Όταν γονατίζει το αμερικανικό σύστημα εξουσίας, (Του Κώστα Μάρκου)

Δεν υπάρχει ίσως πιο συγκλονιστική, αλλά και πιο συμβολική εικόνα της αμερικανικής εξέγερσης από αυτή των στρατιωτών, ακόμη και των αστυνομικών, που γονατίζουν μαζί με τους διαδηλωτές για να αποτίσουν φόρο τιμής στον δολοφονημένο Τζορτζ Φλόιντ.

Σε αυτή την εικόνα –που δεν φτάνουν χίλιες λέξεις για να αποτυπώσει κανείς την ουσία της- οφείλουμε να σταθούμε για να κατανοήσουμε το χαρακτήρα των γεγονότων στις ΗΠΑ, αλλά και τη στροφή των καιρών, το μέλλον που έρχεται πιο γρήγορα, πιο βαθύ και πιο εκπληκτικό, από ό,τι μπορεί να φανταστεί και η πιο φωτισμένη Κεντρική Επιτροπή και ο πιο διορατικός φιλόσοφος.

Τα σημάδια συναδέλφωσης λαού και στρατού

Στέφανος Πράσσος: "Δεν αποτελεί έκπληξη η κυνικότητα του Μητσοτάκη που παίρνει το θάρρος από την αδράνεια που υπάρχει στην περιοχή μας" (video

"Ενώ οι εξελίξεις είναι ραγδαίες η περιοχή μας δεν κουνιέται και δεν προχωράει το συνδικαλιστικό κίνημα σε αγώνες" τόνισε μεταξύ άλλων ο επικεφαλής της παράταξης ΑΡΣΥ στο Περιφερειακό Συμβούλιο Δυτικής Μακεδονίας Στέφανος Πράσσος μιλώντας στο www.kozani.tv με αφορμή τη συνέντευξη Μητσοτάκη στην γερμανική εφημερίδα Bild.

Παιχνίδια πολέμου (του Θανάση Σκαμνάκη)

Ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος, …ευτυχισμένος ο καινούργιος κόσμος!.. Ο γενναίος νέος κόσμος, που δεν προλάβαμε να πούμε δυο λόγια γι’ αυτόν κι ήρθε να ξεπεράσει τις προβλέψεις.

Η δολοφονία του Σουλεϊμανί στη Βαγδάτη, εκτέλεση την ονόμασαν τα ελληνικά κανάλια, είναι η εκκωφαντική έναρξη και όχι η λήξη, της νέας περιόδου. Ο Ιρανός υποστράτηγος είναι ο βασικός συντελεστής μιας μεγάλης ήττας της αμερικάνικης πολιτικής, δηλ. τη συγκρότηση αντιαμερικανικής κυβέρνησης στο Ιράκ, καθώς και άλλων λιγότερο εκκωφαντικών, αλλά εξ ίσου σοβαρών. Και οι ΗΠΑ αυτά δεν τα συγχωρούν. 

Ο Τζιαντζής, ο Κατιντσάρος και η άλλη πλευρά του ‘89

Γράφει ο Κώστας Μάρκου

Αν θέλουμε να ακολουθήσουμε το ρηξιακό πνεύμα και του Τζιαντζή και του Κατιντσάρου, απαιτείται βαθιά αυτοκριτική επανεξέταση των επιλογών της δεκαετίας που πέρασε, των ανεπαρκειών και των λαθών μας που ευθύνονται για το ανεκπλήρωτο των εξαγγελιών μας. Απαιτείται να ακολουθήσουμε το μαχόμενο πνεύμα και των δυο, αν δεν θέλουμε «να τα διπλώσουμε» σε μια θεωρητική και κουρασμένη αγρανάπαυση ή να «αναδιπλώσουμε» τις προσπάθειές μας ξανά στα ίδια

Πέρασαν πολύ γρήγορα τα οχτώ χρόνια από την αναχώρηση του Κώστα Τζιαντζή στο χωροχρόνο της μνήμης και ακόμη πιο γρήγορα οι πάνω από 12 μήνες από την αναχώρηση του Τάσου Κατιντσάρου. Ή μήπως, πολύ αργά;

Για μια αισιόδοξη και μαχητική υπέρβαση,

 του Κώστα Μάρκου

Πυρήνας του σχεδίου πρέπει να είναι η προγραμματική αντιπαράθεση με την ουσία της νεοφιλελεύθερης πολιτικής οικονομίας και του σύγχρονου ιμπεριαλισμού, που είναι οι βασικοί νόμοι του κεφαλαίου και του καπιταλισμού, από τη σκοπιά του μαρξισμού και μιας σύγχρονης Κομμουνιστικής Εναλλακτικής

