Δημητριάδης Δημήτρης (Μήτος) από την Πτολεμαΐδα. Ένας από τους 200 ήρωες της Καισαριανής.

 

Ένας από τους «αλύγιστους της ταξικής πάλης» ^[1] ήταν και ο  αγρότης από την Πτολεμαΐδα, Δημήτρης (Μήτος) Δημητριάδης, μέλος του ΚΚΕ, που εκτελέστηκε με τους 200 στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944.

Ο Δημήτρης Δημητριάδης Γεννήθηκε γύρω στα 1910 στο Καρς του Καύκασου και ήρθε το 1923 ως πρόσφυγας στην Πτολεμαΐδα. Ασχολήθηκε με τη γεωργία, ήταν παντρεμένος με την Έλλη – Τσαχειρίδου- Δημητριάδου και είχε δυο παιδιά την Ραμόνα (Ανδρομάχη) που γεννήθηκε το 1935 και τον Κλεάνθη που γεννήθηκε το 1937.

Ο Κοζανίτης οικοδόμος Νικόλας Πλακοπίτης στους 200 εκτελεσμένους της Πρωτομαγιάς

 

Γράφει ο Στέφανος Πράσσος

Την Πρωτομαγιά του 1944, οι δυνάμεις κατοχής, σε αντίποινα για την εξόντωση ενός Γερμανού στρατηγού και του επιτελείου του, εκτέλεσαν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής 200 αγωνιστές, αντιστασιακούς, κομμουνιστές, που τους πήραν από το στρατόπεδο του Χαϊδαρίου. Απ' αυτούς, περίπου 135 ήταν πρώην κρατούμενοι στην Ακροναυπλία και γύρω στους 25 πρώην εξόριστοι στην Ανάφη. Όλοι ήταν Κομμουνιστές και η συντριπτική πλειοψηφία τους μέλη και στελέχη του ΚΚΕ. Υπήρχαν και αρκετοί αντιστασιακοί, μέλη του ΕΑΜ και άλλων οργανώσεων, που τους συνέλαβαν οι Ιταλοί και οι Γερμανοί την περίοδο 1941-1944.

14 Ιουλίου: Η Βαστίλη έπεσε, αλλά η λευτεριά πάντα πληρώνεται με αίμα

 

Σαν σήμερα, το 1789, ο λαός του Παρισιού πήρε τη Βαστίλη. Δεν ήταν ένα «κοσμικό πανηγύρι», όπως το παρουσιάζουν σήμερα κάποιοι, αλλά μια πράξη απελπισίας και ελπίδας μαζί: Οι φτωχοί, οι εργάτες, οι γυναίκες της αγοράς, οι άνεργοι, οι χωρικοί, όλοι εκείνοι που δεν είχαν τίποτα να χάσουν , σήκωσαν το ανάστημά τους απέναντι στην άρχουσα τάξη της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης.

ΑΔΕΡΦΕΣ ΖΗΓΡΑ: ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΤΙΣ ΚΡΕΜΑΣΑΝ (Τάσα Σιόμου )

( Για τη μέρα της Εθνικής Αντίστασης)

Η Ελένη κι η Ματίνα μεγαλώνουν με τον αδερφό τους στα όρια της Σκ΄ρκας και της Τσιάμπ΄ρας, σ ΄ένα ασβεστωμένο γωνιακό χαμηλόσπιτο, με ψηλό περίβολο αυλής πλακοστρωμένης, ζωγραφισμένης με ραλίκια κι ευωδιασμένης με τενεκέδες βασιλικών.

Κεντούν βαρύτιμα σχέδια, τραγουδώντας «της Κοζάνης τα σοκάκια’» το «Μάη μ΄Μάη μ’ χρυσομάη μ΄» υφαίνουν τα μαλλίτ΄κα σχτια, τα μπρουντζικένια σεντόνια, τραβούν νερό από αρβανίκους, βοηθούν στ΄άχυρα και στα πετιμέζια, βρίσκονται με φίλες που δουλεύουν στις καπναποθήκες τ ΄Καραγκούν΄ ή εκτρέφουν μποντίνους ( μεταξοσκώληκες) για τις σαντακρούτες ( μεταξωτά).

