Στη μνήμη Θεοδώρας Χαρίση -Πράσσου. Αγωνίστρια του κινήματος των ΑΜΕΑ

Με αφορμή τη συμπλήρωση ενός χρόνου από το θάνατό της.

 

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα ΛΑΟΣ της Βέροιας

Η Θεοδώρα Χαρίση ήταν από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 ενεργό μέλος στο αναπηρικό κίνημα του νομού μας. Υπήρξε ένα από τα πιο δραστήρια μέλη του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων ΑΜΕΑ ν. Ημαθίας και ακούραστη εθελόντρια με μεγάλη διάθεση για προσφορά. Ήταν μέλος του Δ.Σ. που κατάφερε με ελάχιστους πόρους να (επανα)λειτουργήσει το κέντρο «Τα Παιδιά Της Άνοιξης» στην Αλεξάνδρεια το 1997 για το οποίο σήμερα είναι περήφανη όλη η Ημαθία.

Η συμβολή του Δημήτρη Παυλάκη στον αγώνα των κατοίκων της Τήνου (Sonia Perez)

Sonia Perez
Αυτό οφείλεται ΞΕΚΑΘΑΡΑ στον Δημήτρη Παυλάκη! Δεκάδες δικαστήρια με οικονομικό και πολύ ψυχικό κόστος και συνεχές κυνήγι. Κυνήγησε (αυτό που μας έλεγε κιόλας) να αποδείξει ότι τα χωράφια του δεν είναι χορτολιβαδικά.... Χρόνια... 

Έφυγε κουβαλώντας απίστευτη κούραση, αλλά αστείρευτη δύναμη. Τελικά το κατάφερε!!!! Δυστυχώς δεν είναι εδώ να το ζήσει. Όμως σίγουρα ξαλάφρωσε τα παιδιά του και την γυναίκα του που αλλιώς θα είχαν να ανέβουν έναν γολγοθά, χωρίς την γνώση και το πείσμα του Δημήτρη.

Νάναι καλά και ο Τρύφωνας (Κόλλιας)... Εξαιρετικός, ψάχνει, διαβάζει, συνθέτει... Ο Δημήτρης προσπάθησε και για ΟΛΟΥΣ τους άλλους! 

Έφυγε από τη ζωή ο μεγάλος αγωνιστής Μανώλης Γλέζος

Χθες, 30 Μάρτη 2020, έφυγε από τη ζωή ο μεγάλος λαϊκός αγωνιστής Μανώλης Γλέζος. Ο «πρώτος παρτιζάνος της Ευρώπης», όπως χαρακτηρίστηκε από το Ντε Γκωλ, άφησε το σπουδαίο του στίγμα στην Ιστορία του τόπου μας. Υπηρέτησε με αυταπάρνηση σε όλη του τη ζωή τους αγώνες του λαού μας για ψωμί, ελευθερία, δημοκρατία, ειρήνη.

Υπήρξε βουλευτής της Αριστεράς. Συγγραφέας, δημοσιογράφος, διανοούμενος, αποτέλεσε διεθνή φυσιογνωμία, που ξέφυγε από τα σύνορα της Ελλάδας. Τιμήθηκε με το Βραβείο Ειρήνης Λένιν από τη Σοβιετική Ένωση.

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΥΛΑΚΗ (Απο Νατάσα Δεληγιάννη Άσπρου) Βιντεο

Η Τήνος πενθεί.

Πενθεί για τον άδικο θάνατο του Δημήτρη Παυλάκη.

Του δικού μας Δημήτρη, που ήταν για μας η ψυχή και το σύμβολο του αγώνα μας κατά των Αιολικών.

Ήταν ο άνθρωπος που με την οξυδέρκεια και την τεχνογνωσία του κατάλαβε έγκαιρα το «παιχνίδι» των αιολικών και αυτή την αντίληψή του μας τη μετέφερε, σωστά, τεχνικά και εμπεριστατωμένα.
Για εμάς όλους όσους τον ζήσαμε και μας ενέπνευσε θα είναι παντού.

