν, λοιπόν, τέτοια έργα ανάπλασης φαίνεται ήδη από ό,τι συμβαίνει στην κτηματαγορά. Μεσίτες, εργολάβοι, κατασκευαστές ομολογούν στον οικονομικό Τύπο ότι πραγματικά αρκεί μια ανάπλαση ή μια επένδυση για να ανεβάσει τις τιμές σε μια γειτονιά. Δίνουν ως παράδειγμα τη λειτουργία του νέου Μουσείου Ακρόπολης, όπου εντός λίγων μηνών η περιοχή έγινε ανάρπαστη, ιδιαίτερα για επαγγελματικά ακίνητα. Παράλληλα, μιλούν για μεγάλη τόνωση στη ζήτηση για διαμερίσματα σε Κουκάκι, Μακρυγιάννη (πλέον ακούγονται τιμές πάνω από 4.000 ευρώ/τ.μ.).
Στο Μεταξουργείο κατασκευάζονται νέες κατοικίες για να προσελκύσουν μεσαία κι υψηλότερα εισοδήματα. Ενδεικτικά, ο όμιλος ΓΕΚ - ΤΕΡΝΑ ολοκλήρωσε συγκρότημα 6.500 τ.μ., 40 πολυτελών κατοικιών στην οδό Μυλλέρου σε ιδιόκτητο οικόπεδό της (πιθανολογούμε ότι αγόρασε τη γη πολύ - πολύ φθηνότερα από την τιμή που πουλά). Οι επιχειρηματίες ήδη από το 2008 είχαν προχωρήσει σε σύναψη προσυμφώνων μεταβίβασης, για το 50% του συγκροτήματος.

Στο Βοτανικό, επίσης, δραστηριοποιούνται μεγάλα συμφέροντα. Δίπλα στον πολυχώρο «Αθηναΐς» ο όμιλος ΜΑΜΙΔΑΚΗ κατασκευάζει συγκρότημα πολυτελών κατοικιών (τα λεγόμενα λοφτ), το «Αthinais Τower Lofts». Το κόστος αγοράς υπολογίζεται να ξεπερνά τα 5.000 ευρώ/τ.μ.
Στα Κάτω Πετράλωνα η ΓΝΩΜΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ «αναδιαμορφώνει» σε πολυτελείς κατοικίες (συγκρότημα «Thission Lofts») διατηρητέο βιομηχανικό κτίριο στην Πειραιώς.
Και άλλες εταιρείες έχουν προχωρήσει σε αντίστοιχες επενδύσεις, όπως η «Alpha Land Development» με τέσσερα συγκροτήματα πέριξ της «Τεχνόπολης» στο Γκάζι.

Χρήσεις γης που βολεύουν το κεφάλαιο

Πρόκειται για παρεμβάσεις που - όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση - θα αναβαθμίσουν την περιοχή για το σύνολο του πληθυσμού, αλλά στην πραγματικότητα θα προσφέρουν τη δυνατότητα σε επιχειρηματίες να αποκομίσουν τεράστια κέρδη, αφού θα αλλάξουν οι χρήσεις γης με βάση τα συμφέροντά τους και τις δραστηριότητες που θέλουν να εγκαταστήσουν.

Ρόλο - κλειδί σε αυτούς τους σχεδιασμούς θα παίξει το Πρόγραμμα «Αθήνα - Αττική 2014» που εξήγγειλε η κυβέρνηση τον Ιούνη του 2010 και προβλέπει αναπλάσεις π.χ. σε πλατεία Θεάτρου, οδό Μενάνδρου, Αγ. Παντελεήμονα, πλατεία Αττικής, Αγ. Νικόλαο Αχαρνών (για τις τρεις πλατείες οι μελέτες ολοκληρώνονται και δημοπρατούνται εντός του έτους), Κολωνό, Ελαιώνα.

Η υπουργός ΠΕΚΑ, Τ. Μπιρμπίλη, αναφερόμενη στο πρόγραμμα, κατά τη διάρκεια της συζήτησης του κρατικού προϋπολογισμού για το 2011, δήλωσε ότι στόχος των έργων αναβάθμισης είναι μεταξύ άλλων και η προσέλκυση κατοίκων και ενοικιαστών μεσαίων εισοδηματικών τάξεων και αλλαγή μέρους της υπάρχουσας χρήσης (σ.σ. από μικρομάγαζα, εργαστήρια, βιοτεχνίες) σε χρήση κατοικίας.

Εξάλλου, η ανάπλαση προβλέπεται να «κινητοποιήσει νέες μορφές χρηματοδότησης από τον ιδιωτικό τομέα είτε με τη μορφή χορηγιών, είτε με την ενεργοποίηση θεσμών σύμπραξης δημόσιου, ιδιωτικού και κοινωνικού τομέα», όπως αναφέρεται στο πρόγραμα, δηλαδή ΣΔΙΤ όπου ο ιδιώτης μένει επί δεκαετίες σε μια περιοχή, ένα έργο, μια υποδομή για να βγάλει στο πολλαπλάσιο όσα αρχικά επένδυσε. Επίσης, το Πρόγραμμα παραδέχεται την ύπαρξη «υπεραξιών που δημιουργούνται από μεγάλες επενδύσεις και πολεοδομικές παρεμβάσεις για τα ιδιωτικά ακίνητα». Βλέπουν το κέρδος, αλλά αποσιωπούν σε ποιου την τσέπη πάει.

Το «Αθήνα - Αττική 2014», για παράδειγμα, προβλέπει την ανάπλαση της πολύπαθης πλατείας Θεάτρου και της οδού Μενάνδρου, με «κίνητρα» όπως «ευνοϊκά δάνεια», τα οποία προφανώς δεν απευθύνονται στους σημερινούς μικρομεσαίους καταστηματάρχες.

Προβλέπονται ακόμα αναπλάσεις σε Αγ. Παντελεήμονα, πλατεία Αττικής, Αγ. Νικόλαο Αχαρνών, περιοχές όπου ως και καινούρια διαμερίσματα πωλούνται σήμερα γύρω στα 1.200 ευρώ/τ.μ., ενώ οι κατώτερες τιμές πέφτουν και στα 700. Εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς τι θα βγάλουν όσοι έγκαιρα αγόρασαν εκεί ακίνητα.

Αναπλάσεις προβλέπονται και σε Κολωνό και Ελαιώνα. Πολύ χαρακτηριστικά στο πρόγραμμα ορίζεται ότι η «παρέμβαση» για την αναβάθμιση του Ελαιώνα απαιτεί «και τη συνέργεια όλων των κοινωνικών και οικονομικών εταίρων» (βλ. μια ΠΑΕ άρα Ανώνυμη Εταιρεία, τον μεγαλοεργαλάβο Βωβό κ.ά.). Συγκαταλέγεται ως κεντρική κατεύθυνση «η υποστήριξη της επιχειρηματικής και παραγωγικής δυναμικής με την εξασφάλιση κατάλληλων επιχειρηματικών ζωνών που θα ανταποκρίνονται σε όλους τους τύπους ζήτησης», άρα αλλαγή χρήσης γης προς όφελος μεγάλων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων.

Μπίζνες με το δημόσιο χρήμα

Αλλο ένα εργαλείο προς την κατεύθυνση αυτή είναι το «Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς» 2007 - 2013 και το επιμέρους πρόγραμμα, το Περιφερειακό Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Αττικής (ΠΕΠ). Χρηματοδοτεί με 24,3 δισ. ευρώ (εθνικοί και κοινοτικοί πόροι) μεγαλοκαρχαρίες, ώστε να «αναπλάσουν» σκόπιμα υποβαθμισμένες περιοχές, να αλλάξουν χρήσεις γης με βάση τα συμφέροντά τους, να οριοθετήσουν ζώνες «επιχειρηματικότητας», προκειμένου να θησαυρίσει πάλι το μεγάλο κεφάλαιο. Χρηματοδοτεί, δηλαδή όλους όσοι έσπευσαν με τη δύναμη του χρήματός τους και πήραν κοψοχρονιά ρημαγμένη σήμερα γη και κτίρια.

