Η συνεργασία όπλο στη μάχη της ανατροπής

 του Αντώνη Δραγανίγου

Η αντικαπιταλιστική επαναστατική Αριστερά πρέπει να πάρει μαζί της τους εργαζόμενους που θέλουν να αλλάξουν τα πράγματα, τις μαχόμενες δυνάμεις που συνειδητοποιούν το βάθος της σύγκρουσης και να δώσει την μάχη. Να συνδέσει πιο πειστικά τους στόχους και τις διεκδικήσεις του κινήματος, τους στόχους για την επιβίωση του λαού, για τα δημοκρατικά του δικαιώματα ενάντια στο κράτος έκτακτης ανάγκης με το γενικότερο πρόγραμμα αντικαπιταλιστικής ανατροπής της επίθεσης.

Ανάγκη υπέρβασης του κατακερματισμού

ΜΕΤΩΠΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Το θέμα της μετωπικής πολιτικής έχει αποτελέσει ιστορικά πεδίο μεγάλων αντιπαραθέσεων στο κομμουνιστικό κίνημα. Όχι τυχαία.
Συνήθως η μετωπική πολιτική έγινε το όχημα «δεξιών μετατοπίσεων» κάτω από το γενικό σχήμα, «έχουμε ένα επαναστατικό κόμμα που λέει τα πάντα» (επανάσταση κομμουνισμό κλπ) και μια πολιτική συμμαχιών για το «πολτικά εφικτό τη περιόδου». Αποτέλεσε επίσης σημείο σφοδρής αντιπαράθεσης των επαναστατών με το ρεύμα του αριστερισμού (καμιά συμμαχία, κανένας συμβιβασμός κλπ)

Το κοριτσάκι δίχως σπίρτα

της Μαριάννας Τζιαντζή

Πασίγνωστο είναι το παραμύθι για το κοριτσάκι που παραμονή Πρωτοχρονιάς πουλούσε σπίρτα στους περαστικούς στο δρόμο. Μια ποιητική και ταυτόχρονα αμείλικτη καταγγελία της κοινωνικής ανισότητας. Άραγε ποιος σύγχρονος Άντερσεν θα βρεθεί να γράψει για ένα άλλο τετράχρονο κοριτσάκι που ήρθε στην Ελλάδα από τη μακρινή Συρία και, ανήμερα Πρωτοχρονιάς, δεν είχε σπίρτα να ανάψει, αλλά προσπαθούσε να ζεσταθεί γαντζωμένο στο πτώμα του πατέρα του;

Με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τον πόλο της αντισυστημικής αριστεράς,

 του Πάνου Δαμέλου

Κείμενο εναρκτήριο ενός διαλόγου που θα συνεχιστεί και μετά τις βουλευτικές εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, με ανοιχτά τα ερωτήματα: ποιες προϋποθέσεις είναι αναγκαίες για την εργατική λαϊκή αντεπίθεση, ποιο σχέδιο, ποιο πρόγραμμα πάλης απαιτείται για να οδηγηθούν οι αγώνες σε αντικαπιταλιστική προοπτική.

Η συντακτική ομάδα του ΚΟΜΜΟΝ επιδιώκει τη συμβολή στο διάλογο διαφορετικών ρευμάτων και αγωνιστών της Αριστεράς.

Μεταβατικό πρόγραμμα: Στόχοι ζύμωσης για μετά την επανάσταση ή πρόγραμμα ανατροπής για το σήμερα;

