Κατοχικές Αποζημιώσεις: Ελληνική ατολμία απέναντι στη γερμανική αδιαλλαξία. Ως πότε;

Αριστομένης Συγγελλάκης

Έτσι, στη σκοτεινή ταβέρνα πίνουμε πάντα μας σκυφτοί· σαν τα σκουλήκια, κάθε φτέρνα όπου μας εύρει μας πατεί. Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,
προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!» Κώστας Βάρναλης, «Οι Μοιραίοι».

Σε όλη την περίοδο μετά την Κατοχή αλλά, δυστυχώς, και μετά την ενοποίηση της Γερμανίας το 1990, η γερμανική κυβέρνηση έχει επιδείξει μία στάση  ανιστόρητη, αντίθετη στο διεθνές δίκαιο και βαθύτατα υπεροπτική, ορθώνοντας τείχος αδιαλλαξίας απέναντι στις απαράγραπτες και ισχυρά θεμελιωμένες (ήδη από το 1945) ελληνικές αξιώσεις για την καταβολή αποζημιώσεων στις οικογένειες των θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας, την απόδοση επανορθώσεων για την καταστροφή και λεηλασία του εθνικού πλούτου και την επιστροφή του κατοχικού δανείου (εντόκως) και των κλαπέντων πολιτιστικών θησαυρών.

 

Όταν έκλαψε η Άννα

Η μάνα μου είναι σε πολύ άσκημη κατάσταση.
Αφού περάσαμε από τα σαράντα κύματα, -πότε μπαίναμε στα καραβάνια των προσφύγων και φτάναμε  χειμωνιάτικα στο Μπερούτι …,
πότε καταλαμβάναμε ξυπόλητοι πλην λεβέντες την Κορυτσά….,
πότε κατεβαίναμε  συν γυναιξί και τέκνοις  στην κηδεία του Πέτρουλα …,
πότε  ανατρέπαμε με την αναντίρρητη οικογενειακή μας δυναμική  τη χούντα ,
και πότε βοηθούσαμε τον ήλιο να σηκωθεί πάνω απ’ την Ελλάδα…..

Εμετικό: Η «αριστερή» κυβέρνηση τιμάει ένα κάθαρμα υπεύθυνο για την δολοφονία δεκάδων κομμουνιστών

 

Χίτες και ταγματαλήτες εκπαιδεύονται απο τους Γερμανούς

Του Γ. Γ.- 
Το ότι σήμερα συμπληρώνεται ένας χρόνος από τότε που ο Τσίπρας κατέθετε στεφάνι στην Καισαριανή για να τιμήσει τους εκτελεσμένους από τους Γερμανούς, κομμουνιστές, αφήνουμε να το σχολιάσει το βιντεάκι που παραθέτουμε από την «Ελληνοφρένεια».
Το εμετικό όμως γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση εκπροσωπήθηκε στο μνημόσυνο του ιδρυτή της «Χ», Γιώργου Γρίβα δεν μπορεί να το προσπεράσουμε.

Τα ονόματα των 163 οικονομικών μεγαλοδοσιλόγων της Κατοχής

Tου Δημοσθένη Κούκουνα

Παρουσιάζουμε εδώ τους 163 οικονομικούς μεγαλοδοσιλόγους, οι οποίοι κερδοσκόπησαν και πλούτισαν επί Κατοχής. Δεν είναι απαραιτήτως όλοι αυτοί μαυραγορίτες. Είναι όμως όλοι τους εκείνοι που δεν δίστασαν να συναλλαγούν με τις Αρχές Κατοχής, αναλαμβάνοντας προμήθειες ή κατασκευές για λογαριασμό τους. 

Η άγνωστη έκθεση του Καζαντζάκη για τις θηριωδίες των Ναζί

 

"Μαυροφορεμένες γυναίκες έξω από τα σπίτια τους. Στις πόρτες υπάρχουν τόσοι σταυροί όσοι και οι άνθρωποι που έχασαν στην κατοχή", λέει η Νίκη Σταύρου, εγγονή της Ελένης Καζαντζάκη και υπεύθυνη των εκδόσεων, δείχνοντας μία φωτογραφία από το αρχείο του Νίκου Καζαντζάκη. Την συναντήσαμε με αφορμή την επέτειο από το θάνατό του στις 26 Οκτωβρίου 1957 και της ζητήσαμε να μας μιλήσει για εκείνη την σχετικά άγνωστη περίοδο της ζωής του, μιας και ο θάνατός του ήταν τόσο κοντά στην εθνική επέτειο του ΟΧΙ. Τι έκανε λοιπόν ο Καζαντζάκης όταν μπήκαν οι Γερμανοί; Πού ζούσε; Πώς σώθηκε; Τι αναζήτησε στα χωριά της Κρήτης μετά την αποχώρηση των Γερμανών; Φάνηκε πως ήταν πολλά αυτά που δεν γνωρίζαμε.

Το άγνωστο ’40. Η καταστολή του "εσωτερικού εχθρού"

Με το χαμόγελο στα χείλη πηγαίναν οι φαντάροι μας μπροστά. Όσοι θεωρήθηκε πως δεν χωρούσαν σ' αυτό το σχήμα, είχαν άλλωστε περάσει στην αρμοδιότητα των υπηρεσιών του Μανιαδάκη.

Κάθε πόλεμος, ακόμη κι ο πιο δίκαιος και αμυντικός, έχει μια εμφύλια διάσταση. Οχι με την αφηρημένη φιλοσοφική προσέγγιση ότι όλοι οι άνθρωποι είναι, σε τελική ανάλυση, αδέρφια. Αλλά επειδή στις ανθρώπινες κοινωνίες υπάρχουν πάντοτε κάποιες μερίδες του πληθυσμού που οι καθοδηγητές της πολεμικής προσπάθειας ταυτίζουν με τον εχθρό ή θεωρούν εμπόδιο στον αγώνα του έθνους.

ΕΠΤΑ ΦΑΜΙΛΙΕΣ ΑΠΟ “ΡΙΖΕΣ” ΔΟΣΙΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΩΝ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΔΙΑΦΕΝΤΕΥΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

ΟΤΑΝ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ -ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ-ΦΩΤΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΔΗΜ.ΚΟΥΚΟΥΝΑ

Από την πρώτη γερμανική κατοχή μέχρι το 2014

Του Δημοσθένη Κούκουνα

Όπως ακριβώς τονίζω στο νέο βιβλίο μου “Τα ένοχα μυστικά της Κατοχής” (βλ. και το ιστολόγιο aera2012.blogspot.gr), που θα κυκλοφορήσει σύντομα, στα τελευταία χρόνια βιώνουμε ένα ιδιότυπο κατοχικό καθεστώς, που αν προχείρως συγκριθεί με την τελευταία ιστορική περίοδο κατά την οποία η χώρα μας τελούσε υπό ξενική κατοχή, μεταξύ 1941 και 1944, θα διαπιστώσουμε πολλές ομοιότητες. Ίσως η πιο σημαντική ομοιότητα είναι ότι κυρίαρχοι ήταν τότε, όπως και τώρα, οι Γερμανοί, λιγότερο ή περισσότερο εκλεπτυσμένοι. Το πιο ενδιαφέρον είναι όμως ότι πέριξ των κατακτητών τότε, όπως και τώρα συμβαίνει, λειτουργούσε ένα εγχώριο πολιτικοοικονομικό σύστημα με ποικίλες προεκτάσεις.