Το ΠΕΠ στις σχεδιαζόμενες «παρεμβάσεις» περιλαμβάνει την «αξιοποίηση μητροπολιτικών πάρκων», τις «αναπλάσεις όψεων κτιρίων για αισθητική αναβάθμιση περιοχών» κ.λπ. Μιλά ανοιχτά για αλλαγή χρήσεων γης, «αξιοποίηση των παλαιών βιομηχανοστασίων, ενδεχομένως σε συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα και την αξιοποίηση σύγχρονων χρηματοδοτικών εργαλείων». Ειδικότερα, ορίζει ότι οι όποιες παρεμβάσεις «μπορούν πλέον να γίνουν σε συνεργασία μεταξύ του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα (σ.σ.: ΣΔΙΤ όπου ο ιδιώτης μπαίνει και εκμεταλλεύεται επί δεκαετίες έργα, υποδομές, ακίνητα), περιλαμβάνοντας τη δημιουργία πολιτιστικών εγκαταστάσεων, κτιρίων γραφείων, κατοικίας υψηλών προδιαγραφών, χώρων πρασίνου και αναψυχής». Αλλού μιλά για «κινητοποίηση των ιδιωτικών πρωτοβουλιών», «εταιρικά σχήματα» από δημόσιο (συμπεριλαμβανομένων των ΟΤΑ) και ιδιώτες, όπου θα κληθούν να παράσχουν υπηρεσίες τους και πανεπιστήμια, ΜΚΟ, «Συλλογικά Οργανα Εργαζομένων».

Σύμφωνα με τα επίσημα κείμενα, μέχρι στιγμής στο ΠΕΠ Αττικής, ειδικά για το Δήμο Αθηναίων (και παράλληλα με τα σχεδιαζόμενα έργα από το «Αθήνα 2014») έχουν ενταχθεί «αναπλάσεις» της πλατείας Αθ. Διάκου στα Θυμαράκια, της πλατείας Μεσολογγίου στο Παγκράτι (συν πεζοδρομήσεις δύο παράπλευρων δρόμων), της πλατείας Αγ. Θωμά στου Γουδή, με συνολική δημόσια δαπάνη περίπου 3,6 εκατ. ευρώ. Επίσης, στο ΠΕΠ Αττικής εντάχθηκε και η «ανάπλαση» του Πεδίου του Αρεως (εντός ορίων του Δήμου Αθηναίων) με συνολική δημόσια δαπάνη περίπου 5,4 εκατ. ευρώ.

askordoulakos

Αναρτήθηκε από giorgis στις 6:47 μ

"ΥΨΗΛΗ ΤΑΣΗ" Νο 14: Εφημερίδα του ΣΕΕΝ "Εργατική Αλληλεγγύη"

διαβάστε και κατεβάστε ολόκληρη την εφημερίδα εδώ:
ΣΕΕΝ “ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ”
Τ.Σ.Ε (ΤΑΞΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΕΡΓ.

ΔΙΑΣΠΑΣΤΕ, ΠΟΥΛΗΣΤΕ, ΤΕΛΕΙΩΣΑΤΕ!

Της Φλώρας Παπαδέδε*
αναρτήθηκε: ΣΕΕΝ “ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ”
Το σίριαλ της απελευθέρωσης της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, που ξεκίνησε με την Οδηγία 92/1996 της Ε.Ε., αποδείχτηκε τεράστια εισπρακτική επιτυχία για ξένους και ντόπιους επιχειρηματικούς ομίλους. Η σειρά χρηματοδοτήθηκε από τις «ελληνικές» κυβερνήσεις και στηρίχθηκε από τις «αντιπολιτεύσεις», τα ΜΜΕ, και τις συνδικαλιστικές ηγεσίες. Απ’ όλους αυτούς που στήριξαν και στηρίζουν την πολιτική του ευρωμονόδρομου. Συνέβαλε έτσι σημαντικά στο ανέβασμα της μεγάλης υπερπαραγωγής «Η Διόγκωση του Δημόσιου Χρέους». Που καλείται να πληρώσει και πάλι το γνωστό υποζύγιο: ο ελληνικός λαός.
Τώρα Ε.Ε., ΔΝΤ και δοσίλογη κυβέρνηση ετοιμάζουν το νέο κύκλο του σίριαλ, το «τρίτο πακέτο απελευθέρωσης». Τα τρέιλερ των νέων επεισοδίων κόβουν ήδη την ανάσα των εργαζομένων στη ΔΕΗ, αλλά και κάθε εργαζόμενου σε αυτή τη χώρα όταν ανοίγει το λογαριασμό του ρεύματος.
Οι παραγωγοί της σειράς υπόσχονται νέα κορύφωση της αγωνίας καθώς προχωρούν σε μια καινοτομία άγνωστη μέχρι σήμερα στα χρονικά των ριάλιτι σόου: τον επί σκηνής διαμελισμό και τη δολοφονία του πρωταγωνιστή!
Η Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού που με το υστέρημα του ελληνικού λαού και τον κόπο των εργαζομένων της έχτισε αυτή την τεράστια κοινωνική υποδομή, πρέπει να πάψει να υπάρχει. Η απόσχιση και η ιδιωτικοποίηση των δικτύων, η πώληση και το κλείσιμο λιγνιτικών κοιτασμάτων, ορυχείων και μονάδων, η παραχώρηση των υδροηλεκτρικών, η αναγόρευση της «ανεξάρτητης» ΡΑΕ σε γκαουλάιτερ, δεν αφήνουν αμφιβολία ούτε στον πλέον καλόπιστο: στόχος της συνέχισης της πολιτικής των απελευθερώσεων-ιδιωτικοποιήσεων είναι η διάλυση κι η εξαφάνιση της ΔΕΗ. Γιατί η ύπαρξή της συνεχίζει να θυμίζει στον ελληνικό λαό ότι το ηλεκτρικό ρεύμα, όπως το νερό, οι συγκοινωνίες, η παιδεία, η υγεία, είναι κοινωνικό αγαθό.
Αυτά τα κοινωνικά δικαιώματα επιδιώκουν να καταργήσουν τα απανωτά «μνημόνια», η απελευθέρωση κι οι ιδιωτικοποιήσεις. Για τους πραγματικούς πρωταγωνιστές αυτού του τόπου προορίζεται ο ρόλος του φτωχού και πειθήνιου θεατή. Που θα παρακολουθεί με σκυμμένο το κεφάλι να καταληστεύουν καθημερινά τη χώρα του, τον ίδιο και τα δισέγγονά του. Που όταν θα βρίσκει δουλειά, θα δουλεύει πιο σκληρά για πιο λίγα. Και που κάθε βράδυ θα πληρώνει πανάκριβο εισιτήριο ανάβοντας το διακόπτη, για να παρακολουθήσει το ίδιο έργο στην TV: «αυτές οι επιλογές είναι μονόδρομος».
Είναι όμως έτσι; Δεν υπάρχει άλλος δρόμος; Ένας δρόμος που να οδηγεί σε αξιοπρέπεια και βελτίωση της ζωής της μεγάλης εργαζόμενης πλειοψηφίας; Κι είναι εύκολος ή δύσκολος δρόμος; Ας ψάξουμε για απαντήσεις με την κοινή λογική.

Η ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ ΤΗΣ «ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ»

Οι υπέρμαχοι της απελευθέρωσης των αγορών, επί 20 χρόνια, χρησιμοποιούν το ίδιο επιχείρημα: «οι δημόσιες επιχειρήσεις επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό και τους έλληνες φορολογούμενους. Αν τις μετοχοποιήσουμε, τις πουλήσουμε κι ανοίξουμε τις αγορές τους στους ιδιώτες θα απαλλαγεί η οικονομία από τα υπέρογκα κόστη τους». Γι’ αυτό και το 2000, με το Ν. 2773/99 «για την απελευθέρωση της αγοράς η.ε.», έσπασαν το «επάρατο» κρατικό μονοπώλιο της ΔΕΗ σε δύο μετοχοποιημένες επιχειρήσεις: τη ΔΕΗ Α.Ε. και το ΔΕΣΜΗΕ Α.Ε.