Θα μου επιτρέψετε σε αυτό το κείμενο να προσπεράσω την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, που και οι ίδιοι λένε ότι δεν αποτελεί παρά ένα «πρόγραμμα σωτηρίας» εντός καπιταλισμού και ότι τα περί σοσιαλισμού θα τα δούμε «αφού ορθοποδήσει η οικονομία», και να αναφερθώ κατευθείαν στις δυνάμεις της αριστεράς που δεν έχουν απορροφηθεί από αυτό το σχέδιο. Στις υπόλοιπες δυνάμεις της αριστεράς λοιπόν, που θεωρούν ότι ο καπιταλισμός δεν μπορεί να υπάρξει «με ανθρώπινο πρόσωπο» και ότι τώρα περισσότερο από ποτέ είναι επίκαιρο το ζήτημα της ανατροπής του, συναντάμε το εξής παράδοξο: Ενώ γενικά υπάρχει συμφωνία για τους βασικούς άξονες ενός προγράμματος που έρχεται σε ρήξη με τις κεντρικές επιλογές του συστήματος σήμερα (άρνηση πληρωμής του χρέους, έξοδος από ευρώ, ρήξη και αποδέσμευση από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, απαλλοτρίωση τραπεζών και μεγάλων επιχειρήσεων με εργατικό έλεγχο κοκ), υπάρχει μεγάλη δυσκολία στο να βρεθεί ένας κοινός βηματισμός. Αυτό οφείλεται κατά βάση στο ότι υπάρχουν, χοντρικά, δύο τρόποι να προσεγγίσει κανείς αυτό το πρόγραμμα.

Τα πολιτικά όρια της νέας περιόδου,

του Αλ. Αναγνωστάκη

«Είμαι απαισιόδοξος λόγω ευφυΐας και αισιόδοξος λόγω θέλησης». Η απάντηση αυτή του  Γκράμσι, στην ερώτηση πώς βλέπει τον κόσμο, γεφυρώνει τη σημερινή σκληρή πραγματικότητα με το δέον γενέσθαι στις επερχόμενες μάχες στις οποίες οφείλουμε  να προχωρήσουμε σαν να μην υπάρχουν όρια για τις δυνατότητές μας.

Από τις 8 Δεκέμβρη ως τα σήμερα οι κυβερνώντες, ΝΔ –ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-ΔΝΤ, προχώρησαν σε πολιτικές κινήσεις που δρουν καταλυτικά στις εξελίξεις.

Πρώτον, παρέτειναν έως τέλη Φλεβάρη το ισχύον μνημονιακό καθεστώς, παράταση που συνοδεύτηκε από νέα δέσμη αντιλαϊκών μέτρων. Ενέκριναν επίσης τη προσφυγή της Ελλάδας στην πιστωτική γραμμή ενισχυμένων όρων η οποία εξασφαλίζει χρηματοδότηση ύψους περίπου 18 δις ευρώ (συμπεριλαμβανομένων των 11,6 του ΤΧΣ) για 2 χρόνια εφόσον όμως η όποια κυβέρνηση προκύψει θα τηρεί τη συμφωνία η οποία θα υπογραφεί με το νέο μνημόνιο και τα μέτρα που θα τη συνοδεύουν. Τα μέτρα έχουν ήδη ανακοινωθεί, είναι αυτά που υπέβαλε αλλά δεν υπέγραψε η κυβέρνηση με το e-mail Χαρδούβελη.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ:Τι να κάνουμε; ή «η ιστορία θα μας κρίνει αμείλικτα» -Μια εμπειρία από το Περιστέρι

---

Γράφει ο Πάνος Παπανικολάου

Η αντικαπιταλιστική αριστερά βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι επιλογών προκειμένου να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Περιστάσεων ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΑΠΑΙΤΗΤΙΚΩΝ, που διαμορφώνονται κατ αρχήν από το ΑΒΥΣΣΑΛΕΟ ΚΕΝΟ πολιτικής εκπροσώπησης των ταξικών συμφερόντων της λαϊκής πλειοψηφίας λόγω της ανεπάρκειας των ηγεσιών της συστημικής αριστεράς : της πλήρους σοσιαλδημοκρατικοποίησης της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ και του στείρου ιδεολογικοπολιτικού αυτισμού της ηγεσίας του ΚΚΕ. Κατά δεύτερο οι ιδιαίτερα απαιτητικές περιστάσεις διαμορφώνονται από τις ίδιες τις κατακτήσεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στα μαζικά κινήματα και στην ιδεολογικοπολιτική παρέμβαση και απήχηση.

Εκλογές 2015: Και πάλι, στηρίζουμε-ψηφίζουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ!

