Η ΕΕ έχτισε δέκα φορές μακρύτερα τείχη από το τείχος του Βερολίνου

Η πολιτική της Ευρώπης Φρούριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είχε ως αποτέλεσμα να χτιστούν τείχη συνολικού μήκους 1.000 χιλιομέτρων μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου, αναφέρει σε έκθεση του το ίδρυμα ερευνών Transnational Institute.

ΑΠΕ: Καθαρή ενέργεια για βρώμικες δουλειές (ΙΙΙ. Η οδυνηρή μετάβαση προς την ενιαία ευρωπαϊκή αγορά ηλεκτρικής ενέργειας)

Από diktioenkat ko 

H κριτική κατά των ΑΠΕ στην Ελλάδα εστιάζεται στην ακαταλληλότητα τους για την ηλεκτροδότηση δικτύων λόγω των τεχνικών χαρακτηριστικών τους¹, στις περιβαλλοντικές καταστροφές που δημιουργούν οι ανεμογεννήτριες² και στις αυξήσεις της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος που προκαλεί η επιδότησή τους³. Υπάρχουν όμως τρία ακόμη σημαντικά θέματα, τα οποία δεν έχουν τύχει ανάλογης προσοχής μέχρι σήμερα: ο ρόλος των ΑΠΕ  στην «απελευθέρωση» των αγορών ηλεκτρικής ενέργειας, στην «χρηματιστικοποίηση»⁴ του ηλεκτρικού τομέα και στη δημιουργία της «ενιαίας ευρωπαϊκής εσωτερικής αγοράς».

Με τις ζωές των δικών μας ανθρώπων εξοφλούμε τους δανειστές

του Σπύρου Κότσια

Ενεοί παρακολουθούμε το μέγεθος της καταστροφής που προκάλεσαν οι πυρκαγιές που έπληξαν  την Ανατολική και Δυτική Αττική και πιο πρόσφατα την Εύβοια. Η χώρα μας για μία ακόμη φορά θρηνεί τόσα πολλά θύματα μεταξύ των οποίων και μικρά παιδιά, ενώ οι ζημίες στις περιουσίες των κατοίκων είναι ανυπολόγιστες. 

Αυτό που συνέβη, ιδιαίτερα στην περιοχή της Ραφήνας, στο Μάτι, στο Νέο Βουτσά και στο Πικέρμι, χαρακτηρίζεται από όλους τους ειδικούς ως πρωτόγνωρο καιρικό φαινόμενο, το οποίο οι εμπλεκόμενοι με την Πολιτική Προστασία φορείς προσπάθησαν να το αντιμετωπίσουν με ηρωισμό και αυτοθυσία, χωρίς όμως μεγάλη επιτυχία αν κρίνουμε από το τελικό αποτέλεσμα. 

ΕΕ και ΔΝΤ επιβάλλουν στην Ιταλία χούντα «τεχνοκρατών»

του Λεωνίδα Βατικιώτη 

«Το ευρώ είναι ένας ζουρλομανδύας που κατασκευάστηκε στη Γερμανία». Το Βερολίνο, συνεχίζει «δεν έχει αλλάξει την άποψή του για το ρόλο του στην Ευρώπη από την εποχή του Ναζισμού». Η συμμετοχή δε στην ευρωζώνη «περιλαμβάνει φασισμό χωρίς δικτατορία και, από οικονομική σκοπιά, μια μορφή ναζισμού, χωρίς μιλιταρισμό»! Όλα αυτά κι άλλα εξ ίσου ενδιαφέροντα γράφει κατά λέξη ο Πάολο Σαβόνα, που προτάθηκε από το λαϊκό και κεντρώο Κίνημα των Πέντε Αστέρων και την ακροδεξιά Λίγκα του Βορρά για νέος υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών, στο βιβλίο του Σαν εφιάλτης, σαν όνειρο.

Το “Βατερλό” της παραγωγής - Δραματικά στοιχεία στο φως της δημοσιότητας και σοβαρές καταγγελίες για την πολιτική των Βρυξελλών

Χάθηκαν πολλά παραδοσιακά προϊόντα της Ελλάδας - κυρίως βασικά είδη διατροφής του λαού μας - εξαιτίας της πολιτικής των Βρυξελλών. Τα στοιχεία αποδεικνύουν ότι η μείωση στην παραγωγή προϊόντων που είχαν συνδεθεί με την παράδοση της χώρας μας ήταν απίστευτα μεγάλη από το 1981
και μετά, για να φτάσουμε σήμερα σε μια κατάσταση όπου τέτοια προϊόντα να είναι πλέον ελάχιστα στα άλλοτε “πλημμυρισμένα” από καλλιέργειες ελληνικά εδάφη!

