Χαλυβουργική: Ανταγωνισμός, ανάπτυξη, καπιταλισμός…

Από twitter του spiral architect

Για όσους δεν γνωρίζουν, η Χαλυβουργική είχε κλείσει την υψικάμινο (αυτό το πράμα δίπλα στα αριθμημένα χρωματιστά "καζάνια") όπου από σιδηρούχο μετάλλευμα παρήγαγε σίδηρο ήδη από το 1985 και δούλευε μόνο τις ηλεκτροκάμινους (άπια του Μπέσεμερ) με σκραπ σιδήρου.

Το «νέο όραμα» του Δημήτρη Μπάτση

Της Μαρίας Καδόγλου

Ο Δημήτρης Μπάτσης, νομικός και οικονομολόγος, αριστερός αστικής καταγωγής, εκτελέστηκε στις 30 Μαρτίου 1952 δίπλα στον Νίκο Μπελογιάννη. Το 1947, στο έργο του Η βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα ανέπτυξε το όραμα μιας ελεύθερης Ελλάδας που θα χρησιμοποιούσε τους δικούς της ορυκτούς της πόρους για να σταθεί στα πόδια της, αναπτύσσοντας καθετοποιημένη βαριά βιομηχανία. Από το λαό και για το λαό.

Όμως, το 1947 που η Ελλάδα έβγαινε από τα συντρίμμια των πολέμων, όλες οι δυνατότητες φαίνονταν ακόμα να είναι ανοιχτές. Εβδομήντα χρόνια αργότερα και αφού έχουμε ακολουθήσει όπως και σχεδόν όλος ο κόσμος το δρόμο του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού, αυτό που ονομάζουμε «αξιοποίηση του ορυκτού μας πλούτου», δεν έχει καμιά σχέση με αυτό που οραματίστηκε ο Δημήτρης Μπάτσης.

ΛΑΡΚΟ - Η Ιστορία της εργατικής τάξης στην Ελλάδα

ΚΕΙΜΕΝΟ | ΝΤΙΝΑ ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ (dida@enet.gr) ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΣΗ | JONNEK JONNEKSSON (jonnekjonneksson@yahoo.com)

| Ελευθεροτυπία

Το χρονικό τριών προπωληθέντων θανάτων

Στα καμίνια της Λάρυμνας, στους 1.600ο C, δεν λιώνει μόνο το μετάλλευμα που θα δώσει νικέλιο. Λιώνουν ανθρώπινες ζωές - τρεις μόνο μέσα στον Αύγουστο (2009)! Ο φάκελος της ΛΑΡΚΟ, όμως, μιας από τις 5 κορυφαίες βιομηχανίες μετάλλου στον κόσμο, δεν έχει μόνο εργατικά δυστυχήματα. Συμπυκνώνει την πορεία και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ελληνικού κεφαλαίου στη σύντομη περίοδο της εκβιομηχάνισης της χώρας. Παρακολουθεί την πορεία της εργατικής τάξης από τη στιγμή της γέννησης και ισχυροποίησής της ώς τη σημερινή φάση της διάσπασης και της ταπείνωσης. Η ιστορία της ΛΑΡΚΟ μόνο μελό δεν είναι. Είναι η ιστορία της πάλης των τάξεων στην Ελλάδα. Σκληρή ιστορία, δύσκολο να λιώσει στους 1.600ο C.

Τα κοράκια της κλωστοϋφαντουργίας- Ποιοι και γιατί θέλουν κλειστά τα κλωστήρια

Συντάκτης: Κώστας Ζαφειρόπουλος
από:| Η Εφημερίδα των Συντακτών

Στον εισαγγελέα Οικονομικών Εγκλημάτων Παναγιώτη Αθανασίου, στον αναπληρωτή υπουργό Δικαιοσύνης Δημήτρη Παπαγγελόπουλο και στον γενικό γραμματέα Καταπολέμησης της Διαφθοράς, Κώστα Χρήστου, διαβιβάστηκαν πριν από λίγες μέρες από το υπουργείο Εργασίας σοβαρές καταγγελίες και κρίσιμα έγγραφα που αφορούν πρόσφατες εξελίξεις στην υπόθεση της χρεοκοπημένης Ενωμένης Κλωστοϋφαντουργίας Α.Ε. (ΕΝΚΛΩ).