Οι δυνάμεις της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. βρίσκονται ξανά παρούσες ενόψει των εκλογών της 25ης Γενάρη 2015, φιλοδοξώντας να αλλάξουν το τοπίο στην Αριστερά και στο εργατικό κίνημα.     

Γι' αυτό το λόγο συνεδρίασε η Κεντρική Επιτροπή του ΕΚΚ και επιβεβαίωσε την επαναστήριξή της στο συγκεκριμένο-μεταβατικό πρόγραμμα της αντικαπιταλιστικής ανατροπής, που το πλαίσιό της περιλαμβάνει:

    - τη ριζική αναδιανομή εισοδήματος και πλούτου, υπέρ της εργασίας και σε βάρος του κεφαλαίου, με πάλη για βασικούς στόχους βελτίωσης της θέσης των εργαζομένων,

"ΑΣ ΔΙΕΞΑΓΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΑΛΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΗΘΙΚΗ ΠΟΥ ΑΡΜΟΖΕΙ ΣΤΗΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ"

Σχόλιο του ΕΕΚ για τα σχόλια στην σελίδα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο fb / 

«…ας διεξάγουμε την πολιτική πάλη με τους όρους και την ηθική που αρμόζει στην κομμουνιστική και επαναστατική αριστερά»
 

Τις τελευταίες ημέρες στο διαδίκτυο και σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σε ιστότοπους σχετιζόμενους με τον χώρο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, δημοσιεύονται «κριτικές» και «διάλογοι», γύρω....
από απόσπασμα παρμένο από την απόφαση της Έκτακτης Συνδιάσκεψης του ΕΕΚ για αυτόνομη κάθοδο στις επερχόμενες εκλογές («Για μια επαναστατική παρέμβαση στις εκλογές» 28/12/2014).

Η ψήφος στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ ενδυναμώνει τους εργατικούς και λαϊκούς αγώνες

Η αντικαπιταλιστική επαναστατική Αριστερά δεν πορεύεται στις εκλογές με τα εκβιαστικά ψευτοδιλήμματα του δικομματισμού, των αστικών και μικροαστικών κομμάτων

‘Ηγγικεν η ώρα. Ήδη διανύουμε μια βραχύχρονη προεκλογική περίοδο. Από μια άποψη, καλύτερα που είναι βραχύχρονη. Γιατί θα είναι μικρότερη η δόση δυσωδίας που θα εισπνεύσουμε, αφού σ’ αυτήν κατεξοχήν την περίοδο το εκάστοτε δικομματικό σύστημα, και γενικότερα το αστικό κομματικό σύστημα, προβάλλει τα πιο παρακμιακά χαρακτηριστικά του.

Στον κολοφώνα της φτάνει η δημαγωγία, η κυνική ψευδολογία, η ανερμάτιστη υποσχεσιολογία, η εξαγορά συνείδησης (όχι απαραίτητα με τα τριάκοντα αργύρια αλλά και με προσφορά βουλευτικών θώκων, ιδίως απ’ τις ανερχόμενες και ισχυρές δυνάμεις), οι μαφιόζικοι εκβιασμοί, το κουρέλιασμα θέσεων ψηφισμένων από συνέδρια), οι λεονταρισμοί, οι ψυχολογικοί εκβιασμοί (σταθερότητα – ελπίδα) που υποκαθιστούν την πολιτική αντιπαράθεση. Επικοινωνιακά κόλπα και αποκαλύψεις κυριαρχούν στην ημερήσια διάταξη, εκβιαστικά διλήμματα, άθλια καλπονοθευτικά συστήματα, φασιστικοί αποκλεισμοί της ριζοσπαστικής Αριστεράς απ’ τα τηλεοπτικά μέσα, ολοκληρωτικού χαρακτήρα προβολή των ποικιλιών της συστημικής άποψης, όλα τα άνθη του κακού που εξασφαλίζουν την τεχνητή αναπαραγωγή ενός αποτυχημένου και γερασμένου συστήματος.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Αντικαπιταλιστική και ενωτική παρέμβαση

