Κοινοβουλευτική παρέμβαση του ΚΚΕ για το εργατικό δυστύχημα το Σάββατο 19 Αυγούστου στο Ορυχείο Καρδιάς της ΔΕΗ ΑΕ

Προς τους Υπουργούς Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας.

Θέμα: Για το εργατικό δυστύχημα το Σάββατο 19/8/2017 στο Ορυχείο Καρδιάς της ΔΕΗ ΑΕ στην ΠΕ Κοζάνης.

Ένα ακόμα θανατηφόρο δυστύχημα σημειώθηκε στους χώρους εργασίας της ΔΕΗ ΑΕ, μεγαλώνοντας περισσότερο τον κατάλογο των εργατικών ατυχημάτων και δυστυχημάτων. Συγκεκριμένα το Σάββατο 19/8, εργαζόμενος σε εργολάβο στη ΔΕΗ ΑΕ, έχασε τη ζωή του όταν ανετράπη το ανυψωτικό μηχάνημα που χειριζόταν και καταπλακώθηκε.

Το θαύμα του καπιταλισμού: Ένας δισεκατομμυριούχος «αξίζει» όσο 2.950.000 φτωχοί!

Ο Άνταμ Σμιθ, ο θεμελιωτής της θεωρίας της «ελεύθερης αγοράς», έλεγε ότι «για να υπάρχει ένας πάμπλουτος πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον πεντακόσιοι φτωχοί».

Αυτά έλεγε ο Σμιθ, το 1776, στο έργο του «Ο πλούτος των εθνών», το ευαγγέλιο του καπιταλισμού.

Σήμερα, μετά από 241 χρόνια, το 2017, για να υπάρχει ένας δισεκατομμυριούχος πρέπει να υπάρχουν 2.950.000 φτωχοί! Και αυτό ονομάζεται πρόοδος…

Διάλογος στο Ταλίν της Εσθονίας

Παναγιώτης Μαυροειδής

-Ευρωπαίος Επίτροπος: Θα ήθελα μια σύντομη παρουσίαση των απόψεών σας παρακαλώ

—————————————————————————————-

-Κοιτάξτε, εγώ βασικά πιστεύω πως η ανθρωπότητα πηγαίνει μπροστά με τη λευκή άρια φυλή, με την προϋπόθεση της επικράτησής της με κάθε τρόπο, ακόμη και με φονικό πόλεμο, σε βάρος των απολίτιστων και καθυστερημένων εθνών και φυλών

-Εγώ πάλι από τη μεριά μου απεχθάνομαι ως απολύτως αντιδραστική αυτή τη θεωρία. Αποτελεί δικαιολογητική βάση για την άδικη και βάρβαρη διαιώνιση της κυριαρχίας ορισμένων φυλών, εθνών, κρατών ή συνασπισμών σε βάρος άλλων. Πόλεμος ενάντια στην προπαγάνδα του πολέμου!

-Μα εγώ δε μίλησα μόνο για μια φυλή ή απλά για ένα έθνος/κράτος ως δικαιωματικά ανώτερο άλλων. Θεωρώ ότι και μέσα σε κάθε έθνος/κράτος ή άλλη κοινωνική συγκρότηση, υπάρχουν οι ικανοί και οι κανονικοί που τους ανήκουν όλα και οι ανίκανοι, αποκλίνοντες και ελαττωματικοί που αποτελούν παράγοντες καθυστέρησης. Οι τελευταίοι θα πρέπει να εξοντώνονται.