 1.Νέος μνημονιακός γύρος χωρίς μνημόνια

Οι πρώτες ενέργειες της νέας κυβέρνησης απαντούν με πειστικότητα στο ερώτημα «ποια τακτική» θα ακολουθήσει το κεφάλαιο και η αστική τάξη της χώρας μας, μετά τις βουλευτικές εκλογές της 7ης Ιουλίου: νέα σαρωτική επίθεση ενάντια στην εργατική τάξη, στο σύνολο της εκμεταλλευόμενης και διευθυνόμενης μισθωτής εργασίας, στα συνδικάτα, στα λαϊκά στρώματα, στη δημοκρατία, στο περιβάλλον, στις γυναίκες, στους μετανάστες και με κινδύνους για την ειρήνη, ειδικά με τον τουρκικό λαό. Με αυξομειούμενη, βεβαίως, ταχύτητα, ανάλογα με το «πόσο την παίρνει», αλλά και με μέτρα ενάντια στην ακρότατη φτώχεια, ώστε να αποφευχθούν κίνδυνοι κοινωνικών εκρήξεων και με κάποιες συμμαχίες κατώτερης βάσης, ιδιαίτερα με τα στρώματα της μικρής ιδιοκτησίας, στη βάση της ελάφρυνσης της φορολογίας, μαζί με τη μεγάλη ιδιοκτησία.

Για ένα εργατικό πολιτικό μέτωπο, (του Παναγιώτη Θέμελη.)

Στον απόηχο των αποτελεσμάτων των πρόσφατων εκλογικών διαδικασιών, κυρίως των Ευρωεκλογών, μέσα στις γραμμές της αριστεράς αρχίζει δειλά - δειλά να εμφανίζεται η σκέψη για μια επανεξέταση και επανατοποθέτηση της προγραμματικής της βάσης. Αρχίζει να διαπιστώνεται ότι οι πολιτικές γραμμές που έχουν επικρατήσει είναι αναποτελεσματικές.

Το άσχημο της υπόθεσης είναι ότι αυτό διαπιστώνεται από το πολύ άσχημο για την αριστερά εκλογικό αποτέλεσμα σε αστικές εκλογές και όχι όπως θα περίμενε κανείς από την εδώ και χρόνια αναποτελεσματικότητα της,  να προβάλει εμπόδιο στην επιβολή τριών μνημονίων και στην δυνατότητα που είχε ο ΣΥΡΙΖΑ να κατρακυλά στις  πιο νεοφιλελεύθερες πολιτικές ανεμπόδιστα. Παρά το συνεχές αναμάσημα της Μαρξιστικής αρχής ότι η κάθε πολιτική γραμμή κρίνεται από την δυναμική που δίνει στο εργατικό κίνημα, φαίνεται πως στην πράξη  σαν κριτήριο επικρατεί η αστική εκλογική διαδικασία που  κανονικά, χωρίς να αγνοείται, θα έπρεπε να αποτελεί μια δευτερεύουσα παράμετρο.  Σαν αποτέλεσμα παρατηρούμε στον χώρο της αριστεράς να ανανεώνεται η ίδια πολιτική γραμμή, της αναζήτησης  σχημάτων συνεργασίας αριστερών ομάδων και οργανώσεων, που σε αρκετές περιπτώσεις αποκαλούνται και «μέτωπα».

Να μιλήσουμε για όσα δεν λένε: για τη δουλειά, το μεροκάματο και το νεοφιλελευθερισμό

του Αλέκου Αναγνωστάκη

Μούγγα. «Ούτε μιλιά, μηδέ’ αθιβολή» που λέμε στα Χανιά τόσο από τον νυν κυβερνήτη της Κυψέλης όσο και από τον φέρελπι κυβερνήτη του Χάρβαρντ.

Κι όμως. Όσο ο ρυθμός οικονομικής μεγέθυνσης της χώρας γίνεται θετικότερος τόσο το αποκρουστικό τους πρόσωπο μεγεθύνεται και καταλαμβάνει την εικόνα.

Ανελλιπώς. Διολισθαίνοντας από τη δεκαετία του ‘90 και ως την πρώτη δεκαετία του νέου αιώνα. Με μια σχετική ανακοπή το 2009 – 2012 και με αυξανόμενη ταχύτητα μετά το 2013, όταν το κίνημα έχανε.