Ζημιωθήκαμε από την ένταξη στο ευρώ, πιστεύουν οι περισσότεροι! (ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΟΥΤΑΡΗΣ)

Δεν είναι «ευρωεσκεπτικισμός». Είναι απόρριψη του θεσμού της ΕΕ και του ευρώ ως κοινού νομίσματος που καταγράφεται πλέον όλο και πιο καθαρά, όλο και πιο μαζικά ως τάση στην ελληνική κοινωνία.

Αυτό έδειξε πέρα από κάθε αμφιβολία πρόσφατη (Σεπτέμβριος 2017) δημοσκόπηση που πραγματοποίησε η Κάπα Research και παρουσιάστηκε στις 9 Δεκεμβρίου στο πλαίσιο του τακτικού συνεδρίου της Ένωσης Περιφερειών Ελλάδος.

Στην ερώτηση για την εικόνα που οι συμμετέχοντες στην έρευνα έχουν σχηματίσει για την ΕΕ, «θετική» και «μάλλον θετική» απαντούν μόλις 55% και «αρνητική» και «μάλλον αρνητική» το 44,5%.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο "νομιμοποίησε" τις 12 μέρες συνεχούς δουλειάς χωρίς ανάπαυση!

 

ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΕ:
Καταργείται το δικαίωμα του εργαζόμενου να ξεκουράζεται για τουλάχιστον μία μέρα μετά από έξι μέρες εργασίας...

rizospastis.gr 

Το δρόμο για συνεχόμενη εργασία ακόμα και για 12 μέρες χωρίς ανάπαυση για τους εργαζόμενους που δουλεύουν 6 μέρες τη βδομάδα (ή αντίστοιχα για συνεχόμενη εργασία 10 ημερών χωρίς ανάπαυση για τους εργαζόμενους που δουλεύουν 5 μέρες τη βδομάδα) ανοίγει με σχετική του απόφαση το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ενωσης, επιφέροντας ένα ακόμα καίριο πλήγμα στα δικαιώματα των εργαζομένων και λύνοντας παραπέρα τα χέρια του κεφαλαίου για την ένταση της εκμετάλλευσής του ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες του.Οπως αναφέρει χαρακτηριστικά και ο τίτλος του σχετικού δελτίου Τύπου του Δικαστηρίου της ΕΕ για την απόφαση που εκδόθηκε στις 9 Νοέμβρη, «η εβδομαδιαία ανάπαυση εργαζομένων δεν πρέπει να χορηγείται υποχρεωτικά την ημέρα που έπεται έξι συνεχόμενων ημερών εργασίας»! Η απόφαση του Δικαστηρίου της ΕΕ αφορά την απάντηση σε ερωτήματα που έθεσε το πορτογαλικό εφετείο του Πόρτο - μετά από προσφυγή εργαζόμενου - σχετικά με την ερμηνεία της αντεργατικής Οδηγίας 2003/88 της ΕΕ για «την οργάνωση του χρόνου εργασίας».

Ποιοί επιβάλλουν τα μνημόνια στην Ευρώπη; (Ανέστης Ταρπάγκος)

Καπιταλιστική κρίση και εργασιακές αναδιαρθρώσεις

Μια ολόκληρη αντίληψη που έχει σημαντική απήχηση στην ελληνική Αριστερά θεωρεί εδώ και μια επταετία ότι οι μνημονιακές πολιτικές που έχουν εγκαινιασθεί από τον Μάιο του 2010 και συνεχίζονται μέχρι σήμερα, με αμφίβολο τον ορίζοντα του τερματισμού τους, έχουν επιβληθεί και συνεχίζουν να υπαγορεύονται από τους «ξένους» και ιδιαίτερα από την «μπότα» του γερμανικού κράτους, έχουν δηλαδή καθαρά «εξωγενή» προέλευση, με τα αστικά πολιτικά κόμματα, του ΣΥΡΙΖΑ συμπεριλαμβανομένου, να διαδραματίζουν τον ρόλο «Τσολάκογλου», «εθελοδουλείας» και «εξάρτησης», χωρίς δικό τους πολιτικό οικονομικό ρόλο («μαριονέτες» των Βρυξελλών).