Σωματείο Εργαζομένων στα LIDL: Εξαντλητικοί ρυθμοί εργασίας και τρομοκρατία

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Η πολυεθνική LIDL συνεχίζει να εξαπολύει επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων στοχεύοντας στην γιγάντωση των κερδών της με το μικρότερο για αυτήν κόστος. Την ίδια περίοδο που προσπαθεί να αναβαθμίσει την εικόνα της με ανακαινίσεις καταστημάτων, προωθητικές καμπάνιες και διαφημίσεις που παρουσιάζουν τους εργαζόμενους τρισευτυχισμένους, οι εργαζόμενοι βιώνουν την πιο άγρια εκμετάλλευση. Καθημερινά αυξάνεται η εντατικοποίηση αλλά και η τρομοκρατία για να δουλεύει αδιαμαρτύρητα κάθε εργαζόμενος σε όλα τα πόστα και με εξαντλητικούς ρυθμούς. Καθημερινή είναι και η απειλή της απόλυσης, με τους εργαζόμενους να δέχονται επανειλημμένα επιπλήξεις και αιφνιδιαστικούς ελέγχους.

Παράλληλο νόμισμα συζητά η Ιταλία, (του Λεωνίδα Βατικιώτη)

Δεν έχει τέλος η κρίση του ευρώ!

 

Τυπικά, η κρίση του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος που ξέσπασε το 2010 και κορυφώθηκε το 2012 αποτελεί παρελθόν. Κάτι τα μέτρα νομισματικής χαλάρωσης του εφάρμοσε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αρχής γενομένης του Μαρτίου του 2015 ύψους 60 δισ. ευρώ μηνιαίως (και 80 δισ. μηνιαίως από τον Μάρτιο του 2016 όταν συμπεριελήφθησαν στο καλάθι των αγορών και εταιρικά ομόλογα), κάτι η πλήρης παράδοση στους πιστωτές κι η στροφή 180 μοιρών του ΣΥΡΙΖΑ με αποτέλεσμα την εξαφάνιση του πολιτικού κινδύνου (από τα αριστερά), κάτι η ανάπτυξη που ακολούθησε (παρότι ήταν και είναι αναιμική) ο κύκλος της κρίσης φαίνεται να έκλεισε.

 

Η Αραβίδα Μάνλιχερ του Λήσταρχου Περικλή Παπαγεωργίου! (Βιογραφία)

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ

Ο Περικλής Παπαγεωργίου που απασχόλησε ακόμα και την εθνοσυνέλευση κατά τη συνεδρία της 8ης  Ιουνίου 1824, γεννήθηκε στο χωριό Λουτρό της περιφέρειας Δεσκάτης (σήμερα Ελασσόνας) το 1905 και καταγόταν από ληστρική οικογένεια. Ο πατέρας του ήδη εξαίτιε πονή δεκαπέντε χρόνων για ληστεία και η μητέρα του είχε φυλακιστεί στην Κρήτη για περίθαλψη ληστών. Σε ηλικία μόλις δεκαεπτά χρόνων, ο Παπαγεωργίου θα στρατολογηθεί στη συμμορία του Θωμά Γκαντάρα, που θα τον καθοδηγήσει να σφάξει πρώτα έναν θείο του με τα ίδια του τα χέρια, «για να ματώσει» και να μην μπορεί να κάνει πίσω, πράγμα που έγινε.

Ύστερα απ’αυτό το φονικό ο Γκαντάρας βάφτισε τον Περικλή Παπαγεωργίου ψυχογιό του και τον πήρε μαζί του στο βουνό, για να καταλήξει σε πολύ μικρό διάστημα πιο επικίνδυνος και από τον ίδιο τον Γκαντάρα αλλά και από τον Γιαγκούλα, με αποτέλεσμα το ποσό της επικήρυξής του πολύ γρήγορα να φτάσει τις 85.000 δραχμές.