Μιλάμε – το οφείλουμε εξάλλου να ξαναμιλήσουμε εμείς - για τη μερική απασχόληση και την ευελιξία στον καθορισμό των μισθών, εκεί στην επιχείρηση, στην πράξη, στην τόσο σπουδαία καθημερινότητα.

Η ταινία «Ussak» συνεχίζει το ταξίδι της στη δυτική Ελλάδα

Μετά τις επιτυχημένες προβολές της η ταινία «USSAK» του Κυριάκου Κατζουράκη συνεχίζει το ταξίδι της στη δυτική Ελλάδα.

Συγκεκριμένα, θα προβληθεί:
23/01: Λευκάδα (αίθουσα εκδηλώσεων Πνευματικού Κέντρου, 20:30)
24/01: Πρέβεζα (πολιτιστικό κέντρο, 21:00),
25/01: Γιάννενα (πολιτιστικός πολυχώρος «Δημ. Χατζής», 20:00)
26/01: Ηγουμενίτσα (Πάνθεον, 20:30)
27/01: Κέρκυρα (Πολύτεχνο, 18:45)

Μετά τις προβολές θα ακολουθήσει συζήτηση, στην οποία θα παρευρεθεί η πρωταγωνίστρια Κάτια Γέρου, που συνυπογράφει το σενάριο με τον Κυριάκο Κατζουράκη.

Συντονισμός δράσης και διαλόγου κομμουνιστικών δυνάμεων, κοινή ανακοίνωση πολιτικών οργανώσεων

Την ανάγκη συντονισμού της δράσης και ενός ουσιαστικού διαλόγου για τα ζητήματα τόσο του κινήματος όσο και της συγκρότησης μετώπου αλλά και του κομμουνιστικού προγράμματος και κόμματος της εποχής, υπογραμμίζουν οι πέντε οργανώσεις-πολιτικές κινήσεις της κομμουνιστικής Αριστεράς, οι οποίες δίνουν στη δημοσιότητα κείμενο κοινής ανακοίνωσης. Στο κείμενο υπογραμμίζεται η ανάγκη να γίνουν τολμηρές υπερβάσεις, επειδή η Ελλάδα και η Αριστερά βρίσκεται σε κρίσιμα και δύσκολα σταυροδρόμια. Πρόκειται, όπως αναφέρεται για έναν ανοιχτό συντονισμό, δηλ. μια πρωτοβουλία η οποία φιλοδοξεί να συμπεριλάβει και άλλες δυνάμεις που θα συμφωνούν με την προσπάθεια και την ανάγκη της κοινής αναζήτησης και δράσης. 

  

Οι πέντε οργανώσεις-πολιτικές κινήσεις είναι: Η ΑΡΑΝ, η Κίνηση Κομμουνιστών Εργατικός Αγώνας, η Παρέμβαση, το Σύγχρονο Κομμουνιστικό Σχέδιο και ο Σύλλογος Γ. Κορδάτος.    

Προς δεξιότερη σταθεροποίηση, (Κ- Σχέδιο)

Η παραίτηση Καμμένου και η προσφυγή του Αλέξη Τσίπρα για  ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή δεν συνιστούν εκδήλωση πολιτικής κρίσης αλλά επιδίωξη σταθεροποίησης του πολιτικού συστήματος.

Μυρίζει “στημένο” παιχνίδι από μακρυά, με συμμετοχή των δυο πολιτικών πρωταγωνιστών και υποβολείς την Μέρκελ και την πρεσβεία των ΗΠΑ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ μετατοπιζόμενος δεξιότερα, προς της νεοφιλελεύθερη σοσιαλδημοκρατία, επιχειρεί να καλύψει και τον κεντροαριστερό λεγόμενο χώρο, διατηρώντας μια νότα αριστεροσύνης προς κατανάλωση.

Πολιτική και τέχνη, αναζητώντας την ολότητα (του Θανάση Σκαμνάκη)

Το έμβλημα του Wassily Kandinsky του συμβολικού Blue Rider

Αυτή τη φορά λέω να κάνουμε μια βουτιά σε πιο δύσκολα νερά, αναζητώντας οφειλόμενες απαντήσεις σε ερωτήματα που έρπουν υπονομεύοντας το τοπίο. 