Η «Εφ.Συν.» ανοίγει τον φάκελο της κατάρρευσης του πρώην ομίλου Λαναρά και την ύποπτη δανειοδότηση της επιχείρησης από τράπεζες σε χρονικές περιόδους που είτε είχε αρνητικά κεφάλαια ή ήταν ήδη σε πτώχευση.

Ξεπουλάνε τα «φιλέτα» των θυγατρικών της «Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης» στην Σερβία

Χωρίς καμιά λαϊκή εξουσιοδότηση και χωρίς την παραμικρή ουσιαστική νομιμοποίηση, η κυβέρνηση, με όργανο την παραδομένη διοίκηση της ΕΒΖ, προχωρά άρον-άρον στο ξεπούλημα των δύο κερδοφόρων θυγατρικών «φιλέτων» της Βιομηχανίας Ζάχαρης στην Σερβία.

Το ξεπούλημα αυτών των δύο επιχειρήσεων-στολίδι για την ΕΒΖ, που γίνεται κατ’ απαίτηση της ψευδο-πιστώτριας Τράπεζας Πειραιώς και το οποίο εκτελεί η κυβέρνηση και η διοίκηση της Βιομηχανίας, θα δώσει τη χαριστική βολή στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, που παραπαίει κάτω από την παγερή κυβερνητική αδιαφορία.

Τό»όραμα» τού ΣΕΒ

Έχει αποδειχθεί ότι το κράτος δεν μπορεί να είναι ένας καλός επιχειρηματίας.
Ένα σοβαρό κράτος πρέπει να περιορίζεται στον εποπτικό και ελεγκτικό του ρόλο, θέτοντας τους όρους λειτουργίας των επιχειρήσεων και για την παροχή δημοσίων αγαθών, όπως είναι η ασφάλεια, η υγεία, η παιδεία, εις τρόπον ώστε να προστατεύεται το δημόσιο συμφέρον, τόσο σε όρους κόστους όσο και σε επίπεδο ποιότητας
Τάδε έφη ο κ. Θεόδωρος Φέσσας, αντιπρόεδρος του ΣΕΒ, Πρόεδρος & Δ/νων Σύμβουλος της Info‐Quest και βασικός μέτοχος της εταιρείας, της οποίας θυγατρική αποτελεί και η μεγαλύτερη εταιρία ταχυμεταφορών ACS Courier.

Τρελά κέρδη για τον ΣΕΒ: Μπράβο στην Κυβέρνηση,

 αλλά και πίεση για κλείσιμο της 2ης αξιολόγησης και επιτάχυνση των αντεργατικών μεταρρυθμίσεων

 Ο ρυθμός ανάπτυξης εκτιμάται σε θετικό έδαφος το 2016, όπως δείχνουν τα μέχρι σήμερα διαθέσιμα στοιχεία. Ωστόσο, αυτό από μόνο του δεν προεξοφλεί ότι η ελληνική οικονομία θα διατηρηθεί σε τροχιά βιώσιμης ανάπτυξης, ιδίως αν σημειώνονται καθυστερήσεις στις μεταρρυθμίσεις και τη δημοσιονομική προσαρμογή. Επιπρόσθετα, οι θετικές επιδόσεις που καταγράφονται σε διάφορους δείκτες κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2016, οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στην επίδραση βάσης, καθώς το αντίστοιχο διάστημα το 2015 η αγορά είχε δεχθεί το σοκ της επιβολής των περιορισμών στην κίνηση κεφαλαίων. 