Καταγραφή και πρόληψη των εργατικών ατυχημάτων

Του Ανδρέα Αβραμίδη*

Τα εργατικά ατυχήματα και ιδίως τα θανατηφόρα κανένας δεν τα θέλει, ούτε οι εργοδότες, ούτε το κράτος, όμως συμβαίνουν παρόλο που σήμερα υπάρχει η τεχνογνωσία και τα μέσα για τον περιορισμό τους. Συμβαίνουν για συγκεκριμένους λόγους, γιατί οι εργοδότες θέτουν σε προτεραιότητα τα κέρδη τους, συμβαίνουν γιατί στο συνδικαλιστικό κίνημα κυριαρχεί ο εργοδοτικός και συντεχνιακός συνδικαλισμός, μα κυρίως συμβαίνουν γιατί η πολιτεία με όλες τις εκφράσεις της (νομοθέτηση, έλεγχος & απονομή δικαιοσύνης) δεν έθεσε στις προτεραιότητές της την πρόληψη των ατυχημάτων και πολύ περισσότερο των επαγγελματικών ασθενειών.
Στην τελευταία έκθεση πεπραγμένων του ΣΕΠΕ περιλαμβάνεται ο διπλανός πίνακας (στον οποίο πρόσθεσα για λόγους πληρότητας μερικά στοιχεία που έχει το ΙΚΑ στις δικές του καταστάσεις).
Ο πίνακας αυτός είναι αποκαλυπτικός των προβληματικών στατιστικών τοιχείων. Ενώ για το ΣΕΠΕ τα ατυχήματα παραμένουν στα ίδια επίπεδα και τα τελευταία χρόνια αυξάνονται με 6.126 ατυχήματα το 2013, για το ΙΚΑ τα ατυχήματα για 50 χρόνια μειώνονται συνεχώς από τα 64 χιλιάδες ατυχήματα του 1964 στα 4.114 του 2013!

Μπριγάδα “Στα μονοπάτια του Τσε”: Συνοπτικό πρόγραμμα

"πληροφορίες εντός" (θα είμαστε εκεί....)

Η διεθνής μπριγάδα “Στα μονοπάτια του Τσε”, γίνεται κάθε 5 χρόνια και πραγματοποιείται για 2η φορά με αφορμή την 50η επέτειο της δολοφονίας του Τσε στην Βολιβία. Oι δραστηριότητες της μπριγάδας θα διεξαχθούν στις επαρχίες Αβάνα, Πιναρ ντελ Ρίο, Σάντα Κλάρα και Σάνκτι Σπίριτους. Περιλαμβάνονται 9 διανυκτερεύσεις στο CIJAM και πέντε σε ξενοδοχεία της επαρχίας, μεταφορές από και προς το αεροδρόμιο και όλες τις  δραστηριότητες του προγράμματος.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ -Η αντιδραστική εξίσωση κομμουνισμού – ναζισμού, όπλο της ΕΕ για την επίθεση στον κόσμο της εργασίας, την ειρήνη και τα δημοκρατικά δικαιώματα

Η σημερινή διεξαγωγή Διεθνούς "Συνεδρίου" στο Ταλίν, από την εσθονική προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τα θύματα του ναζισμού και του κομμουνισμού στο πλαίσιο της, από 2009, απόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να ορίσει την 23η Αυγούστου ως ημέρα αφιερωμένη στα θύματα «των ολοκληρωτικών και αυταρχικών καθεστώτων» είναι μία θρασύτατη πρόκληση για κάθε αντιφασίστα.

Αυτή η εκδήλωση, στην επέτειο μάλιστα της έναρξης της μάχης του Στάλινγκραντ (23/8/1942), εντάσσεται στις εντεινόμενες και σχεδιασμένες  προσπάθειες εξίσωσης του κομμουνισμού  με το ναζισμό που στηρίζεται από επιτελεία της ΕΕ. Και οργανώνεται από την κυβέρνηση μιας χώρας που θεωρεί ημέρα εθνικού πένθους την 22/9/1944, που τα Σοβιετικά στρατεύματα απελευθέρωσαν την Εσθονία από τους ναζί, στους οποίους δεν κρύβει τη συμπάθειά της. Μιας χώρας - υβρίδιου του Δ.Ν.Τ. και της καταστροφικής κοινωνικής του πολιτικής. Σε αυτή τη "δημοκρατική" χώρα της ΕΕ, λοιπόν, είναι που το κράτος διώκει το Κομμουνιστικό Κόμμα, απαγορεύει τα κομμουνιστικά σύμβολα, διώκει τους αντιφασίστες βετεράνους και ταυτόχρονα τιμά με κάθε επισημότητα όσους συμμετείχαν στις εσθονικές λεγεώνες των «Ες-Ες».

Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Ν. Κοζάνης: Ανακοίνωση για το θάνατο του εργαζόμενου στο Ορυχείο Καρδιάς

Η εργατική τάξη του ενεργειακού λεκανοπέδιου της Δυτικής Μακεδονίας θρηνεί έναν ακόμη νεκρό εργάτη, έναν 35χρονο πατέρα δύο παιδιών που σκοτώθηκε κατά την διάρκεια της εργασίας το Σάββατο το πρωί! Ένας ακόμη νεκρός εργάτης στα ορυχεία, ένας ακόμη σκοτωμένος, θυσία στο βωμό του κέρδους, της εντατικοποίησης και της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ.

Η αύξηση των θανάτων κατά την διάρκεια της εργασίας στα ορυχεία του ενεργειακού κέντρου Κοζάνης – Πτολεμαΐδας – Αμυνταίου δεν είναι κεραυνός εν αιθρία!

Οι εργάτες, μόνιμοι, 8μηνίτες κι εργολαβικοί, στην έτοιμη για πλήρη ιδιωτικοποίηση ΔΕΗ αντιλαμβάνονται τι αξία έχει πλέον η ζωή τους, από τους θανάτους κατά την εργασία που έχουν πυκνώσει το τελευταίο διάστημα! Το καταλάβαμε όλοι μας όταν κινδύνεψαν ανθρώπινες ζωές εργαζομένων στη ΔΕΗ και κατοίκων των Αναργύρων κατά την κατολίσθηση του Ορυχείου Αμυνταίου.

Ν. Ασιμος: Χωρίς καβάντζα καμιά (Γεννήθηκε 20 Αυγούστου 1949)

 20 Αυγούστου 1949, γεννήθηκε ο Νίκολας Άσιμος. 
 

Για τον ανατρεπτικό Νικόλα, τον άνθρωπο που επέλεξε τρόπο ζωής και θανάτου, έξω από τα στάνταρ του κοινωνικού κατεστημένου, για τον καλλιτέχνη που δήλωνε πίστη στον…. Δωδεκάθεο και στο …χάος, αναρωτιέται κανείς τι θα μπορούσε να προσθέσει περισσότερο απ’ αυτά που λεν οι στίχοι του και το χρώμα της φωνής του. Παρ’ όλα αυτά θα προσπαθήσουμε, να προσεγγίσουμε την ζωή και το καλλιτεχνικό έργο του Νικόλα Άσημου.

Διαβάζουμε από κείμενο του Λεωνίδα Χριστάκη που αναφέρεται στον Νικόλα Άσημο:

«Εμφανίστηκε στην Αθήνα το 1973 και κατοικούσε πάντα κοντά στην πλατεία Εξαρχείων, όπου ήταν η αφετηρία όλων των δραστηριοτήτων του. Ζούσε και ανέπνεε επί δεκατρία χρόνια έχοντας μοναδικό όραμα να γράφει τραγούδια με δικούς του στίχους που να καυτηριάζουν το υφιστάμενο ανελεύθερο κοινωνικό και αστυνομικό σύστημα. Η καταγωγή του ήταν απ’ την Μακεδονία. Υποθέτω από ένα χωριό της Κοζάνης. Επιβίωνε τελείως περιθωριακά με το όνομα Νικόλας Άσημος που ήταν η αρχή ενός άλλου ολοκληρωμένου επώνυμου.

Τα Σκαρπίνια» του Παύλου Μουρουζίδη

Νέα κυκλοφορία από τις Εκδόσεις Νησίδες, » Τα Σκαρπίνια» του Παύλου Μουρουζίδη.