Ο ΔΕΣΜΗΕ Α.Ε., το εργαλείο της Ε.Ε. και των ιδιωτών για την απελευθέρωση, αποκαλείται τώρα από τους θιασώτες της ίδρυσής του:
1)  «Προβληματική επιχείρηση»[1] καθώς εμφανίζει ζημία περίπου 200 εκ. €. Γιατί παρά την αύξηση κατά 550%!!! του τέλους ΑΠΕ που πληρώνουν οι «έλληνες φορολογούμενοι», ο ΔΕΣΜΗΕ αδυνατεί να καταβάλει το σύνολο των υπέρογκων κρατικών επιδοτήσεων προς τους ιδιώτες κερδοσκόπους των ΑΠΕ. Επιδοτήσεις, που μόνο για το 2010 και χωρίς τα φωτοβολταϊκά, ανέρχονται σε περίπου 275 εκ. €.[2]
2) «Κρατικός οφειλέτης»[3] γιατί χρωστάει άλλα 40 εκ. € για επιδοτήσεις «κάλυψης μεταβλητού κόστους» στους ιδιώτες «επενδυτές» των θερμικών (Elpedison, GdF-Suez/ΤΕΡΝΑ, Μυτιληναίος).

Η ΔΕΗ Α.Ε., ιδιωτικοποιημένη κατά 49%, θα μοιράσει το 2010 μέρισμα ύψους 183,3 εκ. €. Το ελληνικό δημόσιο θα εισπράξει 93,5 εκ. € και οι ιδιώτες μέτοχοι 89,8 εκ. €. Επίσης, στο ίδιο έτος κατέβαλε:[4]
-  650,22 εκ. € προς τους ιδιώτες «ανταγωνιστές» της για αγορές ηλεκτρικής ενέργειας από εσωτερικό κι εξωτερικό και για να κρατά σβηστές σύγχρονες δικές της Μονάδες!
- 248,21 εκ. € προς τον ΔΕΣΜΗΕ για επιδότηση των ιδιωτών, ως τέλος χρήσης του δικού της δικτύου!

Η «ελληνική» κυβέρνηση, ο κύριος μέτοχος της ΔΕΗ και του ΔΕΣΜΗΕ, χαρίζει ως «κίνητρο» μέσω του πρόσφατου φορολογικού νόμου 100 εκ. € από ΦΠΑ, στους Elpedison, GdF-Suez/ΤΕΡΝΑ, Μυτιληναίος!!

Ας κάνουμε το ταμείο της «απελευθέρωσης» και μόνο για το 2010, 1^ο έτος του πετσοκόμματος των εργατικών δικαιωμάτων και εισοδημάτων στο όνομα του χρέους: «Όφελος» του ελληνικού δημοσίου: 93,5 εκ. €. Επιβάρυνση του ελληνικού δημοσίου και του «έλληνα φορολογούμενου» για άμεσες κι έμμεσες επιδοτήσεις σε όφελος των απελευθερωμένων ιδιωτικών επιχειρήσεων: 1,5 δις €!!![5]
Κατά τα άλλα, η δοσίλογη κυβέρνηση «ψάχνει» 500 εκ. € για την «τρύπα του χρέους». Και σχεδιάζει ξεπούλημα κι άλλου 15% της ΔΕΗ. Μια περιουσία αξίας 2,5 δις €[6] έναντι 500 εκ. €! Να ποια πολιτική δημιούργησε το χρέος!!
Ποιος από αυτούς που ζητούν «περισσότερη απελευθέρωση» δεν μπορεί να κάνει αυτούς τους υπολογισμούς; Ποιος από αυτούς, που κλίνουν τον «έλληνα φορολογούμενο» σε όλες τις πτώσεις και ξεχνούν ότι σε αυτή τη χώρα φορολογούμενοι είναι μόνο οι εργαζόμενοι, δεν γνωρίζει τις 4 πράξεις της αριθμητικής; Αυτοί που αποδέχονται την απελευθέρωση σαν «μονόδρομο», που βρίσκονται στην ηγεσία του συνδικάτου της «επιχείρησης του ελληνικού λαού» δεν μπορούν να τα πουν αυτά στο λαό και γιατί;;
Οι «απελευθερώσεις» των αγορών, οι ιδιωτικοποιήσεις δεν έγιναν για να απαλλαγεί το κράτος από επιδοτήσεις προς τις δημόσιες επιχειρήσεις, αλλά για να ξεπουληθούν στο κεφάλαιο τα δημόσια αγαθά. Για να επιδοτούνται όλο και πιο βαριά, όλο και πιο βαθιά οι ιδιώτες «επενδυτές» από το υστέρημα του εργαζόμενου-φορολογούμενου.
Αν το κρατικό μονοπώλιο στην ηλεκτρική ενέργεια, στις μεταφορές, κλπ, αποδεικνύεται τελικά πιο οικονομικό από την «αγορά», γιατί πρέπει να αποδεχτούμε τα χρέη, το ξεπούλημα και τη φτώχεια που φέρνει η «απελευθέρωση»;
Πολλοί λένε ότι η διεκδίκηση σήμερα να επανεθνικοποιηθεί η ΔΕΗ και ολόκληρη η ηλεκτρική ενέργεια, να δουλεύει για τα συμφέροντα του λαού και του τόπου είναι δύσκολη, «ουτοπική» και «ανέφικτη». Το ξεπούλημα της χώρας και της δημόσιας περιουσίας είναι πιο εύκολο; Η ζωή με το φόβο της απόλυσης, την ανεργία και το συρρικνούμενο εισόδημα είναι πιο εύκολη; Μετά από αυτά, η αξιοπρεπής ζωή, η ανταπόκριση στις καθημερινές ανάγκες μιας οικογένειας δεν θα είναι «ουτοπική» και «ανέφικτη»; Ας το σκεφτούμε την επόμενη φορά που θα πάμε στο σούπερ μάρκετ, που θα μας έρθει το μπιλλιέτο του δανείου, που θα πληρώσουμε το φροντιστήριο του παιδιού για μια παιδεία που κι αυτή «απελευθερώνεται»…



ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΨΕΜΑΤΑ

Οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ έχουν κάθε λόγο να ανησυχούν. Η κα Μπιρμπίλη δήλωσε «ότι στην παρούσα φάση δεν ενδείκνυται η διάθεση πακέτου μετοχών της ΔΕΗ»[7]. Και αν σε κάτι έχει δείξει συνέπεια αυτή η κυβέρνηση είναι ότι τα λόγια της δεν έχουν καμία σχέση με τα έργα της…
Τι διαβεβαιώνει όμως, η υπουργός; Ότι δεν θα πωληθεί «πακέτο μετοχών». Μονάδες όμως; Ότι δεν θα πουληθεί τώρα νέο ποσοστό. Αύριο; Σε ένα χρόνο; Και συνεχίζει η υπουργός: «είμαι υπέρ της άποψης ότι το Δηµόσιο πρέπει να διατηρήσει τον έλεγχο στα δίκτυα της ΔΕΗ, του φυσικού αερίου και της ΕΥΔΑΠ». Τι εννοεί άραγε λέγοντας «έλεγχο των δικτύων»; Γιατί ο κος Πεταλωτής την επόμενη μέρα το εννόησε ως «παραχώρηση του μάνατζμεντ των δικτύων σε ιδιώτες»!![8] Για τις Μονάδες Παραγωγής και τα Ορυχεία, προφανώς κανένας από τους δύο δεν είναι «υπέρ του δημόσιου ελέγχου» και το αποδεικνύουν τα έργα τους.