Με ανατρεπτική συνεργασία στην εκλογική μάχη

Έχει φανεί ο χαρακτήρας και η ένταση της πολιτικής σύγκρουσης που διεξάγεται ήδη και θα κλιμακωθεί όσο θα πλησιάζει η ώρα της κάλπης. Το πρώτο και κυρίαρχο στοιχείο είναι το νέο «κύμα» της πολιτικής επίθεσης του κεφαλαίου και των μηχανισμών του, εγχώριων και διεθνών, που αφορά τον γνωστό πλην κλιμακούμενο βομβαρδισμό περί «χρεοκοπίας», «πιστωτικού γεγονότος», «εξόδου από το ευρώ», «θα μείνουμε χωρίς φάρμακα» και άλλα τερατολογικά από την έλευση του επάρατου ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτή η τρομοκρατική επιχείρηση δεν αφορά βέβαια τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος έχει φροντίσει με εξαιρετικά σαφή και έντονο τρόπο να προδιαγράψει τις πολιτικές συντεταγμένες στις οποίες θα κινηθεί η πιθανή κυβέρνηση «εθνικής και κοινωνικής σωτηρίας», με κέντρο τον ίδιο. Το πλαίσιο του «κράτους που έχει συνέχεια», του σύγχρονου «ανήκομεν εις τη Δύση», του ευρώ, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Εάν ένα κόμμα δηλώνει αυτά τα πράγματα όταν είναι αντιπολίτευση, ο καθένας φαντάζεται τι θα πράξει όντας κυβέρνηση.

Ανυπόταχτη Κρήτη: Ο Γ. Κυριακάκης για την ΑΝΕΚ

ΠΤΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ

---

Ούτε στους χειρότερους εφιάλτες τους μπορούσαν να φανταστούν το κατάντημα του δημιουργήματος τους, οι Κρητικοί που συγκεντρώθηκαν στα Χανιά στις 10 Απριλίου του 1967 για να ιδρύσουν την ΑΝΕΚ. Την ΑΝΕΚ, μια εταιρεία λαϊκής βάσης, που ιδρύθηκε μετά από το φρικτό ναυάγιο του επιβατηγού-οχηματαγωγού πλοίου “ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ”, στις 8 Δεκεμβρίου 1966, όταν το σαπιοκάραβο του εφοπλιστή Τυπάλδου πήρε στο βυθό μαζί του 224 επιβάτες στη θαλάσσια περιοχή της Φαλκονέρας. Κι ενώ ιδρύθηκε ως εταιρεία λαϊκής βάσης για να εξασφαλίσει τη σταθερή και ασφαλή σύνδεση της Κρήτης με τον Πειραιά και να προστατεύσει τους Κρητικούς από την εφοπλιστική ασυδοσία, κατέληξε να μισθώνει σαπιοκάραβα και να κάνει στους επιβάτες της ότι έκανε ο Τυπάλδος πενήντα χρόνια πριν !!! Το Σεπτέμβρη του 1970 ξεκίνησαν τα δρομολόγια Χανιά – Πειραιάς με το θρυλικό ΚΥΔΩΝ. Μεγάλη η περηφάνια και ο ενθουσιασμός για τη χανιώτικη εταιρεία και καθώς δημιουργήθηκαν κι άλλοι συνεταιρισμοί στο νησί, ορισμένοι άρχισαν να τρέφουν αυταπάτες περί λαϊκού καπιταλισμού και άλλα φούμαρα.

Για την Απόφαση Συνδιάσκεψης ΕΕΚ: Ό, τι λάμπει, δεν είναι (αριστερός) χρυσός

Σύντομο σχόλιο με αφορμή την απόφαση της Συνδιάσκεψης του ΕΕΚ
Γράφει ο Μάριος Νικολάου

Με την πρόσφατη απόφαση της έκτακτης συνδιάσκεψής τους, οι σύντροφοι του ΕΕΚ απέρριψαν ομόφωνα την πρόταση πολιτικής συνεργασίας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Ισχυρίζομαι εξ αρχής –κάπως προκλητικά- ότι η απόφαση αυτή «βγάζει φλας αριστερά για να στρίψει δεξιά».