ΕΕ Υποκρισίας και λογοκρισίας

του Διονύση Ελευθεράτου

Πόσο σημαντική είναι μια είδηση; Εξαρτάται από το …ποιον συμφέρει. Ο κανόνας παραμένει ακλόνητος, η επικαιρότητα προσθέτει παραδείγματα. Φαντάζεστε, πχ, πόσο ενδιαφέρουσα θα κρινόταν η είδηση ότι σε μία χώρα της Λατινικής Αμερικής, με αριστερή ή αριστερούτσικη κυβέρνηση, διπλασιάστηκαν μέσα σε έξι χρόνια οι άνθρωποι που κοιμούνται στο δρόμο;

Υποθέτετε με πόσες «αναλύσεις» θα μας ζάλιζαν οι «φιλελεύθερες» τηλεοπτικές, ραδιοφωνικές και έντυπες δυνάμεις; Έλα όμως που συντελείται στη Βρετανία, λόγω των περικοπών στην κοινωνική πρόνοια, τούτη η τρομακτική όξυνση του στεγαστικού προβλήματος. Καλά, αν επρόκειτο για καταγραφή τάσης του τελευταίου έτους, το θέμα θα ήταν απλούστερο, ίσως και ωφέλιμο: Θα έριχνες το φταίξιμο στο δημοψήφισμα και το Brexit, που προοιωνίζεται «οικονομική λαίλαπα», της οποίας τα προεόρτια γίνονται νωρίςνωρίς αισθητά. Αναπόδεικτο θα ήταν, βεβαίως, αλλά κάτι θα έλεγες. Τώρα, όμως, τι να πεις; Τα στοιχεία της βρετανικής Εθνικής Ελεγκτικής Υπηρεσίας αφορούν ολόκληρη εξαετία. Ποιον να ενοχοποιήσεις; Ξεμπερδεύεις, λοιπόν, με φευγαλέες αναφορές στην είδηση. Και πολλές της πέφτουν…

Άνθρακες και χάλυβες ο θησαυρός

Σαν χθες, στις 28 Ιουνίου 1979, ο πραγματικός (και συνταγματικά αφορολόγητος) ιδιοκτήτης του ελληνικού κράτους (ο οποίος μεταξύ των τελών του 18ου αιώνα και των αρχών του 19ου αιώνα έκρινε ότι τα συμφέροντά του θα διαφυλάσσονταν αποτελεσματικότερα αν αποδεσμευόταν από τη φορολογική μέγγενη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και, ως εκ τούτου, οργάνωσε —με τη συμβολή της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και με την πλήρη αποικιοκρατική προσκόλληση στο Ηνωμένο Βασίλειο— μια επιτυχημένη αστική επανάσταση, ίδρυσε δικό του κράτος, επέβαλε σημαία αλλά και δικό του ανομολόγητο, άγραφο Σύνταγμα, αργότερα και γραπτό), εκμεταλλευόμενος τις τότε πρόσφατες πολεμικές περιπέτειες στην Κύπρο («Η Ευρώπη θα συμβάλει θετικά απέναντι στις αποσταθεροποιητικές τουρκικές τάσεις»), κατάφερε, με τις πολιτικές του ορντινάντσες (ΝΔ – ΚΟΔΗΣΟ – Ενωση Κέντρου – ΕΔΑ – ΚΚΕ Εσωτ. – ΠΑΣΟΚ), να υλοποιήσει έναν μακρόπνοο στρατηγικό σχεδιασμό, μια μακρόπνοη στρατηγική επιλογή: την ένταξη του ελληνικού κράτους στην Ένωση Χάλυβος και Άνθρακος (μετέπειτα Ευρωπαϊκή Κοινότητα, Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, Ευρωπαϊκή Ένωση).

Ευρωπαϊκή Κοινότητα: Οικοδόμημα του κεφαλαίου, από τα γενοφάσκια της

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

Οι λαοί του φτωχού και καταπιεσμένου ευρωπαϊκού Νότου αντιμετώπισαν την ένταξη στην ΕΟΚ –και αργότερα ΕΕ– ως τη μοναδική ρεαλιστική δυνατότητα για να ξεφύγουν από τη ζώνη της φτώχειας και των πολιτικών αναταράξεων και να προσεγγίσουν το, άπιαστο μέχρι τότε γι’ αυτούς, επίπεδο ζωής των σαφώς πιο πλούσιων χωρών του Βορρά. Οι λαοί της ανατολικής Ευρώπης, από την πλευρά τους, μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ και των καταπιεστικών καθεστώτων που τους κυβερνούσαν επί δεκαετίες, είδαν στην ΕΕ την πόρτα εισόδου τους στον θαυμαστό κόσμο της Δύσης, ο οποίος είχε κερδίσει τη μάχη μέχρι θανάτου με τον «υπαρκτό σοσιαλισμό», προβάλλοντας ως όπλα του τη δημοκρατία και την ευημερία. Αυτά ήταν, άλλωστε, τα βασικά αν όχι τα αποκλειστικά επιχειρήματα που χρησιμοποιούσαν κυβερνήσεις και πολιτικοί στις συγκεκριμένες χώρες.