Οι λιγνίτες στα swaps.
Και τι δεν μας είπαν για τις περιβόητες «ανταλλαγές» κυβέρνηση, διοίκηση και ηγεσία της ΓΕΝΟΠ. Και θα «άνοιγαν την αγορά του λιγνίτη», και θα «προστάτευαν τη ΔΕΗ από πώληση μονάδων» και θα της έδιναν «δραστηριότητες στις διεθνείς αγορές». Τύφλα να’ χει το Skip δηλαδή, κι οι 29 κατασκευαστές πλυντηρίων…
Αποδείχτηκε δυστυχώς, αυτό που είχαμε ήδη επισημάνει: στάχτη στα μάτια των εργαζομένων. Ο «δοκιμαστικός» διαγωνισμός διενεργήθηκε, όχι από τη διοίκηση της ΔΕΗ ή έστω την «ελληνική» κυβέρνηση, αλλά απευθείας από την Κομισιόν. Δηλαδή απευθείας από τα ενεργειακά μονοπώλια που θέλουν να καταπιούν και την ελληνική αγορά ηλεκτρισμού.
Πριν ακόμα ανακοινωθεί το «άγονο» αποτέλεσμα του τεστ, η Κομισιόν είχε αναρτήσει τον κατάλογο των λιγνιτικών μονάδων που επιθυμούν να αρπάξουν τα ευρωπαϊκά μονοπώλια (Αγ. Δημήτρης V, Μελίτη, Μεγαλόπολη III, IV) και το χρονοδιάγραμμα κλεισίματος όλων των υπολοίπων ως το 2020.[9] Στις πρώτες θέσεις των μνηστήρων φιγουράρουν η GdF-Suez, το αφεντικό των Μονάδων της ΤΕΡΝΑ και η RWE, με την οποία δεν(;) κατόρθωσε να υπογράψει «μνημόνιο συνεργασίας» η διοίκηση Αθανασόπουλου.
Μετά από αυτές τις εξελίξεις, ο Πρόεδρος της ΔΕΗ Α.Ε. δήλωσε: «Μεταξύ της πώλησης ενέργειας και της πώλησης σταθμών, επιλέγω την πώληση σταθμών. Αν και αρχικά ακούγεται πιο βαρύ, τελικά είναι πιο έντιμο και πιο αποδεκτό, σε κάποιο βαθμό, κι από το συνδικάτο της ΔΕΗ.»[10]
Ο Πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ δήλωσε: «Θα ματώσουμε για το λιγνίτη».
Όμως, τα στελέχη της ΠΑΣΚΕ στη ΓΕΝΟΠ δηλώνουν στους χώρους δουλειάς ότι «θα είναι καλύτερα αν η ΔΕΗ ιδιωτικοποιηθεί πάνω απ’ το 51%»!
Αμφιβάλλει κανείς για την πρόθεση της ηγεσίας της ΓΕΝΟΠ να… «ματώσει»;

Οι λιγνίτες στα scraps.
Τα μέτρα ενάντια στον εγχώριο λιγνίτη που προβλέπουν το «μνημόνιο» και η «απελευθέρωση» δεν εξαντλούνται στην πώληση ισχύος και μονάδων.

-       Από το 2013 επιβάλλεται στη λιγνιτική παραγωγή ο χρηματιστηριακός φόρος CO2 για να διευκολυνθεί κατά πρώτο λόγο, η κερδοφορία των ΑΠΕ που ισοπεδώνουν βουνοκορφές, αποξηλώνουν δάση και ρημάζουν παραλίες για την «προστασία του περιβάλλοντος».
-       Η ζήτηση έχει περιοριστεί στα 5.500 MW από περίπου 7.000 MW που ήταν παλιότερα. Και θα περιορίζεται ακόμα περισσότερο όσο συνεχίζεται η κρίση, η ανέχεια κι οι αυξήσεις. Στο Νότιο Σύστημα, που βρίσκεται το κέντρο της κατανάλωσης, λειτουργούν 5 ιδιωτικές Μονάδες Παραγωγής (1.756 MW) και 4 ΑΗΣ της ΔΕΗ (2.875 MW), δηλ. συνολικά 4.631 MW. Τον Αύγουστο προγραμματίζεται να μπει η Κόρινθος Power (440 MW) κι αν ολοκληρωθεί και το γεφύρι της Άρτας ή αλλιώς Αλιβέρι, θα προστεθούν άλλα 400 MW. Άρα το Νότιο Σύστημα θα διαθέτει σύντομα σε λειτουργία 5.471 MW, εκ των οποίων 3.700 MW από σύγχρονες μονάδες φ.α., χωρίς «πράσινο» φόρο.
-       Το 2014, η Ε.Ε. σχεδιάζει να εφαρμόσει το Ενιαίο Ευρωπαϊκό Μοντέλο Αγοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας, όπου την κατανομή των φορτίων και τις τιμές πώλησης θα καθορίζουν απευθείας οι περιφερειακές χρηματιστηριακές εταιρείες που συστήνουν οι πέντε μονοπωλιακοί κολοσσοί της ενέργειας (EdF, GdF-Suez, RWE, EON, ENEL) και οι χονδρέμποροι-μεταπράτες.
Μετά από αυτά, πόσο «ανταγωνιστικό» και πόσο «αναγκαίο» θα είναι το εγχώριο καύσιμο; Τι συνέπειες θα έχει η αποδοχή των οδηγιών και της πολιτικής της Ε.Ε. σε ολόκληρη τη Δυτική Μακεδονία; Στην παραγωγική βάση της χώρας, στη ζωή κάθε οικογένειας;
Πολλοί λένε ότι δεν μπορούμε να αντιταχθούμε στις οδηγίες της Ε.Ε. γιατί θα σήμαινε «αυτόματα να φύγουμε κι από την Ε.Ε.» και τότε θα βρεθούμε αντιμέτωποι με σημεία και τέρατα! Στις 17/3/2011, το Σουηδικό Κοινοβούλιο ψήφισε για να σταματήσει η περαιτέρω απελευθέρωση-ιδιωτικοποίηση της αντίστοιχης ΔΕΗ, της Watenfall. Η είδηση πέρασε σκόπιμα στα ψιλά των εφημερίδων, μαζί με τα σημεία και τα τέρατα που δεν σημειώθηκαν μετά την απόφαση των Σουηδών.[11]
Αν για να αυγατίσουν τα κέρδη μιας χούφτας ενεργειακών ομίλων, πρέπει να ρημαχτεί μια ολόκληρη περιφέρεια της χώρας, γιατί είναι πιο καταστροφική η εναντίωση στις ευρωπαϊκές οδηγίες από την αποδοχή τους; Αν για να στηριχτεί το ευρώ και τα κέρδη μιας χούφτας τραπεζικών ομίλων, λεηλατούνται και καταδικάζονται στη φτώχεια μέχρι στιγμής τρία ευρωπαϊκά κράτη (Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία), γιατί η εναντίωση στο ευρώ και στην ΟΝΕ είναι πιο καταστροφική από την παραμονή; Τα σημεία και τα τέρατα εφαρμόζονται σήμερα, εδώ και μπροστά μας!
Κάθε άνθρωπος που διαθέτει κοινή λογική, όποια άποψη κι αν έχει για την Ε.Ε., οφείλει να διαπιστώσει ότι: Η Δυτική Μακεδονία κι ολόκληρη η χώρα δεν απειλούνται από κάποιο θεωρητικό οικονομικό αφανισμό που θα φέρει μια πιθανή εναντίωση στην Ε.Ε., το ΔΝΤ και την πολιτική τους. Απειλούνται από ένα συγκεκριμένο, οργανωμένο και με χρονοδιάγραμμα αφανισμό που υπαγορεύουν ακριβώς η Ε.Ε., το ΔΝΤ και η πολιτική τους, η πραξικοπηματική-αντισυνταγματική υπογραφή των «μνημονίων» και το ξεπούλημα της χώρας.

Υπάρχει μέλλον για τη χώρα; ΝΑΙ. Ανεξαρτησία από την ΕΕ και το ΔΝΤ, έξοδος από την ΟΝΕ και το ευρώ, εθνικοποίηση του χρηματοπιστωτικού τομέα και των στρατηγικών τομέων της οικονομίας, ενίσχυση του εισοδήματος των εργαζομένων, κατοχύρωση της ασφαλούς και σταθερής εργασίας. Άρνηση πληρωμής του επαχθούς δημόσιου χρέους, προκειμένου να εξασφαλιστούν πόροι για την παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας σε όφελος του λαού και του τόπου.
Υπάρχει μέλλον για το λιγνίτη; ΝΑΙ. Εθνικοποίηση του συνόλου του ηλεκτρενεργειακού τομέα σε μια ΔΕΗ Ενιαία και Καθετοποιημένη, 100% Δημόσια με Αποκλειστικότητα σε Παραγωγή – Μεταφορά – Διανομή, που θα λειτουργεί για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών και την ανάπτυξη της χώρας. Μόνο μια τέτοια ΔΕΗ μπορεί να σχεδιάζει αποτελεσματικά την αξιοποίηση του εγχώριου πλούτου.
Κι αν οι συνδικαλιστικές και πολιτικές ηγεσίες επιμένουν ότι να θυσιαστούμε υπέρ Ε.Ε. και «αγορών» είναι μονόδρομος, ας αναλογιστούμε… Τι είναι πιο εύκολο; Να υποστούμε τις συνέπειες των επιλογών τους ή να αλλάξουμε ηγεσίες…



ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ;

