ΤΑ ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΜΕΡΙΣΜΑΤΑ
Του Γιάννη Ανδρουλιδάκη*
Η αγωνία του ΣΥΡΙΖΑ να δείξει ότι παραμένει ένα κομμάτι της αριστεράς
είναι εμφανής. Λίγες μέρες μετά την επιστροφή του πρωθυπουργού από το
ταξίδι υποτέλειας που πραγματοποίησε στις ΗΠΑ ο κομματικός μηχανισμός
έκανε επίσκεψη μνήμης στη Μακρόνησο ως αντίδοτο στον αμερικανικό ιό.
Εκεί είδαμε διάφορες ευτράπελες και συνάμα θλιβερές σκηνές , όπως εκείνη
του κ. Ρήγα με το συμβολισμό της υψωμένης γροθιάς. Μια κίνηση που
στο ΣΥΡΙΖΑ θεωρούν ότι αναβάπτισε το κόμμα στην αριστερή κολυμπήθρα.
Η προσπάθεια, επίσης, της κυβέρνησης να δείξει φιλολαϊκό προφίλ
είναι παλιά και μάλλον αποτυχημένη. Όσες φορές το δοκίμασε δεν της
βγήκε. Θυμάμαι πέρυσι τέτοιον καιρό, περίπου, ανακοίνωνε ότι θα
μοιράσει τα ψίχουλα του πλεονάσματος «στα κοινωνικά στρώματα που
πλήττονται περισσότερο από τα μνημόνια». Μάλιστα το βάφτισε 13η
σύνταξη. Τα πανηγύρια γρήγορα σταμάτησαν, όταν οι δανειστές και
πραγματικοί κυβερνήτες της χώρας δήλωσαν άγνοια και έκαναν δριμύτατες
παρατηρήσεις, γιατί δε ρωτήθηκαν . Οι εντολοδόχοι των Αθηνών αμέσως
συμμορφώθηκαν ζητώντας συγνώμη και δηλώνοντας ότι εφεξής κάθε κίνηση
τους θα έχει την έγκριση της τρόικας.