Εξηγούμαι: Ενώ με την εκλογική του κάθοδο το ΕΕΚ εμφανίζεται να κρατάει «στάση αρχών» και «ιδεολογικής καθαρότητας», εντούτοις τα πολιτικά στοιχεία που συνοδεύουν την αρνητική αυτή απόφαση «μπάζουν» από δεξιά, κι αυτό για τρεις λόγους:

α) Η θέση που παίρνει για την στάση απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ είναι στάση ξεκάθαρα διορθωτική και όχι στάση αντιπαράθεσης. Ας δούμε χαρακτηριστικά την ακόλουθη παράγραφο:

Εισήγηση της ΚΣΕ στις Τοπικές-Κλαδικές Επιτροπές και στο Πανελλαδικό Συντονιστικό Όργανο (30/12/2014)

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΚΣΕ ΣΤΙΣ ΤΟΠΙΚΕΣ – ΚΛΑΔΙΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ

ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΟΡΓΑΝΟ 30/12/2014

1.Η συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου στάθηκε ανίκανη να συγκεντρώσει 180 βουλευτές υπέρ του υποψήφιου για την Προεδρία της Δημοκρατίας, Στ. Δήμα, λόγω της κοινωνικής απονομιμοποίησης της πολιτικής της. Είναι η τέταρτη κυβέρνηση μέσα σε έξι χρόνια που υποσχέθηκε την έξοδο από την κρίση. Και αυτή όπως και οι προηγούμενες απ’ αυτή, παρέμεινε συνεπής μόνο στη μεταφορά των τρομερών συνεπειών της καπιταλιστικής κρίσης στα κοινωνικά στρώματα της εργαζόμενης και λαϊκής πλειοψηφίας και στη μεταφορά πλούτου και ιδιοκτησίας στα χέρια των ξένων δανειστών και του εγχώριου κεφαλαίου. Η συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου έπεσε διότι η πολιτική της εκτίναξε τη λαϊκή δυσαρέσκεια, οργή και αγανάκτηση, η οποία δεν βρήκε μεν τους εξεγερτικούς δρόμους της διετίας 2010-12 για να εκφραστεί, αλλά βάθυνε, πλάτυνε και παρέμεινε ενεργή και απειλητική, όπως έδειξαν διάφορες αναλαμπές εργατικών και λαϊκών ξεσπασμάτων.

Κοινή ανακοίνωση ΑΝΤΑΡΣΥΑ - Συλλόγου διάδοσης μαρξιστικής σκέψης Γ. Κορδάτος

Σε εγκάρδιο κλίμα πραγματοποιήθηκε την Δευτέρα 21/12/14 η συνάντηση αντιπροσωπειών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και του «Συλλόγου διάδοσης της μαρξιστικής σκέψης Γ. ΚΟΡΔΑΤΟΣ» που πραγματοποιήθηκε μετά από αίτημα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Στη συνάντηση η ΑΝΤΑΡΣΥΑ παρουσίασε την πρότασή της για την αναβαθμισμένη κοινή δράση, την πολιτική και εκλογική συνεργασία των αντικαπιταλιστικών, αντιιμπεριαλιστικών, αντιΕΕ και ανατρεπτικών δυνάμεων της Αριστεράς σε διαχωρισμό από τις αδιέξοδες πολιτικές των ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ.

Κοινή ήταν η εκτίμηση για την ανάγκη συσπείρωσης όλων των μαχόμενων αριστερών δυνάμεων που θέλουν να εκφράσουν τις εργατικές λαϊκές ανάγκες και δικαιώματα απέναντι στην επίθεση μεγάλου κεφαλαίου και ιμπεριαλισμού και οι οποίες αντιλαμβάνονται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να χαράξει τέτοια πορεία καθώς κινείται εντός του πλαισίου της ΕΕ, του ΔΝΤ και του ΝΑΤΟ.