Με ό,τι έχει απομείνει πλέον στην παραγωγική της βάση να συρρικνώνεται όλο και περισσότερο, η διάλυση και το ξεπούλημα της ΔΕΗ, της μοναδικής ελληνικής βαριάς βιομηχανίας, σηματοδοτεί την ακόμα πιο βαθιά παραγωγική υποβάθμιση κι εξάρτηση της χώρας. Κι αυτό ακριβώς ετοιμάζεται να νομοθετήσει η δοσίλογη κυβέρνηση.
Στο προσχέδιο του νέου νόμου για την απελευθέρωση της αγοράς η.ε. και την εναρμόνιση με την οδηγία 72/2009 της Ε.Ε., η κυβέρνηση δεν προτίθεται να κυρώσει απλά το ξεπούλημα των ηλεκτρενεργειακών υποδομών, αλλά και την πλήρη παραχώρηση του δικαιώματος της χώρας να χαράζει δική της ενεργειακή πολιτική.
Η «ανεξάρτητη» Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ), γνωστή για την ανεξαρτησία της από κάθε έννοια δημόσιου συμφέροντος και κοινωνικού δικαιώματος, αποκτά πλέον τις αρμοδιότητες υπερυπουργείου και θα λογοδοτεί μόνο στην Κομισιόν. Αυτό το εγκάθετο όργανο, που τύποις θα διορίζεται από «τη διάσκεψη των προέδρων της βουλής» και ουσιαστικά από τους μονοπωλιακούς ομίλους και το συλλογικό εκφραστή τους, την Κομισιόν, θα υποκαταστήσει:
- τη νομοθετική εξουσία της βουλής, αφού θα είναι αρμόδιο για τη σύνταξη όλων των κανονισμών και των ρυθμίσεων που θα εφαρμόζονται στον κλάδο ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου.
- την εκτελεστική εξουσία της κυβέρνησης, αφού θα δίνει άδειες παραγωγής, θα επιλέγει το μίγμα καυσίμου, θα καθορίζει τα τιμολόγια, θα εγκρίνει την ανάπτυξη δικτύων, κ.ο.κ.
- τη δικαστική εξουσία, αφού οποιαδήποτε διαφορά θα την εκδικάζει η ίδια, χωρίς έφεση και με περιορισμούς στην προσφυγή στην ελληνική δικαιοσύνη.
Και για να εμπεδωθεί πλήρως ο ρόλος της ως γκαουλάιτερ των «αγορών», θα χαίρει και… πλήρους ασυλίας. Κανένας, ούτε η ελληνική κυβέρνηση, δεν θα μπορεί να διώξει ακόμα και για ποινικά αδικήματα τους επτά εγκάθετους της ΡΑΕ, αν δεν διαπιστωθεί ότι παρανόμησαν τουλάχιστον τρεις από αυτούς!! Αν παρανομούν μέχρι δύο, δεν υπάρχει πρόβλημα… Για γέλια ή για κλάματα;
Το νομοθετικό αυτό έγκλημα δεν αφορά μόνο τους 22.000 εργαζόμενους στη ΔΕΗ και τις οικογένειές τους. Υπερβαίνει τα όρια ακόμα κι αυτού του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας. Συνιστά εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων του λαού και της χώρας μας. Το δικαίωμα άσκησης ενεργειακής πολιτικής, το μέλλον της οικονομικής και βιομηχανικής ανάπτυξης της χώρας, ο φυσικός πλούτος, μέχρι κι η ανάγκη κάθε νοικοκυριού για φως και θέρμανση παραχωρούνται στην απληστία και τη λεηλασία των νέων κατοχικών δυνάμεων: των τοκογλύφων, των τραπεζιτών, της κάθε RWE, GdF-Suez και των ντόπιων συνεργατών τους!!
Θα επιτρέψουν οι εργαζόμενοι, ο ελληνικός λαός την εγκαθίδρυση της σύγχρονης απολυταρχίας των «ανεξάρτητων» αρχών και των μονοπωλίων που τις επιβάλλουν; Θα επιτρέψουν οι εργαζόμενοι, ο ελληνικός λαός να αναλάβουν τη διακυβέρνηση της χώρας οι αντιπρόσωποι των εταιρειών που στελεχώνουν τις κάθε λογής «ανεξάρτητες αρχές» και τα χρηματιστήρια αξιών, ενέργειας, κ.ο.κ.; Θα ανεχτούν οι εργαζόμενοι κι ο ελληνικός λαός την κατοχή που επιβάλλουν στη χώρα, στους ενεργειακούς πόρους και στις υποδομές της, όχι ξένα κράτη, αλλά κάτι ακόμα χειρότερο: οι μάνατζερς μιας χούφτας επιχειρηματικών ομίλων.
Ας σκεφτούμε με το χέρι στην καρδιά. Κι είμαι σίγουρη, πώς όποια γνώμη κι αν έχει καθένας για τους μετανάστες, κανείς μας δεν ονειρεύτηκε σαν μέλλον δικό του και των παιδιών του να γίνει μετανάστης σε ξένες πατρίδες. Και οπωσδήποτε κανείς μας δεν ζήλεψε την «καριέρα» του ανθρωποφύλακα σε στρατόπεδα συγκέντρωσης εξαθλιωμένων ανθρώπων, ούτε του χειριστή αποθέτη σε τοξικά απόβλητα. Γιατί για τέτοια «ανάπτυξη» προορίζουν τον τόπο μας.
Κι αφού όλοι θα συμφωνήσουμε ότι δεν μπορεί αυτό να αποτελεί «μέλλον» για μας και τα παιδιά μας, υπάρχει διέξοδος:

«Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει.»
Ακροτελεύτια Διάταξη, Άρθρο 120 (πρώην 114) του ισχύοντος Συντάγματος της Ελλάδας.




30.03.2011
*ΦΛΩΡΑ ΠΑΠΑΔΕΔΕ
Πολιτικός Επιστήμονας – Οικονομολόγος ΜSc
Γραμματέας Συλλόγου Επιστημονικού Προσωπικού ΔΕΗ

---

[1] Capital.gr, 15/6/2010 και ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 30/3/2011.

[2] Τα στοιχεία για τις ΑΠΕ προέρχονται από την επίσημη ιστοσελίδα του ΔΕΣΜΗΕ Α.Ε.

[3] Capital.gr, 23/2/2011 και EnergyPress, 23/3/2011.

[4] Ετήσια Οικονομική Έκθεση 1/1/2010-31/12/2010 Ομίλου ΔΕΗ.

[5] (200 + 275 + 40 + 89,8 + 650,2 + 248,2 + 100) = 1.602,6 – 93,5 = 1.509,1 εκ. €.

[6] Σύμφωνα με τις πρόσφατες δηλώσεις του Προέδρου της ΔΕΗ Α.Ε., κου Ζερβού (ΕΘΝΟΣ, 14/2/2011): «η πραγματική αξία της ΔΕΗ υπολογίζεται σε 16 δις € και είναι και υποτιμημένη».

[7] ΤΑ ΝΕΑ, 28/3/2011.

[8] ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 29/3/2011.

[9] Capital.gr, 15/1/2011.

[10] ΑΥΓΗ, 14/3/2011.

[11] ΕΘΝΟΣ-OnLine, 18/3/2011.

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΩΝ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

• ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΕΕΝ "ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ"
• Συνεχίζεται και εντείνεται η επίθεση κυβέρνησης, ΕΕ και Τρόικας. 

•   Νέο κύμα μειώσεων μισθών και κατάργησης κοινωνικών παροχών.

•   Ξεπουλάνε δημόσιες επιχειρήσεις και δημόσια περιουσία.

•   Ιδιωτικοποιήσεις σε υγεία, παιδεία, συγκοινωνίες.

• Διάσπαση, διάλυση και ξεπούλημα της ΔΕΗ. Στους ιδιώτες κερδοσκόπους τα δίκτυα, η λιγνιτική και η υδροηλεκτρική παραγωγή!