Ταξίδι στο χρόνο με το τρένο της Καλαμπάκας (16ο μέρος

 

  Οι Βουλευτικές εκλογές του 1926 στην Κοζάνη - Οι απαρχές του Εργατικού κινήματος στην Κοζάνη - Το εργατικό Συνδικαλιστικό Κίνημα το 1926 | kozani.tv

Συνέχεια από το προηγούμενο (15ο μέρος) |

Περιεχόμενα: Οι Βουλευτικές εκλογές του 1926 στην Κοζάνη| Οι απαρχές του Εργατικού κινήματος στην Κοζάνη| Το εργατικό Συνδικαλιστικό Κίνημα το 1926

Δημητριάδης Δημήτρης (Μήτος) από την Πτολεμαΐδα. Ένας από τους 200 ήρωες της Καισαριανής.

 

Ο Δημήτρης Δημητριάδης

Την Πρωτομαγιά του 1944, οι δυνάμεις κατοχής, σε αντίποινα για την εξόντωση ενός Γερμανού στρατηγού και του επιτελείου του, εκτέλεσαν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής 200 αγωνιστές η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων ήταν κομμουνιστές και μέλη του ΚΚΕ.

Όταν τα πολυβόλα της ΟΚΝΕ ξέπλεναν την «ντροπή» της Ουκρανικής εκστρατείας (Στέφανος Πράσσος)

 

«Η στάση της πατρίδας μας σε αυτή την κρίση, είναι προϊόν των δικών μας ιστορικών βιωμάτων, αλλά είναι προϊόν και των μεγάλων γεωπολιτικών μας επιλογών. Γιατί ήμασταν πάντα στη σωστή πλευρά της Ιστορίας και το ίδιο κάνουμε και τώρα….» Αυτές είναι οι δηλώσεις του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη που έγιναν την 1^η Μαρτίου στη Βουλή για να απαντήσει στις επικρίσεις όλης της αντιπολίτευσης για την αποστολή πολεμικής Βοήθειας στην Ουκρανία.  

«Γιατί ήμασταν πάντα στη σωστή πλευρά της Ιστορίας» είπε ο Πρωθυπουργός και ο νους χιλιάδων ελλήνων, σε συνδυασμό και με την απόφαση για πολεμική βοήθεια στην Ουκρανία, πήγε αυτόματα στο Γενάρη του 1919 τότε που ο Βενιζέλος κατ` εντολή των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων της ΑΝΤΑΝΤ έστελνε τρεις μεραρχίες ελλήνων στρατιωτών στην Ουκρανία για να βοηθήσουν στην καταστολή της Οκτωβριανής Μπολσεβίκικης επανάστασης.

Τζο Χιλ: Ο άνθρωπος που δεν πέθανε ποτέ - Δολοφονήθηκε από τους καπιταλιστές, 19 Νοέμβρη 1915

 

Τον Ιούνη του 1906, 186 αντιπρόσωποι από 34 εργατικές οργανώσεις, μικρές και μεγάλες, συγκεντρώθηκαν στο Σικάγο, όπου αφού απέδωσαν μαζικά φόρο τιμής στους τάφους των αναρχικών του Χέιμαρκετ, διαμόρφωσαν ένα καταστατικό όπου δήλωναν ότι οι εργάτες και οι εργοδότες «δεν έχουν τίποτα κοινό» … και ότι «δεν μπορεί να υπάρξει καμία ειρήνη όσο η πείνα και η ανάγκη χτυπάνε εκατομμύρια εργαζομένων και οι λίγοι που αποτελούν την καπιταλιστική τάξη έχουν όλα τα αγαθά της ζωής». Η πρότασή τους ήταν απλά η απαλλοτρίωση των βιομηχανιών. Όλοι οι εργάτες θα γίνονταν δεκτοί ως μέλη του συνδικάτου, ανεξάρτητα από «τη φυλή, τη θρησκεία, το χρώμα, το φύλο, τις προηγούμενες συνθήκες εργασίας».

Η εκτέλεση του Νίκου Πλουμπίδη (14/8/1954)

 

Ηταν 14 Αυγούστου 1954. Ο Νίκος Πλουμπίδης, ο φλογερός επαναστάτης, ο αλύγιστος κομμουνιστής, ο «κόκκινος δάσκαλος», ο διανοούμενος του λόγου και της πράξης, πέφτει νεκρός. Δολοφονημένος από το εκτελεστικό απόσπασμα της αμερικανοκρατίας και της ντόπιας πλουτοκρατίας.

Θεσσαλονίκη 9η Μάη 1936. Ο εφιάλτης της 4ης Αυγούστου και της διεθνούς του φασισμού.