Η ιστορία θα είναι αμείλικτη και με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ – και πολύ καλά θα κάνει!

Γράφει ο Γιώργος Παυλόπουλος

Οι εκλογές δεν είναι το παν για τους κομμουνιστές και τους επαναστάτες. Ως γνωστό, επίσης, οι εκλογές δεν μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο, γιατί αλλιώς θα ήταν παράνομες. Αναμφίβολα δε, οι εκλογές που έρχονται δεν είναι οι πιο κρίσιμες στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας, ούτε και της Αριστεράς – πιθανότατα θα ακολουθήσουν άλλες, πιο κρίσιμες από αυτές.

Με βάση όλα αυτά, λοιπόν, μπορούμε να συνεχίσουμε να ασκούμε «politics as usual», όπως θα έλεγαν και οι Αμερικάνοι. Ή, επί το ελληνικότερον, ο καθένας να βαδίζει τον δρόμο του, περισσότερο ή λιγότερο μοναχικό. Να διεκδικεί την απόλυτη αλήθεια, την οποία σίγουρα κατέχει μετά από τόσες χιλιάδες σελίδες γραπτών και αμέτρητους πύρινους λόγους. Να την έχει στημμένη στη γωνία στους συντρόφους και τους συναγωνιστές του, που δεν χωράει αμφιβολία ότι κάνουν λάθος. Για να τους πει με την πρώτη ευκαιρία «είδατε που σας τα έλεγα εγώ;» και να τους επαναφέρει στον ίσιο δρόμο.

Το Μέτωπο, η Συμπόρευση και το κίνημα θα κάνουν την Αντικαπιταλιστική Ανατροπή και όχι το ταμπούρωμα στη “Μονή Εσφιγμένου”

Του Στέφανου Πράσσου

Διαβάζοντας μια προσωπική παρέμβαση του σ. Χάρη Μόχλα αλλά και ανακοινώσεις οργανώσεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (ΣΕΚ-ΟΚΔΕ Σπάρτακος) αντιλαμβάνομαι ότι ανοίγει πλέον αναγκαστικά δημόσια ο διάλογος για την Αντικαπιταλιστική Ανατροπή, τη Μετωπική Συμπόρευση και για το πως θέλουμε την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Αυτό βεβαίως θα ήταν ένα από τα πρώτα θέματα της Συνδιάσκεψης που λόγω εκλογών αναβλήθηκε. Αισθάνομαι την ανάγκη να πάρω θέση γιατί παραβιάζονται ανοιχτά από συντρόφους και οργανώσεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ οι συλλογικές αποφάσεις, παραβιάζετε η Μετωπική πολιτική και η γενικότερη πολιτική συνεργασιών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με ορατό τον κίνδυνο “εξοβελισμού” συναγωνιστών που έχουν διάθεση να συμπορευτούν, να αγωνιστούν μαζί μας αποδεχόμενοι μάλιστα όλο το Αντικαπιταλιστικό Πλαίσιο όπως τέθηκε από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Αυτή η εξέλιξη είναι φανερό (ηθελημένα ή άθελα, το αποτέλεσμα μετράει) ότι εκτός των συνεπειών που θα έχει στην ανάπτυξη του κινήματος, προσφέρει αναγκαστικά εκλογική πριμοδότηση στον ΣΥΡΙΖΑ και στο ΚΚΕ και κλάδεμα των ποσοστών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε μια πολύ δύσκολη και πολωτική εκλογική μάχη που πιθανά να κρίνει και το ίδιο το μέλλον της. Γνωρίζω βέβαια πως εμείς “είμαστε Επαναστατικό Μέτωπο και δεν είμαστε εκλογικός σχηματισμός”, αλλά αφού συμμετέχουμε στις εκλογές, λιώνουμε παπούτσια και ξοδεύουμε ένα σωρό λεφτά είναι λογικό ότι προσδοκούμε κι ένα καλό αποτέλεσμα που θα είναι και επιβράβευση των αγώνων μας το προηγούμενο διάστημα.