 Η κυβέρνηση με τη στήριξη της ΕΕ και της Τρόικας έχει κηρύξει ολοκληρωτικό κοινωνικό πόλεμο στους εργαζόμενους και στα φτωχότερα λαϊκά στρώματα της Ελληνικής κοινωνίας. Συνυπογράφοντας το μνημόνιο Νο 4 εντείνει τα αντεργατικά αντιλαϊκά μέτρα, βυθίζει τη χώρα στη φτώχεια και στην καταστροφή, βάζει ταφόπλακα σε κατακτήσεις δεκαετιών της εργατικής τάξης, καταργώντας τις συλλογικές συμβάσεις και εισάγοντας τις επιχειρησιακές και ατομικές συμβάσεις, μειώνει και άλλο τους μισθούς και οδηγεί τους εργαζόμενους σε περαιτέρω απελπισία και εξαθλίωση. Ξηλώνουν μία - μία όλες τις κοινωνικές καταχτήσεις του περασμένου αιώνα, από την κοινωνική ασφάλιση και το οκτάωρο μέχρι την κατάργηση των επιδομάτων ανεργίας! Το ξεπούλημα συνεχίζεται: Μετά τις συγκοινωνίες, την υγεία και την παιδεία,  σειρά έχει  η ΔΕΗ και η ενέργεια. Στην τελευταία σύνοδο της ΕΕ η κυβέρνηση δεσμεύτηκε για τα δυο επόμενα χρόνια να ξεπουλήσει δημόσια περιουσία αξίας 50 δις €! 

Η συνέχιση αυτής της πολιτικής δημιουργεί καθημερινά χιλιάδες ανέργους, σπέρνει  πείνα και εξαθλίωση στους εργαζόμενους και στους συνταξιούχους, βυθίζει τη χώρα στην ερήμωση, τη φτώχεια και την υποδούλωση στους ξένους και ντόπιους βιομήχανους.

Νομοσχέδιο διαμελισμού της ΔΕΗ

Με την κατάθεση του νομοσχεδίου για την «απελευθέρωση ενέργειας», που παρουσιάστηκε στο Υπουργικό Συμβούλιο, μπαίνει στην τελική ευθεία η υλοποίηση του σχεδίου (κυβέρνησης, κεφαλαίου με στήριξη της Κομισιόν και του ΔΝΤ) τεμαχισμού και ξεπουλήματος της ΔΕΗ! Ο κύριος στόχος είναι βέβαια η επικράτηση των ιδιωτών κερδοσκόπων σε όλες τις πηγές ηλεκτρικής ενέργειας (Η/Ε) και η καταλήστευση των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων μέσα από τις τεράστιες αυξήσεις της τιμής του Ηλεκτρικού Ρεύματος (κάνουν λόγο μέχρι και για τριπλασιασμό της ΚW/H μέχρι το 2015)!  Στα πλαίσια αυτά ετοιμάζονται να νομοθετήσουν:

1.   Την διάσπαση, (με σύμφωνη γνώμη ΔΕΗ και ΓΕΝΟΠ) τριχοτόμηση της ΔΕΗ με τη δημιουργία  των θυγατρικών Διανομής και Μεταφοράς, την στελέχωση των νέων εταιρειών με επιπλέον 850 εργαζόμενους που μετατάσσονται βίαια από τις κεντρικές υπηρεσίες με άγνωστο εργασιακό και ασφαλιστικό μέλλον. Το νομοσχέδιο αναφέρει ότι θα ιδιωτικοποιηθεί κατά 49% η νέα θυγατρική εταιρεία της Μεταφοράς, δηλαδή τα δίκτυα υψηλής τάσης (περιουσία του Ελληνικού λαού) περνάνε στους ιδιώτες.

2.   Την δημιουργία νέας εταιρείας (Λ.ΑΓ.Η.Ε) ανεξάρτητης από τη ΔΕΗ που θα αντικαταστήσει τον ΔΕΣΜΗΕ και θα διαχειρίζεται την λειτουργία της ημερήσιας αγοράς Η/Ε,

3.   Για την «απελευθέρωση» στο λιγνίτη αφού αρχικά παίχτηκε το σενάριο της ανταλλαγής ισχύος, κάτω από την απαίτηση της Κομισιόν και των ντόπιων και ξένων παραγωγών για εξασφάλιση πρόσβασης στο λιγνίτη,  επαναφέρουν την πώληση μονάδων και μάλιστα πολύ συγκεκριμένα να διαθέσουν αυτόνομα τη λιγνιτική ισχύ της Μονάδας 5 του Αγ. Δημήτρη. Ο τελικός στόχος είναι η ΔΕΗ μέχρι το 2015 να μη δίνει στο σύστημα πάνω από 15 έως 20% της συνολικής λιγνιτικής παραγωγής της χώρας!

ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ. ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΟΥ ΑΗΣ ΜΕΛΙΤΗΣ

Αυτή η πολιτική έκλεισε ήδη τον ΑΗΣ Μελίτης, την πιο καινούργια, την πιο ακριβή, την πιο «καθαρή», με τον μεγαλύτερο βαθμό απόδοσης λιγνιτική μονάδα, λόγο έλλειψης καυσίμου-λιγνίτη! Έκλεισε γιατί η ΔΕΗ βασίστηκε για την τροφοδοσία του σταθμού σε ιδιώτες κερδοσκόπους οι οποίοι έκλεισαν την Αχλάδα, κατέστρεψαν το Κλειδί και ακόμα δεν ξεκίνησαν το ορυχείο της Βεύης για το οποίο απέκλεισαν τη ΔΕΗ  από το διαγωνισμό!

Είναι αυτοί (Πολιτικοί, Συνδικαλιστές, Τοπικοί παράγοντες) οι θιασώτες του ανταγωνισμού και της απελευθέρωσης, δογματικά αμετανόητοι, λάτρεις της ασυζητητί ενσωμάτωσης  των Ευρωπαϊκών Οδηγιών που σήμερα κλαίνε και οδύρονται αλλά συμφωνούσαν (λόγω απόφασης της Κομισιόν) στην ανάθεση της τροφοδοσίας του ΑΗΣ Μελίτης στους ιδιώτες!

Η κατάσταση στους εργασιακούς χώρους ΑΗΣ-Ορυχεία-Υποστηρικτικές μονάδες είναι απελπιστική κυρίως λόγω της δραματικής μείωσης του προσωπικού! Κράτημα του εξοπλισμού στα ορυχεία λόγο μη επάνδρωσης, κλείσιμο συνεργείων και ολόκληρων τομέων, συγχωνεύσεις, ακόμα και προτάσεις για σβήσιμο μονάδων και μεταφορά του προσωπικού σε άλλες έπεσε στο τραπέζι από διευθυντές ΑΗΣ. Οι εργολαβίες κατάντησαν μάστιγα της επιχείρησης αλλά και των εργαζομένων.

Μαύρη κι ανασφάλιστη εργασία, δουλεμπόριο, μισθοί πείνας, πληρωμή με την ώρα, ωράρια λάστιχο, παντελής έλλειψη μέτρων ασφάλειας και ατομικών εφοδίων προστασίας, πολλά και σοβαρά ατυχήματα, είναι το συνηθισμένο σκηνικό στους χώρους εργασίας.

ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑΣ- ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΔΕΗ

Οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ είδαν μέσα σ ένα χρόνο να μειώνονται κατά 25% οι αποδοχές τους αλλά όπως φαίνεται για την Τρόικα και την Κυβέρνηση δεν είναι αρκετά γι αυτό και εκτός από τα 40 εκατομμύρια Ευρώ που έχει συμφωνήσει η διοίκηση της ΔΕΗ με το Υπουργείο να κόψει από υπερωρίες και εκτός έδρας, στην «κλίνη του Προκρούστη» μπαίνουν, το ωράριο, όλα τα επιδόματα, ο ΚΚΠ/ΔΕΗ και η κατάργηση των μισθολογικών κλιμακίων μέσα από την σύνδεση του μισθού με την παραγωγικότητα (στις συζητήσεις αυτές όπως όλα δείχνουν συμμετέχει κανονικά και η ΓΕΝΟΠ). Μέχρι και απολύσεις τακτικού προσωπικού μπήκαν στο «τραπέζι του διαλόγου» για να αναγκαστεί ο Ζερβός να δηλώσει: «Η ΔΕΗ δεν πρόκειται να προχωρήσει σε απολύσεις καθώς οι εργαζόμενοί της απολαμβάνουν καθεστώς μονιμότητας, ωστόσο θα επιδιωχθεί συμφωνία με τις εργατικές ενώσεις για μειώσεις στο ύψος των επιδομάτων».