 

Η Μάνα του Τάσου Τούση θρηνεί πάνω στον νεκρό γιό της

Τα γεγονότα της ματωμένης 9^ης Μάη στη Θεσσαλονίκη δεν ήταν απλά μια μαζική απεργία, ούτε καν μια απλή εξέγερση της Εργατικής Τάξης. Ήταν ένα επαναστατικό γεγονός όπου για ένα εικοσιτετράωρο η Θεσσαλονίκη βρισκόταν στα χέρια των απεργών, οι αρχές είχαν καταλυθεί, ο στρατός είχε συναδελφωθεί με τους εργάτες και οι αστυνομικοί κρύβονταν έντρομοι στα αστυνομικά τους τμήματα. Το φασιστικό καθεστώς της 4^ης Αυγούστου αλλά και ο διεθνής φασισμός-Ναζισμός θα τρέμει για χρόνια μετά και το άκουσμα ακόμα αυτής της Ημερομηνίας. Την τελική εκδίκηση  οι Τεταρταυγουστιανοί σε συνεργασία με τους ομοϊδεάτες τους, ΝΑΖΙ κατακτητές, θα την πάρουν τελικά την Πρωτομαγιά του 1944 στο σκοπευτήριο της Καισαριανής όπου οι μισοί και πλέον εκτελεσμένοι ήταν οι πρωταγωνιστές της ματωμένης εργατικής εξέγερσης του Μάη του 1936.

Επική «παραποίηση» και βιασμός της ιστορικής πραγματικότητας... (Νίκος Δινόπουλος)

Αναγκαίες απαντήσεις: σε «ανωφελή ερωτήματα», στο «ανέκδοτο βιβλίο» και στα «ολίγα για τον μητροπολίτη Καισαρείας, Σερβίων και Κοζάνης Ιωακείμ» (5ο)

Γράφει, (επιμέλεια υλικού), Νίκος Δινόπουλος - συνταξιούχος εργάτης

Επική «παραποίηση» και βιασμός της ιστορικής πραγματικότητας στο κείμενο του Χρ. Μπέσα, «Μητροπολίτης Ιωακείμ Συνοπτική αναφορά», Παρέμβαση, τ. 71/1993. Προκειμένου να πλήξει το κύρος, να αποδομήσει και να απαξιώσει τον μητροπολίτη, όλα επιτρέπονται. Για να εκβιάσει το επιθυμητό συμπέρασμα πως «η αγιότης του ταυτίζεται με το Μεταξικό καθεστώς, του οποίου θα παραμείνει πιστός θεράπων ως την πτώση του» καταφεύγει σε μια χονδροειδή παραποίηση: μεταθέτει χρονικά -εκεί που «βολεύει»- την αποστολή της επιστολής του μητροπολίτη Ιωακείμ «προς την Α.Μ. τον Βασιλέα, την Κυβέρνησιν, τον Ελληνικό λαόν, τον ελληνικόν τύπον». Συγκεκριμένα, γράφει στο κείμενό του ο Χρ. Μπέσας:

Αναγκαίες απαντήσεις: σε «ανωφελή ερωτήματα», στο «ανέκδοτο βιβλίο» και στα «ολίγα για τον μητροπολίτη Καισαρείας, Σερβίων και Κοζάνης Ιωακείμ» (4ο)

Διαβάζοντας κανείς το κείμενο του Α. Καλιανιώτη Ιωακείμ Αποστολίδης: «ο Δεσπότης του βουνού», τη διπλωματική και τη διδακτορική του διατριβή-παρ’ ότι όντως πραγματοποίησε εργώδη έρευνα-, θα διαπιστώσει αβίαστα τη συστηματική προσφυγή σε συντακτικές- λεκτικές - νοητικές ακροβασίες και τεχνάσματα είτε μέσα στο κυρίως κείμενο είτε με παραπομπές.
Θα διαπιστώσει,επίσης, απόκρυψη και διαστρέβλωση γεγονότων ή αλλοίωσή τους με σχολιασμό που επιδιώκει την τεκμηρίωση(;) της άποψής του και να επιβάλει τη δική του ερμηνεία. Παγερά αδιάφορο αν το κάνει συνειδητά ή ασυνείδητα. Στα αποσπάσματα του κειμένου του Α. Καλιανιώτη που παρατίθενται αξίζει το κόπο να διαβαστούν και οι παραπομπές του.