Εν τέλει, υποκύψαμε; Ο κόσμος της παγκοσμιοποιημένης καπιταλιστικής κυριαρχίας και της λεγόμενης μετανεωτερικότητας έχει ματαιώσει τις επαγγελίες της νεωτερικότητας, του γαλλικού διαφωτισμού και της επανάστασης, ελευθερία-ισότητα-αδελφοσύνη;

Βυθιστήκαμε χωρίς (ή με περιορισμένες) ελπίδες ανέλκυσης, στο θολό βυθό του κατακερματισμένου κόσμου που αφαιρεί από την προσδοκία την ολότητά της; 

Το απόσπασμα πήρε τη θέση του κοινού και ενιαίου κόσμου; Το “αφήγημα” τη θέση της Ιστορίας;

Μετατρέψαμε την Αριστερά σε ένα θραύσμα και την τέχνη σε θολή ανάμνηση μιας επανάστασης;

Ή και το αντίστροφο, την τέχνη σε θραύσμα και την επανάσταση σε θολή ανάμνηση;

Π. Σωτήρης: Επιστολή παραίτησης από το Πολιτικό Συμβούλιο της Λαϊκής Ενότητας

Παναγιώτης Σωτήρης
 

Είναι γνωστό ότι εδώ και κάποιο διάστημα έχω παραιτηθεί από τη γραμματεία της Λαϊκής Ενότητας. Η παραίτηση αυτή έγινε επειδή δεν είμαι πλέον μέλος του πανελλαδικού γραφείου της Αριστερής Ανασύνθεσης και με αυτή την έννοια δεν θα μπορούσα να συνεχίζω να εκπροσωπώ την οργάνωσή μου σε ένα όργανο όπως η γραμματεία ενός μετώπου. Όμως, παρέμεινα μέλος του ΠΣ της ΛΑΕ, στο οποίο είχα εκλεγεί από την πρώτη και μέχρι στιγμής μόνη συνδιάσκεψη του μετώπου.

Όμως, θεωρώ ότι δεν μπορώ να είμαι πλέον μέλος του ΠΣ της Λαϊκής Ενότητας. Αφορμή, αλλά όχι αιτία, τα όσα έγιναν στην τελευταία συνεδρίαση του ΠΣ, στην οποία φάνηκε η πραγματική πολιτική αδυναμία της ΛΑΕ να λειτουργήσει ως ένα μέτωπο που μπορεί να συμβάλει στην αναγκαία ανασύνθεση μιας σύγχρονης ριζοσπαστικής αριστεράς.

Στη συγκεκριμένη συνεδρίαση η πλειοψηφία του ΠΣ της ΛΑΕ απέρριψε οποιαδήποτε πρόταση θα σηματοδοτούσε αφενός την προσήλωση της ΛΑΕ σε μια λογική αριστερού ριζοσπαστικού μετώπου, αφετέρου την παραίτηση από μια ιδιοκτησιακή αντίληψη για την προς τα έξω παρουσία και εκπροσώπηση του μετώπου.

Λ. Βατικιώτης: Καταρρέει η Ελίτ της Ευρώπης

Πηγή: neakriti.gr

Όσο αδυνατίζει η θέση της Μέι, παρά τα όσα η επίσημη ενημέρωση επιχειρεί να περάσει, δεν αυξάνει το κύμα υπέρ της παραμονής στην Ε.Ε., αλλά η άποψη για ένα σκληρό Brexit, εκτιμά ο οικονομικός αναλυτής και δημοσιογράφος Λ.Βατικιώτης , στον 98.4.

Δεκέμβρης '08: Νοσταλγίες, θραύσματα εικόνων και πολιτική

της Ειρήνη Γαϊτάνου

Τοποθέτηση στην εκδήλωση της Αναμέτρησης, Ομάδας Κομμουνιστών/στριών, «Δεκέμβρης '08. Μια δεκαετία μετά. Μια δεκαετία κρίσης και αγώνων» που έγινε την Τετάρτη 5/12.