Αποδέσμευση από την ΕΕ ή Δραχμισμός;

ΣΤΑΥΡΟΣ Δ. ΜΑΥΡΟΥΔΕΑΣ

Καθώς η αντίθεση εργατικών και λαϊκών στρωμάτων στην πρόσδεση της Ελλάδας στην ΕΕ διευρύνεται, εμφανίζεται το ρεύμα που θεωρεί πως μια επιστροφή στη δραχμή αποτελεί αφετηρία φιλολαϊκής διεξόδου. Πρόκειται για μια εθελοτυφλική γραμμή, που θεωρεί πως μπορείς να πάψεις να πληρώνεις το χρέος και να περάσεις στη δραχμή χωρίς ανοικτό πόλεμο με την ΕΕ και το ελληνικό κεφάλαιο.

Από την «Μεγάλη ιδέα» της ΕΕ στην επιτροπεία

Η ένταξη στην ευρωπαϊκή ιμπεριαλιστική ενοποίηση καθορίζει αποφασιστικά τις πολιτικο-οικονομικές εξελίξεις στην Ελλάδα από την μεταπολίτευση μέχρι σήμερα. Αυτή η σύγχρονη «Μεγάλη Ιδέα» της ελληνικής αστικής τάξης αποτελεί μία στρατηγική επιλογή που σταθεροποίησε την κυριαρχία της στην ταραγμένη μεταδικτατορική περίοδο και της έδωσε ελπίδες για αναβάθμιση μέσα στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα (από ένα μεσαίου επιπέδου υπο-ιμπεριαλισμό σε έστω μικρό συνεταίρο ενός από τα βασικά παγκόσμια ιμπεριαλιστικά μπλοκ). Η συμμετοχή στην ΟΝΕ σηματοδότησε την απεγνωσμένη προσπάθεια να αναρριχηθεί στην πρώτη ταχύτητα αυτής της ιμπεριαλιστικής ενοποίησης. Αυτή η «Μεγάλη Ιδέα», όπως και οι προηγούμενες, μόνο πόνο και δάκρυα προσφέρει στις υποτελείς τάξεις με την συγκεκαλυμμένη αρχικά (από το 1985) και εξόφθαλμη και ραγδαία σήμερα συμπίεση των λαϊκών δικαιωμάτων και εισοδημάτων.

Δημ. Δεσύλλας: Εργατική – Λαϊκή έξοδος από ευρώ – ΕΕ

 Νόρα Ράλλη (Πηγή: efsyn.gr)
Δημήτρη Κουτσούμπα, στο 20ό Συνέδριο του κόμματος που ολοκληρώθηκε πριν από λίγες ημέρες, όσον αφορά τις τελικές θέσεις του σχετικά με τη θέση της χώρας στην ευρωζώνη:

Ανοιξαν, ως φαίνεται, τον ασκό του Αιόλου οι δηλώσεις του γ.γ. του ΚΚΕ,

Στην περίπτωση αλλαγής νομίσματος στη χώρα μας, το λαϊκό εισόδημα θα εξανεμιστεί μέσω της υποτίμησης του νέου νομίσματος, της αισχροκέρδειας, της ραγδαίας πτώσης της αγοραστικής δύναμης, καθώς και μέσω της μεγάλης ανατίμησης των εισαγόμενων εμπορευμάτων, στα οποία στηρίζεται όχι μόνο η κατανάλωση αλλά και η βιομηχανία.
Επίσης, θα χτυπηθεί και ένα μεγάλο μέρος αυτοαπασχολούμενων, φτωχών αγροτών, δανειοληπτών. Το μεγάλο κεφάλαιο είναι αυτό που θα βγει και σε αυτή την περίπτωση κερδισμένο και ιδιαίτερα ορισμένα τμήματά του, γι’ αυτό και στήριξαν και στηρίζουν, άμεσα ή έμμεσα, την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη.

