Ο σκοπός μιας συζήτησης για την αστική και την εργατική δημοκρατία
από μαρξιστική σκοπιά δεν μπορεί να είναι άλλος από την αναζήτηση των
θεμελιωδών αρχών που θα διέπουν την δημοκρατία που θα πραγματοποιήσει
τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας. Υπάρχει σοβαρή ανάγκη για
μια προγραμματικού χαρακτήρα συζήτηση πάνω στο θέμα αυτό.
Όχι για να δοθεί απάντηση στην Αστική προπαγάνδα που επιθυμεί να
εμφανίζει ότι κάθε Σοσιαλιστική διαδικασία προϋποθέτει κατάργηση
δημοκρατικών διαδικασιών. Ούτε για να απαντηθούν ειλικρινή ερωτήματα
των εργαζομένων για τον τρόπο που θα εκφράζονται και θα ικανοποιούνται
οι ανάγκες της εργασίας σε πολιτικό επίπεδο. Κυρίως αυτό που πρέπει να
απαντηθεί είναι πως η εργατική τάξη θα είναι το υποκείμενο του
ιστορικού μετασχηματισμού των σχέσεων παραγωγής, της κατάργησης της
υπεραξίας και της χειραφέτησης της εργασίας προς μια Κομμουνιστική
κοινωνία. Γιατί το υποκείμενο που πραγματοποιεί μια Σοσιαλιστική
διαδικασία δεν μπορεί να είναι άλλο από την ίδια την εργατική τάξη.
Κανένας άλλος κοινωνικός σχηματισμός δεν μπορεί να πραγματοποιήσει την
διαδικασία αυτή στο όνομα της εργατικής τάξης. Η ιστορία των
επαναστάσεων είναι αμείλικτη στο θέμα αυτό.