«Φαιδρός» ο αντιπερισπασμός του Β.Π. Καραγιάννη (Στέφανος Πράσσος)

Αγαπητέ φίλε Βασίλη ή κύριε Καραγιάννη, όπως προτιμάς.

Oι δημόσιες τοποθετήσεις δημόσια και επώνυμα πρέπει να κρίνονται.

Πρώτα απ όλα δεν υπάρχει καμιά διαφωνία ότι όλοι οι αγωνιστές πρέπει να τιμούνται. Και αυτοί που αγωνίστηκαν στο Μακεδονικό αγώνα για την απελευθέρωση της Μακεδονίας και αυτοί που αγωνίστηκαν ενάντια στους φασίστες- Ναζί κατακτητές (Γερμανούς- Ιταλούς – Βουλγάρους) το 1940-44 και γενικότερα πρέπει να τιμούμε όλους όσοι αγωνίστηκαν για τη λευτεριά και τα δίκαια του λαού μας. Αυτοί οι αγωνιστές είναι χιλιάδες. Άλλοι σκοτώθηκαν και άλλοι έζησαν και πέθαναν αργότερα από φυσικό θάνατο. Δεν τους κάναμε όλους αγάλματα, θα χρειαζόταν δεκάδες χιλιάδες.

(Μια ακόμη απάντηση στον Β.Π. Καραγιάννη και στο κείμενο του «Οι "άλλοι ήρωες" της πόλεως») Γράφει ο Νίκος Δινόπουλος - συνταξιούχος εργάτης

«Ατάκτως ειρημένα» γιατί είναι απαντήσεις επί «των μικροϊστορικών στοιχείων μύθων, λίθων και πλίνθων ατάκτως ειρημένων και δημοσιοποιημένων» στα κείμενα των κ. της τοπικής διανόησης. Εμπαθής, ελιτίστας, ειρωνικός, αυθεντία που ανέχεται μόνο το εγώ του, ειδήμων που δεν ανέχεται κριτική.

Να μετονομαστεί η οδός Γκέρτσου σε Μητροπολίτη Ιωακείμ (Στέφανος Πράσσος)

Ανοιχτή επιστολή στον Δήμαρχο και τους Δημοτικούς Συμβούλους Κοζάνης

Κύριε Δήμαρχε

Κύριοι δημοτικοί Σύμβουλοι

Με βάση ότι, οι ονομασίες οδών και πλατειών, η τοποθέτηση προτομών και άλλων συμβόλων με ονόματα ιστορικών προσώπων, έχουν σκοπό από τη μια να τιμήσουν τα πρόσωπα και από την άλλη να ενημερώσουν και να διαπαιδαγωγήσουν τους πολίτες και κυρίως την νεολαία με το παράδειγμα του αναγραφόμενου ή απεικονιζόμενου προσώπου, σας ενημερώνω ότι:

Μία από τις μεγαλύτερες και γνωστότερες οδούς της Πόλης μας, η οδός Γκέρτσου Κ. σύμφωνα με επίσημα έγγραφα που βγήκαν στη Δημοσιότητα τα τελευταία χρόνια, χωρίς ποτέ να διαψευστούν, φέρει το όνομα ενός δοσίλογου, συνεργάτη των Γερμανών- Ναζί κατακτητών.

Αναγκαίες απαντήσεις: σε «ανωφελή ερωτήματα», στο «ανέκδοτο βιβλίο» και στα «ολίγα για τον μητροπολίτη Καισαρείας, Σερβίων και Κοζάνης Ιωακείμ» (3ο)

Γράφει (επιμέλεια υλικού) Νίκος Δινόπουλος - συνταξιούχος εργάτης

«[…] Ελειτουργήθη [ο μητροπολίτης] σε όλα τα πολιτικά δόγματα: δημοκρατίας, δικτατορίας, βασιλείας, αριστεράς, συμπεριφορά που ονομάζεται και καιροσκοπική» γράφει ο κ. Β. Π. Καραγιάννης. Δεν κάνει τον κόπο να αναφέρει τις πηγές που στοιχειοθετούν όσα γράφει, αλλά με γκεμπελική πρόθεση χρησιμοποιεί την λέξη «ελειτουργήθη»[1] ώστε να εκμαιεύσει το ζητούμενο: ο μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης Ιωακείμ είχε «καιροσκοπική συμπεριφορά». Υπερθεματίζει στο κείμενό του ο κ. Χ. Καρανάσιος μεταφέροντας - υιοθετώντας την άποψη του Χρ. Μπέσα από το «ανέκδοτο βιβλίο» του για τον μητροπολίτη: «[…] Άλλαζε προσανατολισμό, ακόμη και κομματικό, ή δήλωνε έγγραφη μετάνοια … ήταν παρορμητικός και πολλές φορές προτιμούσε τη δίνη της κοσμικής ζωής […][2].