Για τον σύντροφο Τάσο Κατιντσάρο

της Ιωάννας Ασημάκη

Ένας χρόνος προστέθηκε στην απουσία του συντρόφου μας και αγωνιστή της επαναστατικής Αριστεράς, Τάσου Κατιντσάρου. Και δύο χρόνοι, σχεδόν, από εκείνο το φθινοπωρινό μεσημέρι της Παρασκευής, όταν μου ανακοίνωσε στο τηλέφωνο τα άσχημα νέα. Με φωνή ζεστή και ψύχραιμη, μα και μ' αυτό το σπάσιμο το ελαφρύ, το αδιόρατο, που από τότε έμαθα πολύ καλά να το ξεχωρίζω όταν κάτι δεν πήγαινε καλά. Και πάντα το ίδιο δυσκολεύομαι, όταν πρέπει να στριμωχτώ σε λέξεις, για να μιλήσω για τον σύντροφό μας.

7 Ιουλίου γενιέται ο Νίκος Ξυλούρης

Του Αρίστου Αναγνώστου

Θυμάμαι τη μέρα που πέθανε ο Ξυλούρης, το είχε πει και στην τηλεόραση που ήταν ΕΡΤ και ΥΕΝΕΔ και που όσο ο «Ψαρονίκος» ήταν εν ζωή, τον απέφευγαν. Το «Πότε θα κάμει ξαστεριά» ήταν από τα πρώτα τραγούδια που μας έμαθε η δασκάλα, όταν άλλαξε η χρονιά και η κυβέρνηση. Το ’μαθα με την πρώτη. Φαίνεται τίποτα δεν είναι τυχαίο. Ο Ξυλούρης το είχε κάνει σημαία της αντίστασης, μεσούσης της Χούντας, και οι φοιτητές ύμνο τους την μέρα της εξέγερσης της Νομικής, στις 21 Φεβρουαρίου του 1973, που ήταν και η μέρα που γεννήθηκα… Όταν πέρασε ένας χρόνος από το θάνατό του, η τηλεόρασης της Αλλαγής είχε φροντίσει να του κάνει ένα αφιέρωμα. Θυμάμαι και εκείνο το βράδυ. Έχω την εικόνα του Ξυλούρη με την καμπάνα, την φαβορίτα και το στενό εφαρμοστό πουκάμισο, να τραγουδά το «Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί». Ήταν από τα «Τραγούδια της Φωτιάς» το 1975.

5-21 Απριλίου το 3ο φεστιβάλ Πτομεμαΐδας «Η πόλη γιορτάζει», αφιερωμένο στη μνήμη του Χρήστου ΚΑΤΣΙΝΑ

Ξεκινάει η μεγάλη γιορτή της πόλης που αποτελεί μια δυναμική παρέμβαση στον πολιτισμό. 

Το φεστιβάλ Πτολεμαΐδας είναι πλέον θεσμός. 

Πρόκειται για το μοναδικό χειμερινό πολυθεματικό Φεστιβάλ στην Ελλάδα. Μουσική, Θέατρο, Εικαστικά, Κινηματογράφος, Βιβλίο, Σεμινάρια.

Ένα πλούσιο πρόγραμμα εκδηλώσεων μετατρέπει την πόλη σε μια παρέα, όπου όλοι παίρνουν μέρος στην μεγάλη γιορτή. 

Επιστολή (μια ακόμα) στο Θόδωρο Αγγελόπουλο, (του Θανάση Σκαμνάκη)

Αγαπητέ Θόδωρε Αγγελόπουλε,

τη Δευτέρα το βράδυ είδα στην ΕΡΤ σε μορφή ντοκυμαντέρ την επιστολή που σου απηύθυνε η Γαλλίδα συνεργάτης σου Ελοντί Λελού, με αφορμή τα 7 χρόνια που πέρασαν από τα θάνατό σου, στις 24 Ιανουαρίου 2012.. Μου άρεσε η ιδέα και σκέφτηκα να την μιμηθώ.