Τα Πολυιατρεία της ΔΕΗ υπολειτουργούν με κλειστά τα μικροβιολογικά εργαστήρια (για να μην πάρουν δυο γιατρούς τετράωρης απασχόλησης σε Κοζάνη και Πτολεμαΐδα που θα κόστιζαν 2.000 € το μήνα, το ταμείο χρεώνεται περίπου 10.000 ευρώ ημερησίως!), χωρίς γιατρούς εδώ και ένα χρόνο, χωρίς λεφτά στα ταμεία με συνέπεια την ταλαιπωρία των εργαζομένων των συνταξιούχων και των οικογενειών τους. Και στην καλύτερη των περιπτώσεων θα μπορούν να λειτουργήσουν μέχρι τον Ιούνιο, όπως αναφέρει σε ενημερωτικό σημείωμα ο εκπρόσωπος των εργαζομένων στο ΤΑΥΤΕΚΩ Π. Αποστολίδης, ο οποίος χωρίς καμία αυτοκριτική διάθεση για τις πολιτικοσυνδικαλιστικές του επιλογές, αναφέρει ακόμα ότι χρήματα για κύριες και επικουρικές συντάξεις δεν θα υπάρχουν μετά τον Αύγουστο λόγω μειωμένης χρηματοδότησης από τον κρατικό προϋπολογισμό!  Απλά κάνει καταγραφή της «χασούρας» λες και δεν είναι ένας από τους κύριους υπεύθυνους αυτής της καταστροφικής για τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους επιλογής.

Αυτοί (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΣΑΔ) που χάρισαν τα αποθεματικά (3,3 τρις δραχμές) των εργαζομένων στη ΔΕΗ παίρνοντας ως «αντιπαροχή την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου»… Αυτοί που συνυπέγραψαν να αλλάξει ο νόμος που μέχρι τότε υποχρέωνε τη ΔΕΗ να καλύπτει τις συντάξεις και την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη… Αυτοί που δέχτηκαν να αλλάξουν την ασφάλιση στον εργοδότη και να κάνουν ταμείο χωρίς λεφτά αλλά με έλλειμμα 200 δις δραχμές από τον πρώτο κιόλας χρόνο λειτουργίας του… Αυτοί που από το 1998 υποστήριξαν κάθε Ευρωπαϊκή Οδηγία που μας έφερνε όλο και πιο κοντά στη διάλυση γιατί «αν ψηφίσουμε ενάντια στην Οδηγία πρέπει να φύγουμε από την ΕΕ»… Αυτοί που υπέγραψαν τη διάλυση του ασφαλιστικού μας κι έβαλαν πλάτη στη μετοχοποίηση-ξεπούλημα της ΔΕΗ, ανακοινώνουν τώρα ως δικαστικοί κλητήρες την παταγώδη αποτυχία της επιλογής τους. Και δεν αισθάνονται καν την ανάγκη να ζητήσουν ένα συγνώμη από τους εργαζόμενους που τους βάζουν σε μεγάλες περιπέτειες, κάτι που εμείς οι υπόλοιποι που αντιταχθήκαμε, («ως Κασσάνδρες») το είχαμε προβλέψει από τότε και τους προειδοποιούσαμε ότι κάνουν το μεγαλύτερο ξεπούλημα που έκανε ποτέ συνδικάτο σ αυτή τη χώρα!

ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ.

 Η ηγεσία της ΓΣΕΕ όχι μόνο δεν έπαιξε το ρόλο της απέναντι στην καταστροφική για τους εργαζόμενους πολιτική της κυβέρνησης και της Τρόικας αλλά συναίνεσε στην ουσία για να περάσει αυτή η πολιτική θεωρώντας την «σκληρή αλλά αναγκαία» και «το μνημόνιο ως μονόδρομο στη σημερινή κρίση» όπως δήλωσε δημόσια πολλές φορές ο Πρόεδρός της Γ. Παναγόπουλος. Δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ να κυκλοφοράει με σωματοφύλακες και να μην παραβρίσκεται στις συγκεντρώσεις της Συνομοσπονδίας φοβούμενος τις βίαιες αντιδράσεις των εργαζομένων! Η ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ παρά τους φραστικούς διαχωρισμούς και τις όποιες κινητοποιήσεις, τελικά συμφωνεί (διαχρονικά, απελευθέρωση ενέργειας 1999, μετοχοποίηση, διαγραφή των αποθεματικών από τα περιουσιακά στοιχεία της ΔΕΗ-διάλυση του ασφαλιστικού μας) στα μεγάλα και κρίσιμα ζητήματα με τη διοίκηση, την κυβέρνηση αλλά και τα υπερεθνικά κέντρα, συναίνεσε στη διάσπαση της ΔΕΗ, με έκτακτο συνέδριο μάλιστα, για να προλάβει τυχόν αντιδράσεις! Συναίνεσε στη μετακίνηση των 850 συναδέλφων, συναίνεσε στην ανταλλαγή ενέργειας ίσης με το 40% της λιγνιτικής και υδροηλεκτρικής παραγωγής.

Σήμερα η ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ δέχεται συντονισμένα επίθεση από τα ΜΜΕ που ελέγχονται από ιδιωτικά συμφέροντα (Αλαφούζος Μπόμπολας Λάτσης κλπ) και από τους πολιτικούς υπαλλήλους τους (Μάνος, Καρατζαφέρης, Μπακογιάννη κλπ) με στοιχεία που διοχετεύονται από την ίδια τη διοίκηση της ΔΕΗ και την κυβέρνηση με προφανή στόχο το διασυρμό της στα μάτια των εργαζομένων για να περάσουν ευκολότερα τη διάλυση και το ξεπούλημα της μεγαλύτερης επιχείρησης της χώρας. Βεβαίως όλα αυτά τα στοιχεία που βλέπουν το φως της δημοσιότητας δεν κινούνται στη σφαίρα της φαντασίας γιατί πολλά απ αυτά ακούγονταν χρόνια τώρα στους διαδρόμους της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ χωρίς ποτέ κανείς και καμία παράταξη να προσπαθήσει να «βάλει το μαχαίρι στο κόκαλο»! Ο Ρίζος είναι η κορυφή τού παγόβουνου και δεν είναι ο μοναδικός, χρόνια τώρα η ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ  ασκεί εργοδοτικό - κυβερνητικό συνδικαλισμό, πολλά στελέχη της είναι διαπλεκόμενα όχι μόνο με τη ΔΕΗ αλλά ακόμα και με ιδιώτες παραγωγούς. Ήμασταν και είμαστε αντίθετοι σε αμφιλεγόμενες δραστηριότητες της Ομοσπονδίας όπως είναι ο «κοινωνικός τουρισμός», τα κινητά τηλέφωνα κλπ.

Απέναντι στην κλιμάκωση της επίθεσης, θα απαντήσουμε με δυναμισμό και αποφασιστικότητα. Να οικοδομήσουμε την αγωνιστική ταξική ενότητα των ίδιων των εργαζομένων. Είναι αγώνας επιβίωσης και αξιοπρέπειας για τον κόσμο της δουλειάς. Μόνο έτσι μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την καθημερινή τρομοκρατία και τη βαρβαρότητα του κεφαλαίου.

è  Να πάρουν πίσω όλα τα αντεργατικά μέτρα, το «μηχανισμό στήριξης» και το Μνημόνιο.

è  Διαγραφή του χρέους, ανυπακοή και ρήξη με τις συμφωνίες ΕΕ, ΕΚΤ και ΟΝΕ.

è  Αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, Συλλογικές Συμβάσεις και σταθερή εργασία.

è  Νομοθετική απαγόρευση των απολύσεων. Να μην περάσουν οι ιδιωτικοποιήσεις.

è  Εθνικοποίηση των τραπεζών, χωρίς αποζημίωση, με εργατικό – κοινωνικό έλεγχο.

è  Δημόσιες συγκοινωνίες, δωρεάν παιδεία και υγεία.

è  Ανατροπή της απελευθέρωσης ενέργειας.

è  Υπάρχει λύση μπροστά στον τεμαχισμό, τη διάλυση και το ξεπούλημα της ΔΕΗ: Εθνικοποίηση του συνόλου του ηλεκτρενεργειακού τομέα σε μια ΔΕΗ Ενιαία και Καθετοποιημένη, 100% Δημόσια που θα λειτουργεί για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών και την ανάπτυξη της χώρας. Μόνο μια τέτοια ΔΕΗ μπορεί να εξασφαλίσει ανάπτυξη του τόπου, φθηνό ρεύμα για το λαό, εργασιακά κι ασφαλιστικά δικαιώματα στους χιλιάδες εργαζόμενους στον κλάδο της Ενέργειας.