Ο Μητροπολίτης Ιωακείμ πρωτοπόρος και στα συσσίτια στην Κοζάνη (της Φανής Φτάκα)

Κοζάνη και συσσίτια 

Παίρνοντας αφορμή από την χθεσινή φωτο της κ. Λαβάντι Βίκυ για τα συσσίτια στην πόλη της Κοζάνης στο Κοζανίτικο site: Κοζάνη: Μνήμες, Αναμνήσεις και Εικόνες, σας παρουσιάζω δυο πιο επίσημες φωτογραφικές εκδοχές γι’ αυτά. 

Αναγκαίες απαντήσεις: σε «ανωφελή ερωτήματα», στο «ανέκδοτο βιβλίο» και στα «ολίγα για τονμητροπολίτη Καισαρείας, Σερβίων και Κοζάνης Ιωακείμ» (2ο)

Γράφει, (επιμέλεια υλικού), Νίκος Δινόπουλος - συνταξιούχος εργάτης.

Συγκοινωνούντα δοχεία οι απόψεις των κ. Χ. Καρανάσιουκαι Β. Π. Καραγιάννη για τον μητροπολίτη με διαφορές στην … ποσότητα του «κοινωνικού και θρησκευτικού έργου»:

«Ηρωικές μορφές βέβαια κατά την Κατοχή υπήρξαν στην Κοζάνη, όπως ο μαρτυρικός αρχιμ. Ιωακείμ Λιούλιας και ο αρχιμ. Αυγουστίνος Καντιώτης, που οργάνωνε συσσίτια. Αν πρέπει να τιμηθεί η μνήμη κάποιων ανδρών, είναι αυτή των δύο ανωτέρω (και άλλων), παρά του Ιωακείμ».Και αλλού στο κείμενο:«O Ιωακείμ παρουσίασε σημαντικό κοινωνικό και εκκλησιαστικό έργο …[…]», (Χ. Κ).

Αναγκαίες απαντήσεις - στα«ανωφελή ερωτήματα», στο «ανέκδοτο βιβλίο» και στα «ολίγα για τον μητροπολίτη Καισαρείας, Σερβίων και Κοζάνης Ιωακείμ» [1ο]

Γράφει (επιμέλεια υλικού), Νίκος Δινόπουλος - συνταξιούχος εργάτης.

Με την ανάπλαση της κεντρικής πλατείας ο ανδριάντας του μητροπολίτη Σερβίων και Κοζάνης Ιωακείμ βρίσκονταν στις αποθήκες του δήμου.

Πρόσφατα το δημοτικό συμβούλιο αποφάσισε την επανατοποθέτησή του έξω από το κέντρο της πόλης- σε κεντρικό σημείο της πόλης είναι η θέση του-του «αμφιλεγόμενου», κατά τους αρθρογράφους της τοπικής διανόησης, μητροπολίτηΣερβίων και Κοζάνης Ιωακείμκαι την τοποθέτησή του στην περιοχή της Παναγίας (Μαντέμια), στον ίδιο χώρο όπου τον Σεπτέμβρη του 1944, 43 αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς κατακτητές.

Ο Μητροπολίτης Ιωακείμ, «οι ευνουχιστές της ιστορίας και οι αλλουβρεχήτες της αλήθειας». Επιστολή προς τους Δυτικομακεδόνες

Η υπόθεση της «έξωσης» από την Πόλη του ανδριάντα του Μητροπολίτη Σερβίων και Κοζάνης Ιωακείμ (Απόστολος Αποστολίδης) για όσους νομίζουν ότι έκλεισε κάνουν λάθος. Αντίθετα τώρα αρχίζει…

Η δημόσια συζήτηση που προηγήθηκε αλλά και ακολούθησε την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Κοζάνης, να βγάλει το άγαλμα από τις αποθήκες μεν αλλά να το τοποθετήσει σε μνημείο της Εθνικής Αντίστασης έξω από την Πόλη είναι αποκαλυπτική για το ποιες δυνάμεις είναι αυτές που θέλουν να εξοβελίσουν, όχι μόνο το άγαλμα αλλά κυρίως την ιστορία της Εθνικής Αντίστασης.