Λοιπόν, θέλω να σου πω, ότι δεν βίωσα το πένθος σου όταν έφυγες, δεν αφέθηκα. Κι όπως  λένε οι ψυχολόγοι, αν το πένθος δεν το βιώσεις ως το βάθος του, σε στοιχειώνει και γίνεται κάτι σαν εφιάλτης. Έτσι λοιπόν εφτά χρόνια μετά το θάνατό σου έχει γυρίσει μέσα μου.

Μπορεί βέβαια κι ο εφιάλτης να μην προέρχεται από το απωθημένο πένθος, αλλά από τις μαύρες εικόνες που γεμίζουν το κάδρο των ημερών.

ΜΑΡΙΑ ΛΙΟΥΔΑΚΗ: η φωτισμένη δασκάλα –μάρτυρας, η κορυφαία λαογράφος

 Γράφει η Ελένη Μαρκάκη //

Στις 4 Δεκέμβρη του 1947, η Μαρία Λιουδάκη από τη Λατσίδα Λασιθίου, θανατώθηκε έπειτα από φρικτά βασανιστήρια στη Χωροφυλακή Ηρακλείου.

Η Μαρία Λιουδάκη ήταν αδελφή της Χαράς, της αρραβωνιαστικιάς του Ναπολέοντα Σουκατζίδη. Κατά την περίοδο της Κατοχής, ανέπτυξε σπουδαία αντιστασιακή δράση ως μέλος του ΕΑΜ στην Ιεράπετρα. Με κίνδυνο της ζωής της ετοίμαζε καθημερινά δελτία ειδήσεων ακούγοντας από το παράνομο ραδιόφωνο τις συμμαχικές εκπομπές και έβγαζε  δελτίο σε πολλά αντίτυπα για την ενημέρωση του λαού.

Δύο χρόνια χωρίς τον πολύτιμο σύντροφο Τάκη Τσίτσο…

Ν.Ξ.
Συμπληρώνονται δύο χρόνια. Ήταν ξημερώματα Δευτέρας 28 Νοέμβρη, 2016. Ένας πολύτιμος σύντροφος, ακριβός φίλος και διαμάντι άνθρωπος, πολύπλευρο διαμάντι, μας άφησε για πάντα. Πρόλαβε όμως, στη σύντομη ζωή του, να αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα της διαδρομής του.

Ανώτερη όξυνση των αντιθέσεων, (του Κώστα Τζιαντζή )

Επιστρέφω συχνά στην εικόνα του Κώστα, στο εσωτερικό του βλέμμα, το συνωμοτικό του χαμόγελο, την κρυφή μελαγχολία, το καθοδηγητικό του ύφος που το μετρίαζε αν δεν το ακύρωνε το λεπτό διεισδυτικό χιούμορ του…

Επιστρέφω πολλά βράδια στον Κώστα όπως γλιστρά η μνήμη μου στον επαναστάτη αναρχικό Μπλανκί με τη μελαγχολική σύλληψη της ιστορίας, που βασίζεται στην αιώνια επιστροφή των «ηττημένων».

«Είναι η ποίηση μιας βαθύτερης ήττας όλων μας με διαφορετικό πρόσημο» σημείωνε μετά το θάνατο του ένας ξεχωριστός σύντροφος.

Νέα ποιοτική όξυνση του ανταγωνισμού για το ξαναμοίρασμα του κόσμου

Μάνος Χατζιδάκις 1925 – 1994 ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ

Γεννήθηκα στις 23 του Οκτώβρη του 1925 στην Ξάνθη τη διατηρητέα κι όχι την άλλη τη φριχτή που χτίστηκε μεταγενέστερα από τους εσωτερικούς της ενδοχώρας μετανάστες. Η συνύπαρξη εκείνο τον καιρό ενός αντιτύπου της μπελ-επόκ, με αυθεντικούς τούρκικους μιναρέδες, έδιναν χρώμα και περιεχόμενο σε μια κοινωνία-πανσπερμία απ' όλες τις γωνιές της Ελλαδικής γης, που συμπτωματικά βρέθηκε να ζει σε ακριτική περιοχή και να χορεύει τσάρλεστον στις δημόσιες πλατείες.