Ειδικότερα, από τα διαθέσιμα στοιχεία που αφορούν στο 4ο τρίμηνο του 2016, αξίζει να αναφερθεί:

Η αποβιομηχανοποίηση στα χρόνια της ΕΟΚ-ΕΕ-ΟΝΕ

Το νέο «εθνικό μοντέλο ανάπτυξης» ΣΕΒ και τραπεζών (με παραγωγή γενόσιμων φαρμάκων, ιχθυοκαλλιέργειες, διαμετακομιστικούς κόμβους, διαχείριση αποβλήτων, κ.ά.) έχει ακρογωνιαίους λίθους τη φιλική πολιτική προς την επιχειρηματικότητα, τη μερική απασχόληση, την ευέλικτη εργασία, την κινητικότητα στην αγορά εργασίας, κ.λπ. Διαιώνιση, με άλλα λόγια, των εργασιακών Νταχάου…

του Μιχάλη Γιαννόπουλου

Συμβολή σε εξαγωγές και παραγωγικότητα

Σύμφωνα με την αστική στατιστική, στο ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ) της χώρας περιλαμβάνονται τα προϊόντα και οι υπηρεσίες που παράγονται από τον πρωτογενή (αγροτική παραγωγή), τον δευτερογενή και τον τριτογενή (υπηρεσίες) τομέα. Ο δευτερογενής τομέας περιλαμβάνει τους κλάδους της μεταποίησης, των ορυχείων, της ενέργειας και των κατασκευών (αλλά δεν περιλαμβάνει βιομηχανικούς κλάδους όπως π.χ. μεταφορές, τηλεπικοινωνίες κ.ά.). Απ’ αυτούς τους κλάδους η μεταποίηση (κάθε είδους βιομηχανία) αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας κάθε χώρας. Στο παρόν κείμενο ασχολούμαστε με αυτήν.

Επαναλειτουργία της Ενωμένης Κλωστοϋφαντουργίας- Ένα φιλόδοξο σχέδιο!

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο βρίσκεται στα σκαριά εδώ και αρκετούς μήνες με στόχο την επαναλειτουργία της ιστορικής βιομηχανίας Ενωμένη Κλωστοϋφαντουργία που σταμάτησε να λειτουργεί το 2010, οδηγώντας στην ανεργία περισσότερους από 600 εργαζόμενους στην Ημαθία και τη Ροδόπη. Εγκαταστάσεις της εταιρείας βρίσκονται στη Ημαθία, την Κομοτηνή, την Αλεξανδρούπολη και τη Θεσσαλονίκη, ενώ στην Αυλίδα υπάρχει κέντρο διαλογής. Τον Ιανουάριο του 2010 είχε 11 εργοστάσια ενεργά και 650 εγγεγραμμένους εργαζόμενους. Ενδεικτικό των μεγάλων δυνατοτήτων της βιομηχανίας είναι το γεγονός πώς μέχρι και λίγο πριν κλείσει παρήγαγε προϊόντα μεγάλων αθλητικών εταιρειών (Puma, Adidas, κ.α.) και το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής για την ευρωπαϊκή αγορά της ιταλικής φίρμας Benetton, σε πολύ χαμηλές τιμές που σε μέσα επίπεδα κυμαίνονταν λίγο πάνω από 1 ευρώ!!!

Η μεγάλη κομπίνα με την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης

Λαφαζάνης: Η μεγάλη κομπίνα με την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης και την «κακή» ΑΤΕ

Πώς τα «κοράκια» των αγορών απαξίωσαν την ΕΒΖ, ενώ ταυτόχρονα πήραν τα «φιλέτα» της Αγροτικής Τράπεζας έναντι πινακίου φακής - Τι αποκαλύπτει ο Παναγιώτης Λαφαζάνης σε αποκλειστική του συνέντευξη στο Newsbomb.gr 

Τα εργοστάσια-φαντάσματα της Ελλάδας

 

Οδοιπορικό του Reuters στους χώρους που κάποτε έσφυζαν από ζωή

Ο Γιάννης Μπεχράκης είναι ένας από τους καλύτερους Έλληνες φωτογράφους με διακρίσεις και συνεργασίες με διεθνή πρακτορεία. Ο ίδιος, για λογαριασμό του Reuters, ταξίδεψε από την Αθήνα στην Πελοπόννησο και από εκεί στην βορειοανατολική Ελλάδα προκειμένου να καταγράψει τα ερημωμένα πια εργοστάσια ελέω οικονομικής κρίσης.