Αυτά τα λόγια του Δ. Κουτσούμπα επέφεραν σειρά αντιδράσεων από κόμματα της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς. Συγκεκριμένα, οι Δημήτρης Δεσύλλας (μέλος ΠΣΟ ΑΝΤΑΡΣΥΑ, πρ. ευρωβουλευτής) και Γιάννης Τόλιος (μέλος Π.Γ. της Λαϊκής Ενότητας) συντάσσονται εναντίον των θέσεων αυτών του ΚΚΕ (αλλά και μεταξύ τους) και επιχειρηματολογούν αντιστοίχως και μάλιστα με σκληρή γλώσσα:
………………………………………………………………………………………………………………………………………..
Δημήτρης Δεσύλλας
Εργατική – Λαϊκή έξοδος από ευρώ – ΕΕ

Είναι σφαγΕΕίο – Αποδέσμευση!

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ 

mpog@imerodromos.gr

facebook.com/mpogiopoulos

Το 4ο Μνημόνιο ήρθε. Και θα είναι ολίγον… «στενάχωρο», όπως μας είπε ο κ.Τσακαλώτος. Αλλά αυτή τη φορά δεν το λένε Μνημόνιο. Το λένε «αξιολόγηση». Η δε Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα το λένε «πρόοδο».

Στο μεταξύ η εμπειρία του παρελθόντος αλλά και οι εξελίξεις του παρόντος «φωνάζουν» για το αυτονόητο. Επιβεβαιώνουν το προφανές:

Το θέμα για την Ελλάδα όσον αφορά την ΕΕ δεν είναι η διαπραγματευτική δεινότητα του εγχώριου «διαπραγματευτή», οι τσαχπινιές ή τα τσαλιμάκια στο πλαίσιο της «θεωρίας των παιγνίων». Το θέμα είναι αυτό καθ’ αυτό το «παίγνιο». Το θέμα είναι αυτή καθ’ αυτή η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Εκμεταλλευτικός «κορσές» ΕΕ στους λαούς

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ

Σταδιακά και με κορύφωση στην κρίση του 2008, ο κυρίαρχος πυρήνας της ΕΕ διαπλέχτηκε τόσο με τις χώρες-μέλη ώστε να δημιουργήσει μια σύμφυση από την οποία δεν μπορούν να ανεξαρτητοποιηθούν – εκτός αν αποχωρήσουν ή το οικοδόμημα διαλυθεί.

Οι καπιταλιστικές ολοκληρώσεις

Εξελίξεις και αντιθέσεις

Η κυριαρχία των πολυεθνικών πολυκλαδικών μονοπωλίων και του διεθνοποιημένου χρηματοπιστωτικού συστήματος στον ολοκληρωτικό καπιταλισμό οδηγεί σε ριζική και παγκοσμιοποιημένη αλλαγή των θεσμών του: στην προσαρμογή των ισχυρότερων, κυρίως καπιταλιστικών κρατών στη διεθνοποιημένη οικονομία ώστε να υπηρετούν τις πολυεθνικές εθνικής βάσης αλλά και στην αντίστοιχη προσαρμογή, στη διεθνή κονίστρα, των στρατιωτικοπολιτικών και συμμαχικών επιλογών. Στη δημιουργία, ακόμη, οικονομικών ολοκληρώσεων-ενώσεων, δομημένων κατά κανόνα σ’ ένα κυρίαρχο ολοκληρωτικό καπιταλισμό. Σ’ αυτές αναπτύσσονται πολιτικές δομές-φύτρα πολιτικών, δικαιϊκών, στρατιωτικών μηχανισμών, με πιο προχωρημένη σ’ αυτή την εξέλιξη την ΕΕ, που αντιρροπείται όμως ισχυρά από τις εσωτερικές της αντιθέσεις.

Οκτώ κόμματα μια πολιτική για το ευρώ στη βουλή

Άρης Χατζηστεφάνου
από:  — INFOWAR
 

Με την εισήγηση της ΚΕ του ΚΚΕ για το ενδεχόμενο εξόδου της χώρας από την ευρωζώνη ανοίγει μια νέα σελίδα στην ιστορία του ελληνικού κοινοβουλευτισμού.