Συνάδελφοι, σε κάθε Σωματείο και σε κάθε χώρο δουλειάς, ας πάρουμε την υπόθεσή μας στα χέρια μας. Να συμμετέχουμε σε κάθε διαδικασία, να ελέγχουμε, να πιέζουμε, να αλλάξουμε συσχετισμούς. Όχι άλλα «λευκά χαρτιά» σ’ όσους παζάρεψαν κι εξακολουθούν να ξεπουλούν τα δικαιώματά μας. Να πάρουμε παντού πρωτοβουλίες, να δημιουργήσουμε επιτροπές αγώνα και διεκδίκησης, να παλέψουμε για τη ζωή που μας αξίζει, για να υπάρχει μέλλον για τα παιδιά μας.

ΣΕΕΝ “ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ”

Πισώπλατο χτύπημα

Του Γιώργου Ρούση

Από την "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία", 20.3.2011 Εδώ και λίγες Κυριακές είχα σχολιάσει τη στάση του ΚΚΕ στα πανεπιστήμια, υποστηρίζοντας ότι φέρει βαρύτατες ευθύνες για το γεγονός ότι δεν κουνιέται φύλλο, τη στιγμή που βρισκόμαστε απέναντι στην κορύφωση της επίθεσης κατά του δημοσίου πανεπιστημίου. Την προηγούμενη Κυριακή δημοσιεύτηκε στον «Ριζοσπάστη» μια σχετική ανακοίνωση της ΚΝΕ δίχως μάλιστα, περιέργως, να προσδιορίζεται ποιο όργανό της την εξέδωσε. Η ανακοίνωση αυτή αποτελεί ένα βαρυσήμαντο κείμενο ιστορικής σημασίας για το ίδιο το ΚΚΕ και την αριστερά γενικότερα. Πρόκειται για το πλέον σημαντικό κομματικό ντοκουμέντο, μετά το τελευταίο συνέδριο του κόμματος. Και όχι τυχαία, αναφέρομαι στο κόμμα και όχι στην νεολαία του διότι είμαι βέβαιος ότι αυτή η ανακοίνωση-απόφαση βγήκε καθ΄ υπαγόρευση του πρώτου. Ενώ λοιπόν ορθότατα τίθεται ως στόχος «να μην περάσει ο νέος νόμος-πλαίσιο, το μνημόνιο της Παιδείας», ο οποίος «στοχεύει το πανεπιστήμιο - Α.Ε. με δίδακτρα και φέρνει επίσημα τις επιχειρήσεις στις σχολές», επιλέγεται ως μέσο επίτευξης αυτού του στόχου η συγκρότηση μιας παράλληλης από όλο το υπόλοιπο φοιτητικό κίνημα οργανωτικής δομής η οποία θα είναι απόλυτα ελεγχόμενη από το κόμμα. Με άλλα λόγια τη στιγμή που θα έπρεπε με νύχια και με δόντια να σφυρηλατηθεί, παρά τις υπαρκτές διαφορές, η κοινή δράση των αριστερών προοδευτικών δυνάμεων, το ΚΚΕ τις αντιπαραβάλλει μέσω της δημιουργίας εκ μέρους του ξεχωριστών συλλόγων, ξεχωριστών συνελεύσεων, ξεχωριστού κινήματος, αντιμετωπίζοντας συλλήβδην όλες τις άλλες εκτός αυτού δυνάμεις ως μη ταξικές, αν όχι ως ταξικούς αντιπάλους, εφόσον αυτές πέρα των άλλων «ναρκοθετούν κάθε προσπάθεια συμπόρευσης με το ταξικό εργατικό κίνημα (δηλαδή), το ΠΑΜΕ». Μάλιστα, τίθεται και συγκεκριμένη προθεσμία (3 μήνες) για την ολοκλήρωση της δημιουργίας της παράλληλης αυτής δομής, αποδεικνύοντας και με αυτόν τον τρόπο ότι αυτή αντιμετωπίζεται σεχταριστικά ως εσωτερική υπόθεση του κόμματος και όχι ως υπόθεση του μαζικού κινήματος, στο οποίο το κόμμα θα πρέπει να επιδιώκει να κατακτήσει την ηγεμονία. Τι ακριβώς αποφασίστηκε; Σε κάθε πανεπιστημιακό τμήμα ή και ίδρυμα, να δημιουργηθούν από τις δυνάμεις που πρόσκεινται στο ΚΚΕ, άλλοι, διαφορετικοί σύλλογοι από τους υπάρχοντες. Μέχρι τότε, δηλαδή ουσιαστικά μέχρι το τέλος του ακαδημαϊκού έτους, και με δεδομένο ότι και οι γενικές συνελεύσεις των φοιτητών θεωρείται ότι «είναι παρωδία» (θα είχε ενδιαφέρον να μαθαίναμε από πότε, μια και μέχρι πέρυσι η ΚΝΕ-Πανσπουδαστική συμμετείχε ενεργά σε αυτές), η ΚΝΕ θα ακολουθήσει μεν τον καθάριο μοναχικό δρόμο της μονοφωνίας των καλόγερων του μεσαίωνα, η δε μεταρρύθμιση της κυρίας Διαμαντοπούλου θα έχει ολοκληρώσει το τέλος του πανεπιστημίου. Και επειδή ναι μεν η ηλιθιότητα μπορεί να μην εκληφθεί ως αμάρτημα, όπως μας καλεί να πράξουμε ο Ντοστογιέφσκι , από την άλλη όμως όταν πρόκειται για την ηγεσία ενός πολιτικού κόμματος, αν μη τι άλλο με την εμπειρία του ΚΚΕ, δεν μπορεί παρά να έχει τα όριά της, είναι προφανές ότι εν προκειμένω, είτε στην καλύτερη περίπτωση θυσιάζεται το φοιτητικό κίνημα στο όνομα μιας κοντόφθαλμα αναμενόμενης ενδυνάμωσης της υπό απομαζικοποίηση κομματικής νεολαίας, είτε στη χειρότερη περίπτωση στρώνονται συνειδητά ροδοπέταλα στην κυρία Διαμαντοπούλου. Στην κάθε περίπτωση επειδή το ουσιώδες δεν είναι ούτε μια δίκη προθέσεων, ούτε και διακηρύξεων, η πραγματικότητα είναι ότι οδηγούμαστε στο δεύτερο. Αντικειμενικά λοιπόν πρόκειται για πισώπλατο χτύπημα κατά του φοιτητικού κινήματος, και για άλλη μια φορά για αριστερή φρασεολογία συνδυασμένη με καραμπινάτη δεξιά παρέκκλιση. Αλλά η σπουδαιότητα αυτής της ανακοίνωσης ξεπερνά το χώρο των ΑΕΙ και της εκπαίδευσης γενικότερα και τούτο διότι πολύ φοβάμαι ότι αποτελεί πρόκριμα του τι μέλλει γενέσθαι και στον εργατικό χώρο, όπου ήδη οι αυτοπροσδιοριζόμενες από το κόμμα ταξικές δυνάμεις αντιμετωπίζουν όλους τους υπόλοιπους ως λεπρούς αποδράσαντες από κάποια Σπιναλόγκα. Ολα τα παραπάνω, έστω κι αν αυτό φαντάζει αντιφατικό στους εξ ιδίων τα αλλότρια κρίνοντες, σε καμιά περίπτωση δεν σημαίνουν ότι ο κόσμος του ΚΚΕ πρέπει να αντιμετωπίζεται όπως αντιμετωπίζει το ίδιο όσους διαφοροποιούνται από αυτό. Ακόμη σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να σταματήσουμε να επιδιώκουμε την κοινή δράση ακόμη και με το ίδιο το ΚΚΕ, έστω κι αν αυτό θεωρεί ότι αυτή «έχει απορριφθεί από την ίδια τη ζωή». Από την άλλη όμως, η επιδίωξη της κοινής δράσης σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να σημαίνει την απεμπόληση του δικαιώματος κριτικής προς το ΚΚΕ, έστω κι αν το ίδιο υποτιμώντας τη νοημοσύνη των μελών του, την ταυτίζει με αντικομμουνισμό, ακριβώς για να διεγείρει τα κομματικά αντανακλαστικά τους, λες και πρόκειται για φανατικούς θρησκευόμενους και όχι για ορθολογικά σκεπτόμενους αριστερούς πολίτες.