Λέων. Αυδής - Αφιέρωμα

Ένα μικρό αφιέρωμα από το Κόκκινο καμίνι στη μνήμη του κομμουνιστή, αγωνιστή, Λέωντα Αυδή  που πέθανε στις 24 Σεπτεμβρίου 2000

".....ανιδιοτελής. Ηθικός. Σεμνός. Διανοούμενος. Εργάτης. Αγωνιστής. Ότι ήταν «κύριος» με κεφαλαίο «Κ»."

 ************************************************************************

Λέων Αυδής

Αντιφασιστικός Σεπτέμβρης – 5 χρόνια από τη δολοφονία του Π. Φύσσα

Από την οικογένεια και τους φίλους του Παύλου Φύσσα

Κερατσίνι, 1 Σεπτεμβρίου 2018

Σε λίγες μέρες συμπληρώνονται 5 χρόνια από την ημέρα που ο Παύλος στάθηκε όρθιος και κοίταξε “το Τέρας” στα μάτια, αποδεικνύοντας ότι ο φόβος και η ελευθερία, είναι έννοιες που δεν συμβαδίζουν. Από τη μέρα αυτή και μέχρι σήμερα στεκόμαστε κι εμείς ακόμα εδώ, ακλόνητοι, απέναντι στους χρυσαυγίτες δολοφόνους του, που προσπαθούν απεγνωσμένα να αποδείξουν ότι είναι ένα δήθεν ¨νόμιμο¨ πολιτικό κόμμα, και όχι μια νεοναζιστική οργάνωση με μόνο στόχο να κατασπαράξει όποιον φαντασιώνεται ως εχθρό της, σε συνεχεία των ιδεολογικών της προγόνων.

«Τράβα τον δρόμο σου και άσε τους άλλους να μιλάνε»

Συντάκτης: Θανάσης Κάππος

Ισως θα μπορούσε και μάλιστα χωρίς κανένα ίχνος υπερβολής να χαρακτηριστεί ο άνθρωπος εκείνος που με κάθε τρόπο συμβόλιζε την επανάσταση του σπάνιου ήθους: άποψη, σκέψη και κυρίως δράση σε όλη την πορεία της ζωής του.
«Ο Κώστας Κάππος δεν υπήρξε ένα οποιοδήποτε “όστρακο” κομματικού βυθού που η πατρωνία της παράταξής του ανέσυρε από το πουθενά στον αφρό του δημοσίου βίου. Ηταν ο ματωμένος αγωνιστής που είχε δώσει σκληρές μάχες στα μαρμαρένια αλώνια του λαϊκού κινήματος. Πρότυπο ήθους και υπόδειγμα συνέπειας στα προσωπικά του πιστεύω, ξεπέρασε κομματικούς ορίζοντες κατακτώντας το ζηλευτό προνόμιο να συμφωνούν με τους αγώνες του ακόμη και όσοι διαφωνούσαν με τις ιδέες του».

Σωτηρία Μπέλλου: Η μούσα του ρεμπέτικου

Μποέμισα, δυναμική, επαναστάτρια, η μούσα του Τσιτσάνη και άλλων συνθετών υπήρξε μία από τις κορυφαίες τραγουδίστριες του λαϊκού και ρεμπέτικου ελληνικού τραγουδιού.

Το μεγαλύτερο από τα παιδιά της εύπορης οικογένειας του Κυριάκου και της Ελένης Μπέλλου, η Σωτηρία, γεννήθηκε στο χωριό Χάλια κοντά στη Χαλκίδα στις 22 Αυγούστου 1921.

Η αγάπη της για το τραγούδι άρχισε να ξετυλίγεται σε μικρή ηλικία, όταν λόγω του αγαπημένου της παππού, Σωτήρη, άρχισε να ψέλνει στην Εκκλησία.

Τραγουδίστρια αποφάσισε να γίνει όταν είδε για πρώτη φορά στον κινηματογράφο τη Σοφία Βέμπο στην ταινία «Η προσφυγοπούλα».