Δέκα χρόνια μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008. Γράφτηκαν αρκετά, διοργανώθηκαν εκδηλώσεις, ξαναθυμηθήκαμε εικόνες, ιστορίες, σχέσεις και περιστατικά. Έχουν όμως κάποιο ουσιαστικό νόημα όλα αυτά;

Για να προκαταλάβω, ο Δεκέμβρης του '08 μου άλλαξε προσωπικά τη ζωή – κυριολεκτικά και σε όλα τα κρίσιμα επίπεδά της. Και έκανε το ίδιο σε πάρα πολλούς άλλους ανθρώπους. Και αυτό, έχει επίσης τη σημασία του. Αλλά ποια είναι αυτή;

Ο αγώνας για διατροφική κυριαρχία στην Ελλάδα την εποχή της λιτότητας [Εκδήλωση παρουσίαση της έρευνας]

Την ερχόμενη Τρίτη, 27 Νοεμβρίου στο βιβλιοκαφέ Έναστρον, στις 7 το απόγευμα, οι εκδόσεις Τόπος κι επίσης το Transnational Institute, το FIAN και η Agroecopolis παρουσιάζουν μια μεγάλη έρευνα που ασχολείται με τις επιπτώσεις της λιτότητας στο δικαίωμα στη διατροφή.

Συγγραφείς της έρευνας είναι: Λεωνίδας Βατικιώτης, Πιέτζε Βέρβεστ, Τζέννυ Γκιουγκή, Σύλβια Κέη, Χαράλαμπος Κωνσταντινίδης, Έμιλυ Μαθάισεν, Στέφαν Μπακς, Χριστίνα Σακαλή, Ειρήνη-Εριφύλη Τζέκου.

Ακολουθεί η περίληψη της έρευνας:

Αυτή η έκθεση εξετάζει τις επιπτώσεις της λιτότητας στην Ελλάδα στο δικαίωμα στην τροφή. Καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το ελληνικό κράτος και τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης παραβίασαν το δικαίωμα του ελληνικού λαού στην τροφή ως αποτέλεσμα των μέτρων λιτότητας που απαιτήθηκαν από τα τρία Μνημόνια Κατανόησης (2010, 2012 and 2015).  Με άλλα λόγια, τα πακέτα λιτότητας που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα αντιέβαιναν στο διεθνές δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ιστορική νίκη της εκκλησίας με την προσυμφωνία Τσίπρα – Ιερώνυμου

του Αλέκου Αναγνωστάκη

Στη προσυμφωνία Τσίπρα - Ιερώνυμου η ουσία έγκειται στο γεγονός πως επιχειρείται το κλείσιμο, αιφνιδιαστικά και οριστικά, της διαμάχης ανάμεσα στο Κράτος και την Εκκλησία, αλλά και ανάμεσα στην Εκκλησία και το λαϊκό κίνημα, πάνω στο «περιουσιακό ζήτημα», που κρατά από την ίδρυση σχεδόν του ελληνικού κράτους και κορυφώνεται κατά περιόδους.

Στα πολλά αυτά χρόνια όλη ανεξαιρέτως η μαχόμενη Αριστερά, από τα κόμματα κομμουνιστικής αναφοράς ως τα αγωνιζόμενα μεταρρυθμιστικά κόμματα και το σύνολο σχεδόν των προοδευτικών διανοουμένων, διακήρυχναν και αγωνίζονταν να αποδοθεί η εκκλησιαστική περιουσία στο λαό, να δοθεί σε φτωχούς αγρότες γη, να περάσουν στο δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο δάση και δασικές εκτάσεις.

Η συμφωνία κράτους – εκκλησίας και ο μητροπολίτης ενός ανέκδοτου

του Διονύση Ελευθεράτου

Ακουγόταν κάποτε στην Κεφαλονιά ένα ανέκδοτο, στο οποίο πρωταγωνιστούσαν τρεις μητροπολίτες. Λευκάδας, Ζακύνθου, Κεφαλονιάς. Συζητούσαν για τον τρόπο, με τον οποίο διαχειρίζονταν τα χρήματα των πιστών και διαχώριζαν τα «κονδύλια» που απέδιδαν στον «κύριο» από εκείνα που κρατούσαν «για τις ανάγκες της εκκλησίας». Ρωτήθηκε πρώτα ο Λευκάδος. «Εμείς αδελφοί πετάμε ψηλά και τα χαρτονομίσματα και τα κέρματα, έχοντας προκαθορίσει πως αν πέσουν από μια πλευρά θα πάνε εδώ, αν πέσουν από την άλλη θα πάνε εκεί».

Κούνησε συγκαταβατικά το κεφάλι του ο Ζακύνθου και είπε: «Κάτι ανάλογο κάνουμε κι ημείς, αδελφοί. Έχουμε χαράξει στο πάτωμα ένα μεγάλο κύκλο. Πετάμε τα χρήματα από ψηλά. Κι αναλόγως αν πέσουν μέσα ή έξω, τα κρατάμε ή τα αποδίδουμε στον ύψιστο». 