Το ΚΚΕ υιοθετώντας τις πιο τρομολαγνικές προπαγανδιστικές τεχνικές των νεοφιλελευθερων κομμάτων αναφέρει μεταξύ άλλων και τα εξής για το ενδεχόμενο επιστροφής στη δραχμή:
«Στην περίπτωση αλλαγής νομίσματος στη χώρα μας, το λαϊκό εισόδημα θα εξανεμιστεί μέσω της υποτίμησης του νέου νομίσματος, της αισχροκέρδειας, της ραγδαίας πτώσης της αγοραστικής δύναμης, καθώς και μέσω της μεγάλης ανατίμησης των εισαγόμενων εμπορευμάτων, στα οποία στηρίζεται όχι μόνο η κατανάλωση αλλά και η βιομηχανία. Επίσης, θα χτυπηθεί και ένα μεγάλο μέρος αυτοαπασχολούμενων, φτωχών αγροτών, δανειοληπτών. Το μεγάλο κεφάλαιο είναι αυτό που θα βγει και σε αυτήν την περίπτωση κερδισμένο. Ιδιαίτερα μάλιστα ορισμένα τμήματα του κεφαλαίου θα βγουν ωφελημένα, γι’ αυτό και στήριξαν και στηρίζουν άμεσα ή έμμεσα την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη»

«Ευρώπη» και ξερό ψωμί

Στην Καθημερινή της Κυριακής 26/3 παρενέβη στην συζήτηση για τα 60 χρόνια της ΕΕ ο Κ. Μητσοτάκης. Έδωσε συμπυκνωμένα τις αντιλήψεις του κόμματός του, θα λέγαμε γενικότερα του αστικού πολιτικού κόσμου που επιμένει «ευρωπαϊκά».

Το βασικό συμπέρασμα που εξάγει κάποιος διαβάζοντας το άρθρο είναι ότι η ταξική λογική και τα ταξικά συμφέροντα που κινούν την αστική τάξη της χώρας και τους πολιτικούς εκπροσώπους της είναι παρόντα, ίδια και απαράλλακτα σαράντα χρόνια τώρα, όπως εκφράστηκαν από την Ν.Δ. στη συζήτηση για την ένταξη στην ΕΟΚ.

Λεωνίδας Βατικιώτης: “Αποχαιρετήστε την Ευρώπη που ξέρετε“

Η συναίνεση Γερμανίας- Γαλλίας-Ιταλίας και Ισπανίας για μία Ε.Ε. πολλών ταχυτήτων, δεν είναι παρά η επικύρωση ενός σχεδιασμού απάντησης της Γερμανικής Ευρώπης, στην οικονομική πολιτική Τράμπ και τις παγκόσμιες ανακατατάξεις, είπε ο οικονομολόγος και αρθρογράφος Λεωνίδας Βατικιώτης μιλώντας στο Ράδιο 9,84.

ΚΚΕ και έξοδος από Ευρώ και Ευρωπαϊκή Ένωση – Απορία Ψάλτου Βηξ

Γράφει ο Νίκος Στραβελάκης

Πρόσφατα ο Γενικός Γραμματέας της κεντρικής επιτροπής του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας έδωσε συνέντευξη στην ΕΡΤ και τη δημοσιογράφο Βάλια Πετούρη πάνω στην πολιτική επικαιρότητα. Όπως ήταν φυσικό η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από ευρώ και την ΕΕ στο φως των εξελίξεων για την Β’ αξιολόγηση αλλά και σειράς δημοσκοπήσεων που φέρνουν την πλειοψηφία του λαού να αντιτίθεται στην συμμετοχή στην ευρωζώνη και σημαντικό ποσοστό, κοντά στη πλειοψηφία, να αντιτίθεται και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μάλιστα στην τελευταία δημοσκόπηση της ΜRΒ για το ΣΤΑΡ, 54% του κόσμου είπε ότι πρέπει να απορριφθούν τα μέτρα λιτότητας ακόμη και αν αυτό σημαίνει έξοδο από το ευρώ και ρήξη με την ΕΕ.

Έξοδος από το ευρώ, πορεία ρήξης ή βελούδινο GREXIT-Μία Κριτική στη Μελέτη Μαριόλη-Λαπαβίτσα

 Γράφει ο Νίκος Στραβελάκης

Τις τελευταίες δύο εβδομάδες αρκετή συζήτηση έγινε γύρω από τη μελέτη του Θόδωρου Μαριόλη για μετάβαση στο εθνικό νόμισμα που παρουσίασε ο Κώστας Λαπαβίτσας. Σύμφωνα με αυτή το νόμισμα, το ευρώ, είναι βασικό αίτιο της οικονομικής κρίσης. Τόσο βασικό μάλιστα που η έξοδος σε εθνικό νόμισμα με την κατάλληλη υποτίμηση είναι επαρκές μέσο για την επιστροφή στην οικονομική μεγέθυνση.