Νικόλας Άσιμος: «Ρε μπαγάσα! Περνάς καλά εκεί πάνω;»

Ο Νικόλαος Ασημόπουλος – το πραγματικό όνομα του Νικόλα Άσιμου (1949 – 1988)-  έζησε τα παιδικά του χρόνια στην Κοζάνη, όπου ως έφηβος  ασχολήθηκε με τον αθλητισμό (άλμα εις ύψος και ποδόσφαιρο). Η συνέχεια ήταν διαφορετική. Πήγε στη Θεσσαλονίκη, για σπουδές στη Φιλοσοφική Σχολή, ασχολήθηκε με το θέατρο.

Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΒΙΔΑΛΗ

Τον Αύγουστο του 1946, μια στυγερή δολοφονία συντάραξε το πανελλήνιο, αποκαλύπτοντας πλήρως το πρόσωπο της μοναρχοφασιστικής τρομοκρατίας και τις στενές της σχέσεις με την επίσημη εξουσία. Ο πρωτοπόρος κομμουνιστής δημοσιογράφος, πολιτικός συντάκτης του "Ριζοσπάστη" και μέλος της Ενωσης Συντακτών, ένας από τους δυο - τρεις καλύτερους δημοσιογράφους της χώρας, ο Κ. Βιδάλης δολοφονήθηκε με φρικτό τρόπο από τους ληστοσυμμορίτες του Σούρλα.

Εκδήλωση του ΚΚΕ για Νίκο Θεοχαρόπουλο (Σκοτίδα).

ΚΚΕ: Εκδήλωση ΚΟ Καστοριάς - ΚΟ Φλώρινας για Σκοτίδα και ομαδικό τάφο στον Κώτα

Οι Κομματικές Οργανώσεις Φλώρινας και Καστοριάς του ΚΚΕ διοργανώνουν εκδήλωση μνήμης και τιμής για τον υποστράτηγο του ΔΣΕ, διοικητή του Αρχηγείου Δυτικής Μακεδονίας του ΔΣΕ, Νίκο Θεοχαρόπουλο (Σκοτίδα).
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 5 Αυγούστου, στις 11:00πμ, στο Βατοχώρι του Δήμου Πρεσπών, όπου βρίσκεται η προτομή του Σκοτίδα. Ο Νίκος Θεοχαρόπουλος σκοτώθηκε στην περιοχή αυτή, στις 11 Αυγούστου του 1949. 

Πάμπλο Νερούντα: Ο σημαντικότερος ποιητής του 20ου αιώνα. Γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου του 1904

Ο ποιητής και πολιτικός Pablo Neruda αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες της Χιλής αλλά και έναν από τους σημαντικότερους ποιητές του 20ου αιώνα. Το πραγματικό όνομα του Pablo Neruda ήταν Neftalí Ricardo Reyes Basoalto και γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου του 1904 στην πόλη Parral της Χιλής.

 *******************************************

  Σοφία Αδαμίδου - "Ριζοσπάστης"

δεν μπορείς να εμποδίσεις την Άνοιξη... 

 

 «Μπορείς να κόψεις όλα τα λουλούδια, αλλά δεν μπορείς να εμποδίσεις την Ανοιξη να 'ρθει»...

Η μορφή του Πάμπλο Νερούντα κατέχει αναμφισβήτητα μια ξεχωριστή θέση στη σκέψη και στην ψυχή της ανθρωπότητας. Το όνομά του, γραμμένο με το ανεξίτηλο κατακόκκινο χρώμα του ερωτικού πάθους, αλλά και του αγώνα για την ανθρώπινη ελευθερία, παραμένει σύμβολο του αθάνατου Ποιητικού Λόγου. Η ποίησή του, απέραντη, αγκάλιασε τα πάντα, τον άνθρωπο μόνο του, τον άνθρωπο με τον άνθρωπο, τον άνθρωπο με την κοινωνία, τον άνθρωπο με το σύμπαν. Γι' αυτό είναι τα πάντα: Ερωτική, πολιτική, φιλοσοφική, χιουμοριστική, ρομαντική, κλασική.