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:
Μικρές ιστορίες, επεισόδια καθημερινά, παλιές αφηγήσεις και η νοσταλγία της παιδικής αθωότητας, με φόντο και πρωταγωνιστή τον κόσμο του μόχθου, δομούν ανεπαίσθητα, με διάθεση πότε σαρκαστική και παιγνιώδη, πότε οργισμένη, το περίγραμμα του ευαίσθητου μικρόκοσμου των έντεκα διηγημάτων της συλλογής Τα σκαρπίνια και άλλα διηγήματα.

105 θανατηφόρα ατυχήματα στη ΔΕΗ από το 1971 και μετά!

Ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΠΡΑΣΣΟΣ ΔΙΝΕΙ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΣΟΚΑΡΟΥΝ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ 

– Ελλιπή μέτρα ασφάλειας θέτουν σε κίνδυνο τους εργαζόμενους

Ημέρα για την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία η 28η Απριλίου, με τα εργατικά ατυχήματα στην περιοχή μας, στους χώρους εργασίας της ΔΕΗ και στα λιγνιτωρυχεία, να είναι εκατοντάδες στο πέρασμα των χρόνων. Την τραγική κατάσταση που επικρατεί αλλά και πόσοι εργαζόμενοι έχουν θυσιαστεί στο βωμό της εργοδοσίας, περιέγραψε μιλώντας στο ράδιοΛόγος και τον Λύσανδρο Ρήγα ο πρώην πρόεδρος του συνδικάτου εργαζομένων στη ΔΕΗ «Εργατική Αλληλεγγύη», Στέφανος Πράσσος.

Επιστολή Ραούλ προς Μαδούρο: Kάθε χτύπημα ενισχύει την ενότητα

Αβάνα, 6 Αυγούστου 2017

59ο έτος από την Επανάσταση

Νικολάς Μαδούρο Μόρος
Πρόεδρο της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας

Αγαπητέ Νικολάς:

Με πολύ μεγάλη επαναστατική χαρά έμαθα τα αποτελέσματα των εκλογών και την εγκαθίδρυση της Συνταγματικής Εθνοσυνέλευσης. Δεν χωρά αμφιβολία, ότι αυτή η διαδικασία αντιπροσωπεύει ένα πολύτιμο μάθημα, που κάνει την Βενεζουέλα σύμβολο για την ήπειρό μας, όπως θα έλεγε ο Φιντέλ με την ξεκάθαρη διαύγειά του. Η επίδειξη της λαϊκής υποστήριξης ήταν ξεκάθαρη και κατηγορηματική, πιστή στην παρακαταθήκη του Απελευθερωτή, Σιμόν Μπολίβαρ, και του Προέδρου Ούγκο Τσάβες Φρίας.

Οι χρήσιμοι ηλίθιοι και ο αγοραίος αντικομμουνισμός

Οποιοσδήποτε νοήμων άνθρωπος , που δηλώνει ή προσπαθεί να είναι κομμουνιστής δεν συναρτά αυτή του την επιλογή, από την «σχέση ζωής» που έχει αναπτύξει με κάποιο ηγέτη των πρώην σοσιαλιστικών καθεστώτων. Η υπεράσπιση της μαρξιστικής κοσμολογίας και του κομμουνισμού ως κοινωνικοπολιτικό και πολιτισμικό πρόταγμα με οικουμενικά χαρακτηριστικά δεν διαμεσολαβείται από την ταύτιση με τον Χότζα, τον Μάο, ή τον Στάλιν.

Εξάλλου κάτι παρόμοιο θα αποτελούσε  μια νηπιακού τύπου προσέγγιση της κομμουνιστικής προοπτικής, μέσα από το καλειδοσκόπιο μιας πρωτόγονης θεολογίας που συνειρμικά καταλήγει είτε στην δαιμονοποίηση είτε στην θεοποίηση ιστορικών προσώπων που αποπειράθηκαν να σηκώσουν το βάρος της κομμουνιστικής υπόθεσης, άλλοτε επιτυχώς και άλλοτε ανεπιτυχώς.

γράφει ο Χρήστος Μιάμης