Ανώτερη όξυνση των αντιθέσεων, (του Κώστα Τζιαντζή )

Επιστρέφω συχνά στην εικόνα του Κώστα, στο εσωτερικό του βλέμμα, το συνωμοτικό του χαμόγελο, την κρυφή μελαγχολία, το καθοδηγητικό του ύφος που το μετρίαζε αν δεν το ακύρωνε το λεπτό διεισδυτικό χιούμορ του…

Επιστρέφω πολλά βράδια στον Κώστα όπως γλιστρά η μνήμη μου στον επαναστάτη αναρχικό Μπλανκί με τη μελαγχολική σύλληψη της ιστορίας, που βασίζεται στην αιώνια επιστροφή των «ηττημένων».

«Είναι η ποίηση μιας βαθύτερης ήττας όλων μας με διαφορετικό πρόσημο» σημείωνε μετά το θάνατο του ένας ξεχωριστός σύντροφος.

Νέα ποιοτική όξυνση του ανταγωνισμού για το ξαναμοίρασμα του κόσμου

Τα «12 μίλια» και η μαχόμενη Αριστερά

του Κώστα Μάρκου

Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών, κατά την τελετή παράδοσης του υπουργείου και ενώπιον του πρωθυπουργού Αλ. Τσίπρα, έφερε στη δημοσιότητα τα σχέδια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ για τμηματική επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης της χώρας στο Ιόνιο, στη γραμμή Κυθήρων - Κρήτης και στους «κλειστούς κόλπους» του Σαρωνικού και του Παγασητικού, από τα 6 στα 12 ν.μ., με Προεδρικά Διατάγματα (ΠΔ) που είναι «έτοιμα», όπως είπε. Ας σημειωθεί ότι προ της παραίτησής του, συναντήθηκε επί μακρόν με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Με αυτό τον τρόπο, ο Ν. Κοτζιάς έθεσε την κυβέρνηση σε μια ιδιότυπη ομηρία.  Ο Αλ. Τσίπρας, ως υπουργός Εξωτερικών πλέον, μετά τις έντονες εγχώριες αντιδράσεις και τις ανοιχτές τουρκικές απειλές υπαναχώρησε και αντί ΠΔ, υποσχέθηκε κοινοβουλευτικές διαδικασίες.

Δημόσιος κίνδυνος τα άταφα πτώματα των τραπεζών

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Τέλος καλό όλα καλά μετά την άνοδο που σημείωσαν οι τραπεζικές μετοχές την «πράσινη» όπως χαρακτηρίστηκε «Πέμπτη» και τη διόρθωση που επήλθε στο μακροβούτι της «μαύρης Τετάρτης»;

Αρχικά, για να μην ωραιοποιούμε την κατάσταση η διόρθωση δεν αφορούσε όλες τις τραπεζικές μετοχές. Δύο εξ αυτών, η Άλφα και η Εθνική συγκεκριμένα, ανέκτησαν και με το παραπάνω τις ζημιές της προηγούμενης μέρας (+7,6% από -3,3% και +9% από -5,5%, αντίστοιχα), οι άλλες δύο συστημικές τράπεζες όμως, η Eurobank και η Πειραιάς συγκεκριμένα, ανέκτησαν μέρος μόνο των απωλειών (άνοδος 8,6% την Πέμπτη από πτώση 14,7% την Τετάρτη και άνοδος 9,2% από πτώση 20,7%, αντίστοιχα). Κατά συνέπεια, μια σχεδόν ισόποση με την πτώση της Τετάρτης (-8,8%), αύξηση του τραπεζικού δείκτη της Πέμπτης (-8,3%) συσκοτίζει την πραγματικότητα, που σε αδρές γραμμές θέλει τις 4 συστημικές τράπεζες οι οποίες από κοινού έχουν τα μαύρα τους χάλια (προς επίρρωση τα απογοητευτικά έσοδα που κατέγραψαν στα έσοδα του δεύτερου τριμήνου ) να διαχωρίζονται με την Εθνική και Άλφα να παρουσιάζουν μια σχετικά καλύτερη εικόνα, ενώ από την άλλη Eurobank και Πειραιώς να ακολουθούν μια καθοδική πορεία. Μένει να δούμε επομένως αν το σήριαλ των τραπεζικών εξαγορών συνεχιστεί με νέα επεισόδια…